Siet mootich un entschloten! Fercht junt nich un vetwiewelt nich ver däm Kjennich von Assur un siene Armee, waut bie am es. Wiels met ons es een jratra aus met am. Hee stett sikj opp menschliche Krauft, met ons oba es de HAR, ons Gott! Dee woat ons halpen un onsen Kaumf leiden. Un daut Volkj veleet sikj opp de Wieed von Hiskia, däm Kjennich von Juda.