Rouman 2
2
I Ebreou a pëcou parei d’i Gentii, countra Iddiou e soua legge.
1In counseguensa, o om! ch’i chë të sie chë të giudiche i aiti, të seus sensa scusa; përché ënt lon chë të giudiche i aiti, të të coundane ti istess, da già chë ti chë të giudiche, të coumëte le stesse cose.
2Oura i savouma chë ’l giudissi d’Iddiou a l è secound la verità sù coui ch’a coumëtou dë cose simil.
3E pensës‐tu, o om! ti chë të giudiche coui ch’a coumëtou dë cose parie, e chë ti coumëte, chë të l abbie da scapé al giudissi d’Iddiou?
4Oppura è‐lou chë të dëspresie le richesse dë soua bountà, dë soua passiensa, e dë soua lounga soufferensa; mentre chë të counosse nen chë la bountà d’Iddiou a t’invita al pentiment?
5Ma për toua durëssa, e për to cœur ch’a l è sensa pentiment, të t’ëmbaroune l’ira për ’l dì dë l’ira, e dë la manifestassioun dël giust giudissi d’Iddiou,
6Ch’a i darà a ognidun secound soue opere;
7La vita eterna a coui chë, coustant ënt ’l fé ben, a sercou la gloria, l’ounour e l’immourtalità.
8Ma a i sarà d’indignassioun e d’ira countra coui ch’a soun countensious, e ch’a së ribelou countra la verità, e ch’a ubbidissou al ingiustissia.
9A i sarà tribulassioun e angoussia për l’anima dë qualounque om ch’a fa ’l mal; prima dël Ebreou, peui dëcò dël Grec:
10Ma gloria, ounour e pass a chiounque fa ’l ben; prima al Ebreou, peui dëcò al Grec;
11Përché Iddiou a fa nëssun cas dël apparensa dë le përsoune.
12Përché tutti coui ch’a l avran pëcà sensa la legge, a periran dëcò sensa la legge; e tutti coui ch’a l avran pëcà ënt la legge, a saran giudicà da la legge;
13(Përché a soun nen coui ch’a scoutou la legge, ch’a soun giust dënans a Diou; ma a soun coui ch’a ousservou la legge, ch’a saran giustificà.
14Oura quand i Gentii ch’a l han nen la legge, a fan naturalment le cose ch’a soun dë la legge, nen avend la legge, a soun legge për lour istess.
15E da lì a fan vëdi chë l’opera dë la legge a l è scritta ënt i so cœur; soua counsiensa a i resta un testimoni, e i so pensè a s’accusou tra dë lour oppura dëcò a së scusou.)
16Për coul dì chë Diou a giudichërà i segret d’i omini për Gesu‐Crist, secound mè evangeli.
17Eccou, të porte ’l nom d’Ebreou, të t’arpose intierament sù la legge, e të të glourifiche ën Diou;
18Të counosse soua voulountà, e të sas distingui lon ch’a l è countrari, essend istrut da la legge.
19E të crëde d’essi ’l coundoutour d’i borgnou, la luce dë coui ch’a soun ënt le tenebre;
20’L doutour d’i ignourant, ’l magister d’i idiota, avend ’l moudel dë la counossensa e dë la verità ënt la legge.
21Ti adounque chë t’insegne i aiti, t’insegnes‐tu nen ti istess? Ti chë të prediche ch’a bësogna nen roubé, të robes?
22Ti chë të die ch’a bësogna nen coumëti adulteri, të coumëtes adulteri? Ti chë të l has ourour d’i idoli, të coumëtes d’i sacrilegi?
23Ti chë të të glourifiche ënt la legge, të disounoures Diou ën trasgrediand la legge?
24Përché ’l nom d’Iddiou a l è bëstëmià ën causa dë voui aiti fra i Gentii, coum a l è scrit.
25Oura a l è vera chë la circouncisioun a l è proufitevoul, së t’ousserves la legge; ma së të seus trasgressour dë la legge, toua circouncisioun a l è inutil.
26Ma së coul ch’a l è incircouncis a ousserva i precet dë la legge, sarà‐lou nen coust incirconcis tënù për circouncis?
27E së coul ch’a l è naturalment incircouncis, a ousserva la legge, a të giudichërà‐lou nen, ti chë, ënt la lettera e ënt la circouncisioun, të seus trasgressour dë la legge?
28Përché coul lì a l è nen Ebreou, ch’al l’è mac për dëfora; e coula a l è nen circouncisioun, ch’al l’è faita për dëfora ënt la carn.
29Ma coust‐ssi a l è Ebreou ch’a l è për drinta; e la circouncisioun a l è coula ch’a l è dël cœur secound l’spirit, e nen secound la lettera, e la lode a l è nen d’i omini, ma d’Iddiou.
Currently Selected:
Rouman 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
