Rouman 2
2
I Ebreou a pëcou parei d’i Gentii, countra Iddiou e soua legge.
1In counseguensa, o om! ch’i chë të sie chë të giudiche i aiti, të seus sensa scusa; përché ënt lon chë të giudiche i aiti, të të coundane ti istess, da già chë ti chë të giudiche, të coumëte le stesse cose.
2Oura i savouma chë ’l giudissi d’Iddiou a l è secound la verità sù coui ch’a coumëtou dë cose simil.
3E pensës‐tu, o om! ti chë të giudiche coui ch’a coumëtou dë cose parie, e chë ti coumëte, chë të l abbie da scapé al giudissi d’Iddiou?
4Oppura è‐lou chë të dëspresie le richesse dë soua bountà, dë soua passiensa, e dë soua lounga soufferensa; mentre chë të counosse nen chë la bountà d’Iddiou a t’invita al pentiment?
5Ma për toua durëssa, e për to cœur ch’a l è sensa pentiment, të t’ëmbaroune l’ira për ’l dì dë l’ira, e dë la manifestassioun dël giust giudissi d’Iddiou,
6Ch’a i darà a ognidun secound soue opere;
7La vita eterna a coui chë, coustant ënt ’l fé ben, a sercou la gloria, l’ounour e l’immourtalità.
8Ma a i sarà d’indignassioun e d’ira countra coui ch’a soun countensious, e ch’a së ribelou countra la verità, e ch’a ubbidissou al ingiustissia.
9A i sarà tribulassioun e angoussia për l’anima dë qualounque om ch’a fa ’l mal; prima dël Ebreou, peui dëcò dël Grec:
10Ma gloria, ounour e pass a chiounque fa ’l ben; prima al Ebreou, peui dëcò al Grec;
11Përché Iddiou a fa nëssun cas dël apparensa dë le përsoune.
12Përché tutti coui ch’a l avran pëcà sensa la legge, a periran dëcò sensa la legge; e tutti coui ch’a l avran pëcà ënt la legge, a saran giudicà da la legge;
13(Përché a soun nen coui ch’a scoutou la legge, ch’a soun giust dënans a Diou; ma a soun coui ch’a ousservou la legge, ch’a saran giustificà.
14Oura quand i Gentii ch’a l han nen la legge, a fan naturalment le cose ch’a soun dë la legge, nen avend la legge, a soun legge për lour istess.
15E da lì a fan vëdi chë l’opera dë la legge a l è scritta ënt i so cœur; soua counsiensa a i resta un testimoni, e i so pensè a s’accusou tra dë lour oppura dëcò a së scusou.)
16Për coul dì chë Diou a giudichërà i segret d’i omini për Gesu‐Crist, secound mè evangeli.
17Eccou, të porte ’l nom d’Ebreou, të t’arpose intierament sù la legge, e të të glourifiche ën Diou;
18Të counosse soua voulountà, e të sas distingui lon ch’a l è countrari, essend istrut da la legge.
19E të crëde d’essi ’l coundoutour d’i borgnou, la luce dë coui ch’a soun ënt le tenebre;
20’L doutour d’i ignourant, ’l magister d’i idiota, avend ’l moudel dë la counossensa e dë la verità ënt la legge.
21Ti adounque chë t’insegne i aiti, t’insegnes‐tu nen ti istess? Ti chë të prediche ch’a bësogna nen roubé, të robes?
22Ti chë të die ch’a bësogna nen coumëti adulteri, të coumëtes adulteri? Ti chë të l has ourour d’i idoli, të coumëtes d’i sacrilegi?
23Ti chë të të glourifiche ënt la legge, të disounoures Diou ën trasgrediand la legge?
24Përché ’l nom d’Iddiou a l è bëstëmià ën causa dë voui aiti fra i Gentii, coum a l è scrit.
25Oura a l è vera chë la circouncisioun a l è proufitevoul, së t’ousserves la legge; ma së të seus trasgressour dë la legge, toua circouncisioun a l è inutil.
26Ma së coul ch’a l è incircouncis a ousserva i precet dë la legge, sarà‐lou nen coust incirconcis tënù për circouncis?
27E së coul ch’a l è naturalment incircouncis, a ousserva la legge, a të giudichërà‐lou nen, ti chë, ënt la lettera e ënt la circouncisioun, të seus trasgressour dë la legge?
28Përché coul lì a l è nen Ebreou, ch’al l’è mac për dëfora; e coula a l è nen circouncisioun, ch’al l’è faita për dëfora ënt la carn.
29Ma coust‐ssi a l è Ebreou ch’a l è për drinta; e la circouncisioun a l è coula ch’a l è dël cœur secound l’spirit, e nen secound la lettera, e la lode a l è nen d’i omini, ma d’Iddiou.
Currently Selected:
Rouman 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 2
2
I Ebreou a pëcou parei d’i Gentii, countra Iddiou e soua legge.
1In counseguensa, o om! ch’i chë të sie chë të giudiche i aiti, të seus sensa scusa; përché ënt lon chë të giudiche i aiti, të të coundane ti istess, da già chë ti chë të giudiche, të coumëte le stesse cose.
2Oura i savouma chë ’l giudissi d’Iddiou a l è secound la verità sù coui ch’a coumëtou dë cose simil.
3E pensës‐tu, o om! ti chë të giudiche coui ch’a coumëtou dë cose parie, e chë ti coumëte, chë të l abbie da scapé al giudissi d’Iddiou?
4Oppura è‐lou chë të dëspresie le richesse dë soua bountà, dë soua passiensa, e dë soua lounga soufferensa; mentre chë të counosse nen chë la bountà d’Iddiou a t’invita al pentiment?
5Ma për toua durëssa, e për to cœur ch’a l è sensa pentiment, të t’ëmbaroune l’ira për ’l dì dë l’ira, e dë la manifestassioun dël giust giudissi d’Iddiou,
6Ch’a i darà a ognidun secound soue opere;
7La vita eterna a coui chë, coustant ënt ’l fé ben, a sercou la gloria, l’ounour e l’immourtalità.
8Ma a i sarà d’indignassioun e d’ira countra coui ch’a soun countensious, e ch’a së ribelou countra la verità, e ch’a ubbidissou al ingiustissia.
9A i sarà tribulassioun e angoussia për l’anima dë qualounque om ch’a fa ’l mal; prima dël Ebreou, peui dëcò dël Grec:
10Ma gloria, ounour e pass a chiounque fa ’l ben; prima al Ebreou, peui dëcò al Grec;
11Përché Iddiou a fa nëssun cas dël apparensa dë le përsoune.
12Përché tutti coui ch’a l avran pëcà sensa la legge, a periran dëcò sensa la legge; e tutti coui ch’a l avran pëcà ënt la legge, a saran giudicà da la legge;
13(Përché a soun nen coui ch’a scoutou la legge, ch’a soun giust dënans a Diou; ma a soun coui ch’a ousservou la legge, ch’a saran giustificà.
14Oura quand i Gentii ch’a l han nen la legge, a fan naturalment le cose ch’a soun dë la legge, nen avend la legge, a soun legge për lour istess.
15E da lì a fan vëdi chë l’opera dë la legge a l è scritta ënt i so cœur; soua counsiensa a i resta un testimoni, e i so pensè a s’accusou tra dë lour oppura dëcò a së scusou.)
16Për coul dì chë Diou a giudichërà i segret d’i omini për Gesu‐Crist, secound mè evangeli.
17Eccou, të porte ’l nom d’Ebreou, të t’arpose intierament sù la legge, e të të glourifiche ën Diou;
18Të counosse soua voulountà, e të sas distingui lon ch’a l è countrari, essend istrut da la legge.
19E të crëde d’essi ’l coundoutour d’i borgnou, la luce dë coui ch’a soun ënt le tenebre;
20’L doutour d’i ignourant, ’l magister d’i idiota, avend ’l moudel dë la counossensa e dë la verità ënt la legge.
21Ti adounque chë t’insegne i aiti, t’insegnes‐tu nen ti istess? Ti chë të prediche ch’a bësogna nen roubé, të robes?
22Ti chë të die ch’a bësogna nen coumëti adulteri, të coumëtes adulteri? Ti chë të l has ourour d’i idoli, të coumëtes d’i sacrilegi?
23Ti chë të të glourifiche ënt la legge, të disounoures Diou ën trasgrediand la legge?
24Përché ’l nom d’Iddiou a l è bëstëmià ën causa dë voui aiti fra i Gentii, coum a l è scrit.
25Oura a l è vera chë la circouncisioun a l è proufitevoul, së t’ousserves la legge; ma së të seus trasgressour dë la legge, toua circouncisioun a l è inutil.
26Ma së coul ch’a l è incircouncis a ousserva i precet dë la legge, sarà‐lou nen coust incirconcis tënù për circouncis?
27E së coul ch’a l è naturalment incircouncis, a ousserva la legge, a të giudichërà‐lou nen, ti chë, ënt la lettera e ënt la circouncisioun, të seus trasgressour dë la legge?
28Përché coul lì a l è nen Ebreou, ch’al l’è mac për dëfora; e coula a l è nen circouncisioun, ch’al l’è faita për dëfora ënt la carn.
29Ma coust‐ssi a l è Ebreou ch’a l è për drinta; e la circouncisioun a l è coula ch’a l è dël cœur secound l’spirit, e nen secound la lettera, e la lode a l è nen d’i omini, ma d’Iddiou.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835