Rouman 10
10
La giustissia dë la fede paragounà coun coula dë la legge.
1Mei fratei, in quant a la bouna affessioun dë mè cœur, e a la preghiera ch’i fas a Diou për Israel, a l è ch’a siou salv.
2Përché i rendou a lour testimouniansa ch’a l han dë zelo për Diou, ma sensa cougnissioun;
3Përché nen counoussend la giustissia d’Iddiou, e sercand dë stabili soua propria giustissia dë lour, a soun nen soutmëtù‐sse a la giustissia d’Iddiou.
4Përché Crist a l è ’l fin dë la legge, ën giustissia a tut om ch’a cred.
5Oura Mose a descriv la giustissia ch’a ven da la legge; chë l’om ch’a farà coule cose, a vivrà për lour.
6Ma la giustissia ch’a ven da la fede, a s’esprim coussì: Dis nen ënt to cœur: Chi è‐lou ch’a mountërà al ciel? Lolì a l è, fé calé tourna giù Crist da lassù.
7Oppura, chi è‐lou ch’a calërà ënt l’abisso? Lolì a l è tourna mëné Crist dai mort.
8Ma cosa disë‐la? La parola a l è vësin a ti ënt toua boca, e ënt to cœur. A l è la parola dë la fede, laqual i predicouma.
9Ën counseguensa, së të counfesse ’l Sëgnour Gesu dë toua bouca, e chë të crëde ënt to cœur ch’lddiou a l’ha arsussità‐lou d’i mort, të saras salv.
10Përché dë cœur a së cred a giustissia, e dë bouca a së fa counfessioun a salute.
11Përché la scritura a dis: Chiounque a cred ënt chiel, a sarà nen confus.
12Përché a i è nëssuna differensa dë l’Ebreou e dël Grec; përché a i è un medesim Sëgnour dë tutti, ch’a l è rich për tutti coui ch’a lou invocou.
13Përché chiounque a invochërà ’l nom dël Sëgnour a sarà salv.
14Ma coum è‐lou ch’a invochëran coul ënt ’l qual a l han nen crëdù? e coum è‐lou ch’a crëdëran ënt coul dël qual a l han senti niente? e coum è‐lou ch’a n’a sentiran a parlé, s’a i è nen queicadun ch’a i predica?
15E coum è‐lou ch’a së predichërà, sëdënò ch’a i n’a sia ch’a siou mandà? Si e coum a l è scrit: O ch’a soun bei i pè dë coui ch’a announsiou la pass, dë coui ch’a announsiou dë boune cose!
16Ma tutti a l han nen ubbidi al evangeli; përché Esaia a dis: Sëgnour, chi è‐lou ch’a l ha crëdù a nosta predicassioun?
17La fede dounque a ven dal udito, e l’udito për la parola d’Iddiou.
18Ma i ciamou; han‐ne nen senti‐lou? Al countrari, soua vouss dë lour a l è ëndaita për tutta la terra, e soua parola fin a le estremità dël mound.
19Ma i ciamou; Israel ha‐lou nen counëssù‐lou? Mose ’l prim a dis: I v’eccitëreu a la gëlousia për coul ch’a l è nen popoul; e i v’eccitëreu a l’ira për una nassioun sprouvista d’intelligensa.
20E Esaia a s’ëncouragis dë pianta, e a dis: I soun stait trouvà da coui ch’a më sërcavou nen, e i soun manifestà‐me ciairament a coui ch’a s’infourmavou nen dë mi.
21Ma ën quant a Israel, a dis: I heu tut ’l dì spourzù mie man vers un popoul incredul e countraditour.
Currently Selected:
Rouman 10: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 10
10
La giustissia dë la fede paragounà coun coula dë la legge.
1Mei fratei, in quant a la bouna affessioun dë mè cœur, e a la preghiera ch’i fas a Diou për Israel, a l è ch’a siou salv.
2Përché i rendou a lour testimouniansa ch’a l han dë zelo për Diou, ma sensa cougnissioun;
3Përché nen counoussend la giustissia d’Iddiou, e sercand dë stabili soua propria giustissia dë lour, a soun nen soutmëtù‐sse a la giustissia d’Iddiou.
4Përché Crist a l è ’l fin dë la legge, ën giustissia a tut om ch’a cred.
5Oura Mose a descriv la giustissia ch’a ven da la legge; chë l’om ch’a farà coule cose, a vivrà për lour.
6Ma la giustissia ch’a ven da la fede, a s’esprim coussì: Dis nen ënt to cœur: Chi è‐lou ch’a mountërà al ciel? Lolì a l è, fé calé tourna giù Crist da lassù.
7Oppura, chi è‐lou ch’a calërà ënt l’abisso? Lolì a l è tourna mëné Crist dai mort.
8Ma cosa disë‐la? La parola a l è vësin a ti ënt toua boca, e ënt to cœur. A l è la parola dë la fede, laqual i predicouma.
9Ën counseguensa, së të counfesse ’l Sëgnour Gesu dë toua bouca, e chë të crëde ënt to cœur ch’lddiou a l’ha arsussità‐lou d’i mort, të saras salv.
10Përché dë cœur a së cred a giustissia, e dë bouca a së fa counfessioun a salute.
11Përché la scritura a dis: Chiounque a cred ënt chiel, a sarà nen confus.
12Përché a i è nëssuna differensa dë l’Ebreou e dël Grec; përché a i è un medesim Sëgnour dë tutti, ch’a l è rich për tutti coui ch’a lou invocou.
13Përché chiounque a invochërà ’l nom dël Sëgnour a sarà salv.
14Ma coum è‐lou ch’a invochëran coul ënt ’l qual a l han nen crëdù? e coum è‐lou ch’a crëdëran ënt coul dël qual a l han senti niente? e coum è‐lou ch’a n’a sentiran a parlé, s’a i è nen queicadun ch’a i predica?
15E coum è‐lou ch’a së predichërà, sëdënò ch’a i n’a sia ch’a siou mandà? Si e coum a l è scrit: O ch’a soun bei i pè dë coui ch’a announsiou la pass, dë coui ch’a announsiou dë boune cose!
16Ma tutti a l han nen ubbidi al evangeli; përché Esaia a dis: Sëgnour, chi è‐lou ch’a l ha crëdù a nosta predicassioun?
17La fede dounque a ven dal udito, e l’udito për la parola d’Iddiou.
18Ma i ciamou; han‐ne nen senti‐lou? Al countrari, soua vouss dë lour a l è ëndaita për tutta la terra, e soua parola fin a le estremità dël mound.
19Ma i ciamou; Israel ha‐lou nen counëssù‐lou? Mose ’l prim a dis: I v’eccitëreu a la gëlousia për coul ch’a l è nen popoul; e i v’eccitëreu a l’ira për una nassioun sprouvista d’intelligensa.
20E Esaia a s’ëncouragis dë pianta, e a dis: I soun stait trouvà da coui ch’a më sërcavou nen, e i soun manifestà‐me ciairament a coui ch’a s’infourmavou nen dë mi.
21Ma ën quant a Israel, a dis: I heu tut ’l dì spourzù mie man vers un popoul incredul e countraditour.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835