Rouman 10
10
La giustissia dë la fede paragounà coun coula dë la legge.
1Mei fratei, in quant a la bouna affessioun dë mè cœur, e a la preghiera ch’i fas a Diou për Israel, a l è ch’a siou salv.
2Përché i rendou a lour testimouniansa ch’a l han dë zelo për Diou, ma sensa cougnissioun;
3Përché nen counoussend la giustissia d’Iddiou, e sercand dë stabili soua propria giustissia dë lour, a soun nen soutmëtù‐sse a la giustissia d’Iddiou.
4Përché Crist a l è ’l fin dë la legge, ën giustissia a tut om ch’a cred.
5Oura Mose a descriv la giustissia ch’a ven da la legge; chë l’om ch’a farà coule cose, a vivrà për lour.
6Ma la giustissia ch’a ven da la fede, a s’esprim coussì: Dis nen ënt to cœur: Chi è‐lou ch’a mountërà al ciel? Lolì a l è, fé calé tourna giù Crist da lassù.
7Oppura, chi è‐lou ch’a calërà ënt l’abisso? Lolì a l è tourna mëné Crist dai mort.
8Ma cosa disë‐la? La parola a l è vësin a ti ënt toua boca, e ënt to cœur. A l è la parola dë la fede, laqual i predicouma.
9Ën counseguensa, së të counfesse ’l Sëgnour Gesu dë toua bouca, e chë të crëde ënt to cœur ch’lddiou a l’ha arsussità‐lou d’i mort, të saras salv.
10Përché dë cœur a së cred a giustissia, e dë bouca a së fa counfessioun a salute.
11Përché la scritura a dis: Chiounque a cred ënt chiel, a sarà nen confus.
12Përché a i è nëssuna differensa dë l’Ebreou e dël Grec; përché a i è un medesim Sëgnour dë tutti, ch’a l è rich për tutti coui ch’a lou invocou.
13Përché chiounque a invochërà ’l nom dël Sëgnour a sarà salv.
14Ma coum è‐lou ch’a invochëran coul ënt ’l qual a l han nen crëdù? e coum è‐lou ch’a crëdëran ënt coul dël qual a l han senti niente? e coum è‐lou ch’a n’a sentiran a parlé, s’a i è nen queicadun ch’a i predica?
15E coum è‐lou ch’a së predichërà, sëdënò ch’a i n’a sia ch’a siou mandà? Si e coum a l è scrit: O ch’a soun bei i pè dë coui ch’a announsiou la pass, dë coui ch’a announsiou dë boune cose!
16Ma tutti a l han nen ubbidi al evangeli; përché Esaia a dis: Sëgnour, chi è‐lou ch’a l ha crëdù a nosta predicassioun?
17La fede dounque a ven dal udito, e l’udito për la parola d’Iddiou.
18Ma i ciamou; han‐ne nen senti‐lou? Al countrari, soua vouss dë lour a l è ëndaita për tutta la terra, e soua parola fin a le estremità dël mound.
19Ma i ciamou; Israel ha‐lou nen counëssù‐lou? Mose ’l prim a dis: I v’eccitëreu a la gëlousia për coul ch’a l è nen popoul; e i v’eccitëreu a l’ira për una nassioun sprouvista d’intelligensa.
20E Esaia a s’ëncouragis dë pianta, e a dis: I soun stait trouvà da coui ch’a më sërcavou nen, e i soun manifestà‐me ciairament a coui ch’a s’infourmavou nen dë mi.
21Ma ën quant a Israel, a dis: I heu tut ’l dì spourzù mie man vers un popoul incredul e countraditour.
Currently Selected:
Rouman 10: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
