San Marc 15
15
Accusassioun, coundana, passioun, mort e sepultura dë Gesu‐Crist.
1E subit a la matin, i principai sacrificatour, coun i ansian e i Scriba, e tut ’l councisteuri, avend tënù counsei, a l han fait groupé Gesu, e a l’han mënà‐lou via, e a l’han dà‐lou ënt le man dë Pilat.
2E Pilat a l’ha interrougà‐lou, disand: Seus‐tu ’l re d’i Ebreou? E Gesu rispoundand, a l ha di‐ie: Të lou die.
3Oura i principai sacrificatour a lou accusava dë diverse cose; ma a l ha pa rispost niente.
4E Pilat a l’ha ancoura interrougà‐lou, disand: Rëspoundes‐tu niente? Guarda quante cose ch’a depounou countra dë ti.
5Ma Gesu a l ha gnanca rispost niente; dë manera chë Pilat a së stupia.
6Oura a la festa a i liberava un prësoune, qualounque a ciameissou.
7E a i n’a i era un për nom Barabba, ch’a l era prësoune coun i so coumplici për una sedissioun, ënt laqual a l aviou coumëtù un oumicidi.
8E ’l popoul criand a gran forsa, a s’è buttà‐sse a ciamé a Pilat ch’a feissa coum a l avia sempre fait.
9Ma Pilat a l ha rispoundù‐ie, disand: Veuli ch’i vë liberou ’l re d’i Ebreou?
10(Përché a savia benissim ch’i principai sacrificatour a l’aviou dài‐lou ënt soue man për ënvidia).
11Ma i principai sacrificatour a l han eccità ’l popoul ch’a ciameissa chë pitost a libereissa Barabba.
12E Pilat rëspoundand, a l ha ancour di‐ie: Cosa veuli dounque ch’i fassou dë coul ch’i ciame ’l re d’i Ebreou?
13E a soun tournà‐sse butté a crié: Buttë‐lou sù la crouss.
14Anloura Pilat a l ha di‐ie: Ma che mal ha‐lou fait? E lour a l han crià ancoura pi fort: Buttë‐lou sù la crouss.
15Pilat adounque vouland countenté ’l popoul, a l ha liberà‐ie Barabba, e dop d’avei fait frusté Gesu, a l’ha dài‐lou ënt soue man për essi buttà sù la crouss.
16Anloura i souldà a l’han mënà‐lou ënt la court, ch’a l è ’l pretori; e tutta la brigada essend‐se radunà ënsilì,
17A l’han vësti‐lou d’una vesta dë pourpoura, e avend fait una courouna dë spine ëntërsà una ënt l’auta, a l’han buttài‐la sù la testa;
18Peui a l han coumensà a saluté‐lou, disand‐ie: I të salutouma, re d’i Ebreou;
19E a i dasiou sù la testa coun una baghëta, e a i sciupavou ëncountra; e buttand‐se a gënouioun, a s’umiliavou dënans a chiel.
20E dop d’essë‐sse minciounà coussì dë chiel, a l han lëvà‐ie la vesta dë pourpoura, a l han buttà‐ie soue vëstimente, e a l’ han mënà‐lou fora për butté‐lou sù la crouss.
21E a l han oubligà un certou om, për nom Simoun, Cirenian, pare d’Alessandro e dë Rufus, ch’a passava da lì, tournand dai camp, dë pourté soua crouss.
22E a l’han mënà‐lou ënt ’l leug ch’a së ciama Golgota, ch’a veul di, ’l leug dël Cranio.
23E a l han dà‐ie a beivi dë vin misturà coun dë mirra; ma a l’ha nen pià‐lou.
24E quand a l’han avù‐lou buttà sù la crouss, a soun dividù‐sse soue vëstimente, tirand a la sorte, për savei lon chë ognidun a i n’a touchëria.
25Oura a l era tre oure quand a l’han buttà‐lou sù la crouss.
26E ’l cartel ch’a countënia ’l moutiv dë soua coundana a l era: ’L Re d’i Ebreou.
27A l han dëcò buttà sù la crouss ënsem a chiel doui brigant, un a soua dritta, e l’aut a soua sënistra.
28E coussì a s’è coumpi‐sse la scritura ch’a dis: E a l’han buttà‐lou al rang d’i malfatour.
29E coui ch’a passavou lì vësin a i disiou d’ingiurie, soucrouland la testa, e disand: E ti, chë të campe giù ’l tempio, e chë të tourne tiré‐lou sù ën tre dì,
30Salvë‐te ti istess, e cala giù dë la crouss.
31I principai sacrificatour burland‐se dëcò ënsem ai Scriba, a disiou tra dë lour: A l ha salvà i aiti; e a peul nen salvé‐sse chiel istess.
32Chë ’l Crist, ’l re d’Israel a cala giù adess dë la crouss, për ch’i lou vëdou e ch’i crë‐dou! Anche coui ch’a l erou crucificà coun chiel, a lou oultragiavou.
33Ma quand a l è stait sess oure, a i è stà‐ie dë tenebre sù tut ’l pais fin a neuv oure.
34E a neuv oure Gesu a l ha crià a auta vouss, disand: Eloi, Eloi, lamma sabachthani? ch’a veul di; Mio Diou! mio Diou! përché l has‐tu abbandounà‐me?
35E queicadun dë coui ch’a l erou lì present avend‐lou senti, a l han dit: Eccou, a ciama Elia.
36E queicadun a l è courù, a l ha ëmpi una spounga d’asil e avend‐la buttà ënsima d’una baghëta, a l ha dài‐ne da beivi, disand: Lasse, vëdouma së Elia a venërà për lëvé‐lou da la crouss.
37E Gesu avend fait un gran cri, a l è spirà.
38E ’l vel dël tempio a s’è sciancà‐sse ën doui, da aut ën bas.
39E ’l santëne ch’a l era vis‐a‐vi dë chiel, vëdand ch’a l era spirà criand coussì, a l ha dit: Sicurament coul om a l era Fieul d’Iddiou.
40E a i era dëcò ënsilì dë foumne ch’a guardavou da lountan, fra lequai a i era Maria Madëlena, e Maria mare dë Giacou ’l minour, e dë Giose, e Saloume,
41Ch’a l’aviou seguità‐lou, e a l’aviou sërvi‐lou quand ch’a l era ën Galilea; a i era dëcò ënsilì diverse aite done ch’a l erou mountà coun chiel a Gerusalem.
42E la seira essend già vënùa, përché ch’a l era la preparassioun ch’a l è dënans dël sabbat;
43Giusep d’Arimateo, counsiè ounourevoul, ch’a spëtava dëcò ’l regno d’Iddiou; avend pià courage, a l è vënù da Pilat, e a l ha ciamà‐ie ’l corp dë Gesu.
44E Pilat a l è rëstà stupi ch’a fussa già mort; e avend ciamà ’l santëne, a l ha ciamà‐ie s’a l era un pes ch’a l era mort.
45E avend‐lou senti dal santëne, a l ha dà‐ie ’l corp a Giusep.
46E Giusep avend coumprà un linseul, a l’ha calà‐lou giù da la crouss, e a l’ha ënvëluppà‐lou coun ’l linseul, e a l’ ha buttà‐lou ënt un sepulcro ch’a l era taià ënt ’l roc; peui a l ha fait rubaté una pera sù l’intrada dël sepulcro.
47E Maria Madëlena, e Maria mare dë Giose, a guardavou doua a lou buttavou.
Currently Selected:
San Marc 15: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
