San Marc 13
13
Predissioun dë Gesu‐Crist dë la ruina dël tempio; d’i sedutour, guerre, persecussioun; dë la predicassioun dë l’ Evangeli ën tut ’l mound, dë la disoulassioun, e dë l’ultim dì.
1E coum a s’artirava dal tempio, un d’i so dissepoul a l ha di‐ie: Padroun, guarda che pere, e che fabriche.
2E Gesu rëspoundand, a l ha di‐ie: Vëdës‐tu coule gran fabriche? A i restërà nen pera sù pera ch’a sia nen campà giù.
3E quand ch’a l è stait astà al mount d’i Ulivè, vis‐a‐vi dël tempio, Pietrou e Giacou, Giouan e Andrea a l han interrougà‐lou ën particoular,
4 Disand: Dis‐ne quand coule cose a arrivëran, e che segn ch’a i sarà quand tutte coule cose a dëvran vëni a compiment?
5E Gesu rëspoundandi‐ie, a s’è buttà‐sse a di‐ie: Pie varda chë nëssun a vë sedua.
6Përché diversi a venëran a mè nom, disand: A l è mi ch’i soun ’l Crist, e a n’a seduran diversi.
7Oura quand ch’i sentirì dë guerre, e dë rumour dë guerre, counturbe‐ve nen, përché a bësogna chë coule cose a arrivou; ma a sarà ëncoura nen la fin.
8Difatti una nassioun a së levërà countra un’ autra nassioun, e un regno countra un autr’ regno; e a i sarà dë terremot ën po sì ën po lì, e dë famine e dë tourbid; coule cose a saran mac i prim doulour.
9Ma pie guarda a voui aiti istess, përché a vë daran ën man ai concisteuri, e a le sinagoghe; a vë daran dë fouata, e i sarì presentà dënans ai gouvernatour e dënans ai re, ën causa dë mi, për essi‐ie ën testimouniansa.
10Ma prima bësogna chë l’Evangeli a sia predicà ënt tutte le nassioun.
11E quand ch’a vë menëran për dé‐ve ën man dë coui lì, coumense nen a essi ën pena dë lon ch’i avrì da di, e medite nen ënsima dë lon; ma tut lon ch’a vë sarà dait dë di ënt coul moument lì, di‐lou, përché a l è nen voui aiti ch’i parle, ma l’Spirit Sant.
12Oura ’l fratel a darà la mort a so fratel, e ’l pare a la masëna; e le masëna a së levëran ëncountra i so pare e mare, e a i faran meuiri.
13E i sarà oudià da tutti ën causa dë mè nom; ma coul ch’a l avrà dë coustansa fin a la fin, coul lì a sarà salv.
14Oura quand ch’i vëdrì l’abouminassioun ch’a causa la disoulassioun ch’a l è staita predeta dë Daniel ’l proufeta, stabilia doua ch’a dev nen essi, (chë coul ch’a les a i fassa attensioun,) anloura, chë coui ch’a saran ënt la Giudea a së scapou ënt le mountagne.
15E chë coul ch’a sarà ënsima dë la ca, a cala nen ënt la ca, e ch’a i intra nen për pourté via cosa së sia dë soua ca.
16E chë coul ch’a sarà ai camp, a tourna nen ëndarè për pourté via soua vëstimenta.
17Ma maleur a coule ch’a saran gravide, e a coule ch’a daran la pupa ënt coul dì lì.
18Ma preghe Iddiou ch’i abbie nen da scapé d’invern.
19Përché ënt coui dì lì a i sarà un’afflissioun tal, ch’a i n’a i è nen stài‐ne dë parei da dop ’l prinsipi dë la creassioun dë le cose ch’Iddiou a l ha creà, fin adess, e a i n’a sarà mai pi nëssune ch’a i sia ugual.
20E së ’l Sëgnour a l aveissa nen abbrevià coui dì lì, a i saria nëssun dë salv; ma a l ha abbrevià coui dì lì, përché d’i elett ch’a l ha elett.
21E anloura së queicadun a vë dis: Eccou, ’l Crist a l è sì, oppure, a l è là, crëdi‐lou nen;
22Përché a i darà fora dë Crist faus e dë proufeta faus, ch’a faran dë proudigi e dë miracoul, për sedui fin ai elett, s’a fussa poussibil.
23Ma pievë‐ne guarda; eccou, i vë l’hai predet tut.
24Oura ënt coui dì lì, dop coula afflissioun, ’l soul a sarà ouscuri, e la luna a darà nen soua luce.
25E le steile dël ciel a caschëran, e le virtù ch’a soun lassù a saran scosse.
26E a vëdran alloura ’l Fieul dë l’om ch’a venërà sù le nuvoule, coun una gran poutensa e una gran gloria.
27E anloura a mandërà i so angel; a radunërà i so elett, d’i quat vent, dalla sima dë la terra, fin ënsima dël ciel.
28Oura ëmpare sta similitudine pià dal fie: Quand so ram a l è ën sava, e ch’a poussa dë feuie, i counossi chë l’istà a l è vësin.
29Coussì, quand ch’i vëdrì chë coule cose a arrivëran, arcourde‐ve ch’a l è vësin, e a la porta.
30In verità i vë diou, chë sta generassioun a passërà nen chë tutte coule cose a siou arrivà.
31’L ciel e la terra a passëran, ma mie parole a passëran nen.
32Ma ën quant a coul dì e a coula oura, nëssun al lou sa, gnanca i angel ch’a soun ënt ’l ciel, nè gnanca ’l Fieul, ma ’l Pare.
33Fe attensioun, vigile e preghe; përché i seve nen quand chë coul temp a arrivërà,
34A l è coum së un om a ëndeissa fora, e lassand soua ca, a deissa d’impieg ai so sërvitour, e a ognidun soua faita, e ch’a coumandeissa al pourtie dë vigilé.
35Vigile dounque; përché i seve nen quand ’l Sëgnour dë la ca a venërà, la seira, o a mesaneuit, o a l’oura chë ’l gal a canta, o a la matin;
36Per paura chë arrivand tut ënt una volta, a vë treuva ëndurmi.
37Oura le cose ch’i vë diou, i diou a tutti: Vigile.
Currently Selected:
San Marc 13: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
