San Marc 1
1
Gesu‐Crist batësà e tentà, a predica e a ciama Pietrou e Andrea, Giacou e Giouan. A guaris dë gent ëmpoussessà dal demoni, e un leprous.
1’L prinsipi dë l’evangeli dë Gesu‐Crist, Fieul d’Iddiou;
2Secound ch’a l è scrit ënt i proufeta: Eccou, i mandou ’l mè inviato dënans a toua faccia, ’l qual a të prountërà la stra.
3La vouss dë coul ch’ha crià ënt ’l dësert a l è: Prepare la stra dë Nossëgnour, spiane i so vieui.
4Giouan a batësava ënt ’l dësert, e a predicava ’l batesim dël pentiment, për outëni la remissioun d’i pëcà.
5E tut ’l pais dë la Giudea, e i abitant dë Gerusalem andasiou da chiel, e a l erou tutti batësà da chiel ënt ’l fium dël Giourdan, counfessand i so pëcà.
6Giouan a l era vësti dë pei dë gamel, e a l avia una sentura dë couram ëntourn a i so ren, e a mangiava dë crave d’i pra e d’amel sarvage.
7E a predicava, disand: A i n’a ven un dop dë mi, ch’a l è pi poutent che mi, a ’l qual i soun nen degn dë dësgroupé, chinandë‐me giù, la staca dë le scarpe.
8 Për mi, i l’ heu batësà d’acqua; ma chiel a vë batesërà dël Spirit Sant.
9E giusta ënt coul temp Gesu a l è arrivà da Nazaret sità dë Galilea, e a l ha ricevù ’l batesim da Giouan al Giourdan.
10E ënt ’l mentre ch’a surtia d’ënt l’acqua, Giouan a ved ’l ciel a sciapé‐sse, e l’ Spirit Sant a calé sù chiel coum una couloumba.
11E a i era una vouss dël ciel, ch’a disia: Të seus mè fieul tantou amà, i heu buttà ënt ti tutta mia affessioun.
12E tost l’spirit a lou poussa a ëndé ënt un dësert.
13E a l è stait al dësert quaranta dì, essend tentà da Satan; e a l era coun le bestie sarvage, e i angel a lou serviou.
14E dop chë Giouan a l è stait buttà ën prësoun, Gesu a l è vënù ën Galilea, predicand l’evangeli dël regno d’Iddiou.
15E disand: ’L temp a l è coumpi, e ’l regno d’Iddiou a l è vësin; counvërti‐ve, e crëdi all’ Evangeli.
16E ënt mentre ch’a caminava vësin al mar dë Galilea, a l ha vëdù Simoun e Andrea so fratel, ch’a campavou i so filar ënt ’l mar, përché a l erou pëscadour.
17E Gesu a i dis: Vëni‐me apress, e i vë farai pëscadour d’omini.
18E avend subit lassà i so filar, a i soun andà‐ie apress.
19Peui passand da lì un po pi anans, a l ha vëdù Giacou, fieul dë Zebedeo, e Giouan so fratel, ch’a tacounavou i so filar ënt ’l barchet.
20E subit a i ha ciamà‐ie, e lour lassand so pare Zebedeo, ënt ’l barchet, coun i ouvrie, a i van apress.
21Peui a soun ëntrà ënt Capernaüm, e subit dop, al dì dël Sabbat, essend ëntrà ënt la sinagoga, a insegnava.
22E a së stupiou dë soua doutrina; përché ch’a i insegnava coum a l aveissa avù autourità, e nen parei d’i Scriba.
23Oura a s’è trouvà‐sse un om ënt la sinagoga ch’a l avia un spirit danà, ch’a s’è buttà‐sse a crié,
24Disand: Ha! Cosa i è‐lou ëntra ti e noui, Gesu Nazareno? seus‐tu vënù për nostra distrussioun? i seu chi të seus, të seus ’l sant d’Iddiou.
25Ma Gesu a l ha parlà‐ie fortement, e a l ha di‐ie: Tas‐te, e seurt d’ënt coul om.
26Alloura l’spirit danà tourmentandë‐lou, e criand a tutte forse, a l è surti d’ënt coul om.
27E tutti a l erou stupi, dë manera ch’a së ciamavou tra dë lour, e a disiou: Cos’è‐lou son? Che doutrina neuva è‐la cousta? A coumanda coun autourità, fin ai spirit danà, e a i ubbidissou.
28E soua riputassioun a s’è spantià‐sse dël coulp ënt tut ’l pais d’i countourn dë la Galilea.
29E subit apress, essend surti dë la sinagoga, a soun ëndait coun Giacou e Giouan ënt la ca dë Simoun e d’Andrea.
30E la madona dë Simoun a l era ënt ’l let, malavia coun la frev; e subit a i han parlà‐ie dë chila.
31E essend‐se avësinà, a l’ ha lëvà‐la, piand‐la për la man; e la frev a l è passà‐ie dël coulp; e a s’è buttà‐sse a servi‐ie.
32Oura la seira essend arrivà, ënt ’l moument chë ’l soul a andasia souta, a i han pourtà‐ie tutti i malavi, e i ëndiaoulà.
33E tutta la sità a l era riunia dënans a la porta.
34E a l ha guari moutouben dë malavi ch’a l aviou dë maladie diverse, e a l ha scassà moulti demoni fora d’i ëmpoussessà, e a l ha nen permes chë i demoni a dieissou chë a lou counosseissou.
35Peui, a la matin, mentre ch’a l era ëncoura neuit scur, essend‐se lëvà, a l è surti, e a l è andait ënt un leug dësert, e lì a pregava.
36E Simoun, e coui ch’a l erou coun chiel, a l’ han seguità‐lou.
37E avend‐lou trouvà, a l han di‐ie: Tutti a të sercou.
38E chiel a l ha di‐ie: Andouma a le bourgià vësine, afin ch’i predica dëcò ënsila: përché i soun vënù për lon.
39Dounque a predicava ënt soue sinagoghe për tutta la Galilea, e a scassava i demoni fora d’i ëmpoussessà.
40E un leprous a l è vënù da chiel, pregand‐lou e buttand‐se a gënouioun dënans a chiel, e disand‐ie: Së të veule të peule rend‐me poulit.
41E Gesu, pien dë coumpassioun, a l ha stendù la man, e a l’ha toucà‐lou, disand‐ie: I lou veui, sia poulit.
42E mentre ch’a l ha dit lon, la lepra a s’è rëtirà‐sse da coul om, e a l è rëstà poulit.
43Peui avend‐lou minaccià, a l’ ha mandà‐lou via subit subit.
44E a l ha di‐ie: Pië‐te guarda dë parlé dë son a nëssun; ma va, e moustrë‐te al sacrificatour, e presenta për toua purificassioun le cose chë Mose a l ha coumandà, për ch’a i servou dë testimouniansa.
45Ma chiel, essend parti, a l ha coumensà subit a publiché moutouben dë cose, e a counté a tutti lon ch’a l era arrivà‐ie; dë manera chë Gesu a poudia pi nen ëntré apertament ënt la sità, ma a së tënia fora, ënt dë leug dësert, e da tutte part a vëniou da chiel.
Currently Selected:
San Marc 1: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
