San Matteo 1
1
La gene alougia (ossia l’ ascendenza) e la nascita dë Gesu‐Crist.
1’L liber dë la genealougia dë Gesu‐Crist, fieul dë David, fieul d’Abraam.
2Abraam a l ha generà Isaac; e Isaac a l ha generà Giacob; e Giacob a l ha generà Giuda e i so fratei;
3E Giuda a l ha generà Fares e Zara, da Tamar; e Fares a l ha generà Esrom; e Esrom a l ha generà Aram;
4E Aram a l ha generà Aminadab; e Aminadab a l ha generà Naasson; e Naasson a l ha generà Salmon;
5E Salmon a l ha generà Booz, da Rachab; e Booz a l ha generà Obed, da Ruth; e Obed a l ha generà Jesse;
6E Jesse a l ha generà ’l Re David; e ’l Re David a l ha generà Saloumoun, da coula ch’a l era staita foumna d’Uria;
7E Saloumoun a l ha generà Roboam; e Roboam a l ha generà Abia; e Abia a l ha generà Asa;
8E Asa a l ha generà Giosafat; e Giosafat a l ha generà Joram; e Joram a l ha generà Ozia;
9E Ozia a l ha generà Gioatam; e Gioatam a l ha generà Achaz; e Achaz a l ha generà Ezechia;
10E Ezechia a l ha generà Manasse; e Manasse a l ha generà Amon; e Amon a l ha generà Giosia;
11E Giosia a l ha generà Jakim; e Jakim a l ha generà Gieconia, e i so fratei, circa ënt ’l temp ch’a soun stait traspourtà a Babilonia.
12E dop ch’a soun stait traspourtà a Babilonia, Gieconia a l ha generà Salatiel; e Salatiel a l ha generà Zorobabel;
13E Zorobabel a l ha generà Abiud; e Abiud a l ha generà Eliakim; e Eliakim a l ha generà Azor;
14E Azor a l ha generà Sadoc; e Sadoc a l ha generà Achim; e Achim a l ha generà Eliud;
15E Eliud a l ha generà Eleazar: e Eleazar a l ha generà Mattan; e Mattan a l ha generà Giacob;
16E Giacob a l ha generà Giusep, l’omou dë Maria, da chi a i è nassù‐ie Gesu, ’l qual a i diou Crist.
17Coussì tutte le generassioun, da Abraam fin a David, a soun quatordess generassioun; e da David fin al temp ch’a soun stait traspourtà a Babilonia, quatordess generassioun; e dal temp ch’a soun stait traspourtà a Babilonia fin a Crist, quatordess generassioun.
18Oura la nascita dë Gesu‐Crist a l è arrivà dë sta manera. Coum Maria, soua mare, a l era staita proumëtùa a Giusep, dënans ch’a fussou ënsem, a s’è trouvà‐sse grossa për l’ouperassioun dël Spirit Sant.
19E Giusep, so mari, përché ch’a l era giust, e ch’a voulia nen lëvé‐ie la riputassioun, a l’ha voulsù‐la mandé via segretament.
20Ma mentre ch’a pensavou a ste cose, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù‐ie ën seugn, e a l ha di‐ie: Giusep, fieul dë David, tem nen d’arseivi Maria toua foumna, përché lon ch’a l è stait councepi ënt chila, a l è dal Spirit Sant.
21E a farà un fieul, e t’i buttëras nom Gesu; përché a salvërà so popoul d’i so pëcà.
22Oura tut lon a l è arrivà, për ch’a fussa adempi lon chë ’l Sëgnour a l avia parlà për bouca dël Proufeta, disand:
23Eccou, la Vergine a sarà grossa, e a farà un fieul, e a i buttëran nom Emmanuel, lon ch’a veul di, Diou coun noui.
24Giusep dounque essend dësvià da so seugn, a l ha fait counfourma l’Angel dël Sëgnour a l avia coumandà‐ie, e a l ha ricevù soua foumna.
25Ma a l’ha nen toucà‐la fin a tant ch’a l ha avù fait so fieul prim‐genit; e a l ha buttà‐ie nom Gesu.
Currently Selected:
San Matteo 1: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 1
1
La gene alougia (ossia l’ ascendenza) e la nascita dë Gesu‐Crist.
1’L liber dë la genealougia dë Gesu‐Crist, fieul dë David, fieul d’Abraam.
2Abraam a l ha generà Isaac; e Isaac a l ha generà Giacob; e Giacob a l ha generà Giuda e i so fratei;
3E Giuda a l ha generà Fares e Zara, da Tamar; e Fares a l ha generà Esrom; e Esrom a l ha generà Aram;
4E Aram a l ha generà Aminadab; e Aminadab a l ha generà Naasson; e Naasson a l ha generà Salmon;
5E Salmon a l ha generà Booz, da Rachab; e Booz a l ha generà Obed, da Ruth; e Obed a l ha generà Jesse;
6E Jesse a l ha generà ’l Re David; e ’l Re David a l ha generà Saloumoun, da coula ch’a l era staita foumna d’Uria;
7E Saloumoun a l ha generà Roboam; e Roboam a l ha generà Abia; e Abia a l ha generà Asa;
8E Asa a l ha generà Giosafat; e Giosafat a l ha generà Joram; e Joram a l ha generà Ozia;
9E Ozia a l ha generà Gioatam; e Gioatam a l ha generà Achaz; e Achaz a l ha generà Ezechia;
10E Ezechia a l ha generà Manasse; e Manasse a l ha generà Amon; e Amon a l ha generà Giosia;
11E Giosia a l ha generà Jakim; e Jakim a l ha generà Gieconia, e i so fratei, circa ënt ’l temp ch’a soun stait traspourtà a Babilonia.
12E dop ch’a soun stait traspourtà a Babilonia, Gieconia a l ha generà Salatiel; e Salatiel a l ha generà Zorobabel;
13E Zorobabel a l ha generà Abiud; e Abiud a l ha generà Eliakim; e Eliakim a l ha generà Azor;
14E Azor a l ha generà Sadoc; e Sadoc a l ha generà Achim; e Achim a l ha generà Eliud;
15E Eliud a l ha generà Eleazar: e Eleazar a l ha generà Mattan; e Mattan a l ha generà Giacob;
16E Giacob a l ha generà Giusep, l’omou dë Maria, da chi a i è nassù‐ie Gesu, ’l qual a i diou Crist.
17Coussì tutte le generassioun, da Abraam fin a David, a soun quatordess generassioun; e da David fin al temp ch’a soun stait traspourtà a Babilonia, quatordess generassioun; e dal temp ch’a soun stait traspourtà a Babilonia fin a Crist, quatordess generassioun.
18Oura la nascita dë Gesu‐Crist a l è arrivà dë sta manera. Coum Maria, soua mare, a l era staita proumëtùa a Giusep, dënans ch’a fussou ënsem, a s’è trouvà‐sse grossa për l’ouperassioun dël Spirit Sant.
19E Giusep, so mari, përché ch’a l era giust, e ch’a voulia nen lëvé‐ie la riputassioun, a l’ha voulsù‐la mandé via segretament.
20Ma mentre ch’a pensavou a ste cose, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù‐ie ën seugn, e a l ha di‐ie: Giusep, fieul dë David, tem nen d’arseivi Maria toua foumna, përché lon ch’a l è stait councepi ënt chila, a l è dal Spirit Sant.
21E a farà un fieul, e t’i buttëras nom Gesu; përché a salvërà so popoul d’i so pëcà.
22Oura tut lon a l è arrivà, për ch’a fussa adempi lon chë ’l Sëgnour a l avia parlà për bouca dël Proufeta, disand:
23Eccou, la Vergine a sarà grossa, e a farà un fieul, e a i buttëran nom Emmanuel, lon ch’a veul di, Diou coun noui.
24Giusep dounque essend dësvià da so seugn, a l ha fait counfourma l’Angel dël Sëgnour a l avia coumandà‐ie, e a l ha ricevù soua foumna.
25Ma a l’ha nen toucà‐la fin a tant ch’a l ha avù fait so fieul prim‐genit; e a l ha buttà‐ie nom Gesu.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835