San Luca 4
4
Gesu‐Crist tentà dal demoni, a guaris ën Capernaum diversi malavi.
1Oura Gesu, essend pien dë l’Spirit Sant, a l ha lassà le rive dël Giourdan, e poussà da la virtù dë l’Spirit a l è vënù al dësert.
2E a l è stait tentà dal demoni quaranta dì, e a l ha mangià niente affait durant coui dì lì; ma apress ch’a l è stait passà, a s’è senti‐sse fam.
3E ’l demoni a l ha di‐ie: Së të seus ’l Fieul d’Iddiou, dis‐ie a coula pera ch’a diventa dë pan.
4E Gesu a i ha rispost, disand: A l è scrit: Chë l’om a vivrà nen mac dë pan, ma d’ogni parola d’Iddiou.
5Anloura ’l demoni a l’ ha mënà‐lou sù un’ auta mountagna, e a l ha moustrà‐ie, ënt un moument dë temp, tutti i regni dël mound.
6E ’l demoni a l ha di‐ie: I të dareu tutta sta poutensa e soua gloria; përché a m’è staita daita, e i la dag a chi i veui.
7Së të vëules dounque ëngënouié‐te dënans a mi, tut a sarà tò.
8Ma Gesu rispoundand, a l ha di‐ie: Ëndarè dë mi, Satan, përché a l è scrit, T’adorëras ’l Sëgnour to Diou, e të lou serviras chiel soul.
9A l’ha dëcò mënà‐lou a Gerusalem, e a l’ha buttà‐lou sù la balustrada dël tempio, e a l ha di‐ie: Së të seus ’l Fieul d’Iddiou, campë‐te giù da sì.
10Përché a l è scrit ch’a darà ourdin ai so angel dë counsërvé‐te;
11E ch’a të pourtëran ënt soue man, dë paura chë të t’ënsupe to pè ëncountra queich pere.
12Ma Gesu rëspoundand, a l ha di‐ie: A l è stait dit: Të tentëras nen ’l Sëgnour to Diou.
13E terminà ch’a l è staita tutta la tentassioun, ’l demoni a l’ha lassà‐lou sté për un temp.
14E Gesu a l è tournà ën Galilea për la virtù dë l’Spirit, e soua arnomina a s’è spantià‐sse për tut ’l pais d’ëntourn.
15Përché a insegnava ënt le sinagoghe, e a l era ounourà da tutti.
16E a l è vënù a Nazaret, doua a l era stait nurri, e a l è ëntrà ënt la sinagoga ’l dì dë sabbat, secound so solit; e peui a s’è lëvà‐sse për lesi.
17E a l han dà‐ie ’l liber dël proufeta Esaia; e duvert ch’a l ha avù ’l liber, a l ha trouvà ’l passage doua a l è scrit:
18L’Spirit dël Sëgnour a l è sù mi, për moutiv ch’a l ha ounzù‐me; a l ha mandà‐me evangelisé ai pover, për guari coui ch’a l han ’l cœur ciagrin;
19Për publiché ai prësoune ch’a soun liberà, e ai borgnou ch’a tournou sciairé; për butté ën libërtà coui ch’a soun oupres, e për publiché l’ann gradevoul dël Sëgnour.
20E peui piegà ch’a l ha avù ’l liber, a l’ha restitùi‐lou al minist, e a s’è assëtà‐sse; e i eui dë tutti coui ch’a l erou dë la sinagoga a i erou ados.
21Anloura a s’è buttà‐sse a di‐ie: Bel e ëncheui coula scritura a l è verificà, e voui i lou senti.
22E tutti a i fasiou testassioun, e a së stupiou dë le parole dë grassia ch’a surtiou da soua bouca; e a disiou: Coust‐ssi è‐lou nen ’l fieul dë Giusep?
23E chiel a l ha di‐ie: I më dirè për sicur coul prouverbi: Medic, guarissë‐te da ti; e fa sì, ënt to pais, tutte le cose ch’i avouma senti di chë t’has faite a Capernaum.
24Ma a l ha di‐ie: In verità i vë diou chë nëssun proufeta a l è ricevù ënt so pais.
25In verità i vë diou, ch’a i era diverse vidoue in Israel, dal temp d’Elia, quand ’l ciel a l è stait sarà tre anni e sess meis; dë manera ch’a i è stà‐ie una gran famina për tut ’l pais.
26E però, Elia a l è nen stait mandà da gniune dë lour; ma mac da una foumna vidoua ënt Sarepta dë Sidoun.
27A i era dëcò diversi leprous in Israel dal temp d’Elisea ’l proufeta; però, gnanca un dë lour a l è stait guari; ma mac Naaman, ’l qual a l era Sirian.
28E a soun stait tutti infiammà dë colera ënt la sinagoga, sentend ste cose.
29E essend‐se lëvà, a l’han buttà‐lou fora dë la sità, e a l’han mënà‐lou fin ën broua dë la mountagna sù laqual a l è fabricà soua sità, për campé‐lou giù.
30Ma chiel a l è passà ën mes dë lour, e a s’è ëndà‐ssëne.
31E a l è calà a Capernaum, sità dë Galilea, e lì, a i insegnava i dì dë Sabbat.
32E a së stupiou dë soua doutrina; për causa chë soua parola a l era coun autourità.
33Oura a i era ënt la sinagoga un om ch’a l era ëmpoussessà da un demoni impur, ’l qual a s’è buttà‐sse a crié a auta vouss,
34Disand: Oimè! cosa i è‐lou fra noui e ti, Gesu Nazareno? Seus‐tu vënù për fé‐ne perdi? I seu chi të seus, ’l Sant d’Iddiou.
35E Gesu a l’ha censurà‐lou fortement, disand‐ie: Sta chiet, e seurt da st’om. E ’l demoni, dop d’avei campà coun dispet coul om al bel e mes, a l è surti dë chiel sensa fé‐ie nëssun mal.
36E a soun tutti stait stupi; e a parlavou tra lour, e a disiou: Che parola è‐la sta‐ssi, ch’a coumanda coun autourità e coun poutensa ai spirit impur, e a seurtou.
37E soua arnomina a l è courùa dapërtut dë coule part là.
38E quand Gesu a l è aussà‐sse dë la sinagoga, a l è ëntrà ënt la ca dë Simoun; e la madona dë Simoun a l avia una grossa frev, e a l’han pregà‐lou për chila.
39E essend‐se chinà sù chila, a l ha coumandà a la frev, e la frev a l’ha lassà‐la; e dal coulp a s’è lëvà sse, e a l ha sërvi‐ie.
40E coum ’l soul a tramountava, tutti coui ch’a l aviou dë malavi dë varie maladie a l han mënà‐ie da chiel; e pousand le man un a un sù lour, a i guaria.
41I demoni dëcò a surtiou fora da diversi, criand, e disand: Të seus ’l Crist, ’l Fieul d’Iddiou; ma a i censurava fortement, e a i përmëtia nen dë di ch’a saveissou ch’a fussa ’l Crist.
42E dì ch’a l è stait, a l è parti, e a l è ëndait ënt un post dësert; e le turbe a lou sërcavou, e essend vënùe da chiel, a lou tëniou, për nen ch’a ëndeissa via.
43Ma chiel a l ha di‐ie: I soun d’oubligà d’evangelisé dëcò a i aitre sità ’l regno d’Iddiou; për moutiv ch’i soun mandà për lon.
44E a predicava ënt le sinagoghe dë la Galilea.
Currently Selected:
San Luca 4: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
