San Luca 2
2
Nascita dë Gesu‐Crist a Betleem; e soua presentassioun al tempio dë Gerusalem, lon ch’a n’a dis Simeoun; Gesu a l è pourtà a Nazaret.
1Ent coul temp lì a l è arrivà ch’un ourdin a l è stait publicà për part dë Cesare Augusto, chë tutti a fussou registrà.
2E sta prima counsëgna a l è staita faita quand Cirenio a l era gouvernatour dë Siria.
3Coussì, tutti a andasiou për essi counsëgnà, ognidun ënt so pais.
4E Giusep a l è dëcò mountà da Galilea ën Giudea; da la sità dë Nazaret ënt la sità dë David, ciamà Betleem, për moutiv ch’a l era dë la ca e dë la famia dë David;
5Për essi counsëgnà coun Maria, coun laqual a l era spouss, e laqual a l era gravida.
6E a l è arrivà, chë mentre ch’a l erou là, so termin për parturi a l è vënù.
7E a l ha buttà al mound so fieul prim‐genit, e a l’ha fassà‐lou, e a l’ha buttà‐lou ënt una grëpia, për causa ch’a i era nëssun allog për lour ënt l’ouberge.
8Oura a i era dë coule part là dë bërge ch’a pasturavou ënt i camp, e a gouernavou i so troup ënt la neuit.
9E eccou, l’angel dël Sëgnour a l è vënù da lour, e la luce dël Sëgnour a l ha lusi‐ie d’ëntourn, e a n’a soun stait grandement intimori.
10Ma l’angel a l ha di‐ie: Tëmi nen, përché, guarde sì, i vë dag la neuva d’una cosa ch’a sarà un gran moutiv d’allegrëssa për tut ’l popoul.
11A l è chë ëncheui ënt la sità dë David a l è nassù‐ve ’l Salvatour, ’l qual a l è ’l Crist, Nossëgnour.
12E guarde sì ’l segn al qual i l’arcounossërì; a l è ch’a treuvërì ’l bambin fassà, e cougià ënt una grëpia.
13E dal coulp ënsem a l’angel a i è stà‐ie una legioun dë l’armada dël ciel laudand Iddiou, e disand:
14Gloria sia a Diou ënt i leug i pi aut! chë la pass a sia sù la terra e la bouna voulountà ënt i omini!
15E a l è arrivà chë dop ch’i angel a soun ëndà‐ssëne d’ënsem a lour al ciel, i bërge a soun di‐sse tra lour: Andouma dounque fin a Betleem, e vëdouma sta cosa ch’a l è arrivà, e chë ’l Sëgnour a n’ha dëscuverta.
16A soun dounque ëndait coun gran premura, e a l han trouvà Maria e Giusep, e ’l bambin cougià ënt una grëpia.
17E quand a l’ han avù‐lou vëdù, a soun buttà‐sse a counté lon ch’a i era stait dit dë coul bambin.
18E tutti coui ch’a l’han senti‐lou, a soun stait stupi dë le cose ch’a disiou i bërge.
19E Maria a ousservava coun cura tutte ste cose, e a i pensava ënt so spirit.
20E peui i bërge a së n’a soun tournà, glourificand e laudand Iddiou dë tutte ste cose ch’a l aviou sentie e vëdùe, secound ch’a i n’a i era stait parlà.
21E quand i eut dì a soun stait passà për fé la circouncisioun a la masëna, anloura a l han dà‐ie ’l nom dë Gesu, tal e qual ch’a l’ avia di‐lou l’ angel prima ch’a fussa councepi ënt ’l sen.
22E quand i dì dë la purificassioun a soun stait passà secound la legge dë Mose, a l’han pourtà‐lou a Gerusalem, për prësenté‐lou al Sëgnour;
23(Counfourma lon ch’a l è scrit ënt la legge dël Sëgnour: Chë ogni masc prim‐genit a sarà counsacrà al Sëgnour);
24E për fé l’oublassioun prëscrita da la legge dël Sëgnour; un paira dë tourtoure, o doui coulombot.
25Oura eccou, a i era a Gerusalem un om ch’a së ciamava Simeoun, e coul om a l era giust e a tëmia Diou, e a spëtava la counsoulassioun d’ Israel, e l’Spirit Sant a l era ënt chiel.
26E a l era stait avërti divinament dal Spirit Sant, chë dënans dë meuiri a vëdria prima ’l Crist dël Sëgnour.
27Chiel dounque poussà dal Spirit, a l è vënù al tempio; e coum ’l pare e la mare a i pourtavou ’l bambin Gesu, për fé‐ie secound l’uso dë la legge;
28A l’ha pià‐lou ënt i so bras, e a l ha benedet Iddiou, e a l ha dit:
29Sëgnour, për adess të lasses andé ën pass to sërvitour secound toua parola.
30Përché i mè eui a l han vëdù to salut,
31’L qual t’has preparà për chë tutti i popoul a lou vëdou,
32La luce për illuminé le nassioun, e për essi la gloria dë to popoul Israel.
33E Giusep e soua mare a së stupiou dë le cose ch’a së disiou dë chiel.
34E Simeoun a l ha benedi‐ie, e a l ha dit a Maria soua mare: Guarda, coust‐ssi a l è buttà për essi un’oucasioun a diversi d’Israel dë casché e dë rilevé‐sse, e për essi un segn al qual a së farà oupousissioun.
35(Ansi, una spa a fourërà toua anima propria) për ch’i sentiment dë diversi cœur a siou dëscuvert.
36A i era dëcò Anna la proufetessa, fia dë Fanuel dë la tribù d’Aser, laqual a l era già d’un temp, e laqual a l avia vivù coun so mari sett anni dop soua virginità;
37E, vidoua da outanta anni incirca, a bougiava nen dal tempio, sërvand coun digiun e coun preghiere, neuit e dì.
38Chila dounque, essend vënùa ënt l’istess moument, a laudava dëcò ’l Sëgnour, e a parlava dë chiel a tutti coui ch’a spëtavou d’essi liberà a Gerusalem.
39E quand a l han avù coumpi tut lon ch’a l è coumandà da la legge dël Sëgnour, a soun tournà‐ssëne ën Galilea, a Nazaret so pais.
40E ’l bambin a crëssia, e a diventava fort ën spirit, pien dë sapiensa; e la grassia d’ Iddiou a l era sù chiel.
41Oura so pare e soua mare a andasiou tutti i anni a Gerusalem a la festa dë pasqua.
42E quand a l’ha avù doudess anni, lour a soun mountà a Gerusalem secound ’l solit dë la festa;
43E coum a së n’a tournavou, i dì essend coumpi, ’l fieul Gesu a l è rëstà ënt Gerusalem; e Giusep e soua mare a soun nen accourzùssëne.
44Ma pensand ch’a fussa ënt le troupe d’i viagiatour, a l han caminà tut un dì; e peui a l’han sercà‐lou fra i so parent e coui dë soua counoussensa.
45E coum a l’han nen trouvà‐lou, a soun tournà‐ssëne a Gerusalem, sërcandlou.
46Oura a l è arrivà chë tre dì apress a l’han trouvà‐lou ënt ’l tempio, assëtà fra i doutour, scoutand‐ie, e interrougandi‐ie.
47E tutti coui ch’a lou sentiou, a l erou stupi dë soua sapiensa e dë soue risposte.
48E quand a l’ han vëdùlou, a soun stà‐ne souvrapres, e soua mare a l ha di‐ie: Mè car, përché l has tu fà‐ne coussì; guarda, to pare e mi, i të sërcavou essend ën gran crussi?
49E a l ha di‐ie: Përché sërche‐me? Seve nen chë bësogna ch’i siou ai affè dë mè Pare?
50Ma a l han nen capi lon ch’a i disia.
51Anloura a l è calà coun lour, e a l è vënù a Nazaret; e a i era soutoumes, e soua mare a counservava tutte ste parole ënt so cœur.
52E Gesu a s’avansava ën sapiensa, e ën statura, e ën grassia vers Iddiou e vers i omini.
Currently Selected:
San Luca 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
