San Luca 15
15
Gesu‐Crist a giustifica soua coundouta riguard ai pecatour. La parabola dë le fee, dë la drachma, e dël fieul prodig.
1Oura tutti coui dël peage e le gent dë cattiva vita a s’avësinavou da chiel për senti‐lou.
2Ma i Farisei e i Scriba a mourmouravou, disand: Coust‐ssi a rësseiv le gent dë cattiva vita, e a mangia ënsem a lour.
3Ma chiel a l ha proupounù‐ie sta parabola, disand:
4Chi è‐lou coul om tra dë voui aiti chë avend sent fee, s’a n’a perd una, a lassa nen le nourant e neuv al dësert, e ch’a vada nen apress a coula ch’a l è përdùa, fin ch’a l’ abbia trouvà‐la;
5E chë avend‐la trouvà, a së la pia nen ën spalla tut allegher;
6E essend tournà ënt soua ca, a ciama nen i so amis, e i so vësin, e ch’a dia nen: Rallegre‐ve coun mi; përché i heu trouvà mia fea ch’a l era përdùa.
7I vë diou, ch’a i sarà l’istess dë goi ënt ’l ciel për un soul pecatour ch’a vena a penti‐sse, pi chë për nourant e neuv giust, ch’a l han nen da bësogn dë pentiment.
8Oppura chi è‐la coula dona chë avend dess drachma, s’a perd una drachma, a visca nen la candeila, e ch’a ramassa nen la ca, e ch’a la serca nen coun diligensa, fin ch’a l’abbia trouvà‐la;
9E chë, dop d’avei‐la trouvà, a ciama nen soue amie, e soue vësine, disand‐ie: Rallegre‐ve coun mi; përché i heu trouvà la drachma ch’i aviou pers?
10Coussì i vë diou, ch’a i è dë goi dënans ai angel d’Iddiou për un soul pecatour ch’a ven a penti‐sse.
11A l ha dëcò di‐ie: Un om a l avia doui fieui;
12E ’l pi giouvou a l ha fà‐ie a so pare: Mè pare, da‐me la part dël patrimoni ch’a l è mia: e chiel a l ha dividù‐ie i so beni.
13E pochi dì dop, quand ’l fieul pi giouvou a l ha avù rabastà tut, a s’è ëndà‐ssëne fora ënt un pais lountan; e lì a l ha counsumà so ben vivand ënt la dësbaucia.
14E dop ch’a l ha avù spendù tut, a i è arrivà‐ie una gran carëstia ënt coul pais; e a l ha coumensà a essi ënt la miseria.
15Anloura a s’è ëndà‐ssëne via, e a s’è buttà‐sse al sërvissi d’un d’i abitant dël pais, ch’a l’ha mandà‐lou ënt soue terre ën pastura d’i animai.
16E a l avria voulsù‐sse lëvé la fam coun le pëleuie ch’i animai a mangiavou; ma nëssun a i n’a dasia.
17Oura essend tournà ënt se stess, a l ha dit: Quanti mercenari i è‐lou ënt la ca dë mè pare, ch’a l han dë pan in abboundansa, e mi i meuirou dë fam?
18I m’aussëreu, e i ëndareu da mè pare, e i direu: Mè pare, i heu pëcà countra ’l ciel e dënans a ti;
19E i soun pi nen degn d’essi ciamà to fieul; tratë‐me parei d’un d’i to mercenari.
20Dounque a s’è aussà‐sse, e a l è vënù da so pare; e coum a l era ëncoura lountan, so pare a l’ha vëdù‐lou, e a l è stait pià da la coumpassioun, e courand da chiel, a s’è campà‐ssie al col, e a l’ha basà‐lou.
21Ma ’l fieul a l ha di‐ie: Mè pare, i heu pëcà countra ’l ciel e dënans a ti; e i soun pi nen degn d’essi ciamà to fieul.
22E ’l pare a l ha dit a i so sërvitour: Pourte la pi bella vesta, e buttei‐la ados; butte‐ie un anel al dil, e dë scarpe ai pè.
23E mëne‐me ’l vitel gras, e masse‐lou, e mangioumë‐lou për fé boumbansa.
24Përché mè fieul ch’a l è sì a l era mort, ma a l è arsussità; a l era përdù, ma a l è tourna trouvà. E a l han coumensà a fé boumbansa.
25Oura so fieul prim‐genit a l era ai camp; e coum a tournava e ch’a l era vësin dë la ca, a l ha senti canté e ballé.
26E avend ciamà un d’i so sërvitour, a l ha ciamà‐ie cosa ch’a l era.
27E coul sërvitour a l ha di‐ie: To fratel a l è vënù, e to pare a l ha massà ’l vitel gras, përché ch’a l’ha tournà‐lou avei san e dispost.
28Ma chiel a s’è buttà‐sse ën colera, e a voulia nen intré; e so pare essend surti a lou pregava dë vëni drinta.
29Ma chiel a l ha rispost, e a l ha di‐ie a so pare: Eccou, a i è tanti anni ch’i të servou, e mai i soun ëndait countra to coumandament; e però të l has mai dà‐me un cravot për fé boumbansa coun i mè amis.
30Ma quand coust‐ssi, to fieul, ch’a l ha mangià ’l fattò coun dë done dë cattiva vita, a l è vënù, të l has massà‐ie ’l vitel gras.
31E ’l pare a l ha di‐ie: Mè fieul, të seus sempre coun mi, e tut ’l fat‐mè a l è tò.
32Oura bësougnava fé boumbansa, e rallegré‐sse, përché chë coust‐ssi, to fratel, a l era mort, e a l è arsussità; a l era përdù, e a l è tourna trouvà.
Currently Selected:
San Luca 15: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
