San Giouan 2
2
Gesu‐Crist, a le nosse dë Cana, a cambia l’ acqua ën vin; a scassa dal tempio coui ch’a fasiou dë negossi drenta, e a coumensa a parlé dë soua Risurressioun.
1Oura tre dì apress, a së fasia dë nosse a Cana dë Galilea, e la mare dë Gesu a i era.
2E Gesu dëcò a l è stait arcedù a nosse, coun i so dissepoul.
3E a l è arrivà chë ’l vin a mancava; la mare dë Gesu a i dis: A l han panen dë vin.
4Ma Gesu a i ha rispost: Foumna, cosa i è‐lou fra noui doui? Mia oura a l è ëncoura nen vënùa.
5Soua mare a dis a i sërvitour: Fe tut lon ch’a vë dirà.
6Oura a i era lì sess vass dë pera, ch’a sërviou për la purificassioun d’i Ebreou, ognidun dë sti vass a tënia doui o tre brinde.
7E Gesu a i dis: Ëmpi d’ acqua sti vass. E a l han ëmpi‐ie fin al col.
8E peui a i dis: Verse‐ne adess, e pourte‐ne al mes dë casa. E a l han pourtài‐ne.
9Quand ’l mes dë casa a l ha avù tastà l’acqua ch’a l era diventà vin (a savia nen da doua a vënia lon, ma i sërvitour ch’a l aviou buttà l’acqua, a lou saviou benissim), a s’è ëndirissà‐sse a l’spouss,
10E a l ha di‐ie: Tut om a serv ’l boun vin prima, e peui ’l mësan apress ch’a l han ben bëvù; ma ti, t’has riservà ’l boun vin fin adess.
11Gesu a l ha fait coul prim miracoul a Cana dë Galilea, e a l ha fait vëdi soua gloria, e i so dissepoul a l han prëstà‐ie fede.
12Dop dë lon a l è calà a Capernaum ënsem a soua mare, i so fratei, e i so dissepoul; ma a soun stà‐ie poc.
13Përché la pasqua d’i Ebreou a l era prossim; in counseguensa Gesu a l è mountà a Gerusalem.
14E a l ha trouvà ënt ’l tempio dë gent ch’a vendiou dë beu, e dë fee, e dë couloumb; e i cambista ch’a i erou assëtà.
15E a l ha fait un fouet coun dë courdin, e a l ha scassà‐ie fora dal tempio, coun le fee e i beu; e a l ha campà ën terra la dëne d’i cambista, e a l ha stravacà i taulin.
16E a dis a coui ch’a vendiou dë couloumb: Lëve ste cose da sì, e fe nen dë la ca dë mè Pare un post dë marcà.
17Anloura i so dissepoul a soun arcourdà‐sse ch’a l era scrit: ’L zelo dë toua ca a l ha rusià‐me.
18Ma i Ebreou, piand la parola, a l han di‐ie: Che miracoul ne moustrës‐tu, për butté‐te a fé ste cose?
19Gesu a i ha rispost: Campe giù coul tempio, e fra tre dì i lou tournou butté sù.
20E i Ebreou a l han dit: A soun stait quarant’ e sess anni a fabriché stou tempio, e ti, të veules tourna butté‐lou sù fra tre dì!
21Ma a parlava dël tempio dë so corp.
22In counseguensa, quand a l è stait arsussità d’i mort, i so dissepoul a soun arcourdà‐sse ch’a l avia di‐ie lon, e a l han crëdù a la scritura, e a la parola chë Gesu a l avia dita.
23E mentre ch’a l era a Gerusalem ’l dì dë la festa dë pasqua, diversi a l han prëstà fede a so nom, amirand i miracoul ch’a fasia.
24Ma Gesu a së fidava nen a lour, përché ch’a i counossia tutti;
25E ch’a l avia nen da manca chë gnun a i rendeissa testimouniansa dë gnun om; përché chiel istess a savia lon ch’a l era ënt l’om.
Currently Selected:
San Giouan 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
