Atti 4
4
Persecussioun d’i Apostoul; numer d’i fedei uni ën spirit e ën carità.
1Ma coum a parlavou al popoul, i sacrificatour, e ’l capitani dël tempio, e i Sadducean a soun arrivà,
2Essend ën gran fastidi përché ch’a insegnavou ’l popoul, e ch’a announsiavou la risurressioun d’i mort ën nom dë Gesu.
3E avend‐ie fait arrësté, a l han buttà‐ie ën prësoun fin a landouman, përché ch’a l era già tard.
4E diversi dë coui ch’a l aviou senti la parola, a l han crëdù; e ’l numer dë le përsoune a l è stait dë sinq mila ën circa.
5Oura a l è arrivà chë landouman i so gouvernatour, i ansian e i scriba, a soun radunà‐sse a Gerusalem;
6Coun Anna, gran sacrificatour, e Caifa, e Giouan, e Alessandro, e tutti coui ch’a l erou dë la rassa sacerdoutal.
7E avend fait coumpari dënans a lour Pietrou e Giouan, a l han ciamà‐ie: Coun qual poutensa e ën nom dë chi l’eve fait sò‐ssi?
8Anloura Pietrou, essend pien dël Spirit Sant, a l ha di‐ie: Gouvernatour dël popoul, e voui aiti ansian d’Israel;
9Da già ch’i souma esaminà ëncheui për un ben ch’a l è stait fait ënt la persouna d’un impoutent, për savei coum a l è stait guari;
10I l eve da savei tutti voui aiti, e tut ’l popoul d’Israel, ch’a l è stait ën nom dë Gesu‐Crist ’l Nazareo, ch’i eve crucificà, ch’ Iddiou a l ha arsussità d’i mort; a l è ën nom sò chë st’om ch’a compar sì dënans a voui aiti, a l è stait guari.
11A l è coula pera, ch’i eve campà via voui aiti ch’i fabriche, ch’a l è rëstà la pera dël angoul.
12E a i è nëssuna salute ënt nëssun autri; përché a i è pa dëcò nëssun autr’ nom souta ’l ciel ch’a sia dait ai omini për ’l qual i debbiou essi salv.
13Lour vëdand la fermëssa dë Pietrou e dë Giouan, e savend dëcò ch’a l erou d’omini sensa studi, e idiota, a së stupiou, e a counoussiou prou ch’a l erou stait coun Gesu.
14E vëdand chë l’om ch’a l era stait guari a l era present ënsem a lour, a poudiou di niente ën countrari.
15Anloura, avend‐ie coumandà dë seurti fora dël counsei, a counferiou tra dë lour;
16Disand: Cosa faroum‐ne a ste gent? përché a së sa da tutti i abitant dë Gerusalem, ch’un miracoul a l è stait fait da lour, e lolì a l è coussì evident, ch’i poudouma nen neghé‐lou.
17Ma për nen ch’a së divulga dë pi fra ’l popoul, bësogna ch’i i prouibissou coun dë minaccie espresse, ch’a l abbiou pi nen da parlé ënt coul nom a chi së sia.
18Avend‐ie dounque ciamà, a l han coumandà‐ie dë pi nen parlé nè d’insegné dë nëssuna manera ën nom dë Gesu.
19Ma Pietrou e Giouan rëspoundand, a l han di‐ie: Giudiche, s’a l è giust dënans a Diou d’ ubbidi a voui aiti pitost ch’a Iddiou.
20Përché i poudouma nen fé divers dë di le cose ch’i ouma vëdù e senti.
21Anloura a l han lassà‐ie ëndé coun dë minaccie, nen trouvand coum a poudriou castighé‐ie, për causa dël popoul, përché tutti a dasiou gloria a Diou dë lon ch’a s’era fà‐sse.
22Përché l’om ënt ’l qual a l era staita faita coula guarigioun miracoulousa a l avia pi dë quarant ’anni.
23Oura dop ch’a l han avù‐ie lassà ëndé, a soun ëndait da i sò, e a l han countà‐ie tut lon ch’i principai sacrificatour e i ansian a l aviou di‐ie.
24Laqual cosa avend senti, a l han elevà tutti ënsem la vouss a Diou, e a l han dit: Sëgnour! të seus ’l Diou chë t’has fait ’l ciel e la terra, ’l mar, e tutte le cose ch’a i soun;
25E chë t’has dit për bouca dë to sërvitour David: Përché soun‐ne agità‐sse le nassioun, e i popoul han‐ne prougetà dë cose inutil?
26I re dë la terra a soun trouvà‐sse ën persouna, e i prinsi a soun uni‐sse ënsem countra ’l Sëgnour, e countra so Crist.
27Difatti, countra to Sant Fieul Gesu, chë të l’has ounzù, a soun radunà‐sse Erod e Ponzio Pilat, coun i gentii, e i popoul d’Israel,
28Për fé tutte le cose chë toua man e to counsei a l aviou già dë dënans determinà ch’a sariou faite.
29Adess dounque, Sëgnour, fa attensioun a soue minaccie, e counced ai to sërvitour d’announsié toua parola coun fermëssa;
30Spourzand toua man për ch’a së fassa dë guarigioun, e dë proudigi, e dë maravie, ën nom dë to Sant Fieul Gesu.
31E quand a l han avù pregà, ’l leug doua a l erou radunà a l ha tramoulà; e a soun rëstà tutti riempi dël Spirit Sant, e a announsiavou la parola d’Iddiou arditament.
32Oura la moltitudine dë coui ch’a crëdiou, a l erou mac un cœur e un ’anima; e nëssun a disia dë le cose ch’a poussedia, ch’a fussou soue; ma ogni cosa a l era coumuna tra dë lour.
33Dëcò i apostoul a rendiou testimouniansa coun una gran forsa a la risurressioun dël Sëgnour Gesu; e una gran grassia a l era sù tutti lour aiti.
34Përché a i era pa nëssun tra dë lour ch’a fussa ënt ’l bësogn, përché tutti coui ch’a poussediou dë camp o dë ca, a i vendiou, e a pourtavou ’l pressi dë le cose vendùe,
35E a lou buttavou ai pè d’i apostoul; e a l era distribui a ciaschedun secound ch’a n’ avia da bësogn.
36Oura Giose, chë dai apostoul a l è stait sovranominà Barnaba, ch’a veul di fieul dë counsoulassioun, levita, e nativ dë Cipro,
37Avend un pousses, a l’ha vendù‐lou, e a l ha pourtà‐ne ’l pressi, e a l’ha buttà‐lou ai pè d’i Apostoul.
Currently Selected:
Atti 4: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 4
4
Persecussioun d’i Apostoul; numer d’i fedei uni ën spirit e ën carità.
1Ma coum a parlavou al popoul, i sacrificatour, e ’l capitani dël tempio, e i Sadducean a soun arrivà,
2Essend ën gran fastidi përché ch’a insegnavou ’l popoul, e ch’a announsiavou la risurressioun d’i mort ën nom dë Gesu.
3E avend‐ie fait arrësté, a l han buttà‐ie ën prësoun fin a landouman, përché ch’a l era già tard.
4E diversi dë coui ch’a l aviou senti la parola, a l han crëdù; e ’l numer dë le përsoune a l è stait dë sinq mila ën circa.
5Oura a l è arrivà chë landouman i so gouvernatour, i ansian e i scriba, a soun radunà‐sse a Gerusalem;
6Coun Anna, gran sacrificatour, e Caifa, e Giouan, e Alessandro, e tutti coui ch’a l erou dë la rassa sacerdoutal.
7E avend fait coumpari dënans a lour Pietrou e Giouan, a l han ciamà‐ie: Coun qual poutensa e ën nom dë chi l’eve fait sò‐ssi?
8Anloura Pietrou, essend pien dël Spirit Sant, a l ha di‐ie: Gouvernatour dël popoul, e voui aiti ansian d’Israel;
9Da già ch’i souma esaminà ëncheui për un ben ch’a l è stait fait ënt la persouna d’un impoutent, për savei coum a l è stait guari;
10I l eve da savei tutti voui aiti, e tut ’l popoul d’Israel, ch’a l è stait ën nom dë Gesu‐Crist ’l Nazareo, ch’i eve crucificà, ch’ Iddiou a l ha arsussità d’i mort; a l è ën nom sò chë st’om ch’a compar sì dënans a voui aiti, a l è stait guari.
11A l è coula pera, ch’i eve campà via voui aiti ch’i fabriche, ch’a l è rëstà la pera dël angoul.
12E a i è nëssuna salute ënt nëssun autri; përché a i è pa dëcò nëssun autr’ nom souta ’l ciel ch’a sia dait ai omini për ’l qual i debbiou essi salv.
13Lour vëdand la fermëssa dë Pietrou e dë Giouan, e savend dëcò ch’a l erou d’omini sensa studi, e idiota, a së stupiou, e a counoussiou prou ch’a l erou stait coun Gesu.
14E vëdand chë l’om ch’a l era stait guari a l era present ënsem a lour, a poudiou di niente ën countrari.
15Anloura, avend‐ie coumandà dë seurti fora dël counsei, a counferiou tra dë lour;
16Disand: Cosa faroum‐ne a ste gent? përché a së sa da tutti i abitant dë Gerusalem, ch’un miracoul a l è stait fait da lour, e lolì a l è coussì evident, ch’i poudouma nen neghé‐lou.
17Ma për nen ch’a së divulga dë pi fra ’l popoul, bësogna ch’i i prouibissou coun dë minaccie espresse, ch’a l abbiou pi nen da parlé ënt coul nom a chi së sia.
18Avend‐ie dounque ciamà, a l han coumandà‐ie dë pi nen parlé nè d’insegné dë nëssuna manera ën nom dë Gesu.
19Ma Pietrou e Giouan rëspoundand, a l han di‐ie: Giudiche, s’a l è giust dënans a Diou d’ ubbidi a voui aiti pitost ch’a Iddiou.
20Përché i poudouma nen fé divers dë di le cose ch’i ouma vëdù e senti.
21Anloura a l han lassà‐ie ëndé coun dë minaccie, nen trouvand coum a poudriou castighé‐ie, për causa dël popoul, përché tutti a dasiou gloria a Diou dë lon ch’a s’era fà‐sse.
22Përché l’om ënt ’l qual a l era staita faita coula guarigioun miracoulousa a l avia pi dë quarant ’anni.
23Oura dop ch’a l han avù‐ie lassà ëndé, a soun ëndait da i sò, e a l han countà‐ie tut lon ch’i principai sacrificatour e i ansian a l aviou di‐ie.
24Laqual cosa avend senti, a l han elevà tutti ënsem la vouss a Diou, e a l han dit: Sëgnour! të seus ’l Diou chë t’has fait ’l ciel e la terra, ’l mar, e tutte le cose ch’a i soun;
25E chë t’has dit për bouca dë to sërvitour David: Përché soun‐ne agità‐sse le nassioun, e i popoul han‐ne prougetà dë cose inutil?
26I re dë la terra a soun trouvà‐sse ën persouna, e i prinsi a soun uni‐sse ënsem countra ’l Sëgnour, e countra so Crist.
27Difatti, countra to Sant Fieul Gesu, chë të l’has ounzù, a soun radunà‐sse Erod e Ponzio Pilat, coun i gentii, e i popoul d’Israel,
28Për fé tutte le cose chë toua man e to counsei a l aviou già dë dënans determinà ch’a sariou faite.
29Adess dounque, Sëgnour, fa attensioun a soue minaccie, e counced ai to sërvitour d’announsié toua parola coun fermëssa;
30Spourzand toua man për ch’a së fassa dë guarigioun, e dë proudigi, e dë maravie, ën nom dë to Sant Fieul Gesu.
31E quand a l han avù pregà, ’l leug doua a l erou radunà a l ha tramoulà; e a soun rëstà tutti riempi dël Spirit Sant, e a announsiavou la parola d’Iddiou arditament.
32Oura la moltitudine dë coui ch’a crëdiou, a l erou mac un cœur e un ’anima; e nëssun a disia dë le cose ch’a poussedia, ch’a fussou soue; ma ogni cosa a l era coumuna tra dë lour.
33Dëcò i apostoul a rendiou testimouniansa coun una gran forsa a la risurressioun dël Sëgnour Gesu; e una gran grassia a l era sù tutti lour aiti.
34Përché a i era pa nëssun tra dë lour ch’a fussa ënt ’l bësogn, përché tutti coui ch’a poussediou dë camp o dë ca, a i vendiou, e a pourtavou ’l pressi dë le cose vendùe,
35E a lou buttavou ai pè d’i apostoul; e a l era distribui a ciaschedun secound ch’a n’ avia da bësogn.
36Oura Giose, chë dai apostoul a l è stait sovranominà Barnaba, ch’a veul di fieul dë counsoulassioun, levita, e nativ dë Cipro,
37Avend un pousses, a l’ha vendù‐lou, e a l ha pourtà‐ne ’l pressi, e a l’ha buttà‐lou ai pè d’i Apostoul.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835