Atti 5
5
Mort d’ Anania e dë Saffira; malavi guari; i apostoul buttà ën prësoun, e liberà, a predicou e a patissou coun allegria.
1Oura un om ch’a së ciamava Anania, avend, coun Saffira soua foumna, vendù un pousses,
2A l ha artënù una poursioun dël pressi, d’accordi coun soua foumna, e a l ha pourtà‐ne queich part, e a l’ha buttà‐la ai pè d’i apostoul.
3Ma Pietrou a l ha di‐ie: Anania, coum è‐lou chë Satan a l è ëmpadrouni‐sse dë to cœur a segno dë fé‐te menti al Spirit Sant, e a artëni una poursioun dël pressi dël pousses.
4Së t’aveisse counsërvà‐lou, sarië‐lou nen rëstà‐te? E essend vendù, erë‐la nen ënt to pouter? Përché seus‐tu fà‐te un tal prouget ënt to cœur? Të l’has nen menti ai omini, ma a Diou.
5E Anania sentand coule parole, a l è toumbà, e a l è spirà; laqual cosa a l ha dait una gran paura a tutti coui ch’a l han senti‐ne parlé.
6E queich giouvou a soun aussà‐sse, a l’han pià‐lou, e a l’han pourtà‐lou fora, e a l’han soutërà‐lou.
7E da lì a tre oure circa, soua foumna dëcò nen savend lon ch’a l era arrivà, a l è ëntrà;
8E Pietrou piand la parola, a l ha di‐ie: Dis‐me ën po, eve vendù‐lou tant ’l camp? e chila a l ha dit: Si, tant.
9Anloura Pietrou a l ha di‐ie: Përché eve fait un coumplot tra voui aiti dë tenté l’ Spirit dël Sëgnour? Eccou lì sù la porta i pè dë coui ch’a l han soutërà to omou, e a të portëran via.
10E ënt l’ istess moument a l è cascà ai so pè, e a l è spirà. E quand i giouvou a soun ëntrà, a l’ han trouvà‐la morta, e a l’han pourtà‐la fora e a l’han soutërà‐la vësin a so omou.
11E lolì a l ha dait un gran timour a tutta la ciesa, e a tutti coui ch’a sentiou coule cose.
12E moutouben dë proudigi e dë miracoul a së fasiou ën mes al popoul për le man d’i apostoul; e a stasiou tutti d’accordi al porti dë Saloumoun.
13Però nëssun d’i aiti a ëncalava uni‐sse a lour; ma ’l popoul a i lodava autament.
14E ’l numer dë coui ch’a crëdiou al Sëgnour, tant d’omini chë dë foumne, a së multiplicava dë pi ën pi.
15E a së pourtava i malavi ënt le countrà, e a së buttavou sù dë let pëcit e sù dë trapounte, afinche quand Pietrou a vëneissa, al manc soua oumbra a passeissa sù queicadun dë lour.
16Dëcò ’l popoul dë le sità vësine a së radunava a Gerusalem, pourtand i malavi, e coui ch’a l erou tourmentà dai spirit ëndiaoulà; e tutti a l erou guari.
17Anloura ’l gran sacrificatour a s’è aussà‐sse, chiel e tutti coui ch’a i erou ënsem, ch’a l era la setta d’i Sadducean, e a l erou pien d’invidia;
18E buttand le man ados ai apostoul, a l han fà‐ie mëné ënt la prësoun publica.
19Ma l’angel dël Sëgnour a l ha duvert dë neuit le porte dë la prësoun, e avend‐ie buttà fora, a l ha di‐ie:
20Ënde, e presentand‐ve ënt ’l tempio, announsie al popoul tutte le parole dë sta vita.
21Avend senti lon, a soun ëntrà a la pounta dël dì ënt ’l tempio, e a insegnavou. Ma ’l gran sacrificatour essend vënù, e coui ch’a i erou ënsem, a l han radunà ’l counsei, e tutti i ansian d’i fieui d’Israel, e a l han mandà a la prësoun për fé‐ie mëné.
22Ma quand i ussiè a soun stà‐ie, a l han nen trouvà‐ie ënt la prësoun; coussì a soun tournà‐ssëne, e a l han riferi,
23Disand: I ouma bin trouvà la prësoun sarà coun tutta sicurëssa, e le guardie dëcò ch’a l erou dënans a le porte; ma dop d’avei‐la duverta, i ouma pa trouvà nëssun drinta.
24E quand ’l sacrificatour, e ’l capitani dël tempio, e i principai sacrificatour a l han senti ste parole, a soun stà‐ne moutouben ën pena a so risguard; nen savend cosa ch’a n’a saria dë lon.
25Ma queicadun a l è arrivà ch’a l ha di‐ie: Eccou, i omini ch’i avie buttà ën prësoun a soun al tempio, e tënand‐se ënsili a insegnou ’l popoul.
26Anloura ’l capitani dël tempio coun i ussiè a l è ëndà‐ssëne, e a l ha mënà‐ie sensa vioulensa; përché ch’a tëmiou d’essi lapidà dal popoul.
27E avend‐ie mënà via, a l han presentà‐ie al counsei; e ’l gran sacrificatour a l ha interrougà‐ie,
28Disand: Oum‐ne nen prouibi‐ve espressament dë nen insegné ënt coul nom? E però eccou, i eve ëmpi Gerusalem dë vosta doutrina, e i veuli fé vëni ados dë noui aiti ’l sang dë coul om.
29Anloura Pietrou e i apostoul a l han rispost, disand: A bësogna pitost ubbidi a Diou chë ne ai omini.
30’L Diou dë nosti pare a l ha arsussità Gesu, ch’i eve fait meuiri, pendand‐lou al bosc.
31E Diou a l’ha elevà‐lou coun soua poussansa për essi prinsi e salvatour, afin dë dé a Israel ’l pentiment e la remissioun d’i pëcà.
32E i souma noui testimoni dë lon ch’i diouma; e l’Spirit Sant, ch’ Iddiou a l ha dait a coui ch’a ubbidissou a chiel, a l è dëcò testimoni dë lon.
33Ma lour avend senti coule cose, a zghërzinavou i dent, e a counsultavou për fé‐ie meuiri.
34Ma un fariseo për nom Gamaliel, doutour dë la legge, ounourà da tut ’l popoul, aussand‐se ënt ’l counsei, a l ha coumandà ch’i apostoul a s’artireissou fora për ën po dë temp.
35Peui a l ha di‐ie: Omini Israeliti, pie‐ve guarda a lon ch’i avrì da fé për raport a ste gent.
36Përché dënans dë cousti temp d’adess a i è venù‐ie un certo Teoda, disand, chë chiel a l era queicosa, e a s’è uni‐sse a chiel un numer d’omini dë quat sent circa; ma a l è stait buttà ën derouta, e tutti coui ch’a s’erou uni‐sse a chiel a soun stait dissipà e ridout al niente.
37Dop dë chiel a i è coumpars Giuda ’l Galilean ai dì dë l’enumerassioun, e a l ha tirà a chiel un gran popoul; ma coust‐ssi dëcò a l è peri, e tutti coui ch’a s’erou uni‐sse a chiel a soun stait dispers.
38Adess dounque i vë diou: Countinue pi nen a perseguité sti omini, e lasse‐ie sté; përché së sta impresa o st’opera a l è d’i omini, a sarà distrutta;
39Ma s’a l è d’Iddiou, i poudrì nen distruë‐la; e pie‐ve guarda ch’i vë treuve fin a fé la guerra a Diou. E a soun stait dë so sentiment.
40Peui avend ciamà i apostoul, a l han coumandà‐ie, dop d’avei‐ie dait dël fouet, dë pi nen parlé ën nom dë Gesu; dop dël che a l han lassà‐ie ëndé.
41E lour a soun artirà‐sse da dënans dël counsei, countent d’essi stait fait degn dë pati dë maltratament për ’l nom dë Gesu.
42E a cessavou nen tutti i dì d’ënsegné, e d’announsié Gesu‐Crist ënt ’l tempio, e da una ca al auta.
Currently Selected:
Atti 5: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 5
5
Mort d’ Anania e dë Saffira; malavi guari; i apostoul buttà ën prësoun, e liberà, a predicou e a patissou coun allegria.
1Oura un om ch’a së ciamava Anania, avend, coun Saffira soua foumna, vendù un pousses,
2A l ha artënù una poursioun dël pressi, d’accordi coun soua foumna, e a l ha pourtà‐ne queich part, e a l’ha buttà‐la ai pè d’i apostoul.
3Ma Pietrou a l ha di‐ie: Anania, coum è‐lou chë Satan a l è ëmpadrouni‐sse dë to cœur a segno dë fé‐te menti al Spirit Sant, e a artëni una poursioun dël pressi dël pousses.
4Së t’aveisse counsërvà‐lou, sarië‐lou nen rëstà‐te? E essend vendù, erë‐la nen ënt to pouter? Përché seus‐tu fà‐te un tal prouget ënt to cœur? Të l’has nen menti ai omini, ma a Diou.
5E Anania sentand coule parole, a l è toumbà, e a l è spirà; laqual cosa a l ha dait una gran paura a tutti coui ch’a l han senti‐ne parlé.
6E queich giouvou a soun aussà‐sse, a l’han pià‐lou, e a l’han pourtà‐lou fora, e a l’han soutërà‐lou.
7E da lì a tre oure circa, soua foumna dëcò nen savend lon ch’a l era arrivà, a l è ëntrà;
8E Pietrou piand la parola, a l ha di‐ie: Dis‐me ën po, eve vendù‐lou tant ’l camp? e chila a l ha dit: Si, tant.
9Anloura Pietrou a l ha di‐ie: Përché eve fait un coumplot tra voui aiti dë tenté l’ Spirit dël Sëgnour? Eccou lì sù la porta i pè dë coui ch’a l han soutërà to omou, e a të portëran via.
10E ënt l’ istess moument a l è cascà ai so pè, e a l è spirà. E quand i giouvou a soun ëntrà, a l’ han trouvà‐la morta, e a l’han pourtà‐la fora e a l’han soutërà‐la vësin a so omou.
11E lolì a l ha dait un gran timour a tutta la ciesa, e a tutti coui ch’a sentiou coule cose.
12E moutouben dë proudigi e dë miracoul a së fasiou ën mes al popoul për le man d’i apostoul; e a stasiou tutti d’accordi al porti dë Saloumoun.
13Però nëssun d’i aiti a ëncalava uni‐sse a lour; ma ’l popoul a i lodava autament.
14E ’l numer dë coui ch’a crëdiou al Sëgnour, tant d’omini chë dë foumne, a së multiplicava dë pi ën pi.
15E a së pourtava i malavi ënt le countrà, e a së buttavou sù dë let pëcit e sù dë trapounte, afinche quand Pietrou a vëneissa, al manc soua oumbra a passeissa sù queicadun dë lour.
16Dëcò ’l popoul dë le sità vësine a së radunava a Gerusalem, pourtand i malavi, e coui ch’a l erou tourmentà dai spirit ëndiaoulà; e tutti a l erou guari.
17Anloura ’l gran sacrificatour a s’è aussà‐sse, chiel e tutti coui ch’a i erou ënsem, ch’a l era la setta d’i Sadducean, e a l erou pien d’invidia;
18E buttand le man ados ai apostoul, a l han fà‐ie mëné ënt la prësoun publica.
19Ma l’angel dël Sëgnour a l ha duvert dë neuit le porte dë la prësoun, e avend‐ie buttà fora, a l ha di‐ie:
20Ënde, e presentand‐ve ënt ’l tempio, announsie al popoul tutte le parole dë sta vita.
21Avend senti lon, a soun ëntrà a la pounta dël dì ënt ’l tempio, e a insegnavou. Ma ’l gran sacrificatour essend vënù, e coui ch’a i erou ënsem, a l han radunà ’l counsei, e tutti i ansian d’i fieui d’Israel, e a l han mandà a la prësoun për fé‐ie mëné.
22Ma quand i ussiè a soun stà‐ie, a l han nen trouvà‐ie ënt la prësoun; coussì a soun tournà‐ssëne, e a l han riferi,
23Disand: I ouma bin trouvà la prësoun sarà coun tutta sicurëssa, e le guardie dëcò ch’a l erou dënans a le porte; ma dop d’avei‐la duverta, i ouma pa trouvà nëssun drinta.
24E quand ’l sacrificatour, e ’l capitani dël tempio, e i principai sacrificatour a l han senti ste parole, a soun stà‐ne moutouben ën pena a so risguard; nen savend cosa ch’a n’a saria dë lon.
25Ma queicadun a l è arrivà ch’a l ha di‐ie: Eccou, i omini ch’i avie buttà ën prësoun a soun al tempio, e tënand‐se ënsili a insegnou ’l popoul.
26Anloura ’l capitani dël tempio coun i ussiè a l è ëndà‐ssëne, e a l ha mënà‐ie sensa vioulensa; përché ch’a tëmiou d’essi lapidà dal popoul.
27E avend‐ie mënà via, a l han presentà‐ie al counsei; e ’l gran sacrificatour a l ha interrougà‐ie,
28Disand: Oum‐ne nen prouibi‐ve espressament dë nen insegné ënt coul nom? E però eccou, i eve ëmpi Gerusalem dë vosta doutrina, e i veuli fé vëni ados dë noui aiti ’l sang dë coul om.
29Anloura Pietrou e i apostoul a l han rispost, disand: A bësogna pitost ubbidi a Diou chë ne ai omini.
30’L Diou dë nosti pare a l ha arsussità Gesu, ch’i eve fait meuiri, pendand‐lou al bosc.
31E Diou a l’ha elevà‐lou coun soua poussansa për essi prinsi e salvatour, afin dë dé a Israel ’l pentiment e la remissioun d’i pëcà.
32E i souma noui testimoni dë lon ch’i diouma; e l’Spirit Sant, ch’ Iddiou a l ha dait a coui ch’a ubbidissou a chiel, a l è dëcò testimoni dë lon.
33Ma lour avend senti coule cose, a zghërzinavou i dent, e a counsultavou për fé‐ie meuiri.
34Ma un fariseo për nom Gamaliel, doutour dë la legge, ounourà da tut ’l popoul, aussand‐se ënt ’l counsei, a l ha coumandà ch’i apostoul a s’artireissou fora për ën po dë temp.
35Peui a l ha di‐ie: Omini Israeliti, pie‐ve guarda a lon ch’i avrì da fé për raport a ste gent.
36Përché dënans dë cousti temp d’adess a i è venù‐ie un certo Teoda, disand, chë chiel a l era queicosa, e a s’è uni‐sse a chiel un numer d’omini dë quat sent circa; ma a l è stait buttà ën derouta, e tutti coui ch’a s’erou uni‐sse a chiel a soun stait dissipà e ridout al niente.
37Dop dë chiel a i è coumpars Giuda ’l Galilean ai dì dë l’enumerassioun, e a l ha tirà a chiel un gran popoul; ma coust‐ssi dëcò a l è peri, e tutti coui ch’a s’erou uni‐sse a chiel a soun stait dispers.
38Adess dounque i vë diou: Countinue pi nen a perseguité sti omini, e lasse‐ie sté; përché së sta impresa o st’opera a l è d’i omini, a sarà distrutta;
39Ma s’a l è d’Iddiou, i poudrì nen distruë‐la; e pie‐ve guarda ch’i vë treuve fin a fé la guerra a Diou. E a soun stait dë so sentiment.
40Peui avend ciamà i apostoul, a l han coumandà‐ie, dop d’avei‐ie dait dël fouet, dë pi nen parlé ën nom dë Gesu; dop dël che a l han lassà‐ie ëndé.
41E lour a soun artirà‐sse da dënans dël counsei, countent d’essi stait fait degn dë pati dë maltratament për ’l nom dë Gesu.
42E a cessavou nen tutti i dì d’ënsegné, e d’announsié Gesu‐Crist ënt ’l tempio, e da una ca al auta.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835