Atti 3
3
San Pietrou a guaris ’l sop, e a esorta i Ebreou a counvërti‐sse al Messia.
1E coum Pietrou e Giouan a mountavou ënsem a l tempio, a l’oura dë la preghiera, ch’a l era a neuv oure;
2Un om sop dë nascita a i era pourtà, ’l qual a lou buttavou tutti i dì a la porta dël tempio ch’a së ciamava la Bella, për ciamé la limozna a coui ch’a intravou ënt ’l tempio.
3Coul om vëdand Pietrou e Giouan ch’a ëndasiou a intré ënt ’l tempio, a l ha pregà‐ie dë dé‐ie la limozna.
4Ma Pietrou avend, coun Giouan, fissà‐ie l’eui acol, Pietrou a l ha di‐ie: Guardë‐ne.
5E a i guardava attentament, crëdand‐se dë ricevi queicosa da lour.
6Ma Pietrou a l ha di‐ie: I heu nè argent nè or; ma lon ch’i heu i të lou dag: Ën nom dë Gesu‐Crist ’l Nazareo, aussë‐te, e camina.
7E avend‐lou pià për la man dritta, a l’ha aussà‐lou; e subit le piante e le cavie d’i pè a soun diventà fërme.
8E fasand un saut, a s’è tënù‐sse drit, e a l ha caminà; e a l è ëntrà ënsem a lour ënt ’l tempio, caminand, sautand, e dasand gloria a Diou.
9E tut ’l popoul a l’ha vëdù‐lou caminand e dasand gloria a Diou.
10E counoussand ch’a l era propi coul ch’a l era assëtà a la porta Bella dël tempio, për avei la limozna, a soun rëstà pien d’amirassioun e tut stupi dë lon ch’a l era arrivà‐ie.
11E coum ’l sop ch’a l era stait guari a tënia për la man Pietrou e Giouan, tut ’l popoul stupi a l è courù vers lour al porti, ch’a së ciama de Saloumoun.
12Ma Pietrou vëdand lon, a l ha dit al popoul: Omini Israeliti, përché vë stupi‐ve dë son? O përché fërme‐ve l’eui sù noui aiti, coum a fussa për nosta poutensa o për nosta santità ch’i aveissou fait caminé coust om?
13’L Diou d’Abraam, e d’ Isac, e dë Giacob, ’l Diou dë nosti Pare a l ha glourificà so Fieul Gesu, ch’i avie tradi, e ch’i avie arnegà dënans a Pilat, quantounque a giudicheissa ch’a dëvia essi liberà.
14Ma i eve arnegà ’l Sant e ’l Giust, e i eve ciamà ch’a vë rilasseissou un omicida.
15I eve buttà a mort ’l Prinsi dë la vita, ’l qual Diou a l ha arsussità dai mort; dë laqual cosa i souma testimoni.
16E mediante la fede ënt so nom, so nom a l ha ristabili coust om ch’i vëde e ch’i counosse; la fede, i diou, ënt chiel, a l ha dà‐ie a coust‐ssi la piena dispousissioun dë tutti i so membri, ën prësensa dë tutti voui aiti.
17E adess, mei fratei, i seu ch’i eve fà‐lou për ignouransa, coume pura i vosti gouvernatour.
18Ma Diou a l ha coussì adempi le cose ch’a l avia predette për la bouca dë tutti i so proufeta, chë ’l Crist a dëvia seuffri.
19Armande‐ve dounque, e counvërti‐ve, për chë vosti pëcà a siou cancelà;
20Quand i temp dë counsoulassioun a saran vënù mediante la prësensa dël Sëgnour, e ch’a l avrà mandà Gesu‐Crist, ch’a l è stà‐ve announsià dë dënans;
21E ’l qual a bësogna chë ’l ciel al lou riceva, fin al temp dël ristabiliment dë tutte le cose ch’Iddiou a l ha prounounsià për bouca dë tutti i so proufeta sant in ogni temp.
22Difatti Mose istess a l ha dit a nosti Pare: ’L Sëgnour vost Diou a vë farà seurti d’ën mes ai vosti fratei un proufeta parei dë mi; i lou scoutërì ënt tut lon ch’a vë dirà.
23E a arrivërà chë tutta persouna ch’a l avrà nen scoutà coul proufeta, a sarà sterminà d’ën mes al popoul.
24E anche tutti i proufeta, da Samuel e coui ch’a soun vënù‐ie apress, tant ch’a i è stài‐ne ch’a l han parlà, a l han dëcò predet cousti dì.
25I si i fieui d’i proufeta, e dë l’alleansa ch’ Iddiou a l ha trattà coun nosti pare, disand a Abraam: E ënt toua sëmens a saran benedette tutte le famie dë la terra.
26A l è për voui aiti prima dë tut ch’Iddiou avend sussità so Fieul Gesu, a l’ha mandà‐lou për benedi‐ve, artirand ciaschedun dë voui aiti da voste iniquità.
Currently Selected:
Atti 3: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 3
3
San Pietrou a guaris ’l sop, e a esorta i Ebreou a counvërti‐sse al Messia.
1E coum Pietrou e Giouan a mountavou ënsem a l tempio, a l’oura dë la preghiera, ch’a l era a neuv oure;
2Un om sop dë nascita a i era pourtà, ’l qual a lou buttavou tutti i dì a la porta dël tempio ch’a së ciamava la Bella, për ciamé la limozna a coui ch’a intravou ënt ’l tempio.
3Coul om vëdand Pietrou e Giouan ch’a ëndasiou a intré ënt ’l tempio, a l ha pregà‐ie dë dé‐ie la limozna.
4Ma Pietrou avend, coun Giouan, fissà‐ie l’eui acol, Pietrou a l ha di‐ie: Guardë‐ne.
5E a i guardava attentament, crëdand‐se dë ricevi queicosa da lour.
6Ma Pietrou a l ha di‐ie: I heu nè argent nè or; ma lon ch’i heu i të lou dag: Ën nom dë Gesu‐Crist ’l Nazareo, aussë‐te, e camina.
7E avend‐lou pià për la man dritta, a l’ha aussà‐lou; e subit le piante e le cavie d’i pè a soun diventà fërme.
8E fasand un saut, a s’è tënù‐sse drit, e a l ha caminà; e a l è ëntrà ënsem a lour ënt ’l tempio, caminand, sautand, e dasand gloria a Diou.
9E tut ’l popoul a l’ha vëdù‐lou caminand e dasand gloria a Diou.
10E counoussand ch’a l era propi coul ch’a l era assëtà a la porta Bella dël tempio, për avei la limozna, a soun rëstà pien d’amirassioun e tut stupi dë lon ch’a l era arrivà‐ie.
11E coum ’l sop ch’a l era stait guari a tënia për la man Pietrou e Giouan, tut ’l popoul stupi a l è courù vers lour al porti, ch’a së ciama de Saloumoun.
12Ma Pietrou vëdand lon, a l ha dit al popoul: Omini Israeliti, përché vë stupi‐ve dë son? O përché fërme‐ve l’eui sù noui aiti, coum a fussa për nosta poutensa o për nosta santità ch’i aveissou fait caminé coust om?
13’L Diou d’Abraam, e d’ Isac, e dë Giacob, ’l Diou dë nosti Pare a l ha glourificà so Fieul Gesu, ch’i avie tradi, e ch’i avie arnegà dënans a Pilat, quantounque a giudicheissa ch’a dëvia essi liberà.
14Ma i eve arnegà ’l Sant e ’l Giust, e i eve ciamà ch’a vë rilasseissou un omicida.
15I eve buttà a mort ’l Prinsi dë la vita, ’l qual Diou a l ha arsussità dai mort; dë laqual cosa i souma testimoni.
16E mediante la fede ënt so nom, so nom a l ha ristabili coust om ch’i vëde e ch’i counosse; la fede, i diou, ënt chiel, a l ha dà‐ie a coust‐ssi la piena dispousissioun dë tutti i so membri, ën prësensa dë tutti voui aiti.
17E adess, mei fratei, i seu ch’i eve fà‐lou për ignouransa, coume pura i vosti gouvernatour.
18Ma Diou a l ha coussì adempi le cose ch’a l avia predette për la bouca dë tutti i so proufeta, chë ’l Crist a dëvia seuffri.
19Armande‐ve dounque, e counvërti‐ve, për chë vosti pëcà a siou cancelà;
20Quand i temp dë counsoulassioun a saran vënù mediante la prësensa dël Sëgnour, e ch’a l avrà mandà Gesu‐Crist, ch’a l è stà‐ve announsià dë dënans;
21E ’l qual a bësogna chë ’l ciel al lou riceva, fin al temp dël ristabiliment dë tutte le cose ch’Iddiou a l ha prounounsià për bouca dë tutti i so proufeta sant in ogni temp.
22Difatti Mose istess a l ha dit a nosti Pare: ’L Sëgnour vost Diou a vë farà seurti d’ën mes ai vosti fratei un proufeta parei dë mi; i lou scoutërì ënt tut lon ch’a vë dirà.
23E a arrivërà chë tutta persouna ch’a l avrà nen scoutà coul proufeta, a sarà sterminà d’ën mes al popoul.
24E anche tutti i proufeta, da Samuel e coui ch’a soun vënù‐ie apress, tant ch’a i è stài‐ne ch’a l han parlà, a l han dëcò predet cousti dì.
25I si i fieui d’i proufeta, e dë l’alleansa ch’ Iddiou a l ha trattà coun nosti pare, disand a Abraam: E ënt toua sëmens a saran benedette tutte le famie dë la terra.
26A l è për voui aiti prima dë tut ch’Iddiou avend sussità so Fieul Gesu, a l’ha mandà‐lou për benedi‐ve, artirand ciaschedun dë voui aiti da voste iniquità.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835