Atti 21
21
Viagi e atti dë San Paul ën Siria e a Gerusalem.
1Coussi dounque essend parti, e essend‐ne allountanà da lour, i souma ëndait ën drittura a Coo, e ’l dì dop a Rodi, e da lì a Patara.
2E avend trouvà ënsili una nav ch’a travërsava ën Fenicia, i souma mountà‐ie drinta, e i souma parti.
3Peui avend Cipro ën vista, i l’ouma lassà‐la a man sënistra, e tirand vers la Siria, i souma arrivà a Tiro; përché la nav a dëvia lassé so caric ënsili.
4E avend trouvà lì dë dissepoul, i souma fermà‐ssie sett dì. Oura a disiou për l’Spirit a Paul ch’a mounteissa nen a Gerusalem.
5Ma passà coui dì lì i souma parti, e i souma buttà‐sse për stra, essend accoumpagnà da tutti coun soue foumne e soue masëna, fin a fora dë la sità; e avend buttà i gënoui ën terra sù la spounda, i ouma fait l’ourassioun.
6E dop d’essi‐sse ëmbrassà i un i aiti, i souma mountà sù la nav, e i aiti a soun tournà a soue ca.
7E coussì, terminand nosta navigassioun, i souma vënù da Tiro a Tolemaide; e dop d’avei salutà i fratei, i souma fermà‐sse un dì ënsem a lour.
8E landouman Paul e soua coumpagnia partand da lì, i souma vënù a Cesarea; e essend ëntrà ënt la ca dë Flip l’Evangelista, ch’a l era un d’i sett, i souma fermà‐sse da chiel.
9Oura a l avia quat fie vergini ch’a proufetisavou.
10E coum i souma stait lì diversi dì, a l è arrivà da Giudea un proufeta, për nom Agabo;
11’L qual, essend vënù a vëd‐ne, a l ha pià la sentura dë Paul, e liandsë‐la a le man e ai pè, a l ha dit: L’Spirit Sant a dis ste cose: I Ebreou a liëran coussì a Gerusalem l’om a chi ch’a l è sta sentura, e a lou daran ënt le man d’i gentii.
12Quand i ouma avù senti coule cose, noui, e coui ch’a l erou dël leug, i l’ ouma pregà‐lou ch’a mounteissa nen a Gerusalem.
13Ma Paul a l ha rispost: Cosa fe‐ve ën piourand e affligend mè cœur? për mi i soun bel e prount nen soulament d’essi lià, ma anche dë meuiri a Gerusalem për ’l nom dël Sëgnour Gesu.
14Coussì, da già ch’a poudia nen essi persuas, i souma stait chiet lì ënsima, disand: La voulountà dël Sëgnour sia faita!
15Queich dì dop, avend carigà nosti equipage, i souma mountà a Gerusalem.
16E queicadun d’i dissepoul a soun dëcò vënù da Cesarea ënsem a noui, mënand coun lour un om, Mnason, Ciprian, ch’a l era un antic dissepoul, ch’a dëvia allougéne.
17E quand i souma stait arrivà a Gerusalem, i fratei a l han ricevù‐ne coun allegria.
18E ’l dì dop, Paul a l è vënù coun noui aiti da Giacou, e tutti i ansian a soun vënù‐ie.
19E dop ch’a l ha avù‐ie ëmbrassà, a l ha countà ën detai le cose ch’Iddiou a l avia faite ën mes ai gentii për so ministeri.
20E lour avend senti lon, a l han dait gloria a Diou, e a l han dit: O fratel, të vëdes vaire ch’a i è dë migliaia d’Ebreou ch’a l han crëdù; e a soun tutti zelanti për la legge.
21Oura a l han senti a di dë ti, chë t’insegnes tutti i Ebreou ch’a soun tra i gentii, dë rinounsié a Mose, disand ch’a devou nen circouncidi soi fieui, nè vivi secound le ourdinanse.
22Cos’è‐lou dounque ch’a bësogna fé? A bësogna assoulutament raduné la moltitudine, përché a sentiran a di chë të seus arrivà.
23Fa dounque lon ch’i ëndouma a di‐te; i ouma quatr’omini ch’a l han fait un vout;
24Pi‐ie ënsem a ti, e purifichë‐te coun lour, e countribuis coun lour, për ch’a së tousounou la testa, e chë tutti a sappiou chë dë le cose ch’a l han senti a di dë ti, a l è niente, ma chë të countinue dëcò a ousservé la legge.
25Ma riguard a coui tra i gentii ch’a l han crëdù, i ouma scrivù‐ne, avend ourdinà ch’a ousservou niente dë simil; ma soulament ch’a s’astenou dë lon ch’a l è sacrificà ai idoul, dël sang, dë le bestie suffoucà, e dë la fournicassioun.
26Paul avend dounque pià coui omini coun chiel, e ’l dì dop essend‐se purificà ënsem a lour, a l è ëntrà ënt ’l tempio, denounsiand ’l dì ch’a dëvia terminé‐sse soua purificassioun, fin chë l’oublassioun a fussa presentà për ciaschedun dë lour.
27E coum i sett dì a scadiou, queich Ebreou d’Asia avend vëdù Paul ënt ’l tempio, a l han soulevà tut ’l popoul, e a l han buttà‐ie le man acol,
28Ën criand: Omini Israeliti, agiute‐ne! Eccou coul om chë dapërtut a insegna tut ’l mound countra ’l popoul, countra la legge, e countra coust leug; e chë dë pi a l ha dëcò mënà dë Grec ënt ’l tempio, e a l ha proufanà coust leug sant;
29Përché dënans dë lon a l aviou vëdù ënsem a chiel ënt la sità Trofimo, Efesian, e a crëdiou chë Paul a l’ aveissa mënà‐lou ënt ’l tempio.
30E tutta la sità a l è staita agità e ’l popoul a l è courù ënsili; e avend pià Paul, a l’han rablà‐lou fora dël tempio; e a l han subit sarà le porte.
31Ma coum a sërcavou dë massé‐lou, la vouss a l è vënùa al capitani dë la coumpagnia chë tut Gerusalem a l era ën tumult.
32E tost a l ha pià dë souldà e dë centurioun, e a l è courù da lour; ma lour vëdand ’l capitani e i souldà, a l han cessà dë dé‐ie a Paul.
33E ’l capitani essend‐se avësinà, a l’ha pià‐lou, e a l ha coumandà ch’a lou lieissou coun doue cadene; peui a l ha ciamà chi ch’a l era, e cosa ch’a l avia fait.
34Ma i un a criavou d’una manera, e i aiti d’un auta, ënt la foula; e përché ch’a poudia savei niente dë sicur për causa dël tapage, a l ha coumandà ch’a fussa mënà ënt la fourtëssa.
35E quand a l è stait arrivà ai scalin, i souldà a l’han douvù‐lou pourté ën causa dë la vioulensa dë la foula;
36Përché la moltitudine dël popoul a lou seguitava, criand: Fa‐lou meuiri.
37E coum a ëndasiou a fé ëntré Paul ënt la fourtëssa, a l ha dit al capitani: M’è‐lou permes dë di‐te queicosa? E chiel a l ha ciamà‐ie: Sas‐tu parlé Grec?
38Seus‐tu nen l’Egissian chë sti dì passà t’has eccità una sedissioun, e chë t’has mënà al dësert quat mila brigant?
39E Paul a l ha di‐ie: Certament i soun Ebreou, sittadin, nativ dë Tarso, sità rinoumà dë la Cilicia; ma i të pregou, përmëtë‐me dë parlé al popoul.
40E quand a l’ha avùi‐lou permes, Paul tënand‐se sù i scalin a l ha fait segn coun la man al popoul; e essend‐se fait un gran silensi, a l ha parlà‐ie ën lingua ebraica, disand:
Currently Selected:
Atti 21: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
