Atti 21
21
Viagi e atti dë San Paul ën Siria e a Gerusalem.
1Coussi dounque essend parti, e essend‐ne allountanà da lour, i souma ëndait ën drittura a Coo, e ’l dì dop a Rodi, e da lì a Patara.
2E avend trouvà ënsili una nav ch’a travërsava ën Fenicia, i souma mountà‐ie drinta, e i souma parti.
3Peui avend Cipro ën vista, i l’ouma lassà‐la a man sënistra, e tirand vers la Siria, i souma arrivà a Tiro; përché la nav a dëvia lassé so caric ënsili.
4E avend trouvà lì dë dissepoul, i souma fermà‐ssie sett dì. Oura a disiou për l’Spirit a Paul ch’a mounteissa nen a Gerusalem.
5Ma passà coui dì lì i souma parti, e i souma buttà‐sse për stra, essend accoumpagnà da tutti coun soue foumne e soue masëna, fin a fora dë la sità; e avend buttà i gënoui ën terra sù la spounda, i ouma fait l’ourassioun.
6E dop d’essi‐sse ëmbrassà i un i aiti, i souma mountà sù la nav, e i aiti a soun tournà a soue ca.
7E coussì, terminand nosta navigassioun, i souma vënù da Tiro a Tolemaide; e dop d’avei salutà i fratei, i souma fermà‐sse un dì ënsem a lour.
8E landouman Paul e soua coumpagnia partand da lì, i souma vënù a Cesarea; e essend ëntrà ënt la ca dë Flip l’Evangelista, ch’a l era un d’i sett, i souma fermà‐sse da chiel.
9Oura a l avia quat fie vergini ch’a proufetisavou.
10E coum i souma stait lì diversi dì, a l è arrivà da Giudea un proufeta, për nom Agabo;
11’L qual, essend vënù a vëd‐ne, a l ha pià la sentura dë Paul, e liandsë‐la a le man e ai pè, a l ha dit: L’Spirit Sant a dis ste cose: I Ebreou a liëran coussì a Gerusalem l’om a chi ch’a l è sta sentura, e a lou daran ënt le man d’i gentii.
12Quand i ouma avù senti coule cose, noui, e coui ch’a l erou dël leug, i l’ ouma pregà‐lou ch’a mounteissa nen a Gerusalem.
13Ma Paul a l ha rispost: Cosa fe‐ve ën piourand e affligend mè cœur? për mi i soun bel e prount nen soulament d’essi lià, ma anche dë meuiri a Gerusalem për ’l nom dël Sëgnour Gesu.
14Coussì, da già ch’a poudia nen essi persuas, i souma stait chiet lì ënsima, disand: La voulountà dël Sëgnour sia faita!
15Queich dì dop, avend carigà nosti equipage, i souma mountà a Gerusalem.
16E queicadun d’i dissepoul a soun dëcò vënù da Cesarea ënsem a noui, mënand coun lour un om, Mnason, Ciprian, ch’a l era un antic dissepoul, ch’a dëvia allougéne.
17E quand i souma stait arrivà a Gerusalem, i fratei a l han ricevù‐ne coun allegria.
18E ’l dì dop, Paul a l è vënù coun noui aiti da Giacou, e tutti i ansian a soun vënù‐ie.
19E dop ch’a l ha avù‐ie ëmbrassà, a l ha countà ën detai le cose ch’Iddiou a l avia faite ën mes ai gentii për so ministeri.
20E lour avend senti lon, a l han dait gloria a Diou, e a l han dit: O fratel, të vëdes vaire ch’a i è dë migliaia d’Ebreou ch’a l han crëdù; e a soun tutti zelanti për la legge.
21Oura a l han senti a di dë ti, chë t’insegnes tutti i Ebreou ch’a soun tra i gentii, dë rinounsié a Mose, disand ch’a devou nen circouncidi soi fieui, nè vivi secound le ourdinanse.
22Cos’è‐lou dounque ch’a bësogna fé? A bësogna assoulutament raduné la moltitudine, përché a sentiran a di chë të seus arrivà.
23Fa dounque lon ch’i ëndouma a di‐te; i ouma quatr’omini ch’a l han fait un vout;
24Pi‐ie ënsem a ti, e purifichë‐te coun lour, e countribuis coun lour, për ch’a së tousounou la testa, e chë tutti a sappiou chë dë le cose ch’a l han senti a di dë ti, a l è niente, ma chë të countinue dëcò a ousservé la legge.
25Ma riguard a coui tra i gentii ch’a l han crëdù, i ouma scrivù‐ne, avend ourdinà ch’a ousservou niente dë simil; ma soulament ch’a s’astenou dë lon ch’a l è sacrificà ai idoul, dël sang, dë le bestie suffoucà, e dë la fournicassioun.
26Paul avend dounque pià coui omini coun chiel, e ’l dì dop essend‐se purificà ënsem a lour, a l è ëntrà ënt ’l tempio, denounsiand ’l dì ch’a dëvia terminé‐sse soua purificassioun, fin chë l’oublassioun a fussa presentà për ciaschedun dë lour.
27E coum i sett dì a scadiou, queich Ebreou d’Asia avend vëdù Paul ënt ’l tempio, a l han soulevà tut ’l popoul, e a l han buttà‐ie le man acol,
28Ën criand: Omini Israeliti, agiute‐ne! Eccou coul om chë dapërtut a insegna tut ’l mound countra ’l popoul, countra la legge, e countra coust leug; e chë dë pi a l ha dëcò mënà dë Grec ënt ’l tempio, e a l ha proufanà coust leug sant;
29Përché dënans dë lon a l aviou vëdù ënsem a chiel ënt la sità Trofimo, Efesian, e a crëdiou chë Paul a l’ aveissa mënà‐lou ënt ’l tempio.
30E tutta la sità a l è staita agità e ’l popoul a l è courù ënsili; e avend pià Paul, a l’han rablà‐lou fora dël tempio; e a l han subit sarà le porte.
31Ma coum a sërcavou dë massé‐lou, la vouss a l è vënùa al capitani dë la coumpagnia chë tut Gerusalem a l era ën tumult.
32E tost a l ha pià dë souldà e dë centurioun, e a l è courù da lour; ma lour vëdand ’l capitani e i souldà, a l han cessà dë dé‐ie a Paul.
33E ’l capitani essend‐se avësinà, a l’ha pià‐lou, e a l ha coumandà ch’a lou lieissou coun doue cadene; peui a l ha ciamà chi ch’a l era, e cosa ch’a l avia fait.
34Ma i un a criavou d’una manera, e i aiti d’un auta, ënt la foula; e përché ch’a poudia savei niente dë sicur për causa dël tapage, a l ha coumandà ch’a fussa mënà ënt la fourtëssa.
35E quand a l è stait arrivà ai scalin, i souldà a l’han douvù‐lou pourté ën causa dë la vioulensa dë la foula;
36Përché la moltitudine dël popoul a lou seguitava, criand: Fa‐lou meuiri.
37E coum a ëndasiou a fé ëntré Paul ënt la fourtëssa, a l ha dit al capitani: M’è‐lou permes dë di‐te queicosa? E chiel a l ha ciamà‐ie: Sas‐tu parlé Grec?
38Seus‐tu nen l’Egissian chë sti dì passà t’has eccità una sedissioun, e chë t’has mënà al dësert quat mila brigant?
39E Paul a l ha di‐ie: Certament i soun Ebreou, sittadin, nativ dë Tarso, sità rinoumà dë la Cilicia; ma i të pregou, përmëtë‐me dë parlé al popoul.
40E quand a l’ha avùi‐lou permes, Paul tënand‐se sù i scalin a l ha fait segn coun la man al popoul; e essend‐se fait un gran silensi, a l ha parlà‐ie ën lingua ebraica, disand:
Currently Selected:
Atti 21: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 21
21
Viagi e atti dë San Paul ën Siria e a Gerusalem.
1Coussi dounque essend parti, e essend‐ne allountanà da lour, i souma ëndait ën drittura a Coo, e ’l dì dop a Rodi, e da lì a Patara.
2E avend trouvà ënsili una nav ch’a travërsava ën Fenicia, i souma mountà‐ie drinta, e i souma parti.
3Peui avend Cipro ën vista, i l’ouma lassà‐la a man sënistra, e tirand vers la Siria, i souma arrivà a Tiro; përché la nav a dëvia lassé so caric ënsili.
4E avend trouvà lì dë dissepoul, i souma fermà‐ssie sett dì. Oura a disiou për l’Spirit a Paul ch’a mounteissa nen a Gerusalem.
5Ma passà coui dì lì i souma parti, e i souma buttà‐sse për stra, essend accoumpagnà da tutti coun soue foumne e soue masëna, fin a fora dë la sità; e avend buttà i gënoui ën terra sù la spounda, i ouma fait l’ourassioun.
6E dop d’essi‐sse ëmbrassà i un i aiti, i souma mountà sù la nav, e i aiti a soun tournà a soue ca.
7E coussì, terminand nosta navigassioun, i souma vënù da Tiro a Tolemaide; e dop d’avei salutà i fratei, i souma fermà‐sse un dì ënsem a lour.
8E landouman Paul e soua coumpagnia partand da lì, i souma vënù a Cesarea; e essend ëntrà ënt la ca dë Flip l’Evangelista, ch’a l era un d’i sett, i souma fermà‐sse da chiel.
9Oura a l avia quat fie vergini ch’a proufetisavou.
10E coum i souma stait lì diversi dì, a l è arrivà da Giudea un proufeta, për nom Agabo;
11’L qual, essend vënù a vëd‐ne, a l ha pià la sentura dë Paul, e liandsë‐la a le man e ai pè, a l ha dit: L’Spirit Sant a dis ste cose: I Ebreou a liëran coussì a Gerusalem l’om a chi ch’a l è sta sentura, e a lou daran ënt le man d’i gentii.
12Quand i ouma avù senti coule cose, noui, e coui ch’a l erou dël leug, i l’ ouma pregà‐lou ch’a mounteissa nen a Gerusalem.
13Ma Paul a l ha rispost: Cosa fe‐ve ën piourand e affligend mè cœur? për mi i soun bel e prount nen soulament d’essi lià, ma anche dë meuiri a Gerusalem për ’l nom dël Sëgnour Gesu.
14Coussì, da già ch’a poudia nen essi persuas, i souma stait chiet lì ënsima, disand: La voulountà dël Sëgnour sia faita!
15Queich dì dop, avend carigà nosti equipage, i souma mountà a Gerusalem.
16E queicadun d’i dissepoul a soun dëcò vënù da Cesarea ënsem a noui, mënand coun lour un om, Mnason, Ciprian, ch’a l era un antic dissepoul, ch’a dëvia allougéne.
17E quand i souma stait arrivà a Gerusalem, i fratei a l han ricevù‐ne coun allegria.
18E ’l dì dop, Paul a l è vënù coun noui aiti da Giacou, e tutti i ansian a soun vënù‐ie.
19E dop ch’a l ha avù‐ie ëmbrassà, a l ha countà ën detai le cose ch’Iddiou a l avia faite ën mes ai gentii për so ministeri.
20E lour avend senti lon, a l han dait gloria a Diou, e a l han dit: O fratel, të vëdes vaire ch’a i è dë migliaia d’Ebreou ch’a l han crëdù; e a soun tutti zelanti për la legge.
21Oura a l han senti a di dë ti, chë t’insegnes tutti i Ebreou ch’a soun tra i gentii, dë rinounsié a Mose, disand ch’a devou nen circouncidi soi fieui, nè vivi secound le ourdinanse.
22Cos’è‐lou dounque ch’a bësogna fé? A bësogna assoulutament raduné la moltitudine, përché a sentiran a di chë të seus arrivà.
23Fa dounque lon ch’i ëndouma a di‐te; i ouma quatr’omini ch’a l han fait un vout;
24Pi‐ie ënsem a ti, e purifichë‐te coun lour, e countribuis coun lour, për ch’a së tousounou la testa, e chë tutti a sappiou chë dë le cose ch’a l han senti a di dë ti, a l è niente, ma chë të countinue dëcò a ousservé la legge.
25Ma riguard a coui tra i gentii ch’a l han crëdù, i ouma scrivù‐ne, avend ourdinà ch’a ousservou niente dë simil; ma soulament ch’a s’astenou dë lon ch’a l è sacrificà ai idoul, dël sang, dë le bestie suffoucà, e dë la fournicassioun.
26Paul avend dounque pià coui omini coun chiel, e ’l dì dop essend‐se purificà ënsem a lour, a l è ëntrà ënt ’l tempio, denounsiand ’l dì ch’a dëvia terminé‐sse soua purificassioun, fin chë l’oublassioun a fussa presentà për ciaschedun dë lour.
27E coum i sett dì a scadiou, queich Ebreou d’Asia avend vëdù Paul ënt ’l tempio, a l han soulevà tut ’l popoul, e a l han buttà‐ie le man acol,
28Ën criand: Omini Israeliti, agiute‐ne! Eccou coul om chë dapërtut a insegna tut ’l mound countra ’l popoul, countra la legge, e countra coust leug; e chë dë pi a l ha dëcò mënà dë Grec ënt ’l tempio, e a l ha proufanà coust leug sant;
29Përché dënans dë lon a l aviou vëdù ënsem a chiel ënt la sità Trofimo, Efesian, e a crëdiou chë Paul a l’ aveissa mënà‐lou ënt ’l tempio.
30E tutta la sità a l è staita agità e ’l popoul a l è courù ënsili; e avend pià Paul, a l’han rablà‐lou fora dël tempio; e a l han subit sarà le porte.
31Ma coum a sërcavou dë massé‐lou, la vouss a l è vënùa al capitani dë la coumpagnia chë tut Gerusalem a l era ën tumult.
32E tost a l ha pià dë souldà e dë centurioun, e a l è courù da lour; ma lour vëdand ’l capitani e i souldà, a l han cessà dë dé‐ie a Paul.
33E ’l capitani essend‐se avësinà, a l’ha pià‐lou, e a l ha coumandà ch’a lou lieissou coun doue cadene; peui a l ha ciamà chi ch’a l era, e cosa ch’a l avia fait.
34Ma i un a criavou d’una manera, e i aiti d’un auta, ënt la foula; e përché ch’a poudia savei niente dë sicur për causa dël tapage, a l ha coumandà ch’a fussa mënà ënt la fourtëssa.
35E quand a l è stait arrivà ai scalin, i souldà a l’han douvù‐lou pourté ën causa dë la vioulensa dë la foula;
36Përché la moltitudine dël popoul a lou seguitava, criand: Fa‐lou meuiri.
37E coum a ëndasiou a fé ëntré Paul ënt la fourtëssa, a l ha dit al capitani: M’è‐lou permes dë di‐te queicosa? E chiel a l ha ciamà‐ie: Sas‐tu parlé Grec?
38Seus‐tu nen l’Egissian chë sti dì passà t’has eccità una sedissioun, e chë t’has mënà al dësert quat mila brigant?
39E Paul a l ha di‐ie: Certament i soun Ebreou, sittadin, nativ dë Tarso, sità rinoumà dë la Cilicia; ma i të pregou, përmëtë‐me dë parlé al popoul.
40E quand a l’ha avùi‐lou permes, Paul tënand‐se sù i scalin a l ha fait segn coun la man al popoul; e essend‐se fait un gran silensi, a l ha parlà‐ie ën lingua ebraica, disand:
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835