I Corinti 2
2
Dëspresi dë San Paul për la saviëssa moundana, predicand l’evangeli dël Spirit.
1Për mi dounque, mei fratei, quand i soun vënù da voui aiti, i soun nen vënù‐ie coun dë dëscours poumpous, pien dë la saviëssa umana, announsiand‐ve la testimouniansa d’Iddiou;
2Përché i më soun nen propost dë savei autra cosa tra dë voui aiti, salvo Gesu‐Crist, e Gesu‐Crist crucifis.
3E i soun dëcò stait tra dë voui ënt la deboulëssa, ënt ’l timour, e ënt un gran affan.
4E mia parola, e mia predicassioun a l è nen staita ën parole persuasive dë la saviëssa umana, ma ën evidensa dë spirit e dë poutensa;
5Afin chë vosta fede a sia nen l’effet dë la saviëssa d’i omini, ma dë la poutensa d’Iddiou.
6Oura i proupounouma una saviëssa tra i perfet, una saviëssa, dis‐ne, ch’a l è nen dë st’mound, nè d’i prinsi dë coust secoul, ch’a van a essi anienti.
7Ma i proupounouma la saviëssa d’Iddiou, ën misteri, occulta; laqual Diou a l avia, fin da dënans d’i secoul, determinà për nosta gloria;
8Laqual nëssun d’i prinsi dë coust secoul a l’ha counëssù‐la; përché s’a l’aveissou counëssù‐la a l avriou nen crucifis ’l Sëgnour dë gloria.
9Ma sicoum a l è scrit: A soun dë cose chë l’eui a l ha nen viste, chë l’ouria a l ha nen sentie, e ch’a soun nen mountà al cœur dë l’om, lequai Diou a l ha preparà‐ie për coui ch’a i veulou ben.
10Ma Diou a l ha rivelànie për meso dë so Spirit; përché l’ Spirit a penetra tutte le cose, fin a le cose proufounde d’Iddiou.
11Përché chi è‐lou d’i omini ch’a sappia le cose d’i omini, fora dël spirit dël om ch’a l è ënt chiel? Dë l’istessa manera dëcò nëssun a l ha counëssù le cose d’Iddiou, salvo l’Spirit d’Iddiou.
12Oura i ouma ricevù nen affait l’spirit dë st’mound, ma l’Spirit ch’a l è d’Iddiou; afin ch’i counossou le cose ch’a soun stà‐ne daite da Diou;
13Lequai dëcò i proupounouma, nen coun le parole chë la saviëssa umana a insegna, ma coun coule ch’a insegna l’Spirit Sant, adatand le cose spirituai a coui ch’a soun spirituai.
14Oura l’om animal a capis nen le cose ch’a soun dël Spirit d’Iddiou, përché a soun dë foulie për chiel; e gnanca a peul pa ëntend‐ie, përché ch’a së vëdou spiritualment.
15Ma l’spiritual a ved tutte le cose, e a l è giudicà da nëssun.
16Përché chi è‐lou ch’a l ha counëssù ’l pensè dël Sëgnour për poudei‐lou instrui? Ma noui, i ouma l’intensioun dë Crist.
Currently Selected:
I Corinti 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
