I Corinti 1
1
Esourtassioun a la riunion, e a la siensa dë la crouss, ch’a confound la saviëssa dël mound.
1Paul ciamà a essi apostoul dë Gesu‐Crist, për la voulountà d’Iddiou, e ’l fratel Sostene,
2A la ciesa d’Iddiou ch’a l è a Corinto, ai santificà ën Gesu‐Crist, ch’i si ciamà a essi sant, ënsem a tutti coui chë, ën qualounque leug ch’a sia, a invocou ’l nom dë Nossëgnour Gesu‐Crist, nost e sò;
3Chë la grassia e la pass a vë siou daite da Diou nost Pare, e dal Sëgnour Gesu‐Crist.
4I rendou sempre grassie a mè Diou ën causa dë voui aiti, për la grassia d’Iddiou ch’a l è stà‐ve daita ën Gesu‐Crist;
5Dë lon ch’ën tutte le cose i si stait ënrichi ënt chiel d’ogni doun dë parola, e d’ogni siensa;
6Secound chë la testimouniansa dë Gesu‐Crist a l è staita counfirmà ënt voui;
7Talmente chë a vë manca nëssun doun, mentre ch’i spete la manifestassioun dë Nossëgnour Gesu‐Crist.
8’L qual dëcò a vë counfortërà fin a la fin, për essi irreprensibil ënt la giournà dë Nossëgnour Gesu‐Crist.
9Diou, da chi i si stait ciamà a la coumunioun dë so fieul Gesu‐Crist Nossëgnour, a l è fedel.
10Oura i vë pregou, mei fratei, për ’l nom dë Nossëgnour Gesu‐Crist, ch’i parle tutti l’istess linguage, e ch’a i sia nëssune divisioun tra dë voui, ma ch’i sie ben uni ënt una stessa oupinioun, e ënt un stess sentiment.
11Përché, mei fratei, a l è stà‐me dit dë voui aiti da coui dë Chloe, ch’a i è dë dissensioun tra dë voui.
12Eccou dounque lon ch’i diou, a l è chë ciaschedun dë voui a dis; Për mi, i soun dë Paul; e mi, i soun d’Apollo; e mi, dë Cefa; e mi, dë Crist.
13Crist è‐lou divis? Paul è‐lou stait crucifis për voui? Oppura se‐ve stait batësà ën nom dë Paul?
14I rendou grassie a Diou ch’i heu batësà nëssun dë voui aiti, lëvà dë Crispo e Gaio;
15Afin chë nëssun a dia ch’i heu batësà ën nom mè.
16I heu ben dëcò batësà la famia dë Stefana; dël rest, i seu nen s’i heu batësà queicadun aut.
17Përché Crist a l ha nen mandà‐me për batësé, ma për prediché l’evangeli, nen coun i dëscours dë la saviëssa, afin chë la crouss dë Crist a resta nen inutil.
18Përché la parola dë la crouss a l è una foulia për coui ch’a së perdou, ma për noui, ch’i souma salv, a l è la virtù d’Iddiou;
19Da già ch’a l è scrit: I aboulireu la saviëssa d’i savi, e i ridureu al niente l’intelligensa d’i omini intelligent.
20Dou’ è‐lou ’l savi? Dou’ è‐lou l’ Scriba? Dou’ è‐lou l’indagatour dë coust secoul? Diou ha‐lou nen manifestà la foulia dë la saviëssa dë coust mound?
21Përché da già ch’ënt la sapiensa d’Iddiou, ’l mound a l ha nen counëssù Diou për meso dë la saviëssa, ’l beneplacit d’Iddiou a l è stait dë salvé coui ch’a crëdou, për meso dë la foulia dë la predicassioun.
22Përché i Ebreou a ciamou dë miracoul, e i Grec a sercou la saviëssa.
23Ma in quant a noui, i predicouma Crist crucifis, ch’a l è un scandoul për i Ebreou, e una foulia për i Grec.
24A coui, dis‐ne, ch’a soun ciamà tant Ebreou chë Grec, Crist, la poutensa d’Iddiou, e la saviëssa d’Iddiou;
25Përché la foulia d’Iddiou a l è pi savia ch’i omini; e la deboulëssa d’Iddiou a l è pi forta ch’i omini.
26Përché, mei fratei, i vëde vosta voucassioun, ch’i si nen moutouben dë savi secound la carn, nè moutouben dë poutent, nè moutouben dë nobil.
27Ma Diou a l ha elett le cose foulie dë st’mound, për rendi counfuse le cose savie; e Diou a l ha elett le cose deboul dë st’mound, për rendi counfuse le forte;
28E Diou a l ha elett le cose vil dë st’mound, e le dëspresià, fin a coule ch’a soun nen, për abouli coule ch’a soun;
29Afin chë nëssuna carn a së glourifica dënans a chiel.
30Oura a l è për chiel ch’i si ën Gesu‐Crist, ch’a l è stà‐ve fait për part d’Iddiou, saviëssa, giustissia, santificassioun, e redensioun;
31Afin chë, coum a l è scrit, coul ch’a së glourifica, a së glourifica ënt ’l Sëgnour.
Currently Selected:
I Corinti 1: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
