مَرقُس 9
9
1وَ هَمیجور عیسی وِجِماعت وُ شایِردا گُفت: «وِ راسی وِشما مُوئِم، بعضیا اینچُو وایسیَن که تا آمییَنِ قُدرتمَندانۀ پادشایی خدانِه نُویینَن طعم مرگِنِ نِمِچِشَن.»
تغییر کِردَنِ چهرۀ عیسی
2بعدِ شِش رو عیسی پطرس وُ یعقوب وُ یوحنانِه وُرداشت وُ اونان تَنا واردِ خُویِش بُرد سَرِ کُوء بُلَنی تا وا هم تنا بان. دِ اونچو وَرِ اونا نِما چِهرَش عَوَض شد. 3لِواسِش مِدُرُنجِس وُ جوری سفید شیَ وی که دِ مینِه دُنیا هوچ چیی نِمِتُونَه لِواسی نِه ایجور سفید کُنه. 4هَمو موقَع، ایلیایِ نبی وارد موسی دِ بِراوَر چِشاشو ظاهر شوئِن وُ شروع کِردَن وا عیسی صُوَت کِردَن. 5پطرس وِ عیسی گُفت: «استاد چه خُو که ایمانَم اینچونیم. بَل سِه تا سایَبو بَسازیم، یکی وِرَ تُو، یکی وِرَ موسی وُ یکی هَم وِرَ ایلیا.» 6پطرس نِمِنِس چی بُوئَه، وِرِ ایکه خیلی ترسِسَ وی، 7اوسِه ابری اونان گرفت دِ وَر وُ صدایی اَ ابر رَسِس که، «اینَ پسر عزیزِم، وِش گوش بَیید.» 8یِیهو هَمی که سیلِ دُورِوَرشُ کردن هوشکه نِه غیرِ عیسی وَرِ خویِشو نِیدَن،وُ بَس.
9همی ایکه اَ کُوء میامان دامو عیسی وِرَشو قَدِغَن کِردُ گفت که اتفاقینِ که شاهدِش بییَن وَرِ هوشکه بازگو نَکُنن تا زِمانی که پسر انسان اَ مُردِآ زِنَه بَشه. 10اونا ایی جریانِه مابینِ خُیِشُو نیا داشتِن، امّا اَ هم مِپُرسیین که زِنَه شیَن اَ مُردِآ چیَه. 11اوسِه اَ عیسی پُرسییِن: «وِرِ چی معلما تورات موئَن اوَّل باید ایلیایِ نبی بیا؟» 12عیسی جُواو دا: «الوَتَه که اوَل ایلیا میا تا همه چینِه اصلاح کُنَه. امّا چُنَ دِبارَ پسر انسان دِ نوشته آ مقّدس آمییَ که باید رنج زیادی بَکَشَه وُ بی عزت بَشَه؟ 13وُ مَه وِشما مُئِم که ایلیا، هَموجور که دِبارش نوشتَه شیَ،آما وُ اونا هر چیی که خواسِن واش کِردِن.»
شفا پسری که روح بد داشت
14وَختی که رَسِسِن وَرِ بَقیَه شایِردا دییِن عده زیادی اَ مَردِم دُورِشُو وایسیَنُ معلما تورات هَم دارَن واشو بَحث مُکُنن. 15تمام جماعَت تا عیسانِه دییِن حیرو شوئِن وُ بُدو بُدو آمان وِش سِلام کِردَن. 16عیسی اَزِشو پُرسی: «دِبارَه چی واشو بَحث مُکُنید؟» 17مردی دِ مینِه جمعیت جُواو دا: «استاد پِسَرِمِ اُوُردِم وَرِ تُو. وِرِ ایکه گرفتار روحی شیَ که دُونشِ قفل کردَ وُ نِمَلَ صُوَت کُنَه. 18هَمی که اونِه مِیرَه، پِرتِش مُکُنه رو زِمی، جوری که دُونِش کَف مُکُنَه وُ دِنُوناش قفل مِشن وِ هم وُ بَدَنِش خشک مِشَه.اَ شایِردات خواسِم او روح نِه اَ او دِرارَن دَر، امّا نَتُونِسِن.» 19عیسی دِ جُواو گُفت: «ای نسل بیایمان تا وِ کِی واردِتُ بام وُ تحملتُو کُنِم؟ اونِ بیارید وَرِم.» 20پِسَرِ اُوُردِن وَرِش روح بَد هَمی که عیسانِه دیی، فِورَن پِسرِ اِناخت وِ لرزَ جوری که کُفتِش وِ زِمی وُ هَموجور که دُونِش کف کِردَ وی پِلکِس دِ خاک. 21عیسی اَ بُواَ پِسَرَ پُرسی: «اَ کی اِفتاییَ و ایی حالُ روز؟» جُواو دا: «اَ بَچِه اییش. 22ایی روح بیشتَر وَختا اونِه اِناختَه دِ مینِه اِوُ وُ آتِش تا هِلاکِش کُنَه. اَیَر مِتُونی وِمُو رحم کُ وُ شَفاش بَ.» 23عیسی گُفت: «اَیَر مِتونی! وِرَ او که اِیمان دارَه همه چی مُمکِنَه.» 24بُواَ او پِسَرَ فِورن وا صدایی بُلن گُفت: «اِیمان دارِم؛ کُمَکِم کُ تا وِ بی ایمانیم غالو بام!» 25هَمی که عیسی دیی که عده ای بُدو بُدو وِ اوسمت میان، تَشَر زا وِ روح بَد وُ گُفت: «ای روحِه کَر وُ لال، وِ تو دستور مییِم ازِش بَرو دَر وُ دیَه هوچ وَخت نَرُو داخِلِ جُونِش!» 26روح نَعرِه ایی کَشی وُ پِسَرِ سخت اِناخت وِ لَرزَ ازِش دِراما پِسَرَ مِثِ لاشِه ایی اِفتا، جوری که عده ای گُفتن: «مُردَه.» 27امّا عیسی دسِ پِسَرِنِ گِرفت اونِه بُلن کِرد، وُ پسر وایسا سَرِ پا. 28هَمی که عیسی رَفت وِ خونَش شایِردا دِ خلوت ازِش پُرسییِن: «چُنَ اِیما نَتُونسیِم او روح نِه بیرون کُنیم؟» 29عیسی جُواو دا: «ایی جِنس بِغیرِ دعا نِمیا دَر.»
عیسی هَنی مُردَن وُ زِنَه شییَنِ خیِشِ پیشگویی مُکُنهَ
30اونا اَ اونچو رَفتِن وُ اَ مینِ وُلات جلیل رَد شُوئِن. عیسی نِماخاس کَسی بَنِسَوا او کجانَ، 31وِرِ ایکه شایِرداشِ تعلیم مِدا وُ دِ ایی بارَه واشُ صُوَت مِکِرد که: «پسر انسان وِ دَسِ مَردِم تسلیم مِشَه وُ اونِه مُکُشَن. امّا سه رو بَعدِ کُشتَه شیَنِش زِنَه مِشهَ.» 32امّا اونا او چی که عیسی وِشو گُفت نَفَمسِن وُ مِترسِسِن ازِش بَپُرسَن.
چه کسی اَ هَمَه بزرگتَرَ؟
33اوسِه آمان وِ شَرِ کَفَرناحوم. وَختی دِ خونَه بییِن عیسی اَ شایِردا پُرسی: «دِ میِنِ را دِبارَه چِه چیی گُفتُ لُفت مِکِردید؟» 34اونا چی نگفتِن وِرِ ایکه دِ مینِه را دِ بارِ ایی بحث مِکِردِن که کامینشو اَ هَمَه بزرگتَرَ. 35عیسی نِشِس وُ او دُوآزَه نَفرنِ هِنا کِرد وُ گُفت: «هرکَه ماخا اوّل با، باید آخِری وُ خادِمِ هَمَه با.» 36اوسِه بَچه ایی نِه وُرداشت هَشت دِ وسط اونا بعد بغلِش کِردُ وِشو گُفت: 37«هَرکَه ایجور بَچه اِینِه وِ اسم مَه قَوول کُنه مَنِه قَوول کِردَه؛ و هرکَه مَنِه قَوول کُنه نَه ایکه مَنهِ بلکه کِسی که مَنِه فِرسیَ قَوول کِردَه.»
هرکَه وِ ضد اِیما نیسا وا اِیمانَ
38یوحنا گُفت: «استاد یکی نِه دی یِیم که وِ اسم تُو دیوانِ مُکُنهَ دَر،جِلُوشِ گِرفتیم،وِرِ ایکه اَ اِیما نَوی.» 39اما عیسی گُفت: «نوآشِ نیرید، وِرِ ایکه کَسی نِمِتُونه وِ اسم مَه معجِزَه کُنَه وُ کمی بعد، اَ مَه بد بُوئَه. 40وِرِ ایکه هرکَه وِ ضد اِیما نیسا وا اِیمانَ. 41حقیقَت وِشما مُوئِم، هرکَه حتی پیاله ایی اِوُ وِ اسم مَه بَیهَ وِتو وِرِ ایکه متعلق وِ مسیح هِسید بی گُمُو بی مُزد نِممُونَه.
وَسوَسه گُناه
42هرکَه باعث با یکی اَ ایی کُوچوکا که وِ مَه اِیمان دارَن گُناه کُنَه وِرَ او بِهتَر مِشد که سَنگ اَسیُوءِ بزرگی بنازَن گَردَنِش وُ بنازَنِش دِ دریا! 43اَیَر دسِت تُونِه وِ گُناه مِنازَ اونِه قطع کُ. وِرَت بهتَرَ که علیل وِ حَیات ابدی را پیا کُنی تا ایکه وا دُوتا دَس وِ جَنِم، وِ آتِشی که هوچ وَخت خاموش نِمِشهَ بِفتی. 44وِ جایی که نَه کِرم دِش مِمیَره نَه آتِشِش خاموش مِشَه. 45وَ اَیَر پات تُونِه وِ گُناه مِکَشه اونِه قطع کُ. وِرَ تُو بهتَرَ که شَل وِ حَیات ابدی را پیا کُنی تا ایکه وا دُوتا پا اناختَه بَشی وِ جَنِم. 46وِ جایی که نَه کِرم دِش مِمیرهَ نَه آتِشِش خاموش مِشَه. 47وَ اَیَر چِشِت تُونِه وِ گُناه مِنازَ اونِه درآر، وِرَ تُو بهتِرَ که وا یِه چِش وِ پادشایی خدا را پیا کُنی تا ایکه وا دُوتا چِش وِ جَنِم اِناختَه بَشی، 48جایی که
”نَه کِرم دِش مِمیرَه
وَ نَه آتِشِش خاموش مِشَه.“
49هَر چیی وا آتِش نَمکدار مِشهَ. 50نَمک خُوَ، امّا اَیَر خاصیتِشِ اَ دَس بَیه، چِجور مِشَه اونِه هَنی نَمَکی کِرد؟ شمانَم دِ خُیِتو نمک داشتَواید وُ وا هم دِ صُلح و صفا وِ سر بُورید.»
Currently Selected:
مَرقُس 9: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
