مَرقُس 10
10
تعلیم دِبارَه طِلاق
1عیسی او مَحلِنِ تَرک کِرد وُ رَفت وِ منطقۀ یهودیَه اوطرفِ رودخونَه اُردُن.وُ یه دفعه دیَر جِماعتا زیادی جمع شیَ وین دُورِش وُ او بَنا وِ رِوال همیشَه وِشو تعلیم مِدا.
2علمای فِرقۀ فَریسی آمان وَرِش وُ وِرَ اِمتِحان ازِش پُرسییِن: «یعنی جایِزَ که مرد زنِ خُیِشِه طِلاق بَیَه؟» 3عیسی دِ جُواوشو گُفت: «موسی چه حُکمی وِ شما کِرد؟» 4گُفتِن: «حکم موسی اینَ که مرد طِلاقنامِهایی بَنِویسَ وُ زَنِ خُیِشِ رَها کُنَه بَرَ.» 5عیسی وِشُو گُفت: «موسی وِ خاطر سَنگدلی شما ایی حُکم وِرَتو نِوِشت. 6امّا اَ شروع آفرینِش، خدا ”اونانِ مرد وُ زَ آفرید.“ 7وُ ”وِ ای خاطر مرد اَ بُواَ وُ نِنَه خُیِش سَوا مِشَه وُ کنار زنِ خیِش مِمُونهَ، 8وُ او دُوتا یکی مِشَن.“ بنابَرایی، اَ او وِ بَعد دیَه دُوتا نیسِن، بَلکه یِه تَن مِشَن. 9پَ اوچیی که خداوِ هَم دیَه پیوَند دا انسان سَوا نِمُکُنَه.»
10وَختی که عیسی وُ شایِردا دِ خُونَه بیین شایِردا یِه دفعه دیَر دِبارَه ایی مُوضوع اَ عیسی پُرسییِن. 11عیسی وِشو گُفت: «هرکَه زنِشِ طِلاق بَیَه وُ زَنی دیَری بَخوا نِسبت وِ زنِ خُیِش زِنا کِردَه. 12وُ اَیَر زَنی اَ شویَرش طِلاق بیرَ وُ شویَر کُنه زِنا کِردَه.»
عیسی وُ بچه آ
13مَردِم بچه آ کوچوکِنِ اُوُردِن وَرِ عیسی تا دَسِ خیر بَل رو سَرِشو. شایِردا مَردِمِ نِه وِرَ ایی کارشُ سرزَنِش کِردَن. 14اَما عیسی هَمی که اینِنِ دیی، خَشمگین شد وُ وِ شایِرداش گُفت: «بَلید بچه آ بیان وَرِم نوآشونِ نیرید، وِرِ ایکه پادشایی خدا متعلق وِ ایجور افرادَ. 15وِ راسی وِ شما مُوئِم، هرکَه پادشایی خدانِه مِثِ بَچِه ایی قوول نَکُنَه وِ او را پیا نِمُکنه.» 16اوسِه بچه آنِ گِرِفت بغَلِش، دَسِ هَشت رو سَرِشو وُ برکتشُ دا.
جِوُونِ ثروتمند
17وَختی که عیسی اِفتا را مردی وا عجله آما وُ دِ بِراوَرِش زانو زَا وُ پُرسی: «استادِ خُو چی کُنِم تا حیات ابَدینِه وِ اِرث بُورِم؟» 18عیسی وِش جُواو دا: «چُنَ مَنِه خُو هِنا مُکُنی؟ هوشکَه خُو نیسا مَیَر فقط خدا. 19احکامِنِ مینی: ”قتل نَکُ، زِنا نَکُ، دُزی نَکُ، شهادت دُورو نَ حُقه بازی نَکُ، عِزَت بُواَ وُ نِنَتِ داشتَه وا.“» 20او مرد دِ جُواوِ عیسی گُفت: «استاد همه اینانِ دِ جِوُونی وِجا اُوُردَم.» 21عیسی سیلِی کِرد وُ وا محبت وِش گُفت: «تُو یِه چی کم داری؛ بَرو هر چی که داری بَفروش وُ پُولشِ بَ وِ بیچارَ فقیرا که دِ آسِمو گنجی داشته وایی. اوسِه بیا وُ مریدِ مَه با.» 22مرد اَ ایی حرف نا اُمید شد وا ناراحتی اَ اونچو رفت،وِرِ ایکه مالِ منال زیادی داشت.
23عیسی سِیلی کِرد وِ دُورِوَر، وِ شایِرداش گُفت: «چَنی سخته که ثروتمندا وِ پادشایی خدا داخل بَشَن!» 24شایِردا اَ صُوَتا عیسی تعجب کِردَن امّا عیسی یه دفعهَ دیَر وِشو گُفت: «ای اولادا داخل شییَن وِ پادشایی خدا خیلی سَختَه! 25رَد شیَن شُتر اَ سُولا سُوزَ آسُوتِرَه تا داخل شییَنِ آیِمِ ثروتمند وِ پادشایی خدا.» 26شایِردا که خیلی تعجب کِردَن وا هم مِگُفتن: «پَ چه کسی مِتُونهَ نِجات پیا کُنَه؟» 27عیسی وِشو سیلِی کِردُ گُفت: «وِرَ آیِم ممکن نیسا امّا وِرَ خدا ایجور نیس وِرِ ایکه همه چی وِرَ خدا مُمکِنَه.»
28اوسِه پِطرس شروع کِرد وِ صُوَت کِردَن وُ گُفت: «ایسِه اِیما همه چینِه رَها کِردِیم وُ آمی ییم دِ دُمِه تُو.» 29عیسی گُفت: «وِ راسی وِشما مُوئِم، کسی نیسا که وِ خاطر مَه وُ وِ خاطر انجیل، خونَه،برارا ،خُواَرا ، نِنَه، بُواَ یا اولادا وُ اَملاک خُیِشِه ترک کِردَ وا ، 30وُ دِ هَمی زِمان صد بِراوَر بیشتَر اَ خُونَه،بِرار وُ خُواَر وُ نِنَه وُ اولاد وُ املاک، وُ واردِشُ زَحمت وُ عِذاو وِ دَس نیارَ وَ دِ مینِ دِورَ آیَنده هم حیات ابَدی نَصیوش نَوا. 31امّا خیلیا اوّلَن وُ آخِر مِشَن وُ آخِریا اوّل!»
عیسی وِرِ بار سِوُم مُردِن وُ زِنَه شییَن خُیِشِ پیشگویی مُکُنه
32اونا دِ را اورشلیم بییِن وُ عیسی دِ نوآشو را مِرفت. شایِردا حیرو بییِن وَ اونا که دِ عقب سرِشُ میامان هراسُو. عیسی یِه دفَعَه دیَر او دُوآزَ نَفَرِنِه بُرد کناری وُ اُوچیی که باید وِ سرِش بیا، وِ اونا گُفت. 33گُفت: «ایسِه مِریم وِ اورشلیم. دِ اونچِو پسر انسانِ وِ سران کاهنا وُ معلما تورات تسلیم مُکُنن. اونا،اونِنِ مَحکوم مُکُنن وِ مرگ وُ میَنش وِ دَس غیر یهودیا. 34اونا مَسخَرش مُکُنن تُف مِنازن وِش وُ شَلاقِش مِزِنَن وُ مُکُشَنِش. اما بَعدِ سِه رو زِنَه مِشهَ.»
درخواست یعقوب وُ یوحنا
35یعقوب وُ یوحنا پسرا زِبِدی آمان وَرِش وُ گُفتِن: «استاد تَمَنا داریم اوچیی که ازِت ماخاییم وِرَمو انجام بَیی!» 36عیسی وِشو گُفت: «ماخایید چی وِرَتو انجام بییَم؟» 37گُفتِن: «لطفی کُ وِمُو که دِ جلالِ تُو، یکیمو وِ طرف راس وُ یکی دیَرمو وِ طرف چپِ تُو بَنیشیم.» 38عیسی وِشو گُفت: «شما نِمِنید چی ماخایید. یَعنی مِتُونید دِ پیالِه ایی که مَه ازِش مِنوشم بَنوشید وُ تعمیدی که مَه مِیرم بِیرید؟» 39گُفتِن: «بله، مِتُونیم.» عیسی گُفت: «الوَتَه که دِ پیالِه ایی که مَه مِنوشم مِنوشید وُ تعمیدی که مَه مِیرم،مِیرید. 40امّا بَنِسَوایید که نشِسِن وِ طرف راس وُ چپِ مَه دِ اختیارِ مَه نیسا تا اونِ وِ کِسی عطا کُنِم. ایی جایگا متعلق وِ کِساییَ که وِرَشو آمادَه شیَ.»
41وَختی که دَه تا شایِردِ دیَر اینِنِ شنُفتِن اَ دَسِ یعقوب وُ یوحنا خَشمگین شُوئِن، 42عیسی اونان هِنا کِرد وُ گُفت: «شما مِینید اونایی که حاکِمیا بقیه قُوما وِ شمار میان وِشو سَروَری مُکُنن وُ بزرگاشو وِشو فرموُ مِیَن. 43امّا دِ مینِه شما ایجور نَوا. هرکَه ماخا دِ مینِه شما بزرگ با، باید خادِم شما با. 44وُ هرکَه ماخا دِ مینِه شما اوّل با، باید غلام همه با. 45جوری که پسر انسان هَم نیاماَ تا وِش خِدمَت کُنن بلکه آما تا خدمت کُنَه وُ جُونِشِه وِرَ خونِ بَها دِ را خیلیا بَیَه.»
شَفا بارتیمائوسِ کور
46اوسِه آمان وِ اَریحا. وُ وَختی که عیسی واردِ شایِرداش وُ عده زیادی اَ مَردِم اَریحانِ تَرک مِکِرد، گدا کُوری وِ اسم بارتیمائوس، پِسر تیمائوس، نِشِسَه وی دِ کنار جادَه. 47هَمی که شِنُفت عیسیِ ناصری آمیَ حَوار کِرد که: «عیسی، پسر داوودِ پادشا رَحمِت بیا وِم!» 48خِیلی اَ مَردِم اونِه سرزنش کِردِن که دُنگ نَکُ امّا او بیشتَر حَوار کِرد: «پسر داوودِ پادشا رَحمت بیا وِ مَ!» 49عیسی وایسا وُ گُفت: «اونِ هِنا کنید.» پَ او مردِ کُورِنِه هِنا کِردِن وُ وِش گُفتِن: «دلِت قُرص با! وُری که او هِنات مُکنه.» 50او فِورَن رَداشِ اِناخت کناریُ اَ جاش وُریسا وُ آما وَرِ عیسی. 51عیسی ازِش پُرسی: «چی ماخای تا وِرَت انجام بَیِم؟» جُواو دا: «استاد ماخام چِشام بُوینهَ.» 52عیسی وِش گفت: «بَرو که ایمانت تُونِه شفا دا.» او مرد دَر جا چِشاش وا شد وُ دِ دُمِ عیسی اِفتا را.
Currently Selected:
مَرقُس 10: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
