مَرقُس 2
2
شفایِ مَردِ اِفلیج
1بَعدِ چَن رو وَختی که عیسی هَنی وُریَشت وِ طرف شَرِ کَفَرناحوم، مَردِم خَور دار شوئِن که او آمیَی خُونَه. 2عدۀ زیادی اونچو جَمع بییِن جوری که حَتی دِ جلِو در حیاطِ خونَه جا نَوی، وُ عیسی کلام خدانِه وِرَشو موعِظَه مِکِرد. 3د ایی موقَع عده ایی اَ را رَسِسِن وُ مرد اِفلیجینِه که چار نَفَر حملِش مِکِردن اُوُردِن جِلُو. 4وَختی که نَتونِسِن وِ خاطر ازدحام جمعیت بیارَنِش وَرِ عیسی، شروع کِردِن وِ وُرداشتَنِ طاقِ بالا سرِ عیسی. بَعدِ وُرداشتَن طاق ، نالی که اِفلیج خُفتیَ وی روش فِرسان دامو. 5وَختی که عیسی ایمان اونان دیی، وِ اِفلیج گُفت: «اولاد گُناآت بخشیدَه شُد.» 6بعضی اَ معلما تورات که نِشِسَه ویِن اونچِو وا خیِشُو گُفتن: 7«چُنَ ایی مرد ایجور گُفت؟ ایی کُفرَه! غیرِ خدا چه کِسی مِتُونهَ گناآنِ بَوَخشَه؟» 8عیسی فِورَن دِ روحِ خُیِش فَمِس که چه فکری دِ دِلِشونَ وُ وِشو گُفت: «چُنَ دِ دِلِتُو ایجور فکر مُکنید؟ 9گُفتنِ کامینشو وِ ایی اِفلیج آسُوتِرَ، ایکِه ”گُناآت بخشیدهَ شُد،“ یا ایکِه ”وُری وُ نالیتِ وُردارُ وُ را بَرو“؟ 10اَما تا بَنِسَواید که پسر انسان وِ رو زِمی اقتدار آمرزییَن گُناآن دارَه» - وِ مرد اِفلیج گُفت: 11«وِتو مُوئِم وُری وُ وایس، نالیتِ وُردار وُ بَرو وِ خُونَت!» 12او مردِ افلیج وُرِیسا وُ فِورن نالیِش وُرداشت وُ دِ وَرِ چِشِ هَمَه اَ اونچو رفت دَر. همَه شِگِفت زیَه شوئِن وُ خدانِه جلال مِدان مِگُفتن: «هوچ ایجور چیی نِیدی یِیم.»
دعوت اَ لاوی
13عیسی یِ دفعه دیَر رَفت لُوی دَریا،تمامِ مردِم دُورِش جمع مِشوئِن وُ او وِشو تعلیم مِدا. 14وَختی که اَ اونچو رَد مِشُد لاوی پسر حَلْفای نِه دیِ که نِشِسَه وی دِ دکَه باجگیری. وِش گُفت: «دُمِ مَه بیا.» او وُریسا وَ دِ دُم عیسی اِفتا را.
15وَختی که عیسی دِ خونَه لاوی نِشِسَه وی سَرِ سفرَه، عدۀ زیادی اَ باجگیرا وُ گُنا کارا واردِ اونُ شایِرداش هَمسُفرَ بییِن وِرِ ایکه عده ی زیادی اَ اونا اَزِش پیرَوی مِکِردَن. 16وَختی که معلما تورات وُ فرقَه فَریسی عیسانِه دییِن که وا گُنا کارا وُ باجگیرا هَمسُفریَ وِ شایِرداش گُفتِن: «وِرِ چی عیسی وا باجگیرا وُ گُنا کارا غِذا مُخُورَ؟» 17هَمیکِه عیسی اینِنِ شِنُفت وِشو گُفت: «مریضا وِ طبیب نیاز دارَن نَه اونایی که سالِمَن. مَه نِیامیَم تا آیمایِ صالحِنِه دَعوَت کُنِم بَلکه آمیَم تا گُنا کارا نِه دَعوت کُنِم»
سؤال دِبارَه روزَه
18وَختی که شایِردایِ یَحیی وُ فَریسیا روزَهدار بییِن عده ای آمان وَرِ عیسی وُ گُفتن: «چُنَ شایِردا یَحیی وُ شایِردا فَریسیا روزَه مِیرَن امّا شایِردا تُو روزَه نِمیرَن؟» 19عیسی وِشو جُواو دا: «مَیَر مِشهَ مِهمونایِ عروسی تا زِمانی که داما واشُونَ روزَه بِیرَن؟ تا زِمانی که داما واشُونَ نِمِتُونن روزَه بیرَن. 20زِمانی میا که داما اَزِشو گِرِفته مِشَه. وُ اوسِه دِ او روزا روزَه میرَن.
21هوشکه پارچۀ نِوُ اِوُ نَخوردَ نِه وِا لِواسِ کُنهَ وَسلَه نِمُکُنهَ. اَیَر ایجور کُنه وَسلَه ازِش مِکِنیهَ،نِوُ اَ کُنَه جدا مِشهَ وَ دِرِسِییش بَدتَر مِشهَ. 22وُ هَمیجور هوشکه شِرآوِ تازَنِه دِ مَشکایِ کُنَه نِمِرِزَ. اَیَر ایجور کُنه او شِراو مَشکانِه مِتوقُنَه وُ هَمی جور شِراو وُ مَشکا هر دوتا اَ بین مِرَن. بَلکه شِرُآو تازَنِه باید دِ مَشکای نِوُ رِخت.»
صاحوِ روزِ شَبّات
23دِ یکی اَ روزایِ شَبّات، عیسی اَ مینِه گَنِما رَد مِشُد وُ شایِرداش همیجور که مِرَفتِن، شروع کِردَن وِ چیَنِ قُوشه آ گَنِم. 24علمای فِرقَه فَریسی وِش گُفتِن: «چُنَ شایِردات کاری مُکُنن که دِ روز شَبّات جایز نیسا؟» 25عیسی جُواو دا: «مَیَر تا ایسِه نَخُنِید که داوود پادشا چی کِرد وَختی که خُیِش وُ هَمراآش مُحتاج وُ گُسنَه بییِن؟ 26که چِجور او دِ زِمان اَبیّاتار، کاهن اعظم، رَفت مینِه خونۀ خدا وُ نُونِ پیشکَش شیَ وِ خدانِه خُورد وُ وِ هَمراآشَم دا هر چَن که خُوردِن او نُو فقط وِرِ کاهنا جایزَ؟» 27اوسِه وِشو گُفت: «شَبّات وِرَ انسان هَشتَ شیَ نَه انسان وِرَ شَبّات. 28پَ، پسر انسان حتّی صاحوِ شَبّاتَ.»
Currently Selected:
مَرقُس 2: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
