Bible App logo
Search Icon

مَرقُس 14

14
نَخشَه قَتل عیسی
1دُو رو دیَر مُنَ وی وِ عید پِسَخ وُ عید فَطیر. سران کاهنا وُ معلما تورات دِ دُم رایی بییِن که عیسانِه مَخفیونَه دسگیر کُنن وُ بَکُشَن، 2اونا مِگُفتن: «دِ روزای عید نِمِشَه،نَکنهَ که مَردِم شورِش کُنَن.»
3وَختی که عیسی دِ دِهاتِ بِیت‌عَنْیا دِ خونِۀ شَمعون جُذامی نِشِسَه وی سَرِ سُفرَه، زَنی وا ظَرفی مَرمَری پُر اَ عطر گِرُو قیِمَتی، اَ سُنبل خالِص، آما وَرِ عیسی وُ ظَرفِنِ اِشکنا وُ عطرِ نِه رِخت رو سَرِ عیسی. 4بعضیاشو ناراحت شُوئِن وِ هم گُفتِن: «چُنَ باید ایی عطر،ایجور اَ بین بَرَ؟ 5وِرِ اییکه مِشُد اونِ بالا سیصِد دینار فُرُخت وُ پولش دا وِ فُقَرا.» وُ سخت توپِسِن وِ او زَ. 6امّا عیسی وِشو گُفت: «اونِه بَلید وِ حال خُیِش . چُنَ اونِ مِرَنجُنید؟ او کار خُویی دِ حَقِهِ مَه کِردَه. 7فُقَرانِ هَمیشَه وا خُیِتُو دارید وَ هروَخت بَخوایید مِتُونید وِشو کمک کُنید امّا مَه هَمیشه واردِتُ نیسِم. 8ایی زَ اوچی که اَ دَسِش میاما کِرد. او وا ایی کار، بدنِ مَنِه اَ زوتَر وِرَ کَفن وُ دَفن، تَدهین کِرد. 9وِ راسی وِ شما مُوئِم، دِ تمام جهان هر جا ایی خَور خُوش پادشاییِ خدا اعلام با، کار ایی زَنَم وِ یاد او بازگو مِشَه.»
خیانت یهودا
10اوسِه یهودا اَسْخَریوطی که یکی اَ او دُوازَ شایِرد بی، رَفت وَرِ سران کاهنا تا عیسانِه تسلیم کُنَه، 11اونا وَختی که حَرفا یهودانِه شِنُفتِن خوشال شُوئِن وُ وِش وَعدِۀ پول دان. پَ او دِ دُم فرصت مناسبی بی تا عیسانِه بَنازَ دِ گیر.
شام آخِر
12دِ اوَلین روز عید فَطیر که برۀ پِسَخ نِه قُروُنی مُکُنن شایِردا عیسی ازِش پُرسییِن: «ماخای کجا بَریم وِرَت تدارک بُوینیم تا شام پِسَخ نِه بَخوری؟» 13او دوتا اَ شایِرداشِ فِرسا وُ وِشو گُفت: «بَرید وِ شَر؛ اونچو مردی نِه وا کوزِه اِوُ مُوئینید. بَرید دُمِش. 14هر جا که رفت وِ صاحِوِ او خُونَه بُئید، ”استاد مُوئَه، مِهمو خونه مَه کُجانَ تا شام پِسَخ نِه وا شایِردام بَخورم؟“ 15او بالاخونَه بزرگُ فَرش کِردهَ وُ آمادِه ایی نِه وِشما نِشُو مِیَه. دِ اونچو وِرَمو تدارک بُئینید.» 16شایِردا رَفتِن وِ شَر، همه چینِه هَموجوری که وِشو گُفته وی پیا کِردِن وُ پِسَخ نِه تدارک دییِن.
17وَختی که شُو شد عیسی واردِ دُوازَ شایِردش رَفت اونچو. 18وَختی که نِشِسَه ویِن سَرِ سُفرَه وُ غِذا مُخُوردن عیسی گُفت: «وِ راسی وِشما مُوئِم که یکی اَ شما که وا مَه غِذا مُخُورَ مَنِه تسلیمِ دُشمَن مُکُنهَ .» 19اونا ناراحت شوئِن وُ یِکی یِکی ازِش مپُرسییِن: «مَه کِه او شخص نیسِم؟» 20عیسی وِشو گُفت: «یکی اَ شما دُوازَ نَفرَ، هَمو که نُونِ خُیِشِه وا مَه مِزِنهَ دِ کاسِه. 21پسر انسان هَموجور که دِباره او نوشته شیَ مِرَ،امّا وای وِ حال کِسی که پسر انسانِ تسلیم دُشمن مُکُنَه. وِرَ او بهتَر بی که هوچ وَخت وِ دنیا نمی یاما.»
22هَنی سرگرم خُوردَن بییِن که عیسی نُونِ گرفت وُ بَعدِ شکر کِردَن تیکه تیکه کِرد وُ دا وِ شایِرداش وُ گُفت: «بِیرید،ایی بدنِ مَنَه.» 23اوسِه کاسَه نِه وُرداشت وُ بَعدِ شکر کِردَن وِشو دا وُ هَمَه ازِش نوشییِن. 24وُ وِشو گُفت: «ایی خونِ مَنَه وِرَ عَهد جدید که وِ خاطر خیلیا مِرِزَ. 25وِ راسی وِ شما مُوئِم که اَ مَحصول مُو دیَه نِمِنوشِم تا روزی که اونِ دِ پادشایی خدا، تازه بَنوشِم.»
26اوسِه بعد ایکه سرود پِرسِشی خُنِن وِ طرف کُوءِ زِیتُو اِفتان را.
عیسی حاشا کِردَن پطرسِ پیشگویی مُکُنهَ
27عیسی وِشو گُفت: «هَمَتو دِ را مِلَغزید وِرِ ایکه نوشتَه شیَ:
”چُوپُونِه مِزِنِم
وُ گوسوَنا مِتوچَن.“
28امّا بَعد ایکه زِنَه بَشم قبلِ شما مِرِم وِ شَر جلیل.» 29پطرس وِش گُفت: «حتّی اَیَر هَمَه دِ را گم بَشَن مَه گم نِمِشِم.» 30عیسی وِش گُفت: «وِ راسی یَقین بَنِسَوا که همی اِمشُو قبلِ ایکه خُروس دُو بار بَخونهَ سه بار مَنِه انکار مُکنی!» 31امّا پطرس وا اصرار گُفت: «اَیَر لازم با واتو بَمیرِم، هوچ اِنکارِت نِمِکُنِم.» باقی شایِردا هَم همیجور گُفتِن.
باغ جِتْسیمانی
32اوسِه رفتِن جایی وِ اسم جِتْسیمانی وُ دِ اونچِو عیسی وِ شایِرداش گُفت: «بَنیشید اینچو تا مَه دعا کُنِم.» 33اوسِه پطرس وُ یعقوب وُ یوحنانِه وا خُیِش بُرد وُ پریشو وُ هراسو وِشو گُفت: 34«اَ زورِ غُصَه، مِمیرِم. بَمُونید اینچو وُ بیار باید.» 35اوسِه قری رَفت جلوتِر وُ سرشِ هَشت وِ زِمینُ وُ دعا کِرد که اَیَر مِشَه او ساعت اَ سَرِش رَد با. 36عیسی ایجور گُفت: «اَبّا، بُواَ، همه چی وِرَتو مُمکنَه. ایی پیالَنِه اَ مَه دور کُ، امّا نَه وِ خواس مَه بَلکه وِ ارادِۀ تُو.» 37هَمی که وُریَشت اونانِ دیی که خُفتیَن. بَعد وِ پطرس گُفت: «شَمعون، خُفتی یِیی؟ نِمِتُونسی یِه ساعتی بیار بَمُونی؟ 38بیار باید وُ دعا کنید تا اَ وَسوَسه دور بَمونید. روح شِوق دارَ امّا جسم ضَعیفَ.» 39پَ یِه دفعه دیَر رَفت وُ هَمو دعا نِه کِرد. 40وَختی که وُریَشت اونانِ هَموجور دِ خِوُ دیی، وِرِ اییکه چِشاشو خیلی سنگین شیَ وی وُ اونا نِمِنِسِن چی وِش بُوئَن. 41اوسه عیسی وِرَ بار سِوُم آما وَرِ شایِردا وُ وِشو گُفت: «یَعنی هَنیَم خُفتی یِید وُ استراحت مُکُنید؟ دیَه بَسِتُنَه! زمانِش رَسِسَه. ایسِه پسر انسان وِ دَسِه گُناکارا تسلیم مِشهَ. 42وُریسید بَریم. ایسِه تسلیم کنندۀ مَه اَ را مِرَسَه.»
گرِفتار شییَنِ عیسی
43عیسی همیجور که صُوَت مِکِرد یِیهو یهودا، یکی اَ او دُوازَ شایِرد، واردِ عده ای چماق وِ دَس وُ شِمشیر وِ دَس، اَ طرف سران کاهنا وُ معلما تورات وُ مشایخ آمان. 44کِسی که اونِه تسلیم کِرد وِ همرآش علامتی دیَه وی گُفتَه وی: «کِسی نِه که ماچ مُکُنِم هَمونَ اونِه بِیرید وُ وا حَواس جَم بُورید.» 45پَ همی که رَسِس وِ اونچو، فِورن وِ عیسی نَزیک شد وُ گُفت: «استاد!» وُ اونِه ماچ کِرد. 46بَعد او افراد رِختِن سرِ عیسی، اونِه گِرفتِن. 47امّا یکی اَ اونا که وآرد عیسی بی شِمشیر کَشیُ وَ ضَربِه ایی وِ خادم کاهِنِ اعظم زا وُ گوش اونِه بُری. 48عیسی وِشو گُفت: «مَیَر مَه دُزِم که وا چماق وُِ شِمشیر آمییِین وِرَ گِرفتَنِم؟ 49هر رو دِ وَرِ چِشِتُو دِ مینِه معبد تعلیم مِدام وُ مَنِه دستگیر نَکِردید. امّا کِتُآوا مقدّس باید حَقیقَت پیا کُنه.» 50اوسِه تمام شایِردا اُونِه هَشتِنُ فِرار کِردَن.
51جِوُونی که تَنا یِه لُنگی پیچُنَ وی دِور خُیِش دُمِ عیسی اِفتا را. اونِنَم گرفتِن. 52امّا او هرچی که وِ خُیِش پیچُنَ وی هَشت وُ لُختُ بِرِنَه فِرار کِرد.
محاکمه دِ حضور شورایِ یهود
53عیسانِه بُردِن وَرِ کاهنِ اعظم. دِ اونچو تمام سران کاهنا وُ مشایخ وُ معلما تورات جمع شیَ وین. 54پطرس هَم دورادور رَفت دِ دُم عیسی تا رَسِس وِ مینِه حیاط خونه کاهنِ اعظم. پَ دِ اونچو وآردِ نِگَبانا نِشِس کنارِ آتِش تا خُیِشِه گرم کُنَه. 55سران کاهنا وُ تمام اَهل شُورا دِ دُم پیا کِردَن شهادتی دُرویی وِ ضِدِ عیسی بییِن تا اونِه بَکُشَن، امّا هوچی پیا نَکِردَن. 56وِرِ ایکه هرچَن خیلیا شهادتا دُورو وِ ضد عیسی دان امّا شَهادَتاشو وا هم یکی نَوی. 57اوسِه بعضیا آمانُ وا هم اَ دُورو وِ ضد او شهادت دان گُفتن: 58«اِیما خُیِمُو شِنُفتیم که مِگُفت، ”ایی معبد نِه که ساختِۀ دَسِه بَشرَ خِراو مَکُنِم و دِ سه رو معبد دیَری بَنا مُکُنِم که ساختِۀ دَسِه بَشر نَوا.“» 59حتی وا ایی حال شهادتای اونا هَم وا هم یکی نَوی. 60اوسِه کاهنِ اعظم وُرِیسا وُ دِ بِراوَرِ هَمَه اَ عیسی پُرسی: «هوچ جُواوی نِمِیی؟ ایی چیهَ که وِ ضِد تُو شهادت میئَن؟» 61امّا عیسی هَموجور ساکت مُن وُ جُوآوی نَدا. یِه بار دیَر کاهنِ اعظم ازِش پُرسی: «یعنی تُو مسیح موعود، پسر خدای مُتَبارکی؟» 62عیسی وِش گُفت: «هِسِم، وَ شما پسر انسانِ مُوینید که وِ دَس راسِ قُدرت مُتعال نِشِسَه وُ وا اَبرای آسِمو میایَ.» 63اوسِه کاهنِ اعظم یَخَه خُیِشِه دِرُن وُ گُفت: «دیَه چِه نیازی وِ شهادتَ؟ 64کُفرِشِه شنُفتید. حُکمِتُو چیهَ؟» هَمَشو گفتِن که سِزاش مُردِنَ. 65اوسه عده ای شروع کردَن وِ تُف اِناختن دِ روش، اونا چِشاشِ بَسِن وُ همو جور که اونِه مِزان مِگُفتن: «نبوت کُ!» نِگبانائَم اونِه گرِفتن وُ زان.
حاشا کِردِنِه پطرس
66وختی که پطرس هَنی دامو دِ مینِه حیاط بی، یکی اَ کنیزا کاهنِ اعظم هَم آما اونچو، 67وُ اونِه دیی که دِ کنارِ آتِش خُیِشِه گرم مُکُنهَ. او زَ خُو خیرَ شد وِشُ گُفت: «تُونَم وآرد عیسی ناصریی بییی.» 68امّا پطرس حاشا کِرد و گُفت: «نِمِنِم وُ نِمفَمِم چی مُوئی!» اینِنِ گُفتُ رَفت وِ مینِه دالُونِه خُونَه.دِ هَمو مُوقَع خروس خُن ، 69یِه دفعه دیَه چِش او کنیز اِفتا وِش وُ وِ اونایی که اونچو وایسیَ وین گُفت: «ایی مرد یکی اَ اوناَ.» 70امّا پطرس هَنی حاشا کِرد. کمی بعد اونا که اونچو وایسیَ وین یِه بارِ دیَر وِ پطرس گُفتِن: «بی‌شک تُونَم یکی اَ اونایی وِرِ ایکه تونَم جَلیلی ایی.» 71امّا پطرس شروع کِرد وِ لعنت وُ بد وُ بیرا وُ قسم خُورد گُفت: «ایی مردِنِ که مُوئید نِمشناسِم!» 72هَنی هَمو لحظَه خروس وِرَ بار دُوم خُن. اوسِه صُوَتا عیسی یادش آما که وِ پِطرُس گُفته وی: «پیش اَزی که خروس دُو بار بَخونهَ سه بار مَنِه حاشا مُکُنی» وُدِلِش اِشکِس وِ تَلخی گورگِس.

Currently Selected:

مَرقُس 14: NLBB

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in