لوقا 9
9
عیسی دُوآزَ رَسولِ نِه مِفِرسَه
1عیسی دُوآزَ شایِردِ نِه وا هَم جمع کِردُ وِ اونا قدرتُ اقتدار بَخشی تا دیوا نِه بَکُنَن دَر وُ مَرَضا نِه شفا بَیَن. 2وَ اونان فِرسا تا پادشایی خدا نِه اعلام کُنَن وُ مریضا نِه شفا بَیَن. 3وِاونا گُفت: «وِرَ راتو هوچ چیی وُر نَرید،نَه چودَسی نَه بار کولَه وُ نَه نُو، نَه پول وُ حتی لِواسِ اضافَه وُرنَرید. 4وِ هَر خونِهای که مِرید تا وَختی که دِ او شَرید دِ هَمو او خونه بَمُونید. 5وُ هَرجا که مردِم شمانِه نَخواسِن هَمی که شَرِنِه ترک مُکُنید گَرد وُ خاک او شَرِنَم اَ پاتو بَتَکُونید.تا گُواهی با وِ ضِدِشو که غضب خدا میا وِ روشو» 6اوسِه اِفتان را وُ داهات وِ داهات مِرفتن وُ هَرجا مرَسِسِن خَوَرِ خُوشِ پادشایی خدا نِه اعلام مِکِردَن وُ مریضا نِه شفا مِدان.
هیرودیس وَ عیسی
7هَمی که خَوَرِ تمام ایی چیا رَسِس وِ گوشِ هیرودیسِ حاکم. هیرودیس حیرو وُ پَریشُو شد. وِرِ ایکه عدّه ای مِگُفتن كِه عیسی هَمو یحییَ کِه اَ مُردِاآ زِنَه شیَ. 8عده ای هَم مِگُفتن كِه ایلیای نَبیَ که ظُهور کِردَه،عده ای هَم مِگُفتن یكی اَ انبیای قَییمَ،که زِنَه شیَ. 9اما هیرودیس گُفت: «مَه خُیِم سر یحیی نِه اَ بَدَنِش جدا کِردَم؛ پَ ایی كیَ كِه ایی چیا نِه دِبارَهش مِشنوئِم؟» وَ هیرودیس دِ دُمِ ایی بی که عیسی نِه بُویینَه.
غِذا دیَن وِ پَینش هزار نَفَر
10هَمی که رسولا وُریَشتِن، هَر چیی که کِردهَ وین وِ عیسی گُفتِن. او وخت عیسی اونان وا خُیِش وُرداشتُ بُرد وِ شَری وِ نام بِیتصِیدا، تا دِ اونچو تنا بان. 11هَمی که مردِم خَوَردار شوئِن،دُمِشو اِفتان را . عیسی هَم واگَرمی پذیراشُو شد وُ وِرَشو دِبارَه پادشایی خدا صُوَت کِرد وَ اونایی كِه نیاز داشتِن وِ دَرمان شفا دا.
12دَم ایوارَه، او دُوآزَ رَسول آمان وَرِش وُ گفتِن: «ایی مردِمِه نِه رایی کُ تا بَرَن وِ داهاتا ایی دِرِوَر وُ وِ زِمینا ایی اطراف وُ وِرَ خُیِشُو غِذا وُ سر پناه پیا کُنَن وِرِ ایکه اینچو جا پِرتیَ.» 13عیسی وِاونا گُفت: «شما خُیِتو وِشو غِذا بَئید.» رسولا گُفتِن: «اِیما غیرِ پَینش تا نُو وُ دوتا ماییی چیی نَریم مَیَر ایکه خُیِمُو بَریم وُ وِرَ همه مردِم غِذا بَسُونیم.» 14دِ اونچو نَزیکِ پَینش هزارتا مرد بییِن. عیسی وِ شایِردا گُفت: «مردِمِ نِه دِ گروه آ پَنجا نفری بَنیشونید.» 15شایِردا ایی کارِ کِردَن وُ همَه نِه نِشونِن. 16او وَخت عیسی او پَینش تا نُو وُ دوتا ماییی نِه گِرِفت سِیلی کِرد وِ آسِمو وُ او خوراکا نِه برکت دا. او وَخت نُونا نِه تیکهَ تیکهَ كِردُ دا وِ شایِردا تا بَلَن وَرِ مَردِم. 17اونا همه شو خُوردِن وَ سیر شوئِن وُ دُوآزَ سَوَد اَ خُردَ نُونا باقیمُنَه، جمع شد.
اعترافِ پطرس دِ بارهَ عیسی
18یه رو هَمی که عیسی دِ خلوت خُیِش دعا مِکرد وُ فقط شایِرداش واردِش بییِن، عیسی ازِشو پُرسی: «مردِم مَنِه کی مِینَن؟» 19جُواو دان: «عدّه ای مُوئَن تو یحییِ تعمیددَهندِه ایی عدّه ای مُوئَن تو ایلیای نبی هِسیُ عده ای هَم مُوئَن، یكی اَ انبیا قَییمیَ که زِنَه شیَ.» 20عیسی ازِشو پُرسی: «شما مَنِه چه کِسی مِینید؟» پطرس جُواو دا: «مسیحِ موعود خدا.»
عیسی اَ مَرگِ خُیِش خَوَر میَه
21اوسِه عیسی سخت مَنعِشو کِرد وُ دستور دا كِه اینِنِ وِ هوشکه نُوئَن، 22وُ گُفت: «باید پسر انسان عِذاوِ زیادی بَکَشَه وُ مشایخِ قُوم، سَران کاهِنا وُ معلما تورات اونِه رَد کُنَنُ کُشتهَ بَشَه وُ دِ روزِ سِوّم زِنَه با.»
صلیبِ خُیِتِه وُر دار
23او وَخت عیسی وِ همَه گُفت: «اَیَر كِسی بَخوا مُریدِ مَه با، باید خُیِشِه حاشا کُنَه وُ هَر رو صلیبِ خُیِشِه وُر دارَه وُ بیا دِ دُمِ مَه. 24وِرِ ایکه هَر کَه بَخوا جُونِ خُیِشِه نجات بَیَه اونِ نِه اَ دَس مِییَه اما هَر کَه وِ خاطر مَه جُونِشِه اَ دَس بَیهَ اونِ نِه نجات مییَه. 25چه سودی وِرَ آیِم دارَه كِه تمام دنیا نِه وِ دَس بیارَه، اَما جُونِ خُیِشِه اَ دَس بَیهَ یا اونِ حَروم کُنَه. 26وِرِ ایکه هَر کَه اَ مَه وُ اَ صحُوَتا مَه عار داشتَ وا پسر انسانَم وَختی که اَ جلالِ خُیِش وَ جلالِ بُواِ وُ فرشتَهآ مقدس بیا اَ او عار دارَ، 27وِ راسی بَنِسَواید عدّه ای اَ اینا که دِ اینچو وایسیَن تا پادشایی خدا نِه نُویینَن طَعمِ مرگِه نِه نِمِچَشَن.»
تغییر کِردَن نَمای صورت عیسی
28هش رو بَعدِ ایی حرفا،عیسی ، پطرسُ یوحنا وُ یعقوب نِه وُرداشتُ وِرَ دعا کِردَن،رَفت بالا كُوء. 29هَمی که شروع کِرد وِ دعا کِردَن، روش تغییر کِرد وُ لواسِش اَ سفیدی مِدُرُنجس، 30یِیهو دوتا مرد،موسی وُ ایلیا، ظاهِر شوئِن وُ شروع کِردَن وِ صُوَت کِردَن وا عیسی. 31موسی وُ ایلیا وا جلال وُ شُکوه ظاهِر شوئِن وَ دِ موردِ رَهایی انسان ها کِه وا مَرگِ عیسی کِه وِ ایی زویی دِ اورشلیم اتِفاق مِفتا صُوَت مِکِردَن. 32دِ ای موقَع پطرس وُ همراآش چشاشو اَ خُآو سَنگین شیَ وی اما هَمی که بیار شوئِن وُ خو خِوُ اَ سَرِشو پَرِس، جَلالِ عیسی نِه دییِن وُ او دوتا مرد نِه که وایسیَ وین وَرِش. 33هَمو جور که او دو نفر اَ وَرِ عیسی مِرفتن پطرس وِ عیسی گُفت: «استاد چِه خو كِه اِیما اینچونیم! بَل سِه تا سایَبو بَسازیم، یكی وِرَ تو، یكی وِرَ موسی، یكی هَم وِرَ ایلیا.» پطرس نِمِنِس دارَ شی موئَه. 34هَنی حرفِش خِلاص نَشیَ وی كِه اَبری آما وُ سایَه اِناخت روشو، هَمی که اَبر اونانِ گرفت دِ خُیِش، زَرتِلاک شوئِن، 35اوسِه صدایی اَ ابر رَسِس که گُفت: «ایی پسر مَنَه که اونِه انتخاب کِردَم،وِش گوش بَیید.» 36هَمی که او صدا خِلاص شد، عیسی نِه تنا دییِن. وُ شایِردا ساکت مُنِن،وُ دِ او روزا اَ او چیی که دیَه وییِن وِ کِسی چیی نَگُفتِن.
شفای پسر دیو زیَه
37صواش، هَمی که اَ كُوء میامان دامو جمیعتِ زیادی رفتِن وِرَ دییَنِ عیسی. 38یِیهو مردی دِ مینِ جمعیت حَوار کرد: «استاد وِت التِماس مُکُنم گوشَه چِشی بَناز وِ پِسرم وِرِ ایکه تَک اولادِمَ. 39روحی یِیهو اونِ مِیرَ وُ او دَرجا جیغِ وِلنگ مُکُنهَ وُ تشنج مُکُنهَ جوری که دُونش كَف مُکُنَه. ایی روح اونِه سخت کُفتِ کو مُکُنَه وُ وِ زور اَزِش جدا مِشهَ. 40التماس کردِم وِ شایِردات كِه او روحِ نِه اَزِش دِرارَن دَر، اما نَتونِسِن.» 41عیسی جُواو دا: «ای نسلِ بیایمانِ مُنحرف، تا كی واتُو بام وُ تحملِتُو کُنِم؟ پسرتهِ بیار اینچو.» 42هَمی که او پسر میاما او دیو کُفتِش وِ زِمی وُ اِناختش وِ تشنج، امّا عیسی تَشَر زا وِ روحِ بد وُ او پسر نِه شفا دا وُ وُرییَشتُن وِ بُوآش. 43همه مردِم اَ بزرگی خدا حیرو شوئِن.
هَموجور که همَه مردِم اَ تمامِ کارای عیسی دِ حیرَت بییِن،عیسی وِ شایِرداش گُفت: 44«وِ او چیی که ماخام وِرَتو تعریف کُنِم خُو گوش بَیید: پسر انسان وِ دَسِ مردِم تسلیم مِشهَ.» 45امّا شایِرداش نَفَمِسِن چی مُوئَه. وَ وِرَشو مَخفی مُن تا درکِش نَکَن، وُ مترسِسِن دِ ایی بارَه اَزِش بَپُرسَن.
چه کِسی از همَه بزرگتَرَ؟
46یه رو بحثی اِفتا دِ مینِ شایِردا كِه کامینشو اَ همَه بزرگترَ، 47عیسی که مینِس دِ فِکرِ دِلِشُو چیه بَچِهای نِه گِرِفت وُ هَشت وَرِ خُیِش، 48وُ وِشو گُفت: «هَر که ایی بَچَه نِه وِ خاطر اسم مَه قَوول کُنَه مَنِه قَوول کِردَ وَ هَر که مَنِه قَوول کُنه اونی که مَه نِه فِرسیَه قَوول کِردَ وِرِ ایکه دِ مینِ شما او که اَ همَه بزرگترَ هَمو اَ همَه کوچوکتَرَ.»
49یوحنا گُفت: «استاد مردی نِه دییِیم كِه وا گُفتن اسم تو، دیوا نِه مِکرد دَر، امّا وِرِ ایکه اَ اِیما نَوی، تَقِلا کِردیم جِلو کارِشِه بِیریم.» 50عیسی وِش گُفت: «واش کاری نَشتَوایین، وِرِ ایکه هَر که وِ ضد شما نیسا وا شمانَ.»
51هَمی که وَختِ بالا بُردِنِ عیسی وِ آسِمُو نَزیک مِشُد او تصمیم گِرِفت بَرَ وِ طرفِ اورشلیم. 52وَ قاصِدایی نِه قبلِ خُیِش فِرسا،اونا اِفتان را وُ رفتِن وِ داهاتی دِ سرزِمین سامریا تا وِرَش تدارک بُویینَن، 53امّا مردِمِ اونچو پذیرای عیسی نَوییِن، وِرِ ایکه ماخاس بَرَ وِ اورشلیم. 54هَمی که یعقوب وُ یوحنا، شایِردا عیسی، ایی جَریانِه دییِن گُفتِن: «آقا ماخای بُوئیم آتِش اَ آسِمُو بَوارَ وُ همه شو نِه خاکسَر کُنه هَموجور که ایلیای نبی کِرد؟» 55اما عیسی روشِ وُریَشتُن وُ تَشَر زا وِ شایِرداش وُ گُفت: «شما نِمِنید اَ کامی روحیید! 56وِرِ ایکه پسر انسان نیامیَ که جُونِ مردِمِه بَسُونَه بلکه آمیَ تا نجات بَیهَ.» اوسِه رفتِن وِ داهاتِ دیَری.
بَهای پیرُوی اَ عیسی
57دِ مینِ را مردی وِ عیسی گُفت: «هَر جا بَری میام دِ دُمِت.» 58عیسی جُواو دا: «رُواآ لُونَه وُ پرندِه آ آشیونهَ دارَن، اما وِرَ پسر انسان جایی وِرَ سَر هَشتِن نیسا.» 59عیسی وِ یکی دیَر گُفت: «مرید مَه با.» اما او جُواو دا: «آقا بَل اول بَرِمُ اَ بُواَم نِگَهداری کُنِمُ بعدِ مردَنِش بَلِمِش دِ قبر اوسِه بیامُ مُریدِ تو بَشِم.» 60عیسی وِش گُفت: «بَل تا مُرده آ مُردهآ خُیِشُو نِه دَفن کُنَن اما تو بَرو وُ پادشایی خدا نِه اعلام کُ.» 61یکی دیَر گُفت: «ایی آقا مَه واتو میام، اما اوّل اجازَه بَ تا وُریَردِمُ وا عهدِعیالم خدافِظی کُنِم.» 62عیسی وِش گُفت: «او که دِ موقَع شُخم زِیَن وُریَردَه سِیلِ عقب کُنه شایستۀ پادشایی خدا نیسا.»
Currently Selected:
لوقا 9: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
