Bible App logo
Search Icon

لوقا 10

10
عیسی هفتاد شایِردِ نِه مِفِرسَه
1بَعداو، عیسی خداوند هفتاد نَفَر دیَرِنِه هم انتخاب کِرد وُ اونان دوتا دوتا قَبلِ خُیِش فِرسا وِ هَر شَر وُ سرزِمینی كِه قصد داشت بَرَ. 2وُ وِاونا گُفت: «مَحصول زیاد وُ امّا كارگر كمَ، پَ، باید اَ صاحوِ مَحصول خواهِش کنید كِه کارگَرایی وِرَ دِرُو کِردَن مَحصول خُیِش بَفِرسَه. 3بَرید وُ بَنِسَوایید که مَه شُمانِه مِثِ بَرِه آیی مِفِرسم دِ مینِ گرگا. 4وا خُیِتو كیسَه پول،بار کوله وُ اُرسی وُرنَرید وُ دِ مینِ را وَختِتُو نِه وا سِلام وُ احوالپُرسی تَلَف نَکنید. 5مینِ هَر خونه ای که مِرید اول بُوئید: ”صُلح وَ سلامتی وِ ایی خُونَه با.“ 6اَیَر یکی دِ اونچو اهلِ صُلح وُ سلامتی با: صُلح وُ سلامتی شما وِش قِرار مِیرَ. دِ غیر ای صورت وُرمیَردَه وِ خُیِتو. 7دِ او خُونَه بَمُونید وُ هَر چیی وِتُو دان بَخورید وُ بَنوشید وِر ایکه كارگر مستحقِ دَستمزِشَ خُونَه وِ خُونَه نَکُنید. 8هَمی که مِرید وِ مینِ شَری و وا گرمی دِ جِلوتو دِرمیان، هَر چی هَشتِن وَرِتُو، بَخورید. 9مَریضا اونچو نِه شفا بَئید وُ وِاونا بُوئید: ”پادشایی خدا وِتُو نَزیک شیَ.“ 10اما هَمی که رَفتید وِ شَری وُ اونچو روی خوش وِتو نِشو نَدان بَرید دِ کوچه آ او شَر وُ بُویید: 11”ایما حتّی گَردُ خاکی نِه كِه دِ شرِ شما چَسبِسَه وِ پامُو وِ ضِدِتو اَ پامُو مِتَکُنیم. اما اینِنِ بَنِسَواید كِه پادشایی خدا نَزیک شیَ.“ 12مَه وِتُو مُوئِم، كِه دِ روزِ داوری طاقتِ مجازات وِرَ شَرِ سُدوم آسُوتِر مِشَه تا او شَر.
13وای وِ حالِ تو ای شَرِ خورَزین، وای وِ حال تو ای شَرِ بیت‌صیدا، وِرِ ایکه اَیَر معجزاتی كِه دِ شما اَنجام شیَ دِ شَرا صور وُ صیدون مِشُد مردِمِ اونچو خیلی زوتَر اَ ای رَختِ عَذا مِکِردَن وَرِشو وُ دِ خاکِسَر مِنیشِسِنُ توبه مِکِردَن. 14اما دِ روزِ داوری، طاقتِ مجازات وِرَ صور وُ صیدون آسُوتِر ما تا وِرَ شما. 15امّا تو ای كفرناحوم، یعنی ماخایی سر وِ فَلَک بَكَشی؟ بَنِسَوا وِ تَه جَنِم سرنگون مِشی.»
16«هَر کهَ وِ شما گوشِ بَیهَ وِ مَه گوشِ دیَه هَر کهَ شِمانِه رَد کُنَه مَنِه رَد کِردَه وُ هَر کهَ مَنِه رَد کُنَه اونی که مَنِه فِرسیَ رَد کِردَه.»
17او هفتاد نَفَر، وا شادی وُریشتِنُ گُفتن: «آقا وا گُفتن اسم تو حتّی دیوائَم اَزِمو اطاعت مُکُنن!» 18عیسی وِاونا گُفت: «مَه شیطونِ نِه دییِم که چِطور مِثِ برق اَ آسِمُو اِفتا دامو. 19ایسِه مَه وِ شما اقتدار مییِم كِه مارا وُ عَغروا وُ تمام قدرتِ دُشمَنِه لَقَه مال کنید وَ هوچ چیی وِ شما کارگَر نِما. 20اما اَ ایکه ارواح اَزِتو اطاعت مُکُنَن شادی نَكُنید بلکه اَ ایی شادی کنید كِه اسمِتو نوِشتَه شیَ دِ آسِمو.»
21دِ هَمو ساعت، عیسی دِ روح‌القدُس آما وِ شادی وُ گُفت: «ای بُواَ ای خداوند آسمُونُو زِمی، شُکرت مُکُنِم كِه ایی چیا نِه اَ آیما حکیمُ دونا قایِم کِردی وُ وِرَ اولادا کُوچوکِت آشکار کِردی.بَلِه ای بُوآ وِرَ ایکه اِرادِۀ پر اَ لُطفِ تو دِ ایی بی. 22بُوآم همَه چی نِه وِ دَسِ مَه دا. هوشکَه نِمِنهَ پسر چه کِسیَ غیرِ بُوآ وَ هوشکَه نِمِنهَ بُوآ چه کِسیَ غیرِ پسر وَ اونایی که پسر بَخوا،بُوآ وِرَشو آشکار بَشَه.»
23عیسی دِ تَنایی رو کِرد وِ شایِرداشُ گفت: «خوشال او چِشایی كِه او چیی نِه که شما مُویینید مُوینَن! 24بَنِسَواید پیغمَرا وَ پادشاآ زیادی آرزو داشتِن كِه او چیی نِه که شما مُویینید بُویینَن! اما نِیدَن وُ او چیائی نِه که شما مِشنُوئید بَشنوئَن اما نَشنُفتِن.»
مَثَلِ سامِری خُو
25یِه رو یکِی اَ فُقَها وُریسا وِرَ اِمتحان کِردَنِ عیسی سوالی ازِش پُرسی، گُفت: «ای استاد باید شی کُنِم تا وارثِ حیاتِ ابدی بَشِم؟» 26عیسی دِ جُوآو گُفت: «دِ تورات چی نوشتَه شیَ؟ ازِش چِه چی مِفَمی؟» 27او جُواو دا: «خداوندْ، خدای خُیِتِه وا تمام دل وُ تمام جُو وُ تمام قدرت وُ تمام فکرِ خُیِت دوس داشتَ وا وُ همسایَتِه مثِ خُیِت دوس داشتَ وا.» 28عیسی گُفت: «دُرُس جُواو دایی. همی کارِ کُ زِنَه مِمُونی.» 29امّا او وِرِ نِشو دیَنُ برحق بییَن سوالِش، اَ عیسی پُرسی: «اما همسایَم كیَ؟» 30عیسی ایجور جُواو دا گُفت: «مردی دِ اورشلیم مِرَفت وِ طرف شَرِ اَریحا، دِ مینِ را اِفتا وِ دَسِ رازَنا. رازَنا لُختِش کِردَن وُ کُتَکِش زانُ نیمَه جُو هَشتِنِش وُ رَفتِن. 31دَسِ بَر قَضا كاهنی اَ هَمو را رَد مِشُد اما هَمی که اونِه دیی، راشِ کَج کِرد وُ اَ طرف دیَرِ جَدَّه رَفت. 32وَ همیجور یِه لاوی که یکی اَ خادما معبد بی رَسِس وِ اونچو وَ همی که اونِه دیی، اَ کناری دیَر رَد شُد وُ رَفت. 33امّا، یِه مسافرِ سامِری رَسِس، وُ همی که اونِ دیی، دِلِش وِ حالِش سُخت. 34رَفت وَرِشُ زَخماشِ وا شِراو شُشت وُ روغن مالُنُ زَخماشِ بَس. بَعد اونِ نِه وُرداشت سُوارِ قاطرِ خُیِش كِرد وُ بُردِش وِ كارِوانسرایی وُ ازِش مراقبت کِرد. 35صُواش دوتا ”سکَه“ قَدِ دو رو دَستمُز دِراوُِرد وُ دا وِ صاحوِ كارِوانسرا وُ گُفت: ”ازِش مراقبت کُ وُ اَیَر بیشتَر اَ ای خرج كِردی، هَمی که وُریَردم وِت وُرمیَردُنِم.“ 36ایسِه وِ نظرِ تو کامی اَ ایی سه نفر، همسایه او مردَ كِه اِفتا وِ دَس رازَنا؟» 37او فقیه جُواو دا: «اونِی که وِش رَحم كِرد.» عیسی گُفت: «بَرو وَ تونَم هَمی کارِ کُ.»
مارتا وَ مریم
38وَختی که دِ مینِ را سمت اورشلیم مِرفتن عیسی رَسِس وِ داهاتی وُ دِ اونچو زَنی وِ اسم مارتا عیسی نِه دعوت کِرد وِ خُونَه‌ش. 39او زَ خُوآری وِ اسم مریم داشت كِه نِشِسَه وی نَزیک پاآ خداوند وُ صُوَتاش گوش مِیرِفت. 40امّا مارتا وِرَ تدارک دِ تَب وُ تاب بی، آما وَرِ عیسی وُ گُفت: «آقا هوچ وِرَت مهم نیسا كِه خُوآرِم مَنِه دِ کار پذیرایی تنا هَشتهَ! وِش بَفرما که کُمکِم کُنَه.» 41ولی خداوند جُواو دا: «مارتا، مارتا، تو وِرَ چیا زیادی نگران وُ پَریشُونی؛ 42دِ صورتی که فقط یِه چی لازمَ، او چی که مریَم انتخاب کرِدَ اَ هَمَه چی بهتَرَ وُازِش گِرِفتَه نِمِشهَ.»

Currently Selected:

لوقا 10: NLBB

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in