لوقا 2
2
وِ دنیا آمییَن عیسی مسیح
1دِ او روزا آگُوستُوس،امپراتورِ روم دستور دا تا تمامِ مَردِم سَرزِمینایی که دِ زیر سُلطِۀ حکومتِ رُم بییِن سَرشماری بَشَن. 2ایی اولی سَرشماری بی،وُ دِ زِمان كُرینیوسِ والی، دِ سوریَه اَنجام مِشُد. 3پَ هَر کهَ وِرِ اسم نویسی رَفت وِ شَرِ خُیِش. 4یوسف هَم اَ شَرِ ناصرَ دِ وُلاتِ جلیل رفت وِ طَرَفِ بیت لِحِم دِ وُلات یَهودیَه که شَرِ داوود پادشا بی . 5او رفت اونچو تا واردِ نُمزَدش مریم که نَزیکِ زاییدَنِشَم بی، اسم نِویسی کُنَن. 6وَختی که اونچو بییِن، زِمان زایمان مریم رَسِس. 7وَ اولی بَچَشِ كِه پسر بی، وِ دنیا اُوُرد. اونِه پیچُن دِ قُناقی وُ هَشتِش دِ مینِ آخُوری، وِرِ ایکه دِ مسافرخُونَه جایی وِرَشو نَوی.
چوپونا وُ فرشته آ
8دِ او ناحیه چوپُونایی بییِن که دِ صَرا وِ سَر مبُردِن وُ دِ وَختِ شُو اَ گَلِه آشو نِگَبانی مِکِردَن. 9یِیهو فرشتهای اَ جانِوِ خداوند وِاونا ظاهِر شد، وُ نورِ جَلالِ خداوند دُور تا دُورِشُو نِه روشنا کِرد. چوپونا سَخت زرتِلاک شوئِن. 10اما فرشتَه وِاونا گُفت: «زَلَتو نَرَ وِرِ ایکه ایسِه مَه وِرَ شما مژده ای دارِم، خَوَرِ خیلی خُوشی وِرَ تمام قُوما: 11امرو دِ شَرِ داوود،نجات دَهَندهای وِرَ شما وِ دنیا آمیَ. او خداوند، مسیحَ 12اینَم نشونیش که شما نوزادی نِه که دِ قُناقی پیچُنَنِش وُ دِ آخُوری خُفتیَ پیا مُکنید.» 13یِیهو گروه بزرگی اَ لشگَرا آسِمُونی ظاهر شُوئِن كِه واردِ او فرشتَه، دِ ستایشِ خدا مِگُفتِن:
14«جلال وِ خدا دِ مینِ عرشِ بَرین،
وَ صُلح وُ سِلامَتی وِ مَردِمانی که رو زِمی، خدا اَ اونا راضیَ.»
15هَمی که فِرِشتِه آ اَ وَرِ اونا وُریَشتِن وِ آسِمُو، چوپونا وِ هم گُفتِن: «بیاید تا بَریم وِ بِیتلِحم وَ اوچی که اتفاق اِفتیَ وَ خداوَند اِیمـانِه ازِش خَوَر دار کِردَ بُویینیم.» 16پَ فِوُرَن رفتِن وَ مریم وُ یوسف وُ نوزادِ نِه خُفتی دِ مینِ آخُور پیا کِردَن. 17وَختی که نوزاد نِه دییِن او صُوَتایی كِه دِ بارَش وِ اونا گُفتهَ شیَ وی اعلام کِردَن. 18وُ هَر که صُوَتا چوپونا نِه مِشنُفت تعجب مِکرد . 19امّا مریم، تمام اینا نِه وِ خاطر مِسپُرد وُ دِ دِلِش وِ اونا فکر مِکِرد. 20پَ چوپونا وُریَشتِن دِ حالی که خدا نِه وِرَ تمام او چیائی که شِنُفتَه وُ دیَه وییِن جَلال مِدان وُ ستایش مِکِردَن. هَموجور که وِشو گُفته شیَ وی.
21دِ روزِ هَشتُم، هَمی که وَخت خَتنَه کِردَن بچَه رَسِس اسمِشِ هَشتِن عیسی، ایی هَمو اسمی بی كِه فرشتَه قبلِ قِرار گِرِفتِنش دِ رحم مریم، هَشتَ وی روش.
22وَختی که روزا تَطهیرِشُو مطابق شریعتِ موسی وِ آخِر رَسِس یوسف وُ مریم، عیسی نِه بُردِن وِ اورشلیم تا تقدیمِش کُنَن وِ خداوند، 23هَموجور که دِ توراتِ خداوند نوشته شیَ: «اوَلین نوزادِ ذکوری که اَ رَحِم وِ دنیا بیا، چِه نوزاد انسان با وَ چِه نوزادِ حیوُو با، وَخفِ خداوند مِشهَ.» 24وَ هم،تا یِه قُروُنی پیشکَش کُنَن طِبقِ اوچی که دِ توراتِ خداوند آمیَ یَعنی «یِه جُفت قُمری یا دوتا جوجَه کَفتر.»
25دِ او زِمان مرد صالح وُ دینداری دِ اورشلیم زِنِهئی مِکِرد که اسمش شَمعون بی وُ چَش وِ را تَسَلی اسرائیل بی. روحالقدُس رو شمعون قِرار داشت. 26وَ روحالقدُس وِرَش آشکارا کِردَ وی كِه تا مسیحِ خداوند نِه نُویینهَ نِمِمیرَ. 27پَ شَمعون وِ هدایتِ روحِ خدا رَفت وِ مینِ صَحنِ معبد خداوند، وُ همی کِه، نِنَه وُ بُواَ عیسی، بَچَه نِه اُوُردِن وَرِش تا آیین شریعتِ وِرَش وِ جا بیارَن، 28شَمعون بَچَه نِه گِرِفت دِ بغل وَ دِ حالی که خدا نِه ستایش مِکرد گُفت:
29«اِی خداوند، ایسِه بَنا وِ وعده ی خُیِت
خادِمِتِ وِ سِلامت مُرخَص مُکُنی.
30وِرِ ایکه چِشام نجاتِ تونِه دییَ،
31نجاتی نِه كِه دِ بِراوَرِ چِشِ تمام قُوما آمادَه کِردیَ.
32نوری وِرَ روشن کِردَنِ حقیقت وِرَ باقی قُوما،
وَ جلالی وِرَ قُومِت، قُومِ اسرائیل.»
33بُواَ وُ نِنَه عیسی اَ صُوَتایی که دِ بارَهش گُفتَه شیَ وی خُشکِشو زا. 34او وخت شَمعون اونان برکت دا وَ وِ مریم، نِنِۀ او گُفت: «قِرارَ ایی بچَه باعثِ اِفتیَن وُ وُریسائَن خیلیا دِ قُومِ اسرائیل با. وَ نِشونه ای با، که دِ براوَرش وایمیسَن. 35وَ وِ ایی صورت، افکارِ پِنهُونی خیلیا آشکارا مِشَه، وُ شِمشیریَم مِرَ دِ مینِ قَلبِ تو.»
36دِ اونچو زَنی زِنِهئی مِکِرد وِ اسِم حَنا، حَنا نَبی وُ داپیری بی، او دُختَر فنوئیل اَ طایفَه آشیر بی. حَنا بعدِ هَف سال که شویَر کِردَ وی شویَرشِ اَ دَس دیَه وی، 37تا هشتاد وُ چهار سالِهئی بیوَه مُنَ وی. او هوچ وَخت اَ معبد نِمِرفت دَر،بلکه شُو وُ روز، وا دعا وُ روزَه عبادت مِکِرد. 38حَنا، دُرُس همو موقَع، آما نَزیک وُ خدا نِه شكر کِرد،وُ واردِ همه اونایی که چِش وِ را آزادی اورشلیم بییِن، دِ بارَه عیسی صُوَت کِرد.
وُریَشتِن وِ ناصرَه
39بَعدِ ایکه یوسف وُ مریم هَمَه کارا آیین شریعتِ خداوندِنِه تَمام وُ کمال وِ جا اُوُردِن وُریَشتِن وِ شَرِ خُیِشُو ناصرَه، دِ وُلاتِ جلیل. 40ایسه،او بَچَه رُشد مِکرد وَ قَوی مِشُد. او پر اَ حكمت بی وَ لُطفِ خدا رو سَرِش بی.
عیسیِ نوجِوُو دِ معبد
41نِنَه بُواَ عیسی هر سال وِرِ عیدِ پِسَخ مِرفتن وِ اورشلیم. 42وَختی که عیسی دُوآزَه سالَ بی وِ رَسمِ عید، رَفتِن وِ اورشلیم. 43بَعدِ خِلاص شیینِ آیین عید، هَمی که دِ را وُریَشتِن بییِن، عیسیِ نُوجِوُو مُن دِ اورشلیم. اما نِنَه وُ بُواَش اَ ایی کار وا خَوَر نَویِن، 44وِرِ ایکه گُمو مِکِردِن او دِ مینِ كاروانَ یِه روزِ تَمام وِ سَفَرِشو ادامَه دان. آخِرسَر اِفتان وِ جُسَن عیسی دِ مینِ قُوم وُ خویشا وُ آشناآ. 45وَختی که پیاش نَكِردَن، وِرَ جُسَنِش وُریَشتِن وِ اورشلیم. 46بَعدِ سِه رو آخِر سَر اونِه دِ معبد خداوند پیا کِردَن، نِشِسَه وی دِ مینِ معلما دین وُ وِ حرفاشو گوشِ مِدا وُ اَزِشو سؤالایی مِکِرد. 47هَر کهَ صُوَتا اُونِه مِشنُفت اَ فَمِش وُ جُوآوایی که مِدا تعجب مِکرد. 48وَختی که نِنَه بُواَش اونِه دِ اونچو دییِن، حیرو شوئِن نِنَش وِش گُفت: «پِسَر پَ وِرِشی وامُو ایجور كِردی؟ مَه و بواَت وا حال پَریشُو دُمِ تو مییَشتیم.» 49اما عیسی وِاونا فرمود: «وِرِ شی دُمِ مَه مییَشتید؟ مَیَر نِمِنِسید كِه مَه باید دِ خونهَ بُوآم بام؟» 50امّا اونا معنی ایی حرف نِه که وِشو گُفت نَفَمِسِن. 51او وَخت واردِشو اِفتا را وَ آما وِ ناصرَه وُ گوش وِ فِرمُونِ اونا بی. اما نِنَش تمام ایی چیا نِه دِ مینِ دِلِش نیا میاشت.
52وَ عیسی دِ قد قامَت وُ حکمت بزرگ مِشُد وَ دِ وَرِ خدا وُ مَردِم عزیزتَر مِشُد.
Currently Selected:
لوقا 2: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
