لوقا 1
1
1عالیجناب تِئوفیلُوس، اَ اونچو که خیلیا دَست وِ نوشتِن داستانِ کارایی که وَرِ ایما وِ اَنجام رَسِسَ،زیَن 2دُرُس هموجوری که اونا،که اَ اول وا چشا خُیِشُو دیَه ویِن وُ خادِمِ کَلام بییِن،وِ اِیما سِپُردِن. 3مَنِم همَه چی نِه اَ اوَل، خو بررسی کِردَم،ایجور صلاح دییِم که اونانِ وِ ترتیب وِرَ شما، بَنِویسم 4تا اَ دُرُسی اوچی که یاد گرِفتِید،خاطر جَم باید.
پیشگوییِ وِ دنیا آمیَنِ یحیی تعمید دَهَندَه
5دِ زِمان هیرودیس، پادشاءِ وُلات یهودیَه، كاهنی زِنِهئی مِکِرد وِ اسم زكریا، او اَ کاهنا گروه اَبیا ، بی. کاهنا آیِمیا عالِمی بییِن که دِ مینِ معبَدِ یهود خدمت مِکِردَن. زکریا زَنی وِ اسم الیزابت داشت که اَ نَسلِ هارونِ کاهن بی. 6هَر دوتاشو دِ وَرِ چَشِ خدا صالح بییِن وُ مطابقِ تمامِ حُکما وُ دستوراتِ خداوند بی عِیو رفتار مِکِردَن. 7اما اونا اِوُلادی نَشتِن وِرِ ایکه الیزابت نازا بی وُ هَر دوتاشو پیر بییِن.
8یِدَفعَه که نوبت خدمتِ گروه زكریا بی،وَ او دِ درگاهِ خدا خِدمَتِ کاهِنی مِکِرد، 9بَنا وِ رَسمِ کاهِنا پِشک اِفتا وِ نام زکریا تا بَرَ مینِ خونۀ خداوند وِرِ دود کِردَنِ بُخُور. 10دِ موقَع دود کِردَنِ بُخُور تمام مَردِمی که بیرون وایسیَ وییِن،شروع کِردَن وِ دعا، 11اونچو یکی اَ فِرشته آ خداوند وِ زکریا ظاهر شد،فرشتَه دِ طرف راسِ آتِشدونی بُخُور وایسیَ وی. 12زكریا اَ دییَنِش زرتِلاک شد وُ ترس اِفتا وِ جونِش. 13اما فرشتَه وِش گفت: «زكریا، نَتَرس! وِرِ ایکه دعات مستجاب شیَ وُ زَنِت الیزابت وِرَت پسری وِ دنیا میارَ وُ تو اسمشِ یحیی مَلی. 14تو لِوُ ریز مِشی اَ شادی وُ خیلیائَم اَ وِ دنیا آمییَنِش خوشال مِشَن. 15وِرِ ایکه او دِ نَظَرِ خداوند بزرگ مِشَه.یحیی نباید هوچ وَخت وِ عَرقُ شِراو لِوُ بَزَنَه ، او حتی دِ رحم نِنَش پُر مِشهَ اَ روح القدُس. 16وُ خیلیا اَ قُومِ اسرائیلِ نِه وِ طرف خداوند، خداشُو وُرمیَردونَ. 17یحیی اَ روح وُ اَ قدرتِ ایلیایِ نبی،دِ نوآ مَسیحِ موعود میا تا دِلِ بُواآ نِه وِ دل اولادا نَزیک کُنَه وُ وِ یاغیا فَهم بیَه که جورِ بواِآشو وِ راهِ آیِمیا صالِح وُریَردَن. تا قُومی آمادَ وِرِ خداوند حاضر کُنَه.» 18زكریا اَ فرشتَه پُرسی: «اینِ چِجور باوَر کُنِم؟ مَه مرد پیری هِسِمُ زَنِمَم پیر شیَ .» 19فرشتَه وِش جُواو دا: «مَه جبرائیلِم كِه دِ حُضورِ خدا وایمیسِم. وُ ایسِه فِرسیَ شیَم تا وا تو صُوَت کُنِم وُ ایی مژدَه نِه وِت بَرَسُنِم. 20ایسِه لال مِشی وُ تا روزی که ایی چیا اِتفاق بِفتَن نِمِتُونی صُوَت کُنی وِرِ ایکه صُوَتا مَنِه که دِ زِمان خُیِش وِ اَنجام مِرَسَه باوَر نَکِردی.»
21دِ ایی وَخت جمیعت چِش وِ را زكریا بییِن، وُ اَ ایکه زِمان طولانی دِ مینِ مَعبَد مُنَ وی تعجب کِردَن. 22وَختی که زکریا دِرآما دَر نَتُونِس وا مَردِم صُوَت کُنَه پَ فَمِسِن رویایی دِ مینِ معبد دیَه، وِرِ ایکه فقط وا اشارَه واشُو صُوَت مِکرد. وُ هموجور لال مُنَ وی. 23زكریا بعد ایکه نوبت خِدمَتِش خِلاص شد، وُریَشت وِ خونَش.
24بَعدِ مدتی زَنِش الیزابت حامِلَه شد وِرَ مدت پَینش ماه خُیِشِه اَ چِشِ مَردِم قایِم کِرد. 25اِلیزابِت مِگفت: «خداوند ایی کارِ وِرَ مَه کِردَ. وَ دِ ایی روزا وِم نَظَر کِردَ وَ او چیی نِه که دِ وَرِ مَردِم وِرَ مَه عار وُ ننگ بی وُرداشتَه.»
پیشگویی تولد عیسی
26دِ ماه شِشُمِ حامِله گی الیزابت، جبرائیلِ فِرشتَه؛ اَ جانِوِ خداوَند فِرسیَ شیَ وی وِ شَری دِ وُلاتِ جلیل،وِ اسمِ ناصِرَه ، 27تا بَرَ وَرِ دُختَرِ باکره ای وِ اسم مریم. مریم نُمزَدِ مردی وِ نام یوسف اَ نَسلِ داوود پادشا بی. 28فرشتَه رَفت وَرِ مَریم وُ فرمود: «سِلام وِ تو، که خداوند وِت نَظَر کِردَه. خداوند وا تونَ.» 29اَما مریم وا شِنُفتَن ایی حرفا پَریشُو شد وُ وا خُیِش فِکر کِرد که ایی چِجور سِلامیَ. 30اما فرشتَه وِش فرمود: «مریم، نَترس! لُطفِ خدا نِصیوِت شیَ. 31ایسِه حامِلَه مِشی پسری وِ دنیا میاری وُ اسمِ اون عیسی مَلی. 32او بزرگ مِشهَ وُ پسر خدای متعال مِخُنَنِش. خداوند خدا تخت پادشایی جَدِش داوود نِه وِش عطا مُکُنَه. 33او تا اَبَد وِ خاندانِ یعقوب پسر ابراهیم سَلطِنَت مُکُنَه وَ پادشاییش هوچ خِلاصی نَرهَ.» 34مریم اَ فرشتَه پُرسی: «ایی چِجور ممکنهَ؟ وِرِ ایکه مَه هَنی باکِرِ اِم؟» 35فرشتَه جُواو دا: «روحالقدُس میا وَرِت وُ قدرتِ خدای متعال وِ تو سایه مِنازَ اَ ایی رو او نوزاد که قِرارَ وِ دنیا بیا مقدس،وُ پسر خدا مِخُنَنِش. 36الانَ الیزابت هَم که اَ قُومُ خویشِتَ دِ سِنِ پیری حامله شیَ وُ پسری دِ را دارَه.اونی که مِگُفتِن نازاَ،شِش ماهَ که حامِلِه شیَ. 37وِرِ ایکه وِرَ خدا هوچ کاری محال نیسا.» 38مریم گُفت: «ایسه مَه کَنیزِ خداوندِم؛ اوچی که وِم گفتی،بَشَه.» اوسِه فرشتَه اَ وَرِش رفت.
مریم وِدییَنِ الیزابت مِرَ
39دِ او روزا مریم وُریسا وُ هِوُل پِلَکی رَفت وِ شَری دِ کُو وُ کُوسارِ وِلاتِ یهودیَه. 40وُ رَفت وِ خُونۀ زكریا، وِ الیزابت سِلام كِرد. 41هَمی که الیزابت سِلامِ مریَمِ نِه شِنُفت بَچَه دِ رَحِمِش تَکو خورد وُ الیزابت اَ روحالقدُس پُر شد. 42الیزابت وا دُنگی بُلن گُفت: «تو دِ مینِ زَنا مارِکی وُ مارِکَ ثَمرِۀ رحِمِ تو! 43مَه کیاِم که نِنِۀ خداوندِم بیا وَرِم؟ 44سِیل کُ! هَمی که صدای سِلامِتِه شِنُفتِم بچه اَ شادی دِ رَحِمِم تَکو خورد. 45خوش وِ حال او زَ که باوَر کِرد، که اوچی که اَ طرف خداوند وِش گُفتهَ شیَ وِ اَنجام مِرَسَه.»
سرود ستایش مریم
46مریم گُفت:
«جُونِ مَه خداوند نِه جلال میَه
47وُ روحِم وِرَ خاطرِ خدایی که نجات دَهَندِۀ مَنَ شادی مُکُنَه.
48وِرِ ایکه وِ خاریِ کَنیزِ خُیِش نظر کِردَ.
اَ ایی زِمان وِ بَعد تمام نسلا مَنِه مارِک مِخُونَن.
49وِرِ ایکه او قادر که اسمِش قُدوسَه،
کارایِ بزرگی وِرَم کرِدَ.
50رَحمَت او نسل وِ نسل،
نَصیوِ تمام خدا تَرسا مِشهَ.
51او وِ دسِ خُیِش، کارا قَدَری کِردَ
وُ اونایی که دِ فکر وُ دِ دِلِشُو مغرورَن پخچِ وُ پِلا کِردَه؛
52زوردارا نِه اَ تختِشُو کَشیَ دامو
وُ اونایی که خار شییَن سَر بُلَن کِردَه.
53گُسنِه آنِ وا چیا خو سیر کِردَه
اما دُولَتمندانِ دَسِ خالی رایی کِردَه.
54او رَحمتِ خُیِش وِ یاد اُوُردَ،
وُ خادِمِ خُیِش قُومِ اسرائیلِ نِه یاری کِردَه.
55هَموجور که وِ اجدادِ ایما، ابراهیم وُ نَسلِش
وَعدَه دا که تا ابد ایجور کُنَه.»
56مریم نَزیکِ سه ماه مُن وَرِ الیزابت وُ بَعد وُریَشت وِ خونَش.
وِ دنیا آمینِ یحییِ تعمید دهَندَه
57زِمان زایمان الیزابت رَسِس وُ پسری وِ دنیا اُوُرد. 58وَختی که همسایه آ وُ قُومُ خویشِش شِنُفتن كِه خداوند چه رَحمت بزرگی دِ حقِش کِردهَ دِ شادیش شَریک شوئِن.
59دِ روزِ هَشتُم، تمام قوم وُ خویش وُ رُفَقا وِرَ خَتنَه سِیرُونِ بَچه آمان وُ ماخاسِن اسمِ بُوآش زکریا نِه بَلَن روش. 60اَما نِنَه بَچَه گُفت: «نَه! اسمشِ باید بَلیم یحیی.» 61اونا گُفتن: «دِ قُومت هوشکه ایجور اسمی نَشتَ.» 62پَ وا اشارَه، اَ بُوآ بَچه پُرسییِن ماخا اسم بَچَه نِه چی بَلَ. 63زکریا تختِهای نِه که روش مِنِوِشتِن خواس وُ روش نِوِشت: «اسمش یحییَ .!» اونا هَمَه حیرو شوئِن . 64دَرجا دونِ زکریا وا شد وُ زِوونِش وا شد وُ شروع کِرد وِ صُوَت کِردَن وُ ستایشِ خدا نِه کِرد. 65ترس اِفتا دِ مینِ تمامِ هُمساآ وُ مَردِم دِ سَراسر کُو وُ کُسار یهودیَه دِبارَه تمام ایی چیا صُوَت مِکِردِن. 66وُ همه اونایی که ایی چیا نِه شنُفتِن دِ دلشُو مِگُفتِن: «ایی بَچَه چِجور کِسی مِشهَ؟» وِرِ ایکه دَسِ خداوَند واردِش بی.
نبوتِ زكریا
67اوسه بُواَش زَكریا، اَ روحالقدس پر شُد وُ ایجور نبوت كِرد وُ گُفت:
68«مارِک با خداوند خدا، خدای قُومِش اسرائیل.
وِرِ ایکه او آمیی وِ دییَنِ قُومِ خُیِش وَ اونا نِه رهایی بَخشیَ وُ آزادِشُو کِردَ.
69اَ خاندانِ خادِمش داوود،
نجات دَهَندِۀ قَدَری بُلَن کِردَ
70هَموجور که اَ زِوونِ انبیای مُقَدسِش
دِ زِمان قَییم گُفته وی.
71که اِیما نِه اَ دَسِ دُشمنا
وَ تمام اونا که اَزَمو نِفرَت دارَن، نجات مِیهَ
72تا او رَحمتی که وِ اَجدادِمُو وَعدَشِه دیَه وی نِشو بَیَه،
وُ عَهد مقدسِ خُیِشِه وِ یاد بیارهَ.
73همو قسَمی نِه که
وِرَ جَدِ اِیما ابراهیم خُوردهَ وی
74تا اِیما نِه اَ دَسِ دُشمَنامو خِلاص کُنَه.
وُ وِ کمکِمُو بیا تا بدون هوچ تَرسی،
75دِ حُضورِش دِ قدوسیت وُ عدالت
دِ تمام روزا عُمرمُو وِش خدمت کنیم.
76وَ تو، ای رولَم، پیغَمَرِ خدای متعال مِخونَنِت،
وِرِ ایکه زوتَر اَ خداوَند مِری
تا را نِه آمادَه کُنی،
77وَ وِ قُومِش ایی آگاهی نِه بَرَسونی
كِه وا آمُرزیده شیَن گُناآشو اونا نِجات پیا مُکُنَن.
78وِرِ ایکه اَ رحمت و دلسوزی خدای ایمانَ،
که اَفتُو اَ عَرشِ بَرین وِ ایما طلوع مُکُنهَ ،
79تا وِ اونا که دِ تاریكی وُ دِ زیر سایه مرگ زِنِیی مُکُنَن روشنایی بَوَخشَ،
وُ قَدَمامونِه دِ راءِ صُلح وُ سِلامَتی هِدایَت کُنَه.»
80او بَچَه بزرگ مِشُد وُ دِ روح قُوَت میرِفت وَ تا زِمان حضورِش دِ اَنظارِ قُومِ اسرائیل، دِ بیاوُو وِ سَر مِوُرد.
Currently Selected:
لوقا 1: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
