لوقا 13
13
توبَه کُنید
1دِ هَمو وَخت، عده ای اَ مَردِمی که اونچو بییِن، دِ بارَه جَلیلیایی که پیلاتُس جوری قتلِ عامِشُو کِردَ وی که خِونِشو نِه وا خِون قُروُنیاشو یکی کِردَ وی،صُوَت کِردَن، 2عیسی دِ جُوآو گُفت: «یعنی گُمو مُکُنید ایی جلیلیا كه ایی بَلا وِ سَرِشُو آما اَ باقی جلیلیا گُناکارتَر بییِن؟ 3نَه، وِ شما مُوئِم كِه ایجور نیسا بلکه اَیَر توبه نَكید شمانَم هَمَتو هَمیجور نابود مِشید. 4یا ایکه گُمو مُکنید او هِجده نفری كِه بُرجِ سیلوآم خراو شُد سَرِشُونُ مُردِن، اَ باقی مَردِمِ اورشلیم خطاکارتَر بییِن؟ 5نَه، وِ شما مُوئِم که ایجور نیسا بلکه اَیَر شمانَم توبه نَكید هَمیجور نابود مِشید.»
مَثَلِ درخت اَنجیلِ بی ثَمَر
6او وخت عیسی وِرَشو ایی مَثَلِنِ گُفت: «مردی دِ تاکِستان خُیِش درخت اَنجیلی کاشت. وَختی که خواس میوۀ اونِ بَچِینهَ چیی دِ قَه دِرختِش نَجُس. 7پَ وِ باغِوُنِش گُفت: ”سِیل کُ ایسِه سه سالَ كِه وِرَ چیئَنِ میوۀ ایی درخت میام اما چیی دِ قَهش نِمِجورِم. اونِه بَوُر! چُنَ بیخودی زِمینِ بیرَه دِ وَر؟“ 8باغِوُ جُواو دا: ”آقا، بَل یه سال دیَرَم بَمُونَه تا مَه دورِشِه بَکِنِم وُ كود بَریزِم. 9اَیَر سالِ دیَر میوَه اُوُرد، چِه خُو دِ غیر ای صورت بَوُرِش.“»
شفا زَن علیل
10عیسی دِ مینِ یَکی اَ کنیسَه آ دِ روزِ شبات، تعلیم مِدا. 11دِ اونچو زَنی بی كِه روحِ بدی اونِه وِ مدتِ هِجده سال علیل کِردَ وی. پُشتِ شونِش قُوز زیَه وی وُ هوچ نِمِتونس راس وایسَه. 12هَمی که عیسی اونِه دیی، حِناش کِرد وَرِ خُیِش وُ گُفت: «ای زَ اَ مَرَضِت خِلاص شییِی.» 13او وخت دَس هَشت قَهش وُ پشت شونِش دَرجا راس شد وُ او زَ خدا نِه ستایش کِرد. 14امّا سَرپَرَسِ كنیسَه اَ ایکه عیسی دِ روز شَبات شفا دیَه وی عصبانی شُد وُ وِ جِماعت گُفت: «شِش رو وِرَ کار کِردَن دارید. دِ یكی اَ او روزا بیاید وَ شفا بِیرید نَه دِ روزِ شبات.» 15عیسی خداوند دِ جُوآو گُفت: «ای ریاکارا! یعنی كِسی دِ مینِتُو پیا مِشهَ كِه دِ روزِ شبات گِوُ یا خَرِ خُیِشِه دِ تُویلَه وا نَکُنَه وُ وِرَ ایکه وِش اُو بَیَه نیارش دَر؟ 16مَیَر نباید ایی زَ كِه دُختَر ابراهیمَ وَ شِیطُو هِجده سال، ایجور اسیرِش کِردَ وی دِ روزِ شبات اَ ایی بَن رها با؟» 17هَمی که عیسی اینِه گُفت تمام اونایی که وِ ضِدِش بییِن، خجالت زیَه شوئِن امّا تمام جماعت اَ ایی هَمَه کارای باشکوه عیسی خوشال بییِن.
مَثل دونَ خَردَل وَ خمیرمایَه
18او وخت عیسی گُفت: «پادشایی خدا مِثِ چیَه؟ اونِ وِ چِه چیی تَشبیه کُنِم؟ 19او مِثِ دونَ خَردَلی مِمونَ كِه یکی اونِ وُرداشتُ دِ باغِش كاشت. او دونَ سبز كِرد وُ درختی شُد، جوری که پرنده آ آسِمُو آمانُ رو شاخُ بَلگاش آشیونَه کِردَن.»
20عیسی هَنی گُفت: «پادشایی خدا نِه وِ چِه چیی تشبیه کُنِم؟ 21او مِثِ خمیرمایِهایَ كِه زَنی اونِ وُرداشتُ وا سه گونی آرد قاطی كِرد تا تمامِ خمیر وَر آما.»
درِ تنگ
22عیسی دِ مینِ را اورشلیم، اَ شَرا وُ داهاتا رَد مِشُد وُ تعلیم مِدا. 23دِ ایی وَخت یِکی اَزِش پُرسی: «آقا یعنی اونایی که نجات پیا مُکُنَن تعدادِشُو کَمَ؟» عیسی وِشو گُفت: 24«سخت تَلاش کنید تا اَ دَرِ تنگ بیاید داخل بَنِسَواید كِه خیلیا تَلاش مُکُنَن بیان داخل امّا نِمِتُونَن. 25هَمی کِه، صاحوِ خُونَه وُریسَ وَ دَرِ نِه بَوَنَه، وایمِیسید پُشتِ دَرُ مِکویید وِ دَرُ مُوئید: ”آقا، دَرِ وِ رومو وا کُ“ امّا او جُواو میَه: ”مَه شمانِ نمِشناسِم وُ نِمِنِم اَ كجا آمی یِین.“ 26اوسِه شما مُوئید: ”ایما وا تو، سَرِ یِه سُفرَه خُوردِیم وُ نوشی یِیم وُ تو دِ كوچه آ اِیمان تعلیم مِدایی.“ 27امّا او وِتو مُوئَه: ”وِ شما مُوئِم نِمِنِم اَ كجا آمی یِین. ای شما که هَمه تو گَنا کارید اَ مَه دور باید.“ 28او وَخت دِ اونچو مِگورگید وُ دِنو قُروچَه مُکُنید وِرِ ایکه ابراهیم وُ اسحق وُ یعقوب وُ تمام پغمَرا نِه دِ پادشایی خدا مُویینید امّا خُیِتو نِه بیرونِ اونچو مُوئینید. 29مَردِم اَ مشرق وُ مغرب وُ شمال وُ جنوب میان وُ مِنیشن سَر سِفرَه پادشایی خدا. 30بله،کِسایی هِسِن ،که آخِر سَر آمیَنُ اوّل مِشَن وُ اونایی که اوّل آمییَن آخِر مِشَن.»
ماتَمِ عیسی وِرَ اورشلیم
31دِ هَمو وَخت عده ایی اَ فَریسیا آمان وَرِ عیسی وُ گُفتن: «اَ اینچو بَرو دَر، بَرو یه جایِ دیَر. وِرِ ایکه هیرودیس حاکم قصد جُونِتِه کِردَ.» 32عیسی وِاونا جُواو دا: «بَرید وُ وِ او روآا بُوئید: ”بَنِسَوا مَه امرو وُ صُو دیوا نِه مُکُنِم دَر وُ مردِمِ نِه شفا مییِم وُ دِ روزِ سِوم کارِمِه خِلاص مُکُنِم. 33وا ایی حال مَه باید امرو وُ صُو وُ دُو صُوا دیَر وِ راءِ خُیِم ادامَه بَیِم، وِرِ ایکه محالَ كِه نَبی بیرون اورشلیم کُشتَه بَشَه.“ 34ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای شَری که پغمَرا نِه مُکُشی وُ رَسولایی که فِرسیَ مِشَن وَرِت سنگسار مُکُنی چَن دفعهَ خواسِم مِثِ مرغی که جوجِه آشِ زیر بالِپَرش جمع مُکُنه بَچَه آی تونِ جمع کُنِم امّا نَخواسی. 35ایسِه خونَت خِراوُ خالی مِمُونَه، وِرَ شما. وِ شما مُوئِم كِه دیَه مَنِه نِمُوئینید تا روزی که بُوئید: ”مارِک با او که وِ نام خداوند میا.“»
Currently Selected:
لوقا 13: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
