لوقا 12
12
اَ خمیرمایَه عُلَمای مذهبی دوری کُنید
1دِ ای موقَع، هِزارُن نفر اَ مردِم جمع شیَ ویِن،جوری زیاد بییِن که پا مِزاشتِن رو هم . عیسی اوّل وا شایِرداش شروع کِرد وِ صُوَت کِردَن وُ وِاونا گُفت: «اَ خمیرمایِۀ علمای فَریسی که هَمو ریاكاریَ دوری کُنید. 2هوچ چیِ پِنهُنی نیسا که آشکار نَوا وَ هوچ چیِ پوشِسِهای نیسا که معلوم نَوا. 3پَ او چیی نِه كِه دِ تاریكی گُفتِید دِ روشنایی شِنُفتَه مِشَه وَ او چیائی كِه دِ پشتِ دَرا بستَه پِچ پِچ کِردِید دِ لُو بُونا اعلام مِشَه.
4وِ شما كِه دوسامید مُوئِم: اَ اونایی که جسمِ نِه مُکُشَن وَ بیشتَر اَ ای نِمِتُونَن کاری کُنن زَلَتو نَرَ، 5امّا، مَه وِ شما نِشُو مییِم كِه اَ چه کِسی باید زَلَتو بَرَ اَ اونی که بَعدِ کُشتَن،اقتدار دارَه بَنازه جَنِم. بله،وِ شما مُوئِم، اَ او باید بَتَرسید 6مَیَر پَینش تا مَلیچَنِ دو قِرُو نِمِفِروشَن؟ وا ایی حال حتّی یکی اَ اونا اَ یاد خدا نِمِرَ، 7حتّی موآ سَرِتُو همَشو شمردَه شیَ. پَ هوچ نَتَرسین وِرِ ایکه قیمتِ شما اَ هِزارُن مَلیچَه بیشتَرَ.»
8«وِ شما مُوئِم، هَر که مَه نِه وَرِ مردِم اِقرار کُنه پسر انسانَم اونِه وَرِ فرشتَه آ خدا اِقرار مُکُنَه. 9امّا هَر که مَه نِه وَرِ مردِم انکار کُنه وَرِ فِرِشته آخدا اِنکار مِشَه. 10هَر کهَ کلامی وِ ضد پسر انسان بُوئَه، بخشیَ مِشَه امّا هَر که وِ روحالقدُس کُفر بُوئَه، بخشیَ نِمِشَه. 11وختی که شُمانِه بِوُرَن وِ کنیسَه آ وُ وَرِ حاکِما وُ صاحِو مَنصَوا نِگَران نوایید كِه چجور اَ خُیِتو دفاع کنید وُ چی بُوئید، 12وِرِ ایکه همو ساعت، روحالقدُس وِ شما نِشو میَه كِه چی بُویید.»
مَثَل دُولَتمند نادو
13مردی دِ مینجا جمعیت وِ عیسی گُفت: «استاد وِ بِرارِم بُ میراث بُواَمِ وام قِس کُنَه.» 14عیسی وِش جُواو دا: «ای مرد چه کِسی مَنِه دِ مینِتُو قاضی یا مُقسِم کِردَه؟» 15بَعد وِ مردِم گُفت: «وِ هوش باید وَ خُیِتونِ اَ هرجور حرص وُ طمع دور کنید وِرِ ایکه زِنِهئی آیِم وِ زیادی مالِ مِنالِش نیسا.» 16او وخت وِرَشو ایی مَثَلِنِ اُوُرِدُ گُفت: «مَردِ دُولَتمندی اَ کِشتِ کار خُیِش محصول زیادی وِ دَس اُوُرد. 17پَ وا خُیِش گُفت: ”شی کُنِم؟ وِرِ ایکه جا نَرَم كِه محصول خُیِمهِ اَمار کُنِم.“ 18اوسِه گُفت: ”خُو، فَمِسِم شی کُنِم! اَمارا نِه خِراو مُکُنِم وَ اَمارا بزرگتَری مِسازِم. غَلات وُ باقی جِنسامِه دِ او اَمار مُکُنِم. 19او وخت وِ خُیِم مُوئِم، ای جُونِ مَه تو وِرَ سالیان سال دارایی جمع کِردِی ایسِه راحت زِنِیی کُ. بَخور وُ بَنوش وَ خُوش با.“ 20امّا خدا وِش گُفت: ”ای نادو همی اِمشُو جُونِتِه میرَن پَ اوچیایی که جمع کِردِی وِرَ چه کِسیَ مِشَه؟“ 21اینَ عاقِبت مردی كِه وِرَ خُیِش دارایی جمع مُکُنَه امّا وَرِ خدا دارا نیسا.»
پریشو نوایید
22او وخت عیسی رو وِ شایِردا گُفت: «وِ ایی خاطر وِتُو مُوئِم: نگران زِنِهئی نَوایید که چی بَخورید، وَ نَه نگران بَدَنِتُو که چی وَرِتو کنید. 23وِرِ ایکه زِنِهئی مُهمتَر اَ غِذا وَ بَدن مُهمتَر اَ لِواسَ، 24غَلاغان سِیل کنید: نَه مِكارَن وَ نَه درُو مُکُنَن نَه کَهدونی دارَن وَ نَه اَمار، وا ایی همَه خدا وِاونا روزی مِیَه. وَ شما چَنی قیمتیتَر اَ پرنده آیید! 25یعنی یِكی اَ شما مِتُونهَ وا نگرانی ساعتی بَنازه سَرِ عُمرِش؟ 26پَ اَیَر شما كاری وِ ایی كوچوکی نِه نِمِتُونید انجام بَیید وِرِ شی نگران باقی چیائید؟ 27سوسنآ نِه سِیل کنید چطُـور سبز مُکُنن نَه مِریسَن وَ نَه زحمت مِکَشَن وا ایی حال وِ شما مُوئِم كِه حتّی سلیمان پادشا هَم وا ایی همَه حِشمَت وُ جلالِش مِثِ یكی اَ اونا آراستَه نَوی. 28پَ اَیَر خدا عَلَفِ صَرا نِه که اِمرو هسا وُ صُوا اِناختهَ مِشهَ دِ تَنور ایجور مِپوشُنَه،چَنی بیشتَر شُمانِه مِپوشُنَه ای کَم ایمانا! 29پَ دِ دُمِ ای نَوایید که چی بَخورید یا چیی بَنوشید نگران اینا نَواید. 30وِرِ ایکه اینا تمام چیائیَ كِه تمامِ مِلِّتا ایی دنیا دِ دُمِشَن، امّا بُواِ آسِمُونی شما نیازِتونِ وِ تمامِ ایی چیا مینَه. 31وِ جاش شما دِ دُمِ پادشایی خدا باید، که تمام اینائَم وِ شما داده مِشَه.
32ای گلَۀ كوچوک هوچ زَلَتو نَرَ وِرِ ایکه خُوشی بُواَتو دِ اینَ كِه، ایی پادشایی نِه وِتُو عطا کُنَه. 33هر چی که دارید بَفروشید وُ بَئید وِ فُقَرا وَ وِرَ خُیِتو کیسه آ پولی جور کنید كِه نِمِپوسَه وَ خَزانه ای دِ آسِمُو ذَخیرَه کُنید،كِه هوچ کَم نِما دِ جایی که نَه دُز مِزِنَش وَ نَه بِید اَ بین مُورَش 34وِرِ ایکه گَنجِتُو هَر جا با دلتُونَم دِ اونچونَ.
آمادگی داشَتَواید
35قَ بَسَه وِرَ خدمت آمادَه باید وَ چراغ خُیِتونِ روشن نیا دارید. 36مِثِ کِسایی كِه چِش وِ راَن اروابِشُو اَ جَشن عروسی وُریَرده تا اَ را رَسُس وُ دَر نِه زا ، دَرجا دَرِ نِه روش وا کُنَن. 37خوشالِ خادِمایی كِه هَمی که اروابِشُو وُریَرده،اونان بیار وُ هوشیار بُویینَه. وِ راسی، وِ شما مُوئِم كِه او خُیِش کَمَر مِوَنَه وِ خِدمَتِشُو، اونانِ مِنیشُونَه سَرِ سُفرَه وُ میا اَزِشو پذیرایی مُکُنَه. 38خوشالِ خادِمایی که وَختی اروابِشُو اَ را مِرَسهَ چِه نِصفه شُو با وَ چِه دَم صو سِیل کُنَه وُ بُویینَه كِه اونا بیارَن وُ هوشیار.
39امّا بَنِسَواید اَیَر صاحو خونَه مینِس كِه دُز چِه ساعتی میا نِمَشت دُز بیا مینِ خُونَهش. 40پَ شمانَم آمادَه باید وِرِ ایکه پسر انسان دِ ساعتی میا كِه شما انتظارشِه نَرید.»
41پطرس پُرسی: «آقا ایی مَثَلِ نِه وِرَ اِیما اُوِردی یا وِرَ همَه؟»
42عیسی خداوند گُفت: «پَ او مباشر اَمین وُ دونا کیَ كِه اروابِش اونِه هَشتَ وِ سَرپَرَسیِ خادِما خُونَهش تا جیرۀ خوراکِشُو نِه وِ موقَع بَیَه؟ 43خوشالِ او غُلامی كِه هَمی که اروابِش وُریَرده بُویینَه که او دارَ کارشِه انجام مییَه. 44وِ راسی وِ شما مُوئِم كِه اروابِش او نِه مباشر تمام دارایی خُیِش مُکُنَه. 45امّا اَیَر او غُلام وا خُیِش بُوئَه: ”اروابم وِ ایی زویی نِمیا“ وَ مَشغولِ اذیت وُ آزار غُلِاما وُ كنیزا با وُ بَخورهَ وُ بَنوشهَ وَ مَستی کُنَه، 46اوسِه اروابِش دِ روزی كِه او انتظار نَرَ میا وَ دِ ساعتی كِه ازِش خَوَر نَرَ میا وُ اونِه اَ مینجا دونیم مُکُنَهُ مِنازَش دِ جایگاه خیانتکارا.
47غُلامی كِه خواسِ اروابشِ مینَه وَ وا ایی حال وِرَ اَنجام اونا هوچ کاری نِمِکُنهَ شَلاقِ زیادی مُخورَ . 48امّا او که خواسِ اَروابِش نِمِینَه وُ کاری مُکُنَه که حَقِش شلاقَ،کَمتَر شلاق مُخُورَ. هَر کی که وِش بیشتَر بیَن ازِش بیشتَرَم ماخان وَ هَر کس که وِش بیشتَر سِپُردَه با بیشتَر جُواو پَس میَه.»
صُلح نَه، بلکه جُدایی
49«مَه آمیَم تا رو زِمی آتِشی روشن کُنِم وُ کاشکی زوتَر اَ ایی گُر گِرِفتهَ وی. 50امّا مَه تعمیدی دارِم كِه باید بیرِم وَ چَنیَم دِ فِشارِم تا سَرانجام بیرَه! 51یعنی گُمو مُکُنید مَه آمیَم تا صُلحِ رو زِمی برقِرار کُنِم؟ نَه، وِ شما مُوئِم كِه مَه آمیَم تا جُدایی بَنازِم. 52وِرِ ایکه اَ ایی وِ بَعد مابینِ پَینش نفر اَ اهلِ یِه خُونَه جُدایی مِفتَه؛ سه نفر وِ ضد دو نفر مِشَن وَ دو نفر وِ ضد سه نفر. 53بُواَ وِ ضد پسر وَ پسر وِ ضد بُوآ ،نِنَه وِ ضد دُختَر وَ دُختَر وِ ضد نِنَه خوسورَ وِ ضد عروس وَ عروس وِ ضد خوسورَ.»
تَعبیر زَمانا
54عیسی اینِنَم وِ جِماعت گُفت: «شما هَمی که مُویینید اَبری دِ مغرب معلوم مِشَه فُورن مُویید: ”قِرارَ بارُو بَوارَ“ وَ بارُو هم مِوارَ، 55وَ هَمی که مُویینید باد گَرمَه جِنوب مِزِنهَ مُویید: ”هوا گَرم مِشَه“ وَ هَمی جورَم مِشَه. 56ای ریاکارا! شما كِه خُو مِینید چِجور نِشُونیا زِمی وُ آسِمُو نِه تعبیر کنید ،چطورَ که دِ تعبیر نِشُونیا ایی دورَه عاجِزید؟
57چُنَ خُیِتو دِبارَه او چیی که دُرُسَ،داوری نِمُکنید؟ 58اَیَر یکی وِ ضد تو ادعایی دارَ وُ تونِه وِ دادگا مِوُرَ تَقَلا کُ تا دِ مینِ را واش صُلح کُنی نَکُنَه تونِه بَکَشَه وَرِ قاضی وُ قاضی تونِه بَیَه وِ دَسِ نِگَبان وَ نِگَبان بَنازَنت زندان. 59وِ تُو مُوئِم كِه تا قِرونِ آخِرِ نَپَردازی اَ زندان نمیایی دَر.»
Currently Selected:
لوقا 12: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
