Bible App logo
Search Icon

انجیل یوحنا 4

4
عیسی وُ زَنِ سامری
1وَختی عیسی خداوند فَمِس که علمای فِرقَه فَریسی شِنُفتَنَ که عیسی بیشتَر اَ یَحیی شایِرد دارَه وُ تَعمیدِشُ مییَه، 2(شایِردا عیسی تعمید مِدان نَه خُیِش)، 3یهودیَه نِه تَرک کِرد وُ هَنی وُریَشت وِ جَلیل . 4وُ او میبایِس اَ منطَقَه سامِره رَد بَشَه. 5پَ وِ شَری دِ سامِرَه رَسِس وِ اسم سُوخار نَزیکِه قِطعَه زِمینی که یعقوب وِ پسر خُیِش یوسف دیَه وی. 6چاه یعقوب دِ اونچو بی وُ عیسی خستَه اَ سفر دِ لُو چا نِشِس. نَزیک ساعتِ دُوآزَ ظُر بی.
7دِ ایی مِوقع، زَنی اَ مَردِم سامِره آما وِرَ کَشییِنهِ اِوُ . عیسی وِش گُفت: «یِه قُلُپی اِوُ وِم بَ» 8وِرِ ایکه شایِرداش وِرَ تهیَه خوراک وِ شَر رَفتَه ویِن. 9زنِ سامِری وِش گُفت: «چِجورَ تو که یهودی هِسی ، اَ مَه کِه زَنی سامری‌ یِم اِوُ ماخای؟» وِرِ ایکه یهودیا وا سامریا آمَد وُ شُد نِمُکُنَن 10عیسی دِ جُواو گُفت: «اَیَر اَ چیی کِه خدا بِلاعَوَض پیشکِش مییَه خَور داشتی، وُ مینِسی چِه کِسی اَ تُو اِوُ ماخا تُو خُیِت ازِش ماخاسی وُ وِت اِوُءِ حَیات عطا مِکِرد.» 11زَ وِش گُفت: «ای آقا دِلُو نَری وُ چا عمیقَ اوسِه اِوُ حَیاتِ اَ کجا میاری؟ 12مَیَر تو اَ بُواِ اِیما یعقوب بزرگتَری که ایی چانهِ وِ اِیما دا وُ خُیِش وُ پسراش وُ گَله‌ آش اَ او مِنوشییِن؟» 13عیسی گُفت: «هر‌ کَه اَ ایی اُِو مِنوشَه هَنی تِشنَه مِشهَ. 14امّا هر کَه اَ اِوُیی که مَه وِش بَیِم بَنوشَه هوچ وَخت تِشنَه نِمِشهَ بَلکه اِوُیی که مَه وِش مییِم دِ او چِشمِۀ ایی مِشَه که حیاتِ اَبدی دِش جوشانَ.» 15زَ وِش گُفت: «ای آقا اَ ایی اِوُ وِم بَ تا دیَه تشنَه نَشِم وَ دیَه وِرِ کَشیِینهِ اِوُ نِیام اینچو .» 16عیسی گُفت: «بَرو شویَرت هِنا کُ وُ وُریَرد.» 17زَ جواو دا: «شویَر نَرِم.» عیسی گُفت: «راس مُوئی که شویَر نَری، 18وِرِ ایکه پَینش تا شویَر داشتی وُ اونیَم که ایسِه داری شویَرت نیسا. او چیی که گُفتی راسَ!» 19زَ وِ او گُفت: «ای آقا مِینِم که نَبی هِسی. 20بُواَ آ ایما دِ ایی کُوء پَرسِش مِکِردِن امّا شما مُویید جایی که دِ او باید پَرسِش کِرد اورشلیمَ.» 21عیسی گُفت: «ای زَ باور کُ، زِمانی مِرَسَه که بُواَنِه، نَه دِ ایی کُوء عبادَت مُکُنید نَه دِ اورشلیم. 22شما او چی که نِمِشناسید مِپَرسید امّا اِیما او چی که مِشناسیمِ مِپَرسیم، وِرِ ایکه نجات وِ واسِطَه قومِ یهود میا. 23اما زِمانی مِرَسَه وُ همی الانَ رَسِسَه، که پَرَسَندَ آ حقیقی، بواَنِه دِ روح وُ دِ حقیقت مِپَرسَن، وِرِ ایکه بواَ دِ دُمِ ایجور پَرَسَندِ آییَ. 24خدا روحَ وُ اونایی که اونِ مِپَرسَن باید اونِه دِ روح وُ دِ حقیقت بَپَرسَن.» 25زَ وِش گُفت: «مینِم که مسیح موعود میا،وَختی او بیا، همه چینِه وِرِ ایما آشکار مُکُنِهَ.» 26عیسی وِش گُفت: «مَه کِه وا تو صُوَت مُکُنِم هَمونِم.»
27هَمو دَم شایِردا عیسی اَ را رَسِسِن وُ تعجب کِردِن که وا او زَ صُوَت مُکُنه امّا هوچکام نپرسیِن «شی ماخای؟» یا «وِرِ شی واش صُوَت مُکُنی؟» 28او وَخت زَ کیوزَشِ هَشت جا وُ وِ شَر رَفت وُ وِ مردِم گُفت: 29«بیاید مَردینه بُیینید که هر چی تا ایسِه کِردَ وییِم وِ مَه گُفت. مِشَه ایی شخص مسیح موعود با؟» 30پَ اونا اَ شَر آمان دَر، رایی شوئِن وِ طرف عیسی.
31دِ ایی مینَ شایِردا اَ او خواهِش کِرِدِن، گُفتِن: «استاد چیی بَخور.» 32امّا عیسی وِشو گُفت: «مَه خوراکی وِرِ خُوردَن دارِم که شما اَ او چیی نِمِنید.» 33شایِردا وِ هَم گُفتِن: «مَیَر کِسی وِرَش خوراک اُوُردَ؟» 34عیسی وِشو گُفت: «خوراک مَه اینَ که ارادَ او که مَنِه فِرسیَ وِ‌جا بیارِم وُ کار اونِ کامل انجام بیَم . 35مَیَر ایی صُوَتِ نَشنُفتِید که ” چار ماهْ بیشتر وِ مِوسم درو نَمُنَّه؟“ امّا مَه وِ شما مُوئِم، چِشاتون وا کنید وُ بُیینید که هَمی الانَ کشتزارا وِرِ دِروُ حاضِرَن. 36الانَ، دَروُگر مُزِ خُیِشِ مِسُونَه وُ محصولی وِرِ حیات ابدی جَمع مُکُنه تا هَم او که مِکارَه وَ هم او که دِرُو مُکُنَه وا هم شادی کُنَن. 37دِ اینچو ایی حَرف دُرِسَه که ”یِکی مِکارَه وُ یکِی دِرو مُکُنَه“. 38مَه شُمانِه فِرسام تا محصولی نِه دِروُ کنید که دسرَنجِ خُیِتُو نیسا. دییَریا سختی کَشییِن وُ شما دَسرَنجِ اونانِ برداشت مُکُنید.»
39پَ بَعدِ شهادت او زَ که گُفتَه وی «هر چیی که تا‌ ایسه کِردَ وییِم وِ مَه گُفت» خیلیا اَ سامریای ساکنِ او شَر وِ عیسی ایمان اُوُردِن. 40وَختی او سامریا وَرِ عیسی آمان اَ او خواسِن واشو بَمُونَه. پَ دو رو دِ اونچِو مُن. 41وُ خیلیایِ دیَر هَم وِ خاطر شِنُفتَن صُوَتاش وِ او ایمان اُوُردِن. 42اونا وِ او زَ مِگُفتن: «ایسِه فقط وِ خاطِرِ حَرف تو ایمان نمیاریم، وِرِ ایکه خُیِمو صوَتا اونِه شِنُفتِیم وُ مِینیم که ایی مرد وِ راسی نجات‌ دهندِۀ جهانَ.»
عیسی دِ جلیل
43اوسِه بَعدِ او دو رو، عیسی اونچونِه ترک کِردُ وِ جلیل رفت. 44وِرِ ایکه خُیِش گُفتَه وی که «نبی نِه دِ سَرزِمین خُیِش حُرمتی نیسا.» 45هَمی که وِ جلیل رَسِس جلیلیا اونِه وِ گرمی قَوول کِردِن، وِرِ ایکه اونا هم وِرَ عید وِ اورشلیم رَفتَه وییِن وُ او چیی که عیسی دِ اونچو کِردَ وی دیدَ وییِن.
شفایِ پسر یِه دَرباری
46اوسِه دفعه بَعدی وِ دِهاتِ قانا دِ جلیل رفت هَمونچو که اِوُ نِه شِرآوِ کرِدَ وی. یکی اَ درباریا اونچو بی که پسر مریضی دِ کَفَرناحوم داشت. 47وَختی که شِنُفت عیسی اَ یهودیَه وِ جلیل آمیَ فِورن وِ دیدنِش رَفت وُ خواهِش کِرد که بیایَ دامو وُ پسر او نِه شفا بَیَه وِرِ ایکه پسرش دِ حال مَرگ بی. 48عیسی وِش گُفت: «تا نِشونِه آ وَ مُعجزات وُ عجایب نُویینید ایمان نِمیارید.» 49او مرد وِ عیسی گُفت: «ای آقا قَبلِ ایی که بَچَم بَمیرَه، بیا.» 50عیسی وِش گُفت: «بَرو پَسرت زِنَه مِمُونَه.» او مرد کَلام عیسانِه قَوول کِرد وُ اِفتا را. 51هَنی دِ را بی که خادماش وِ پیشوازِش آمانُ گُفتن: «حالِ پِسَرِت دارَه خُو مِشهَ.» 52اَزِشو پُرسی: «دِ چِه ساعتی رو وِ خُویی هَشت؟» گُفتِن: «دیرو، دِ ساعت یک بَعظُر طُوءش قَطع شد.» 53اوسِه بواَ فَمِس که هَمو ساعتی بی که عیسی وِش گُفتَه وی: «پسرت زِنَه مِمُونَه.» پَ خُیِش وُ تمام اَهل خونَش ایمان اُوُردِن. 54ایی دُومی نِشُونَه وُ مُعجِزِئی بی که عیسی وَختی که اَ یهَودیَه وِ جلیل آما انجام دا .

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in