کارا رسولا 9
9
ایمان اُوُردَنِ شائول
1وَ امّا شائول، که همیجور اَ خَطِنِشُو کَشیَن وَ کُشتِنِ شایِردایِ خداوند، دَس نِمِکَشی، رَفت وَرِ کاهِنِ اعظم 2وَ ازِش نامه آیی وِرَ فِرسیَن وِ کَنیسهآ دمشق خواس تا اَیَر کِسی نِه اَ اَهلِ طریقت پیا کِرد، اَ مرد وُ زَ بَکَشَ وِ بَن وُ بیارَشُو وِ اورشلیم.
3د مینِ را هَمی که وِ دمشق نَزیک مِشُد یِیهو دُرِنجه نوری اَ آسمُو دِوُرشِ گرفت، 4شائول اِفتا وِ دِلِ زِمی، صدایی شِنُفت که وِش مِگفت: «شائول، شائول، چُنَ مَه نِه عِذاو مییی؟»
5شائول جواو دا: «ای خداوند، تو چه کِسی هِسی؟»
جواو آما: «مَه هَمو عیسی هِسِم که تو او نِه عِذاو میی. 6ایسه وُری بَرو وِ شَر. دِ اونچو وِت موئَن که باید شی کُنی.»
7هَمسَفَرا شائول ساکت وایسیَ وین اونا صدا نِه مِشنُفتِن، اما کِسی نِه نِمیدین. 8شائول اَ زِمی وُریسا امّا وا ایکه چشاش وا بی، چیی نِمِدی، پَ دَسِشِه گرفتنُ وُ بُردِنِش وِ دمشق. 9او سِه رو کور بی وُ نَه نُو مُخورد وُ نَه اُو.
10دِ دمشق یکی اَ شایِردا عیسی وِ نام حَنانیا زِنِه ییِ مِکرد. خداوند دِ خُو خُویِشِه وِش آشکار کِرد وُ گُفت: « ای حنانیا!»
جواو دا: «بله بَفرما ای خداوند.»
11خداوند وِش گُفت: «وُری وَ بَرو وِ کوُچهای که اسمِش’راس‘ وَ دِ خُونَه یهودا سراغ شائول طرسوسی نِه بِیر. او مشغول دعا کِردَنَ. 12وَ دِ رویا مردی نِه دیَه، حنانیا اسم، که میا وُ دَس مَلَ قَش تا چِشاش بُویینَه.»
13اما حنانیا جُواو دا: «ای خداوند، مَه اَ خیلیا دِبارَه ایی مرد شِنُفتَم که خیلی وِ ایماندارایِ تو دِ اورشلیم بدی کِردَ. 14وَ دِ اینچونَم اَ طرف سَران کاهِنا اقتدار دارَه تا هَر کَه کِه اسم تو نِه میارَه، بَکَش وِ بَن.»
15اما خداوند وِ حنانیا گُفت: «بَرو وِرِ ایکه ایی مرد ظَرفیَ که مَه جدا کِردِمَ تا اسم مَه نِه بِوُرَ وَرِ غیرِیهودیا وَ پادِشاآ وُ وَرِ قُومِ اسرائیل. 16مَه وِش نِشُو مییَم که وِ خاطر اسم مَه چَنی باید جُور بَکَشَه.»
17او وخت حنانیا دِرآما وُ رَفت وِ مینِ او خُونَه وُ دَساشِ هَشت قَ شائول، وُ گُفت: «شائول بِرار؛ خداوند عیسی که وَختی مِیامایی اینچو خُیِشِه دِ را وِت آشکار کِرد، مَه نِه فِرسیَ تا چشات هَنی بُوینَه وُ پر بَشی اَ روحالقدُس.» 18دَرجا چیی، مِثِ فَلس اَ چشا شائول اِفتا وَ شائول بینایی خُیِشِه هَنی وِ دَس اُوُرد وُ وُریسا، تعمید گِرِفت. 19اوسِه غِذا خُورد وُ قُوَت گِرِفت.
شائول دِ دمشق وُ اورشلیم
شائول چَن رو مُن دِ دمشق وَرِ شایِردا. 20وُ او فِوُرَن دِ کَنیسِهآ شروع کِرد وِ اعلام کِردَنِ ایی پِیغُوم که عیسی پسر خداَ ، 21هَر که پیغُومِ او نِه مِشنُفت حیرو مِشُد وُ مِگفت: «مَیَر ایی هَمو نیسا که دِ اورشلیم اونایی که ایی اسم نِه میاوُردِن نابود مِکرد وُ اینچونَم آمییَ تا بَکَشونَشو وِ بَن وُ اونانِ تسلیم کُنَه وِ سَران کاهنا؟» 22اما شائول روز وِ روز بیشتر قوَت میرِفت وُ وا دَلایِلِ محکَم، یهودیا دمشقِ نِه وِ زانو دِرمیاوُرد وُ ثابت مِکرد که عیسی، هَمو مسیحِ موعودَ.
23بعد ایکه روزا زیادی گذشت یهودیا نَخشَه قتلِشِه کَشییِن. 24اما شائول اَ نییَتشُو وا خَوَر شد. اونا شُو وُ روز دِ دَروازِهآ شَر کِشِک مِکَشین تا شائولِ نِه بَکُشَن. 25اما شایِردا شائول، شبونهَ او نِه هَشتِن دِ مینِ سَوَدیُ اَ سُولا دیوارِ شَر فِرسان دامو.
26وختی که شائول رَسِس وِ اورشلیم، خواس بَرَ وَرِ شایِردا اما همَه ازِش مِترسِسِن وِرِ ایکه باور نِمکِردَن اَ راسی شایِردِ عیسی شیَ وا. 27اما بَرنابا او نِه وُرداشت وُ اُوُرد وَرِ رسولا، وَ وِرَشو گُفت که چجور دِ را دمشق خداوندِ نِه دییَ وَ خداوند چجور وا او صحبت کِردَ وَ او دِ دمشق چجور وا جرعت وِ اسم عیسی موعظَه کِردَ. 28اوسِه شائول مُن وَرِ اونا وَ آزادانَه دِ اورشلیم آمَد وُ شُد مِکرد وَ وا جُرَعت وِ نام خداوند موعظَه مِکرد. 29شائول وا یهودیا یونانی زِوو گُفتُ لُفت وُ مباحثَه مِکِرد اما اونا دِ دُمِ کُشتِهنِش بییِن. 30هَمی که ایماندارا اَ ایی جریان واخور شوئِن، او نِه بُردِن وِ قیصریَه وُ اَ اونچو فِرسانِش طرسوس.
31وِ ایی ترتیب، کلیسا دِ سَراسر یهودیَه وَ جلیل وَ سامِرَه آرامش گرفت وُ جو میرِفت وُ دِ ترس خداوَند وِ سر مِبُرد وُ وا تشویق روح القدُس وِ شمارِشو اضافَه مِشُد.
خدمتا پِطرُس
32وَ امّا پِطرُس که همَه جا میَشت، رَفت وِ دیدَنِ ایماندارا شَرِ لُدَّه. 33دِ اونچو مردی نِه دیی وِ نام اینیاس، که هش سال اِفلیج وُ زِمیگیر بی. 34پطرس وِش گُفت: «اینیاس، عیسی مسیح تو نِه شفا مِیَه. وُری وُ رَختِخوتِ جمع کُ!» او فِوُرَن وُریسا، 35وَ وا دیدَن او تمام مَردِمِ لُدَّه وَ شارون رو اُوُردِن وِ خداوند.
36دِ شَرِ یافا شایِردی زِنِهئی مِکرد وِ نام طابیتا، که معنیش وِ یونانی مِشَه دُرکاس وِ معنی آهو. ایی زَ خُیِشِه وَخفِ کارای خو وُ دسگیری اَ فقرا کِردَه وی. 37طابیتا هَمو روزا مریض شد وُ مُرد. پَ جسدشِ شُشتِن وُ هشتِنِش دِ بالاخُونِهای. 38اَ اونچو که لُدَّه نَزیکِ یافا بی، هَمیکه شایِردا واخور شوئِن که پِطرُس رفتَه وِ لُدَّهَ دوتا مرد نِه فِرسان وَرش وُ خواهش کِردَن که «بی زمَت فِوُرن بیا وَرِ ایما.»
39پِطرُس واردِشو رَفت وَ همی که رَسِس وِ اونچو او نِه بُردِن وِ بالا خونَه. بیوه زنا هَمَشو دُورشِ گرفتَه ویِنُ وا گورگَه لواسایی نِه که دُرکاس دِ زِمان زِنَهبییَهنِش دُختَه وی نِشُونِش مِدان.
40اما پِطرُس همَشو نِه اَ اتاق کِرد دَر وَ زانو زا دعا کِرد. او وخت رو کِرد وِ جنازه وَ گُفت: «ای طابیتا، وُریس» طابیتا چشاشِ وا کرد وَ وا دییَنِ پِطرُس نِشِس. 41پِطرُس دَسِشِه گِرِفت وُ بُلَنِش کِرد. اوسِه ایماندارا وُ بیوه زنا نِه حِنا کِرد وُ او نِه زِنَه وِ اونا سِپُرد. 42ایی خَور دِ سَراسر یافا پیچِس وُ خیلیا وِ خداوند ایمان اُوُردِن. 43بَعدِ او پِطرُس مدتی مُن دِ یافا وَرِ دَباغی وِ نام شَمعون.
Currently Selected:
کارا رسولا 9: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
