کارا رسولا 10
10
پِطرُس وُ کُرنِلیوس
1دِ شَرِ قیصریَه مردی بی وِ اسمِ کُرنِلیوس، اَ فَرماندآ گُردانِ رومی معروف وِ «گُردانِ ایتالیائی». 2اونُ خانوادَش هَمَشو وا هم خداپَرس وَ خداترس بییِن. کُرنِلیوس وا دَسِدِلوازی وِ فُقَرا صَدَقَه مِدا وُ مُدام وِ درگاءِ خدا دعا مِکرد. 3یِه رو نَزیکِ ساعت سِه بَعَظُر آشکارا دِ رُویا دیی که یِکی اَ فرشتِه آ خدا آما وَرش وُ گُفت:«کُرنِلیوس!»
4کُرنِلیوس هَراسو خیرَه شُد وِش وُ جُواو دا: «بله، خداوند!»
فرشتَه گُفت: «دعاآ وَ صَدَقَهآی تو مِثِ قُرُونیُ ذِکر رَسِسَ وَرِ خدا. 5ایسِه عده ای مردنِه بَفِرس وِ شَرِ یافا وَ شَمعون معروف وِ پِطرُس نِه بیار اینچو. 6او مِهمُونِ مردی دَباغ وِ اسمِ شَمعونَ که خُونَهش لُو دریاءَ.»
7وختی که او فرشتَه که واش صحبت مِکرد اَ وَرش رفت کُرنِلیوس دوتا مرد اَ غُلاماش وَ یِکی اَ سَروازاشِ که وِش وفادار بی، حِنا کِرد، 8وُ تمام جریانِه وِرَشو تعریف کِرد وُ اونانِ فِرسا وِ یافا.
9صُواش نَزیکِ ظُر، وَختی که دِ را بییِن وُ وِ شَر نَزیک مِشوئِن، پِطرُس رَفت سَرِ بُونِ خونَه تا دعا کُنه. 10دِ اونچو گُسنَهش شد وُ خواس چیی بَخورَ. اما دِ هَمو حال که داشتِن خوراکِ نِه حاضر مِکِردَن پطرس رَفت وِ خلسَه. 11دِ همو حال دیی، که آسمُو وا شد وُ چیی مِثِ سُفرَه بزرگی که اَ چارگوشَه دُر شیَ ، میا دامو وِ طرف زِمی، 12وُ پُرَ اَ همَه جور چارپا آ وُ خزندِ آ وَ پَرَند آ. 13اوسِه صدایی وِش گُفت: «پِطرُس، وُری، سر بَوُر وَ بَخور!»
14پِطرُس گُفت: «خیر ای خداوند، وِرِ ایکه هوچ وَخت وِ چی حَرُوم یا نِجِس لِوُ نَزییَم.»
15وِرَ بار دُوم او صدا وِش گُفت: «او چیائی که خدا پاک کِردَ تو نَجِس نَنِسَنوا!» 16ایی سِه بار تکرار شد وَ اوسِه فِوُرن سُفرَه بُردَ شُد بالا وِ آسِمُو.
17دِ هُمو حال که پِطرُس حیرو بی وُ وِ معنی ایی رُویا فِکر مِکِرد اونایی که کُرنِلیوس فِرسیَ وی، خُونَه شَمعونِه جُسِن، وَ رَسیِن دَرِ خونه. 18اونا وا صدا بُلَنی مِپُرسین: «آیا شَمعون معروف وِ پِطرُس دِ اینچو مِهمونَ؟»
19پِطرُس هَنی دِ فکرِ رُویا بی که روحالقدُس وِش گُفت: «سِیل کُ سِه نَفَر آمیَن دُمِت 20وُریُ بَرو دامو وُ وِرَ رَفتن واشو دُو وِ شَک نَوا، وِرِ ایکه مَه فِرسیَمِشو.»
21پِطرُس رَفت دامو وُ وِشو گُفت: «مَه هَمونِم که دُمِش میَردید وِرَ شی آمی یین؟»
22اونا گُفتِن: «کُرنِلیوسِ فرماندَ، اِیما نِه فِرسیَ،او مَرد دُرُسکار وُ خداترسیَ وُ تمام یهودیا ازِش وِ خوئی یاد مُکُنَن. او اَ طرف یِه فرشتَه مقدس هدایت شد، که بَفِرسَ دُمِت وَ تو نِه دعوت کُنَه وِ خُونَهش، تا صُوَتاتِ بَشنوئهَ.» 23پَ پِطرُس بُردِشُو خونه تا مِهمُونِش بان.
وُ صُواش پِطرُس وُریسا وُ واردِشو اِفتا را. عده ای اَ برارا اَهلِ یافا هَم واردِش رَفتِن. 24صُواش رَسِسِن وِ شَرِ قیصریَه. کُرنِلیوس خانوادَه وُ قِوُمِ خویِشا وُ رَفیقا نزیکِش هم جمع کردَ وی وُ چش وِرا آمییَنِشو بی. 25هَمی که پِطرُس آما مینِ خونه کُرنِلیوس رَفت نوآ وُ اِفتا وِ پاش، او نِه پِرسِش کِرد. 26اما پِطرُس اَ زِمی بُلَنِش کِرد وَ گُفت: «وُری ؛ مَنِم یِه آیِمِم.»
27اوسِه پِطرُس هَموجور که داشت وا او صحبت مِکرد رَفت مینِ خونه وَ دِ اونچو وا عدۀ زیادی رو وِ رو شد. 28پِطرُس وِشو گُفت: «شما خُیِتو مینید که وِرَ ایی یهودی جایز نیسا که وا کِسی اَ یَه مِلَّت دیر آمَد وُ شُد کُنَه یا ایکه بَرَ خُونَهش. اما خدا وِ مَه نِشُو دا که نباید هوشکه نِه نَجِس یا ناپاک بَنِسَوام. 29پَ همی که فِرساین دُمِم، بی چَک چِنَه آمام. ایسِه بُویید وِرَ شی مَنِه خواسید؟»
30کُرنِلیوس جُواو دا: «چار رو پیش اَ ایی دِ هَمی مِوُقَع نَزیکِ ساعت سِه بَعظُر دِ خونه خُیِم دعا مِکِردم که یِیهو مردی وا لِواسی که مِدُرُنجِس وایسا رو وِ روم، 31وُ گُفت: ”کُرنِلیوس، دعات مستجاب شیَ وُ صَدَقَهآت وَرِ خدا قوول شیَ. 32ایسِه عده ای مردِنِه بَفِرس وِ یافا وُ دِ دُمِ شَمعونِ معروف وِ پِطرُسِ با. او وَرِ شَمعونِ دباغ، که خُونَهش لُوءِ دریاَ مِهمونَه.“ 33پَ فِوُرن فِرسام دُمِت وَ تونَم لطف کِردی وُ آمایی. ایسِه تمام ایما دِ حضورِ خدا حاضریم تا هَر چیی که خداوند وِت فَرمایِش کِردَ بَشنُوئیم.»
34اوسِه پِطرُس ایجور شروع کِرد وِ صحبت کِردَن: «ایسِه فَمِسِم که اَ راسی خدا دِ مینِ قُوما فَرق نِمَلَ؛ 35بلکه دِ هَر مِلَّتی، هَر که اَ خدا زَلَش بَرَ وُ هَر چی که دُرُسَ اَنجام بَیه موردِ پَسَن او مِشَه. 36شما اَ پیغُومی که خدا وِرَ قُومِ اسرائیل فِرسا خَور دارید که وِ واسطَه عیسی مسیح که خداوند همَه هِسا وِ صُلحُ سِلامت بشارت دا. 37شما خُیِتو مینید که ایی اَمر چجور بعد تعمیدی که یحیی وا او مِوُعِظَه مِکِرد اَ جلیل شروع شد وُ رَسِس وِ سَراسر یهودیَه، 38وَ چِجور خدا، عیسی ناصری نِه وا روحالقدُس وُ قدرتِ خُیِش مَسح کِرد،جوری که همَه جا مییَشت وَ کارایِ خوئی مِکرد وَ تمام اونایی نِه که زیر جِوُرِ ابلیس بییِن، شفا مِدا وِرِ ایکه خدا واش بی.
39ایما شاهد تمام کارایی هِسیم که او دِ سَرزِمین یهود وُ دِ اورشلیم کِرد. اونا کَشیِیِنِش وِ صلیب وُ کُشتِنِش. 40اما خدا دِ روزِ سِوم زِنَهش کِرد وُ آشکارِش کِرد، 41اما نَه وِ همَه، بلکه فقط وِ شاهدائی که خُیِش اَ قبل انتخاب کِردَ وی یعنی وِ ایما که بعد زِنَه شییَنِش اَ مُردِآ واش خُردِیم وُ نوشیِیم. 42او وِمُو دستور دا تا ایی حقیقتِ نِه وِ قُوم اعلام کنیم وَشهادت بَییم که خدا او نِه هَشت تا داوَرِ زِنِهآ وُ مُردِهآ با. 43تمام پیغَمَرا دِبارَه او شهادت مییَن کِه هَر کَه وِ او ایمان بیارَ، وِ اسم او گُناآش آمُرزیدَ مِشَه.»
44پِطرُس هَنی داشت ایی چیا نِه مِگفت که روحالقدُس رو تمام اونا که پیغُومِ نِه مِشنُفتِن، قِرار گِرِفت. 45عده ای اَ ایماندارا یهودینژاد که واردِ پِطرُس آمیَ ویِن هَمی که دیئِن عطای روحالقدُس حتی وِ رو غیرِ یهودیا هَم رِختَه شیَ، حیرت کِردَن، 46وِرِ ایکه شنُفتِن که اونا وِ زِوونای دیَری صحبت مُکُنَن وَ خدا نِه جلال مییَن. اوسِه پِطرُس گُفت: 47«ایسِه که اینا روحالقدسِ نِه دُرُس مثِ اِیما دریافت کِردَن دیَه چه کِسی مِتُونهَ مانِعِ تعمیدِشُو دِ اُو با؟» 48پَ پطرس دستور دا اونا نِه دِ اسم عیسی مسیح تعمیدِشو بَیَن. اوسِه اَ پِطرُس خواسِن وِرَ چَن رو واشو بَمُونَه.
Currently Selected:
کارا رسولا 10: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
