کارا رسولا 2
2
دامو آمییَنِ روحالقدس دِ روزِ پِنتیکاست
1وَختی روزِ پِنتیکاست رَسِس، همه یِه دل یِه جا جمع شیَ ویِن. 2که ییهو صدایی مِثِ بادِ شدیدی اَ آسمُو آما وَ خونِهای نِه که دِش نِشِسَه وین پُر کِرد. 3اوسِه دِ اونچو چیی دییِن مِثِ شُعلِه آ آتِش که بِرَقَش اَ هم توچِس وُ رو هَرکامِشو قِرار گرفت. 4او وخت همه شو پر شوئِن اَ روحالقدُس جوری که روحِ خدا وِشو قدرتِ صُوَت کِردَن مِدا، وُ شروع کِردَن وِ صُوَت وا زِوونا دیَری.
5دِ او زِمان، یهودیا دیندار اَ تمام مِلَتا زیر آسمُو، آمیَ وین وِ اورشلیم. 6همی که ایی صدا وُریسا، جِماعَتی جمع شوئِن وُ حیرَت زیَه شوئِن، وِرِ ایکه هَر کامِشو مِشنُفتِن که اونا وا زِوونِ خیِش صُوَت مُکُنَه. 7پَ مُتِعجب وُ حیرو گُفتِن: «مَیَر اینا که صُوَت مُکُنن همه شو جَلیلی نیسن؟ 8پَ چِجورَ که هَرکامِمو مِشنُوییم که وا زِوونِ وُلات اِیما صُوَت مُکُنَن؟ 9اَ پارتآ وُ مادآ وَ ایلامیا ، تا مردِمُونِ بینالنهرین وَ یهودیَه، کاپادوکیَه وُ پُنطُس وُ منطقَه آسیایی امپراطوری روم، 10فریجیَه وُ پَمفیلیَه وُ مِصر، بَخشایی اَ لیبی که وِرَ قیرَوانَ وَ همی جور زَوارا رومی، 11چِه یهودی وَ چِه اونایی که یَهودی شین؛ وَ همی جور مردِمُونِ کِریت وَ مردِمُونِ عِرَب- هَمَمو داریم مِشنُوییم که اینا وا زِوونِ اِیما، ستایشِ کارای پُرقدرتِ خدا نِه مُکُنَن.» 12پَ همه شو همی جور که گیج وُ حیرو شیَ وین اَ هم مِپُرسین: «ایی چِجور چی یَه؟»
13اما بعضیاشو وا لُقُز مِگُفتن: «اینا اَ شِراو تازَه مَس شی یَن.»
پیغُومِ پِطرُس
14او وَخت پِطرُس واردِ او یازَه نَفَر وُریسا وُ وا دُنگِ بُلن رو کِرد وِشُونُو گُفت: «ای مردای یَهودیَه وَ مردِمی که دِ اورشلیمید، ایی نِه بَنِسَواید وَ وِ اوچی که مُوئِم خو گوش بَئید! 15وِرِ ایکه ایی مردا، بَر خِلافِ او چیی که شما گُمو مُکنید مَس نیسِن، وِرِ ایکه هَنی ساعت نُهِ صُوَ! 16بَلکه ایی همونَ که یوئیلِ نَبی دِبارَهش ایجور گُفته وی:
17”خدا فَرمایِش مُکُنَه: دِ روزا آخِر
اَ روحِ خُیِم مِرِزِم رو تمام بَشَر.
پسرا وُ دختَراتو نَبُوَت مُکُنَن
جِوُوناتو رویا مُویینَن
وُ پیراتو خِوُیا .
18وَ هَمیجور دِ او روزا
حتی دِ سَر غُلاما وُ کنیزاتونَم
اَ روحِ خُیِم مِرِزِم
وُ اونا نَبُوَت مُکُنن.
19وَ دِ بالا، دِ آسمُونا چیا عجیوی
وُ دِ دامو وِ رو زِمی، نِشُونِه آ،
خُون وُ آتِش وُ دِود خَس.
20پیش ازی که روزِ خداوند بیایَه او روزِ بزرگ وُ باشُکوه
اَفتُو مِشَه ظُلَمات وُ ماه
مِشه وِ خُون.
21اوسِه هَر کَه اسم خداوندِ نِه حِنا کُنَه نجات پیا مُکُنَه“»
22ای مردای اسرائیل، ایی نِه بَشنُوئید: عیسی ناصری، مردی که خدا وا معجزِات وُ کارای عَجیو وُ نِشُونِه آیی که وِ دَسِ او دِ مینِ شما اَنجام دا وِ بَرحق بییَهنِش شهادت دا هَموجور که شما خُیِتو مینید. 23ایی عیسی بَنا وِ مشیَت وُ پیشدانی خدا تسلیمِش کِردَن وِتُو وَ شما وِ دَسِ آیِمیا کافِر وِ صلیبِش کِردِین وُ کُشتینِش. 24امّا خدا او نِه اَ عِذاوا مرگ رها کِرد، زِنَهش کِرد، وِرِ ایکه محال بی مرگ بَتونَه او نِه دِ چَنگِ خُیِش نیا دارَه. 25اوجور که داوود دِبارَه او گُفت:
خداوندِ نِه همیشَه دِ نوآ رو خُیِم دییِمَه،
وِرِ ایکه او دِ دَسِ راسِ مَنَه تا لَغزِش نَخورِم.
26وِ ایی خاطر دلم شاد وُ زِوُنِم وِ شُوقَ وُ
بَدَنِمَم دِ اُمید ساکِن مِشَه.
27وِرِ ایکه جُونِمِه دِ دنیای مُردآ رها نِمُکُنی وُ نِمَلی قُدوسِت بَشِلپَه.
28تو راآ زِنِهئی نِه وِ مَه آمُختی،
وَ وا حضورِت مَه نِه اَ شادی لُوریز مُکُنی.
29بِرارا، مِتُونِم ایی نِه وا اطمینان وِتُو بُوئِم که جَدِ اِیما داوود مُرد وُ هَشتِنِش دِ قَبر وَ مَقوِرَِشَم تا اِمرو دِ وَرِ اِیمانَ. 30امّا او نَبی بی وُ مینِس خدا وِرَش قسم خوردَه که یکی نِه اَ نسلِش مِنیشُونهَ رو تختِ سَلطِنَتِش. 31او اَ جِلوتَر آیندَه نِه دیئی، دِبارَه زِنَه شیَنِ مسیحِ موعود گُفت که جُونِش، دِ دنیای مُردِآ تَرک نَمِشَه وُ جَسَدِش هوچ وِخت نِمِشِلپَه. 32خدا همی عیسی نِه بَعدِ مُردَن زِنَه کِرد وَ تمام اِیما شاهِدِش هِسیم. 33او وِ دَسِ راسِ خدا بُرده شد بالا وُ روحُالقدُسِ مُوعودِ نِه اَ بُواِ آسِمونی گِرِفت همیینی که ایسِه مُویینید وُ مِشنویید رِختَه شیَ دامو. 34وِرِ ایکه داوود خُیِش وِ آسمُو بالا نَرَفت امّا او خُیِش مُوئَه:
«خداوند وِ خداوندِ مَه گُفت:
وِ دَسِ راسِ مَه بَنیش
35تا او وَختی که دُشمَناتِ بَنازم زیر پات.»
36«پَ تمام قُومِ اسرائیل،وِ یقین بَنِسَوان که خدا ایی عیسی نِه که شما کَشیید وِ صلیب، هَم خداوند وُ هَم مسیح کِردَ.»
37همی که اینِ نِه شِنُفتِن چِنی وِ سَرِشو آما که مَری شِمشیری رَفت دِ قَلبِشُو، وِ پِطرُس وُ باقی رسولا گُفتِن: «بِرارا، شی کنیم؟»
38پِطرُس وِاونا گُفت: «توبَه کنید وَ هَر کامِتو وِ اسم عیسی مسیح وِرَ آمرزشِ گُناآتو تعمید بِیرید وَ عطای،روحالقدسِ نِه مِیرید . 39وِرِ ایکه ایی وَعدَه وِرَ شما وُ اولادای شما وُ تمام کِسایی که اَ اینچو دُورَن، یعنی هَر که خداوند خدای اِیما او نِه وِ طِرف خُیِش حِنا مُکُنه.»
40پِطرُس وا صُوَتای زیادِ دیری شهادت دا وُ تشویقشُو کِرد،گفت: «خُیِتو نِه اَ ایی نسلِ نادُرُس رها کنید!» 41پَ پیغُومِ او نِه قَوول کِردَن وُ تعمید گِرفتِن. دِ هَمو رو نَزیکِ سِه هزار نَفَر رفتِنُ وِشو اضافَ شوئِن.
زِنِه ییِ شراکَتی ایماندارا
42اوسِه اونا خُوِیِشُو نِه وَخفِ آمُختَن اَ رسولا وُ هَمچِنین رِفاقَت وُ تیکَه کِردَنِ نُو وَ دعا کِردَن. 43زَلَه اِفتا وِ جونِ هَمَه وَ مُعجِزِآ وُ نِشُونِه آ زیادی وِ دَسِ رسولا مِشُد . 44اونا که ایمان اُوُردَ ویِن هَمَشو وا هم وِ سَر مِبُردِن وُ دِ همَه چی وا هم شریک بییِن. 45مال وُ مِنالِشُو نِه مِفُرُختِن وَ پولشِ وِ قد نیاز هَر کَه، دِ مینِ خُیِشو تقسیم مِکِردَن. 46اونا هَر رو دِ معبد خداوند دُورِ هم جمع مِشوئِن وَ دِ خونِه آ شونَم نُو نِه تیکَه مِکِردَن وَ وا کیف وُ خُوشی وُ دِلِ صاف وا همدیَه غِذا مُخوردِن. 47وُ اونا خدا نِه حَمدِثِنا مِکِردَن. تمام مردِم عزتِشو نِه داشتِن؛ وَ خداوند هَر رو نجات پیا کِردَآنِ وِشو اضافَ مِکِرد.
Currently Selected:
کارا رسولا 2: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
