مَتّی 25
25
مَتَل ده دِتِ باکره
1«نُمِ اَ روژَ، پاتشاهی آسِمُون مِثادِ ده دِتِ باکره مَمینی که رفیقَلِ عروس بین و چراخَلِ گُوژِنَ بِردِن، اَرا پیشوازِ داماد چِنَ دَشت. 2پنج نفرِ اَژ آنَ نادُون و پنج نفر تِرِك دُونا بین. 3دِتَلِ باکره نادُون چراخَلِ گُوژِنَ داشتِنِر، امّا رین وَگَردِ گُوژِن نِردِن. 4امّا دُونالَ، وَگَردِ چراخَلِ گُوژِن ظرفَلِ پِرَژ رینیژ بِردِن. 5چیکِ یاهاتِنِ داماد طول کیشاتی، کَمَلِ گِشتِن سنگین بی و چِنَ خو. 6نِصمِ شِ، دَنگِ کَلِنگی وَگوش رَسی که مِتی: ”داماد دیری مای! بورِنَ پیشوازی!“ 7اِیندا گِشتِ اَ دِتَلَ باکره بینَ خَوَر و چراخَل گُوژِنَ حاضر کِردِن. 8دِتَلِ نادُون فِتِنَ دِتَلِ دُونا: ”قِری اَژ رینِ گُوژِتُونَ وَهیمَ بیَن، چیکِ چراخَلِ هیمَ دیرِن کورَ مِن.“ 9امّا اَ دِتَلِ دُونا جواُو داتِن: ” چیکِ رین اَرا هیمَ و هُمَ کافی نییَه. بِچِن و اَژ کسَلی که رینَ مَفروشِن اَرا گُوژِتُون بِخِرِن.“ 10امّا وخدی که آنَ اَرا رین سَنتِن چِن، داماد رَسی و دِتَلی که حاضر بین، وَگَردِ اَوَ چِنَ نُمِ جَشتِ عروسی و درَ بَسَ بی. 11بعد اَژ یَ، دِتَلِ تِرِکیژ رَسین و فِتِن: ”اِ آقا، اِ آقا، درَ ریمُون وا کَ!“ 12امّا اَوَ فِتیَه بینِن: ”حقیقتاً، وَبینِتُونَ موشِم، مِ هُمَلَ نِمَشناسِم.“ 13پس حُاواُسِتُون بو، چیکِ نَه اَژ اَ روژَ خَوَر دیرینُون و نَه اَژ اَ ساتَ.
مَتَل قنطارَل
14هَمیژ پاتشاهی آسِمُون مِثادِ پییائی کَ که مَگِستی بِچواَ سفر. اَوَ خادمَلِ گُوژیَ هَنا کِردی و دارائی گُوژی داتیَ بینِن؛ 15وَاندازَه قوت هر خادم، وَیَکی پنج قنطار داتی که هر قنطار وَاندازَه دَسمِزد بیس سال یِ کارگر بی، و یَکی دو و یَکی تِرِك یِ قنطار. اِیندا چیَ سفر. 16اَوَ که پنج قنطار گِرتیتی، هرَلَزَ وَگَردِ اَوَ سرگرم معاملَه بی و پنج قنطار تِرِك سود کِردی. 17هر إیجورَ، اَوَ که دو قنطار داشتی، دو قنطارتِریژ سود کِردی. 18امّا اَوَ که یِ قنطار گِرتیتی، چی و زمینَ کَنتی و پیلِ اَربابِ گُوژیَ قایم کِردی.
19بعد اَژ مِدت فِرِاِئی، اَربابِ اَ خادمَلَ گِلَهاردی و اَژِنِن حِسُاوکِتُو خواستی. 20اَوَ که پنج قنطار گِرتیتی، پنج قنطارتِریژ وَگَردِ گُوژی آاُوردی و فِتی: ”اَرباب، وَبینِم پنج قنطار سِپاردین، یِإیژَ پنج قنطار تِرِك که سود کِردِمَ.“ 21اَربابی جواُو داتی: ”آفرین، اِ خادمِ خو و اَمُونَتدار! نُمِ چیَلِ کَم اَمُونَتدار بین، پس چیَلِ فِرِاِئی مَسپارِمَ بینِت. بو نُمِ خوشیِ اَربابِ گُوژِت شِریک بی!“ 22خادمی که دو قنطار گِرتیتی إیژَ یاهاتَ جِلِ و فِتی: ”وَبینِم دو قنطار سِپاردین، یِإیژَ دو قنطار تِرِك که سود کِردِمَ.“ 23اَربابی جواُو داتی: ”آفرین، اِ خادمِ خو و اَمُونَتدار! نُمِ چیَلِ کَم اَمُونَتدار بین، پس چیَلِ فِرِاِئی مَسپارِمَ بینِت. بو نُمِ خوشیِ اَربابِ گُوژِت شِریک بی!“ 24اِیندا خادمی که یِ قنطار گِرتیتی، یاهاتَ جِلِ و فِتی: ”اَرباب چیکِ مَزِناستِم پییااِ سختگیریکین، و اَژ جائی که نکاشتینَ دِرِاَ مَکِإین و اَژ جائی که نَپاشتینَ جمَع مَکِإین، 25پس زَلَم چی و پیلِتَ نُمِ زمین قایمِم کِرد. یِإیژَ پیلِت!“ 26امّا اَربابی جواُو داتی: ”اِ خادمِ تنبل و شَرَبار! تو که مَزِناستِین اَژ جائی که دُونی نکاشتِمَ دِرِاَ مَکَم و اَژ جائی که نَپاشتِمَ، جمَع مَکَم، 27پس تو با پیلِ مِنَ وَصرافَلَ ماتین تا وخدی اَژ سفر گِلَمُهاردِم، پیلِمَ وَسودی اَژِنِت مَگِرتِم؟ 28اَ قنطارَ اَژِنی بِگِرِن و بِنَ اَوَ که ده قنطار دیری. 29چیکِ وَهر کس که دیری، بیشتِرَ مَن تا فِرَتِر داشتوتی؛ امّا اَوَ که نِری، هر إیژَ که دیری اَژِنی مَگِرِنی. 30اِئی خادمِ بیخِرَ بُاوژِنَ نُمِ تِریکی دَشت، جائی که گیری و دِنُونریچَسَ.“
روژِ داوری
31وخدی که کُرِ انسُون نُمِ جِلال گُوژی وَگَردِ گِشتِ فرشتَلَ بای، اَمِقَ ری تخت پِر جِلال گُوژی مَنیشی. 32گِشتِ ملتَل جِلِ اَوَ جمَع مِن و اَوَ مردمَ اَژ یَکتِرِک جیااَ مِ، هرَجورَ که شُااُونی که دینالَ اَژ بِزَلَ جِیااَ مَکِ؛ 33دینالَ وَدَسِ راس و بِزَلَ وَدَسِ چپِ گُوژیَ مَنِ. 34اِیندا پاتشاه وَآنَ که وَدَسِ راسِ اَوِنَ موشی: ”بورِن، اِ کسَلی که اَژ بُاواَ مِ بِرَکت گِرتینُونَ، اَ پاتشاهی وَاِرث بیَرِن که اَژ شروع دینیا اَرا هُمَ حاضر بیَ. 35چیکِ وِرسِنی بیم وَبینِم غذا داتینُون؛ تینی بیم وَبینِم آاُو داتینُون؛ غریب بیم وَبینِم جا داتینُون. 36لیت بیم، جِنِک وَرِم کِردینُون؛ مریض بیم، سر داینُونَ بینِم؛ نُمِ زِندُون بیم، یاهاتینُونَ دیدَنیم.“ 37اِیندا آیمَلِ صالح جواُواَ مَن: ”اِ خداوند، کی تو وِرسِنی دیمُون وَبینِت غذا دایمُون، یا تینی دیمُون وَبینِت آاُو دایمُون؟ 38کی تو غریب دیمُون وَبینِت جا دایمُون و یا لیت دیمُون، جِنِک کِردیمُونَ وَرِت؟ 39کی تو مریض و یا نُمِ زِندُون دیمُون که یاهاتیمُونَ دیدَنیت؟“ 40پاتشاه جواُواَ مِ، موشی: ”حقیقتاً، وَبینِتُونَ موشِم، اَچیکِ اَرا یَکی اَژ هُوردِلَتِرین بِرالِم کِردینُون، اَصِل اَرا مِ کِردینُون.“ 41اِسگَ وَآنَ که هانَ دَسِ چپی، موشی: ”اِ آیمَلی که ژیر لعنتینُون، اَژ مِ دیر بین و بِچِنَ نُمِ آگِر ابدی که اَرا شِطُون و فرشتَلِ اَوَ آمادَه بیئَسَ، 42چیکِ وِرسِنی بیم، غذام ناینُون؛ تینی بیم، آاُو وَبینِم ناینُون؛ 43غریب بیم، جا وَبینِم ناینُون؛ لیت بیم، چیئِی نَکِردینُونَ وَرِم؛ مریض و زِندُونی بیم، نَهاتینُونَ دیدَنیم.“ 44آنَ جواُواَ مَن: ”اِ خداوند، کی تو وِرسِنی و تینی و غریب و لیت و ناخوش و نُمِ زِندُون دیمُون و خذمتِت نَکِردیمُون؟“ 45جواُواَ مِ، موشی: ”حقیقتاً، وَبینِتُونَ موشِم، اَچیکِ اَرا یَکی اَژ اِئی هُوردِلِلَ نَکِردینُون، اَصِل اَرا مِ نَکِردینُون.“ 46پس یانَ مَچِنَ نُمِ عذُواِ ابدی، امّا آیمَلِ صالح مَچِنَ نُمِ زندَگونیِ ابدی.»
Currently Selected:
مَتّی 25: NLV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
