انجیل لوقا 17
17
وسوسه ش تَ
1عیسی وَ شاگردُن خا ب°گَ: «وَسوَسَه گناه اَمِشَ اَستَ، وَلِ وای وَحالِ کَسِ که باعثِ ای وسوسه آ بشیَ. 2وَر اُ آدَم بِتَر بوُ کِ سِنگ آسِ وَ گردنیُ آوِزُ شیَ نُ وَ دریا پَرُندَه شیَ تَ ایکِ یکِّ از ای خورکَکُ وَ گناه بیَفتَ. 3نَفَ اَواسِش ما وَ خودِش ما بَشَ. اَگَ ب رِ تُ دَر اَقِّ تو گنااِ بُکنَ، اُ نَ نِهِب ب زَ نُ اَگَ توبه کَ، اُنَ بَخشَک. 4اَگَ رُزِ اَف لِ دَر اَقِّ تو گنا بُکنَ نُ اَف لِ اَ وسون تو وَرگَردَ نُ بُ گَ: ”توبهَ مِ نُ،“ تو باید اُنَ بَخشی.»
5رَسولُ وَ خداوندْ عیسی ب گُفتِ: «ایمُن ما رَ زیاد کُ!» 6خداوند عیسی جواب ب°دا: «اَگَ ایمُنِ وَ خوردیِ دُنِ خردل دِشتَ بَشِ، مِتنِ وَ ای د رَختِ توت بُگِ از رِشَ دَرب یَیَ نُ دَر دریا کاشته شیَ، وَ از ش°ما فرمُ م بَرَ.
7کَدَکِ ش°ما استَ که غلامِ دارَه که زمی نَ شخم م زَنَ یا گُسفِندُنَ چُپُنی مِنَ نُ دَم که اُ غلام ازصحرا وَرگردَ، اربابیُ وَ اُ بُگَ : ”زود باش، بیاسَر سفرَه بَرشی؟“ 8مَگَ وَجا ای وَاُ ن مِ گ کِ: ”شامِ م°نَ آضِر کُ، لباسِ درُس بَرخا کُ نُ دَم که مِ دارُ مخوارُ نُ م شَمُ، م نَ خِدمَت کُ، بعد تو م خاری اُم شَمی؟“ 9مَگَ اُ اَرباب وَر ایکه غلامیُ دستورِنَ انجام دادَ تشکر مِنَ؟ 10نَفَ، ش°ما اَ اَمتو. دَم که تمامِ چیزِ کِ وَ ش°ما دستور دادَ ش°تَ، اَنجام ب دادِ، بُ گِ: ”ما غلامُنِ نا لااِقِ نُ فقط وظیفه خا انجام دادَ.“»
عیسی دَ تا جذامی رَ شفا مِدَ
11عیسی سَر رِ خا وَ شَرِاورشلیم، از جا اِ که بِنِ منطقه سامِرَه اُ ولایَتِ جلیل بو، گرآ مِشَ. 12اَمی کِه وَ یَک دِه اِ دَر شَ، خِ دَ تا جذامی رووَرو شَ. اُ جُذامیگُ دور س°تادَدِ نُ 13صداخا ب لِ کَردِه نُ ب گُفتِ: «ای عیسی، ای اُستاد، وَر ما رَحم کُ.» 14دَم که عیسی اُش نَ ب دی، وَشُ ب°گَ: «ب رَ خود خا وَ کاهنُنِ معبَدِ شوُنی ب دَ.» وَ اُشُ اَ اَمتو که دِشتِ مِرَفتِ شفا بَگرَفتِ. 15بعد یکِّ از اُشُ، دَم که ب دی شفا پِدا کَردَ، اَمتو کِ خِ صدا اِ بلند خدا رَ ستایش مِکَ، وَرگَشتَک 16اُ خود خا وَ پُ عیسی پَرُندَکُ از اُ تشکر کَ. اُ مرد سامری بو. 17عیسی ب گَ: «مَگَ اُ دَ نَفَر شفا نَگرَفتِ؟ نَفَ نُه تِ د°گَ اَگ جَ اِ؟ 18غِر از ای غریبَ، کَسِ د°گِ پِدا نَشَ که وَرگَردَنُ خدا رَ ستایِش بُکنَ؟» 19بعد وَ اُ ب°گَ: «پُشُ برُ، ایمانِتُ ت رَ شفا دادَ.»
اُمدَنِ پادشایی خدا
20عالِمُنِ فرقه فَریسی ازعیسی پَرسیدِ پادشایی خدا کِی م یآاَ؟ عیسی دَر جواب ب°گَ: «اُمدَنِ پادشایی خدا رَ ن مِشُ خِ دیدَ فَمی، 21وَ کَسِ اَ ن مِ گَ کِ سِ کُ اینجیَ یا اُنجی یَ، وَخاطِرِکِ پادشایی خدا دَر بِنِ ش ما استَ.»
22بعد وَ شاگردُ ب°گَ: «مَلِم رَسَ کِ آرزو مِ نِ یکِّ از رُزِ پ سِ اِنسانَ بینِ، وَلِ ن مِ بینِ. 23مردم وَ ش°ما مِ گِ: ”سِ کُ اُنجی یَ،“ یا ”سِ کُ اینجیَ.“ وَلِش ما بیرو مَرَنُ وَرَدشُ رَن یَفتِ. 24وَر ایکِ پ سِ اِنسان دَر رُزِ خا مِثلِ بَرقُ پآ اِ اَستَ که دَر یک لَظَ از ای گُشَ تَ اُ گُشِ آسمُ نَ رُشِ مِ نَ. 25وَلِ اول با اَد خِلِ زجر ب کَشَ نُ از سونِ مردمِ ای نسل رد شیَ. 26رُزِ پِش از طوفانِ نوح ش طُ بو؟ رُزِ پ سِ اِنسانَ اَمتو مِشُ. 27تَ رُزِ کِ نوح س وارِ کشتی شَ، مردم مِ خاردِ نُ م شَمیدِ نُ زَ مِگرَفتِ نُ شوُ مِکَردِ. بَعد سیل ب یُمَ نُ اَمَّ رَ اَلاک کَ. 28دَر دوره لوط اَ اَمتُ بو. مردم مِ خاردِنُم شَمیدِ، مِستُندِ نُ مِفرُختِ نُ مِکاشتِ نُ مِساختِ. 29وَلِ روزِ کِ لوط از شَرِ سُدوم بیرو ب°رَ، آتِش اُ گوگرد از آسمُ باری نُ اَمِّ اُشنَ اَلاک کَ. 30رُزِ اُمدَنِ پ سِ اِنسانَ مِثلِ اَم دَمَ. 31دَر اُ رُز، کَسِ کِ سَر خُنِ خا بَشَ نُ اثاثی یُ دَرِ خُنَ، وَر وَردِشتنِ شُ پایی ن یَیَ. وَ اُ کِ سَرِ زمی بَشَ اَ وَ خونَ خا وَرِن گَردَ. 32زَنِ لوطَ وَیاد ب یَرِ! 33اَرکَ ب خآ اَ جُنِ خا اِفظ بُکنَ، اُ نَ از دس مِ دَ، وَ اُکِ از جُنِ خا بَگذَرَ، اُ نَ اِفظ مِنَ. 34وَ ش°ما مِگُ، دَر اُ شُ از دوُتا کِ رو یک نالینِ، یکِّ بَردَه مِشُ نُ یَکِد گَ مِمُنَ. 35وَ از دوُ زَ کِ خِ اَم گندم آس مِ نِ، یکِّ بَردَه مِشُ نُ یَکِد گَ مِمُنَ. 36[اَمتو از دوُتا مرد کِ سَرِ ز می اَستِ، یکِّ بَردَه مِشُ نُ یَکِد گَ مِمُنَ.» 37پَرسیدِ: «اَگجا، آقا؟» عیسی ب°گَ: «اَرجا لاشِه بَشَ، لاشخُرُ اَ اُنجا جَمع مِشَ!»
Currently Selected:
انجیل لوقا 17: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
