انجیل لوقا 18
18
مَثَل بیوهزَنِ سمِج
1عیسی وَر شاگردُ مَثَلِ ب یاوَ تَ شونی ب دیَ کِ با اَد اَمِشَ دعا بُکنِ نُ دلسرد ن شَ. 2عیسی ب گَ: «دَر یَک شرِ یَک قاضیای بو کِ نه از خدا متَرسِینُ نه مردم وَر اُ ارزش دِشتِ. 3دَر اَمُ شَر بیوهَ زنِ بو کِ اَمِشَ پِشِ قاضی م یُمَ نُ وَ قاضی مِگُفتَک: ”اَقِّم نَ از دُشمَن مِ ب گیرَک.“ 4قاضی چِن وَقتِ وَ اُ اعتنا نَکَ. وَلِ آخِرسر خِ خا ب گَ: ”خِ ایکِ نه از خدا م تَرسُ نُ نه مردم وَر مِ ارزش دارِه 5وَلِ وَخاطِرِکِ ای بیوهزَ اَمِشَ م نَ زَمَت م ِدَ، اَقِّنَ مِستُنُ تَد گَ ایذقَر ن یَ یَ نُ م°نَ ذِلَّه بُکنَ!“» 6بعد خداوند عیسی ب گَ: «ب یَشنیدِ ای قاضی بِانصاف چِ ز مِ گَ؟ 7مَگَ خدا وَ دادِ آدَمُنِ که خودیُ اُشنَ انتخاب کَردَ ن مِرَسَ. اَمشُ کِ شُوُ رُز وَ دَرگاهیُ دعا مِنِ؟ مَگَ خدا ای کارَ عقب م پَرنَ؟ 8وَ ش°ما مِگُ کِ وَزودی وَ دادِ شُ م رَسَ. وَلِ خِ ای هَمَّ دَم کِ پ سِ اِنسان وَر گَردَ، اثَرِ از ایمان رو زمی پِدا مِ نَ؟»
فَریسی اُ خراجگیر
9عیسی وَر آدَمُنِ کِ دِلشُ وَ صالح بودَنشُ خوش بو نُ بَقیَه آدَمُنَ خوردتَر مِدیدِ، ای مَثَلَ ب گَ: 10«دوُ نَفَر وَر دعا کَردَ وَ معبد ب رَفتِ، یکِّ عالِمِ فرقه فَریسی بونُ، یَکِد گَ اَ خراجگیر بو. 11اُ فَریسی بِستادَکُ خِ خا ای تُ دعا کَ: ”ای خدا، ت رَ شکر مِنُ کِ مثلِ بقیه مردم، زُرگیر، بِ اِنصاف، زناکار یا اَتّی مِثلِ ای خراجگیرَ نیُّ. 12دوُ لِ دَر اَفتَه رُزَ م گیرُ نُ اَمتو که اُکم ش تَ، از اَرچی که گیرِمِ م یآاَ، دهیَک مِدا.“ 13وَلِ اُ خراجگیر دور بِستادَکُ ن مِخواستَک اَتّی چَش خا وَ سوُنِ آسمُ ب لِ کُنِ وَلکِه وَسینِه خا مِزَ نُ مِ گُفتَک: ”خدایا، وَر مِنِ گُنَه کار رَحم کُ.“ 14وَ ش°ما مِگُ کِ ای خراجگیر صالح وَ اِساب بیومه نُ وَ خُنَ ب°رَ، نه اُ فریسی. اَرکَ خود خا کَلُ ب گیرَ، خوار مِ شُ، نُ اَرکَ خود خا خوار کُنَ، کَلُ مِ شُ.»
عیسی وَ گُچَگُ بَرِکَت مِدَ
15مردم اَتّی گُچَگُنِ بُندُکی رَ پِشِ عیسی مِ آردِ تَ رو شُ دس بِلَّ نُ اُشنَ بَرِکَت ب دیَ. شاگردُ دَم کِه ای نَ ب دیدِ، اُشنَ نِهِب بدادِ. 16وَلِ عیسی گُچَگُنَ پِشِ خا صداکَ نُ ب°گَ: «بِلِّ گُچَگُ پِشِ مِ ب یَ ؛ پِشِشنَ مَگیرِ، وَخاطِرِکِ پادشایی خدا مالِ ایتو آدَمُ استَ. 17اَقِقَتَ وَ ش°ما مِگُ کِ اَرکَ پادشایی خدا رَ مثلِ یَک گُچِ قبول نَکنَ، اصلا وَ اُ رَ پِدان مِنَ.»
رئیس دارا
18یکِّ از رهبَرُنِ قومِ یَهود از عیسی پَرسی: «ای استاد خوب، با اَد چکار بُکنُ تَ وارث زندگی اَبَدی ب شا؟» 19عیسی ب°گَ: «وَرچِ وَ مِ مِ گی خوب؟ ایچکَ خوب نیّیَ، غِر از خدا. 20اُکمِ خدا رَ م فَمی: زنا مَکُ، قتل مَکُ، دوُزی مَکُ، شهادت د رُغ مده، احتِرامِ بَبُ نُ مُکِ خا دِشتَ باش.» 21اُ مَرد ب°گَ: «اَمِّۀ ایشنَ از گُچَگی انجام دادا.» 22عیسی دَم که ای نَ بیَشنی، ب°گَ: «اَنو یک چیز کم داری؛ اَرچی کِ داری بَفرُشُ پول نَ بِنِ فَقِرُ تقسیم کُ، تَ دَر آسمُ گنجِ دِشتَ بَشی. بَعد بیا نُ از مِ پِروی کُ.» 23اُ مرد دَم که ای نَ بیَشنی، غَم دِلنَ بَگرَ، وَخاطِرِکِ خِلِ ثروت دِشت. 24عیسی دَم که ب دی اُمَرد دِلنَ غَم بَگرَ، ب°گَ: «چِندِ مُشکِلَ که اُشُ که مالُ منال دارِه وَ پادشایی خدا رَ پِدا بُکنِ! 25وَر ایکِ گرآش تَنِ اُشتُر از سوراخ سوزو، آسُ تَرَ از رَپِدا کَردَنِ پولدارُ وَ پادشایی خدا.»
26اُشُن کِ ای نَ ب یَشنیدِ، پَرسیدِ: «نَفَ کِ مِ ت نَ نجات پِدا کُنَ؟» 27عیسی ب گَ: «اُچیزِ کِ وَر انسان غِرِممکنَ، وَر خدا ممکنَ.»
28پِطرُس ب°گَ: «سِ کُ، ما خُنَ اُ زندگی خا وِل کَردَ تَ از تو پِروی بُکنِ!» 29عیسی وَ شُ ب°گَ: «اَقِقَتَ وَ ش°ما مِگُ کِ کَسِ نییَّ کِ خُنَ یا زَ یا ب رادَرُنُ بَبُنُ مُکَ یا گُچَگُن خا وَخاطر پادشایی خدا بِلَّ 30نُ دَر اَمی دنیا چِند براوَر وَدَس ن یَرَ نُ دَر اُ دنیا اَ زندگی ابَدی نصیبیُ ن شیَ.»
عیسی مرگِ خا بازَ پِشگویی مِنَ
31عیسی د وازدَ شاگِردِخا وَ گُشِ بَردَکُ وَ شُ ب°گَ: «سِ کُنِ ما دارِه وَ شَرِ اورشلیم مِرَ نُ اَمِّ چیزِ کِ پیغمبَرُ از سونِ خدا درباره پ سِ اِنسان ن ویشتَ، اتفاق م یَفتَ. 32وَری کِ وَ اُ نَ وَ دَسِ غیریهودیگُ دادَه مِدَ. اُشُ اُ نَ روشخَند مِنِ، وَ اُ بِ اُرمتی مِنِ نُ اُوِ دَنخا رویُ م پَرنِ. 33بعد از شلاق زدَنیُ، اُنَ مِ ک شِ نُ اُ دَر رُزِ سوّم زندَه مِشُ.» 34شاگردُ اِیچ کَدَک از ای اَرفا رَن فَمیدِ. معنی ای اَرفا از شُ زِر بو نُ ن مِفَمیدِ عیسی از چِ زِ اَرف م زَنَ.
عیسی یَک گدا اِ کُرَ شفا مِدَ
35دَم که عیسی وَ شَرِ اَریحا نزدیک شَ، مردِ کُرِ دُوِ رَ ش نَسته بو نُ گدایی مِکَ. 36دَم کِ صدا اِ جمعیتِ کِ از اُنجا گ رآ مِشَ بیَشنی، پَرسی: «چه خ وَر اَ؟» 37اُشُ ب گُفتِ: «عیسای ناصری دارَ گرآ مِشُ.» 38اُ خِ صدا اِ ب لِندِ بگَ: «ای عیسی، پ°سِ داوودِ پادشاه، وَر مِ رَحم کُ!» 39اُشُن کِ پِش آ پِشِ جمعیت مِرَفتِ، وَر جُنیُ پَرخاش کَردِ نُ وَ اُ مِگُفتِ ساکِت شیَ. وَلِ اُ صدا خا ب لِتَر مِکَ نُ مِگُفتَک: «ای پ°سِ داوودِ پادشاه، وَر مِ رَحم کُ!» 40بعد عیسی بِستا نُ اَمر کَ اُ مردَ پِشِ یو ب یَرِ. دَم که نزدیک ب°یومَ، عیسی از اُ پَرسی: 41«م خا ایی وَرتُ چکار بُکنُ؟» ب°گَ: «آقا، م خآ اُ چَشِمِ واشیَ.» 42عیسی وَ اُ ب°گَ: «چَشِ تو واشیَ! ایمُنِتُ ت رَ شفا دادَ.» 43اَم دَم چَشِ اُ مَرد وا شَ نُ اَمتُ که خدا رَ ستایش مِکَ، وَرَدِ عیسی ب رَ. دَم که مردم ای نَ ب دیدِ، اَمَگی خدا رَ ستایش کَردِ.
Currently Selected:
انجیل لوقا 18: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
