انجیل لوقا 16
16
مَثَل مباشر چَمَک باز
1بَعد عیسی وَ شاگردُن خا ایشنَ رَ ب°گَ: «دارا اِ مباشِرِ دِشت. دَم که شکایت وَ اُ برَسی کِ مباشر دارایی نَ وَباد م ِدَ، 2اُ نَ صداکَ نُ پَرسی: ”ایشُ چِزیَ کِ درباره تو م یَشنُ؟ حساب کتابِ اموالِ که دَس تو دادا رَ بُکنَک کِ د°گَ ن مِتنی مباشر مِ بَشی.“
3مباشر اَ خِ خا ب گَ: ”آلا که ارباب م خآ اَ م نَ اَز ای کار برکنار بُکنَ چ کار بُکنُ؟ مِ خا نه زُرِ ز می کِندَنَ دارُ نُ نه رو گدایی کَردَنَ. 4فَمیدُ چکار با اَد بُکنُ تَ دَم که از مباشری وَرکنار شَدُ، کسانِ بَشِ کِ م°نَ وَ خُنِ خا رَب دَ.“ 5نَفَ، اُشُن که وَ اربابیُ بِدِهکار بودِ رَ یک وَ یک پِش خا صدا کَ. از اوّلی پَرسی: ”چِندِ وَ اربابِمِ بِدِکاری؟“ 6جواب ب دا: ”صد تین روغَنِ زیتون.“ ب گَ: ”ب گیرَک، ای حساب تو اَستَ. زودِ بَرشینُ بنویس پِنجاه تین!“ 7بَعدیُ از دوّمی پَرسی: ”تو چِندِ بدهکاری؟“ اُب گَ: ”صد خروار گندم.“ مباشِر وَ اُ ب گَ: ”حسابِ خا ب گیرَکُ بنویس هشتاد خروار!“
8ارباب، از زرنگی اُ مباشرِ چَمَک باز تَعریف کَ، وَر ایکِ وَراستی گُچَگُنِ ای دنیا در رفتارِخا خِ مردُمِ دنیا ازگُچَگُنِ نور زرنگتَرِ. 9وَ ش°ما مِگُ کِ مالِ ای دنیا اِ فاسد اَ وَر پِداکَردَنِ رَفیق خرج بُکنِ تَ دَم که از اُ مال چیزِ ن مُنَ، ش°ما رَ دَر خُنَ اِ اَبدی رَب دَ.
10اُ کِ دَر کارِ خوُرد امانت دار بَشَ، دَر کارِ کَلُ اَ امانت دارَ، وَ اُ کِ دَر کارِ خوُرد امانت دار ن بَشَ، دَر کارِ کَلُنَ امانت دار نیَّ. 11نَفَ اَگَ ش ما دَر مالِ ای دنیا اِ فاسد امانت دار ن بَشِ، کِ نَ کِ اُ مالِ حقیقی رَ وَ ش°ما ب دیَ؟ 12وَ اَگَش ما امانت دار مالِ بقیهَ ن بَشِ، کِ نَ کِ مالِ خود ش°ما رَ وَ ش°ما ب دیَ؟ 13هِچ خادِمِ ن مِتنَ دوُتا ارباب اَ خدمت بُکنَ، وَخاطِرِ کِ یا از یکِّ بدیُ میآ اَ نُ وَ یَکِدگَ محبت مِ نَ، وَ یا وَ یکِّ وفادار مِمُنَ یَکِد گَرَ خوار مِنَ. شما ن مِتنِ اَم خدا رَ خدمَت بُکنِ، اَم پولَ.»
14عالِمُنِ فرقه فَریسی که خِلِ پول پرست بودِ خِ اَشنیدن ای اَرفا، عیسی رَ وَ روشخند بَگرَفتِ. 15عیسی وَ شُ ب°گَ: «ش°ما وَ چَشِ مردم خودخا جورِ شونی مِدَ که مِگی آدَمُنِ د رُستِ اَستَ، وَلِ خدا از دلِش ما خ وَ دارَ. اُچیزِ کِ وَر مردم خِلِ با ارزِشَ، خدا اَز اُ بِزارَ!
16تَ زمانِ یحیی اِ که تعمید مِدا، تورات اُ ن ویشتَ اِ پِغَمبَرُ ش ما رَ رآنَمایی مِکَردِ. از اُ وَبعد، خ وَرِ خوشِ پادشایی خدا دادَ مِشُ نُ اَمِ مردُم م خآ اِ وَ زُر وَ پادشایی خدا دَر شَ. 17وَلِ، آسُ تَر اَ آسمُ نُ زمی از بِن ب°رییَ تَ ایکِ یَک نقطه از تورات باطِل شیَ!
18اَرکَ زن خا طلاق ب دیَ نُ زنِ د°گِ ب گیرَ، زنا کردَ نُ اَرکَ زنِ طلاق دادَ ش°دَ رَ وَ زنی ب گیرَ، زنا کردَ.
دارا اُ ایلعازَر فَقِر
19دارا اِ بو کِ جُلِّ کَتُنِ جلافُ بنفش بر خا مِکَ نُ اَر رُز مشغول خوشگذرُنی بو. 20فقِرِ وَ اِسمِ ایلعازَر اَ بیرو درِ خُنِیُ خُ مِشَ کِ اَمِ بدنیُ پَرِ زخم بو. 21ایلعازَر آرزو دِشت خِ پَس مُندِه غذا اِ سفرِه اُ دارا، خودخا سِر کُنَ. اَتّی بدتر از ای، سَگُ اَ م یومَدِ نُ زَخمِ نَ لِس مِزَدِ. 22بلاخَرَه، اُ فَقِر مَردَک اُ فرشتَگو اُ نَ پِش برآ اِم پِغَمبَر بَردِ. اُ دارا اَ مَردَکُ اُ نَ خاک کَردِ. 23اُ مَردِ دارا وَ جَهَنَم ب رَ نُ اَمتو که دِشت عذاب م کَشی بالا رَ سِ کَنُ از دور، برآ اِم پِغَمبَراَ ب دی که ایلعازَرَ پِشیُ اَستَ. 24نَفَ خِ صدا اِ بلندِ ب گَ: ”ای پدرمِ برآ اِم، وَر مِ رَحم کُ نُ ایلعازَر رَ رایی کُ تَ سَر چُنگُل خا دَر اوکَ خیس بُکنَ نُ ز بُنِم نَ خ نَک کُنَ، وَخاطِرِکِ دَر ای آتِش عذاب م کَشُ.“ 25وَلِ برآ اِم جواب ب دا: ”ای فرزند، وَیاد بیآر کِ دَر زندگی، چیزِ خوبَ تو بَگرَفتی، وَلِ چیزِ بدَ ایلعازَر. آلا اُ اینجا دَر راحتی اَستَ نُ تو داری عذاب م کَشی. 26غِر از ای، بین ما اُ ش°ما ش کافِ کَلُنیَ تَ اُشُن کِ ب خا اِ از اینجا پِشِ تو بیَیَ نِ مِتنِ نُ اُشُنِ کِ اُنجا اَ اَستِ نِ مِتنِ پِشِ ما ب ییَیَ .“ 27ب گَ: ”نَفَ پدر، وَ تو التماس مِنُ ایلعازَر اَ وَ خُنِ بَبِ مِ رایی کُنی، 28وَخاطِرِکِ مِ پنج تا ب رادَر دارُ. ایلعاذَرَ رآیی کُ تَ وَ ب رادَرُن مِ اخطار ب دیَ، نَوَدا اُشُ اَ اینجا ب یَ نُ عذاب ب کَشِ.“ 29برآ اِم جواب ب دا: ”اُشُ موسی اُ پِغَمبَرونَ دارِه، وَ اُشُ گُشِ بدَ.“ 30اُ مَرد ب گَ: ”نه، ای پدر برآ اِم، اَگَ یَکِّ از مَردَگُ پِشِ شُ ب°رییَ، اُشُ توبَه مِ نِ.“ 31برآ اِم وَ اُ ب گَ: ”اَگَ اُشُ وَ موسی اُ پِغَمبَرُ گُش نَکنِ، اَتّی اَگَ کَسِ از مَردَگُ اَ زنده بشیَ، قانع ن مِ شَ.“»
Currently Selected:
انجیل لوقا 16: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
