انجیل لوقا 11
11
اِشطو دعا بُکنِ
1روزِ عیسی، یَک جآ دعا مِکَ. دَم که دعایُ تمام شَ، یکِّ از شاگردُ وَ اُ ب°گَ: «آقا، اَمتو کِ یحیی وَ شاگردُن خا دعا کردنَ یاد بدا، تو اَ وَ ما دعا کَردَنَ یاد دِ.» 2عیسی وَ شُ ب°گَ: «دَم که دعا مِ نِ، بُگِ:
”ای پدر،
نُم تو مقدّس بَشَ،
پادشایی تو ب یَ یَ،
3نُنِ رُزانِ ما رَ اَر رُز وَ ما ب دِه.
4گُنا اِ ما رَ بَخشَک،
وَخاطِرِ کِ ما اَ هَمِّ اُشُن که وَ ما قرض دارَ رَم بَخشِ.
نُ مَرَ وَ امتحان مَکَش.“»
5بَعد وَ شُ ب°گَ: «کَدَکِش مارَفیقِ دارَکه نِصفِ شُ پِشیُ ب°رییَ نُ بُگَ: ”ای رفیق، سَ تا نُ وَ مِ قرض بدِ، 6وَخاطِرِ کِ یکِّ از رَفیقُنمِ از سفر رَسیدَ نُ چیزِ ن دارُ که پِشیُ بِلُّ،“ 7وَ اُ اَ از دَرِ خُنَ جواب بدیَ: ”م نَ زَمَت مده. دَر قفلَ نُ گُچَگُن مِ خِ مِ رو نالینِ، ن مِتنُ از جاخا پُ شا نُ چیزِ وَ تو ب دا.“ 8وَ ش°ما مِگُ، اَتی اَگَ وَخاطر رفاقت، پُ ن شیَ نُ وَ اُ چیزِ ن دیَ، وَلِ وَخاطر سماجتیُ پُ مِ شُ نُ اَرچی لازم دارَ وَ اُ مِ دَ.
9نَفَ وَ ش°ما مِگُ، ب خا اِ کِ وَ ش°ما دادَ مِ شُ؛ ب گَردِ کِ پِدا مِنِ؛ ب زَنِ کِ دَر وَر ش ما وا مِ شُ. 10وَخاطِرِکِ اَرکَه ب خوا اَ، وَدَس م یارَ؛ نُ اَرکَه ب گَردَ، پِدا مِنَ؛ نُ اَرکه ب زَنَ، دَر وَرُ وا مِ شُ. 11دَر بِنِشما پدرِ اَستَ که، اَگَ پ سِ یُ از اُ ماییی ب خوا اَ، مارِ دَر دَسِ پسِ خا بِلَّ؟ 12یا اَگَ تُرمُغِ ب خوا اَ، غَزومِ دَر دَسیُ بِلَّ؟ 13آلا اَگَ ش°ما خِ هَمِّ بدیِ خا م فَمِ کِ با اَد وَ گُچَگُن خا چیزِ خوب ب دَ اِ، چِندِ بِشتر بَبِ آسمُنی ش°ما روحالقدسَ وَ اَر که از اُ ب خوا اَ، م بَخشَ.»
عیسی و بِعِلزِبول
14عیسی یَک دیو اِ گنگ بو، از یک کَسِ بور کَ، دَم که دیو بیرو ب°رَ، اُ گُنگ شروع کَ وَ اَرفِ ز دَ نُ اَمِّ مردم تعجب کَردِ. 15وَلِ بَضیا ب گُفتِ: «عیسی دیو رَ خِ کمکِ بِعِلزِبول که رئیس دیو آ اَستَ، بیرو مِ نَ.» 16بَقیَه اَ وَر امتحان کَردَنِ عیسی، هِی از عیسی مِخواستِ، ن شُنِ آسمُنی وَشُ شونی ب دیَ. 17وَلِ عیسی که از فکرِشُ خ وَ دِشت وَ شُ ب°گَ: «اَر مَملِکَتِ کِ وَرضدِّ خا تقسیم شیَ، وِرُ مِ شُ نُ اَر خُنِ کِ وَرضدِّ خا تقسیم شیَ، م لَمَّ. 18اَگَ شِطُنَ وَرضد خود خا تقسیم شیَ، نَفَ ش°تُ اُکومتیُ وَرقرارمِ مُنَ؟ وَر ایکه ش ما مِگِ مِ خِ کمکِ بِعِلزِبول که رییسِ دیو آ،اَستَ دیو آ رَ بیرو مِنُ. 19اَگَ مِ خِ کمکِ بِعِلزِبول دیو آ رَ بیرو مِنُ، شاگردُن ش°ما خِ کمکِ کِ اُش نَ بیرو مِ نِ؟ نَفَ شاگِردُنِ خودِشما، ش°ما رَ قضاوَت مِ نِ. 20وَلِ اَگَ مِ خِ قدرت خدا دیو آ رَ بیرو مِنُ، مطمئِن بَشِ کِ پادشایی خدا وَر ش°ما اُمدَ. 21دَم که مردِ پَرزُرِ که کامِل مُسلّحَ از خُنِ خا نگَبانی مِدَ، مالُ منالیُ دَر امانَ. 22وَلِ دَم که یَکِّ قویتَر از اُ وَ اُ اَملَ بُکنَ، اُنَ شکست مِدَ، سلاحِ کِ اُ مرد وَاُ توکل کَردَ از اُمِستُنَ نُ غَنیمَتا رَ قسمَت مِنَ. 23اَرکَ خِ مِ نیّیَ، وَرضدِّم نَ نُ اَرکَ خِ مِ جمع نَکنَ، ت نوُک مِنَ.
وَرگَشتَنِ روحِ پلید
24دَم کِ روح پلید از کَسِ بیرو م یااَ، وَ جاِ خُشکُ بِ اُ مِ رَ تَ جا اِ وَر استراحت پِدا کُنَ. وَلِ دَم که پِدا ن مِنَ خِ خا مِ گَ: ”وَ خُنِ کِ از اُ اُمدا، وَرِم گَردُ.“ 25دَم که وَرِم گَردَ، وَ خُنَ رَ جارو کردَ نُ مرتب م بینَ. 26نَفَ مِ رَ نُ اَفت روح بدتر از خودخا اَ م یارَ نُ اَمَّگی دَر مِ شَ نُ دَر اُ خُنَ جاگیرمِشَ. بعد آخِرُ عاقِبَتِ اُ شخص از اولیُ اَ بدتر مِشُ.»
27دَم کِ عیسی ای اَرفا رَ مِزَ، اُرتینِه از بِنِ جمعیت خِ صدا بلند ب°گَ: «خوش وَ آلِ زنِ کِ ت رَ ب زایی نُ وَ تو شیر ب°دا.» 28وَلِ عیسی ب°گَ: «وَرعَکس، خوش وَ حال اُشُ کِ کلام خدا رَ م یَشنِ نُ وَاُ عمل مِنِ.»
ن شونی یونسِ پِغَمبَر
29دَم که جمعیت زیادِ دورِ عیسی اضافه مِشَدِ، عیسی ب°گَ: «ای نسل چِ نسلِ بَدیَ! اُشُ اَمَش ن شوُنی م خآ اِ، وَلِ ن شونی وَ شُ دادَ ن مِ شُ غِر از ن شونی یونسِ پیغمبَر. 30وَرخاطِرِکِ اَمتو کِ یونس وَر مردمِ شَرِ نینوا ن شونی ب شَ، اَمتو اَ پ سِ اِنسان وَر ای نسل، ن شونی مِشُ. 31دَر رُزِ داوری، ملکۀ جنوب، خِ مَردُمِ ای نسل زندَه مِ شُ نُ اُشنَ مَکوم مِ نَ. وَخاطِرِ کِ اُ از اُسَرِ دنیا ب°یومَ تَ اِکمتِ سلیمان ب یَشنَ، وَ آلا سِ کُنِ، کَسِ کَلُتَر از سلیمان اینجیَ. 32دَر رُزِ داوری مردُمِ نینوا خِ مَردُمِ ای نسل زندَه مِ شَ نُ اُشنَ مَکوم مِ نِ، وَرایکه مردُمِ نینوا بعدِ اشنیدَنِ اَرفِ یونس، توبه کَردِ، وَ آلا سِ کُنِ، کَسِ کَلُتَر از یونس اینجیَ.
چراغ بدن
33ایچکَ چراغَ رُشِن مِنَ تا اُ نَ زِر بُکنَ یا زِرِ سوَدِ بِلَّ، وَجایُ چراغَ رو چراغدُ مِلِّ تا اَر کَ دَر شِیَ نورِ نَ بینَ. 34چَش تو، چراغ بدن تواَستَ. اَگَ چَش تو سالم بَشَ، اَمِ وجودِتُ پَرِ نور مِشُ. وَلِ اَگَ چَش تو فاسِد بَشَ، اَمِ وجودِتُ پَرِ تاریکی مِشُ. 35نَفَ وَهُش باش نَوَدا نورِ کِ دَر تواَستَ، تاریکی بَشَ. 36اَگَ تمام وجودِتُ پَرِ نور بَشَ نُ ایچ گُشِ از اُ تاریک ن بَشَ، وجودِتُ اذقَر نورانی مِشُ که مِگی وَلکه چراغِ دارَ وَ تو نور مِدَ.»
وای وَ حالِشما ای فَریسیسگُ نُ عالِمُنِ شریعَت
37عیسی اَنو اَرفِ مِزَ کِ، یکِّ از عالِمُنِ فرقه فَریسی، عیسی رَ وَر غذا خاردَ دعوت کَ. نَفَ عیسی اَ وَ خُنِیُ ب°رَ نُ سَر سفرَه بَشنَ. 38وَلِ دَم که اُ فَریسی ب دی کِ عیسی وَ رَسمِ یَهودیگُ، دَسِ خا پِش از غذا خاردَ، ن شُست، تعجب کَ. 39وَلِ خداوند عیسی، وَ اُ ب°گَ: «ش°ما فَریسی گُ بورونِ پیاله اُ دوری رَ تمیز مِ نِ، وَلِ دَرِخودِش ما از ط مَعُ بدی پَرَ! 40اِ نافَمُ، مَگَ اُ کِ بیرونَ د رُس کَردَ، دَرِنَ د رُس ن کَردَ؟ 41وَلِ از اُچیزِ کِ دَرِ خا دارِ، صَدَقَ ب دَ، تَ اَمَّ چی وَرشما پاک بَشَ.
42وای وَ حالِ ش°ما ای فَریسیگُ! ش°ما اُکمِ دَه یک دادَنَ وَر نعناع اُ پونَه اُ اَر جُر سبزی انجام مِدَ، وَلِ عدالتَ نَدید م گیرِه نُ از دوس دِشتَنِ خدا کُتَ ایی مِنِ. واجِبَ که اُکمِ ده یک دادَنَ وَجا ب یَره نُ در عدالت اُ دوس دِشتَنِ خدا اَ، کُتَ ایی نَکنِ. 43وای وَر ش°ما ای فَریسیگُ! وَخاطِرِکِ دُس دارِ دَر بِترین جا اِ کنیسه آ بَرشینِ نُ مردم دَر کوچه اُ بازار وَش°ما سلام بُکنِ. 44وای وَر ش°ما! وَخاطِرِ کِ ش ما مثلِ قَبرِ مِمُنِ که معلوم نیَّ نُ مردمَ بِ اُکه فَمِ از روشُ گرآ مِشَ نُ نجس مِشَ.»
45یکِّ از عالِمُنِ شریعَت دَرجواب عیسی ب°گَ: «استاد! تو خِ ای اَرفا وَ ما اَ توهین مِنی.» 46عیسی ب گَ: «وای وَر ش°ما اَ، ای عالِمُنِ شریعَت، کِ بارِ سِنگی رو پَشتِ مردم مِلِّ، وَلِ خُدِش ما حاضر نیِّ وَر کمک کَردَ اَتّی چُنگُل خا تَکُ ب دَ. 47وای وَر ش°ما کِ وَر پیغمبرُنِ کِ اجدادِش ما اُشنَ بکُشتِ، مَقَبرَه د رُس مِنِ! 48نَفَ ایطُ ش ما شاهِدِ کارِ اجدادِخا اَستِ نُ کارِشنَ تأیید مِنِ. اُشُ پیغمبَرُ نَ ب کُشتِ نُ ش°ما اَ مَقَبرَ اِشنَ درُس مِنِ. 49وَر اَمی حکمتِ خدا مِ گَ ”مِ وَر شُ پیغمبَرُنُ رَسوُلُ رآیی مِنُ. وَلِ بعضِ رَ مِ ک شِ نُ بعضِ رَ عذاب مِدِ.“ 50تَ، خونِ هَمِّ پیغمبرُنِ کِ خونشُ از بنایِ عالَم تَ آلا رِختَ ش°تَ، وَر گردن ای نسل بَشَ. 51از خونِ هابیل گ رَفتَ تَ خونِ زکریا پیغمبر کِ بین قُربُنگاه اُ جا اِ مقدس رِختَ شَ. وَ ش°ما مِگُ کِ مردُمِ ای نسل، اِساب تمامِ ای کارا رَ پس مِ دَ. 52وای وَ حالِ ش°ما ای عالِمُنِ شریعَت! ش ما ک لیدِ دَرِمعرفتَ وَردِشتَ. نه خود ش ما دَر مِشَ نُ نه مِلِّ اُشُن که مخوآ اِ، دَر شَ.»
53دَم که عیسی از اُنجا بیرو ب°رَ، معلِمُنِ توراتُ فَریسی گُ عیسی رَ سَخت تحت فشار بِشتَنُ نُ اُنَ تحریک کَردِ تا درباریِ خِلِ چیزا اَرفِ بزَنَ. 54اُشُ منتظر بودِ تَ از اَرفِیُ، چیزِ پِدا بُکنِ نُ اُنَ گیر پَرنِ.
Currently Selected:
انجیل لوقا 11: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
