انجیل لوقا 10
10
عیسی هفتاد تا شاگردَ رآیی مِنَ
1بعد از اُ، خداوندْ عیسی، هفتاد نَفَرِ د°گَ اَز شاگِردُنَ انتخاب کَ نُ اُشنَ دوتا دوتا پِش از خودخا وَ اَر شهرُ جآاِ که خودیُ مِخواستَک اُنجا ب رَیَ رایی کَ. 2وَشُ ب°گَ: «محصول زیادَ، وَلِ کارگر کَم. نَفَ، از صابِ محصول خواهِش کُنِ، وَر د رُ کَردَنِ مَحصولِ خا کارگَر رایی بُکنَ. 3ب رَاِ! مِ ش°ما رَ مِثلِ بَرَّ آ بِنِ گرگُ رایی مِنُ. 4خِ خا نه کیسِه پول وَدَرِ نه بغچَه نه کُش. دَر رَ وَر سلامُ اَوالپَرسی کَردَ وَقتِخا تلف مَکنِ. 5وَ اَر خُنِ کِ وَ اُ دَر مِ شَ، اول بُگِ: ”در ای خُنَ صُلح اُ سلامتی بَشَ.“ 6اَگَ دَر اُ خُنَ کَسِ اَلِ صُلح اُ سلامتی بَشَ، بَرکَتِ سلامِ ش°ما رویُ مِمُنَ؛ وگرنه، وَ خودِ ش°ما وَرِ م گَردَ. 7در اُ خُنَ مُنِ نُ اَرچی وَ ش°ما ب دادِ، ب خَرِ نُ ب شَمِ، وَخاطِرِکِ مزدِ کارگر اَقِنَ. از ای خُنَ وَ اُ خُنَ مَرَ. 8اَردَم که وَ شَرِ ب رَفتِ نُ ش°ما رَ قبول کَردِ، اَر چی پِش ش°ما بِشتِ، ب خَرِ. 9مَرِضُنِ اُنجا رَ شفا ب دَ نُ وَشُ بُگِ: ”پادشایی خدا وَ ش°ما نزدیک ش°تَ.“ 10دَم که وَ شَرِ ب رَفتِ وَلِ ش°ما رَ قبول ن کَردِ، دَر کوچَ اِ اُ شهر ب رَ نُ بُگِ: 11”ما اَتّی خاکِ رَکِ ازشَرِ ش°ما رو پُ اِ ما ش نَستَ، وَر ضِدِّش°ما م تَکُنِ. وَلِ اینَ فَ مِ کِ پادشایی خدا وَش ما نزدیک ش°تَ.“ 12مطمئِن بَشِ دَر رُزِ داوری، تحمل جزا وَر مَردُمِ شَرِ سُدوم آسُ تَرَ تَ وَر مَردُمِ اُ شهر.
13وای وَر ش ما، ای مَردُمِ خورَزین! وای وَر ش ما، ای مَردُمِ بِیتصِیْدا! وَخاطِرِ کِ اَگَ معجزَه اِ کِ دَر شَرِ ش°ما انجام شَ دَر شَرِ صور اُ صیدون مِشَ، مردم اُنجا خِلِ پِشتَر از ای، پلاس بَر خا مِکَردِ، دَر خاکستر مِشنَستِ نُ توبه مِکَردِ. 14وَلِ دَر رُزِ قیامَت، تحمل جزا وَر مَردُمِ صورُ صیدون آسُ تَرَ تَ وَر ش°ما. 15وَ تو ای شَرِ کَفَرناحوم، تَ آسمُ خودخا ب لِ مِنی؟، نه تَ قَعرِ جَهَنَم پایی کَشیدَه مِشِ.
16اَرکَ وَ اَرفِش°ما گُش بُکنَ، وَ مِ گُش دادَ نُ اَرکَ ش°ما رَ قبول نَکنَ، م°نَ قبول ن کَردَ؛ وَ اَر کَ م°نَ قبول نَکنَ، اُ کِ منَ رآیی کَردَ رَ، قبول نَکردَ.»
وَرگَشتِ اُ هفتاد نَفَر
17اُ هفتاد نَفَر خِ خوشحالی وَرگَشتِ نُ ب گُفتِ: «آقا، اَتّی دیو آ اَ خِ گفتنِ نُمِ تو از ما اطاعت مِ نِ.» 18عیسی وَ شُ ب گَ: «مِ شِطُنَ ب°دیدُ کِ شطُ مثلِ پا اَ از آسمُ ب یَفتی. 19مِ ش°ما رَ قدرت دادا کِ مارُ نُ غَزومُ نُ تمامِ قدرت دشمَ نَ زِرِ پُ بِلِّ نُ ایچچی وَ ش°ما ضرر ن مِ زَنَ. 20وَلِ از ای خوشحال ن بَشِ کِ ارواح پلید از ش°ما اطاعت مِ نِ، شادی ش°ما از ای بَشَ کِ نُمِش ما دَر آسمُ ن ویشتَ ش°تَ.»
21اَمُ دَم، روحالقدس وَ عیسی شادی زیادِ ب دا نُ عیسی ب°گَ: «ای پدر، مالک آسمُ نُ زمی، ت رَ شکر مِنُ کِ ای اَقااِقَ از اُشُن که عاقِلُ فَمیدَه اَستِ زِر کَردِ وَلِ وَر اُشُن که مِثلِ گُچَگُنِ خوردِ، وَرملا کردِ. بله، ای پدر، وَخاطِرِ کِ خوشنودی تو دَرای بو. 22پدر مِ، اَمَّ چیزَ وَ اختیارِ مِ اِشتَ. ایچ کَ پ سَر ن مِشناسَ غِرِ پدَر، ایچ کَ پدَرَ ن مِشناسَ غِرِ پسَرُ اَرکَ کِ پ سَر ب خوا اَ پدرَ وَشُ بَشناسُنَ.»
23بعد دَر خِلوَت، رو وَ شاگردُ ب°کَ نُ ب°گَ: «خوش وَ حال چَشِ کِ اُچیزِ کِ ش°ما م بینِ، م بینَ. 24وَخاطِرِکِ وَ ش°ما مِگُ خِلِ از پیغمبَرُ نُ پادشاهُ آرزو دِشتِ اُچیزِ کِ ش°ما م بینِ، بینِ نُ ن دیدَ، وَ اُچیزِ کِ ش°ما م یَشنِ، ب یَشنِ نُ ن یَشنیدَ.»
مَثَل سامری خوب
25روزِ یکِّ از عالِمُنِ شریعت پُشَ نُ وَر امتحان کردنِ عیسی از اُ پَرسی: «ای اُستاد، چکار بُکنُ تَ زندگی اَبَدی رَ وَ اِرث بَرُ؟» 26عیسی دَر جواب ب°گَ: «دَر تورات چِ زِ ن ویشتِ یَ؟ از اُ چِ زِ م فَمی؟» 27اُ عالِم جواب ب°دا: «”خداوندْ خدا اِ خود خا خِ تمامِ دلُ خِ تمامِ جُنُ خِ تمامِ قوّتُ خِ تمامِ فکر خا محبت کُ“؛ نُ ”اَمسااِه خا اَ مثلِ خودخا محبت کُ.“» 28عیسی ب°گَ: «جواب د°رُس ب دادی. ای کارَ بُکنَک که زندگی مِنی.»
29وَلِ اُ وَرایکه خودخا توجیه بُکنَ از عیسی پَرسیدَک: «اَمسااِه مِ کِ نَ؟» 30عیسی دَر جواب ایتُ ب°گَ: «مردِ از شَرِاورشلیم وَ شَرِ اَریحا مِرفتَک. دَر رَ وَدَسِ دوزُّ بیَفتی. اُشُ اُ نَ لیسک کَردِ، چو ب زَدِ، نُ نیمهَ جُ اُنَ وِل کَردِ نُ ب رَفتِ. 31از قضا یَک کاهِنِ معبد که دِشت از اَمُ رَ گ رآ مِشَ، دَم که چَشِیُ وَ اُ مردَک بیَفتی، رِ خا کج کَ نُ از سوُنِ د°گِ جَدَ ب°رَ. 32یَکِّ از لاویگُ که اُ اَ خادمِ معبد بو، دَم که وَ اُنجا برَسی نُ اُ مردَکَ ب دی، رِ خا کج کَ نُ از سوُنِ د°گِ جَدَ ب°رَ. 33وَلِ یَک مسافرِ سامری دَم که وَاُنجا برَسی نُ اُ مردَکَ ب دی، دلیُ وَرُ ب سُختَک. 34نَفَ پِشِ یو ب°رَ نُ رو زَخمِ یُ شراب ب رِختَک، روغَ مالینُ بَستَک. بعد اُ نَ رو خَر خا بِشتَکُ وَ کاروانسرا اِ بَردَکُ از اُ پرستاری کَ. 35رُزِ بعد، دوُ سکه وَ اندازَ اِ دستمزد دو رُز اِ یک کارگر وَ صابِ کاروانسرا ب°دادکُ ب گَ: ”از ای مرد پرستاری ب کُ نُ اَگَ بِشتَر از ای خرج کَردی، دَم که وَرگَردُ وَ تو مِ دا.“ 36آلا وَن ظَر تو کَ دَک از ای سَ نَفَر، اَمسااِ اُ مردِ بو کِ وَدَسِ دوزُّ بیَفتی؟» 37عالِم جواب ب°دا: «کَسِ کِ وَ اُ آدَم رَحم کَ.» عیسی وَ اُ ب°گَ: «برُ نُ تو اَ اِم کارَب کُ.»
دَر خُنِ مریم اُ مارتا
38دَم کِه دَر رَ مِرَفتِ، وَ دهِ وارِد شَ. اُنجا زنِ وَ اِسمِ مارتا عیسی رَ وَ خُنِ خا دعوت کَ. 39مارتا خوا رِ دِشت وَ اِسمِ مریم. مریم پِش پُ اِ خداوندْ عیسی ش نَستَ بو نُ وَ اَرفِیُ گُش مِکَ. 40وَلِ مارتا کِ بِشتَر خِ کارِ پذیرایی مشغول بو، پِشِ عیسی ب°یومَ نُ ب°گَ: «آقا، وَر تو مهم نیّیَ کِ خوارِمِ م°نَ وِل کَردَ تَ یَکَّ از مِمُنُ پذیرایی بُکنُ؟ وَ اُ بُگَک کِ بیَیَ، م°نَ کمک بُکنَ!» 41وَلِ خداوند عیسی جواب ب°دا: «مارتا! مارتا! ت رَ خِلِ چِیزآ نگرانُ دلواپَس مِ نَ، 42ولِ فقط یک چیز لازمَ؛ مریم اُ سَهمِ خوبَ انتخاب کَردَ، کِ از اُ د گَ گ رَفتَ ن مِ شُ.»
Currently Selected:
انجیل لوقا 10: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
