انجیل یوحنا 6
6
عیسی پنج هزار نفرَ غذا مِدَ
1بَعد از ای، عیسی وَ اُ دَسِ دریاچۀ جلیل کِ اَمُ دریاچِه تیبِریه اَستَ، ب°رَ. 2جمعیت زیادِ وَ رَدیُ ب رَفتِ، وَخاطِرِ کِ نشونی آ اُ معجزَ اِ کِ خِ شفا دادَنِ مریضُ مِکَ، دیدَ بودِ. 3عیسی رو یَک کُ اِ برَ نُ خِ شاگردُن خا اُنجا بَشنَ. 4عید پِسَخِ یهودیگُ نزدیک بو. 5دَم کِه عیسی سِ کَ نُ ب دی کِ جمعیت زیادِ و سوُنی یُ م یا اِ، وَ فیلیپُس ب°گَ: «از اَگجا نُ بَستُنِ تَ ای مردم بخَرِ؟» 6ای نَ ب°گَ تَ اُنَ امتحان بُکنَ، وَخاطِرِ کِ عیسی خودیو خوب م فَمی چکار م خوا اَ بُکنَ. 7فیلیپُس ب گَ: «د وِست دینار نُ نَ بَستُنِ بَس نیَّ، اَتی اَگَ اَر کَدَکِشُ فقط کَم کِ ب خَرِ.» 8یکِّ د°گِ از شاگردُ وَ اسمِ آندریاس، کِ ب رِ شَمعون پِطرُس بو، وَ عیسی ب°گَ: 9«پ سَرکِ اینجا اَستَ کِ پنج تا نُنِ جُوُ دوُتا ماییی دارَ، وَلِ ایشُ اَگجا ای خلقَ سِر مِ نَ؟» 10عیسی ب°گَ: «مردمَ بَرشُنِ.» اُنجا جا اِ سر سبزِ بو. اُ جمعیت کِ نزدیک پنجهزار مرد بودِ، بَشنَستِ. 11اَم دَم عیسی نُنا رَ وَردِشتَکُ بعد از ایکِ شکر ب کَ، نُنا رَ بِنِ اُشُ کِه ش نَستَ بودِ بَخش کَ نُ ماایی آ رَ اَمقَر کِ مِخواستِ وَ شُ ب دادَک. 12دَم کِه بخاردِنُ سِر شَدِ، عیسی وَ شاگردُن خا ب°گَ: «تَکَّ اِ مُندِ نُنا رَ جمع بُکنِ تَ ایچی هدر ن ریَ.» 13نَفا اُشنَ جَمع کَردِ نُ از تَکَّ اِ مُندَه اُ پنج تا نُنِ جُوِ کِ اُ جمعیت خاردَ دِ، د وازدَ س وَد پَر شَ.
14مردم خِ دیدن ای نشونی اُ معجزِه که عیسی انجام دادَ بو، ب گُفتِ: «وَ راستی کِ اُ اَمُ پیغمبریَ کِ با اَد وَ ای دنیا ب یَ یَ.» 15عیسی دَم کِه فَمی کِ اُشُم خوآ ب یَ یِ وَ زور اُ نَ بَرِ نُ پادشاه بُکنِ، از اُنجا ب رَ نُ، یَکَّه د°گَلِ وَ کُ ب°رَ.
رَ رَفتَنِ عیسی رو اُو
16دَم بِ گَ، شاگردُنِ عیسی وَ سوُنِ دریاچَه ب رَفتِ 17نُ س وارِ قااِق بش°دِ، وَ اُ دَسِ دریاچَه، وَسونِ کَفَرناحوم اَرکَت کَردِ. اَوا تاریک ش°تَ بو، وَلِ عیسی اَنو پِشُّشُ ن یُمدَ بو. 18اِم دَم بو کِ، دریاچَه وَخاطر بادِ شدیدِ، طوفانی ب°شَ. 19دَم کِه حدود یک فرسخ پِش رَفتَدِه، عیسی رَ ب دیدِ کِ رو دریاچَه رَ مِ رَ نُ وَ قااِق نزدیک مِشُ. نَفَ اُشُ خِلِ ب تَرسیدِ. 20وَلِ عیسی وَ شُ ب°گَ: «مِ اَستُ؛ مترسِ.» 21بَعد مِ خاستِ اُ نَ س وارِ قااِق بُکنِ، کِ قااِق اَمُ دَم وَ جا اِ، برَسی که ایشُ مِخواستِ برَ.
مِ اَستُ، اُ نُنِ که زندگی مبَخشَ
22رُزِ بعد، جماعتِ کِ اُ دَسِ دریاچَه مُندَدِ، ب دیدِ کِ فقط یک قااِق، اُنجا بودَهَ نُ عیسی خه شاگردُن خا س وارِ اُ نَشتَدَ بلکه شاگردُ تنها رفتَدِ. 23اَمدَم چِند تا قااِقِ د گَ اَ از تیبِریه ب یومَدِ نُ نزدیک اُجا اِ ب رَسیدِ کِ اُمردم، بعد از شکرگزاری خداوند، نُ خاردَدِ. 24نَفَ دَم کِه مردم فَمیدِ کِ نه عیسی اُنجا اَستَ نُ نه شاگردُنیُ، دَر اُ قااِقا س وار شَدِ نُ وَ شَرِ کَفَرناحوم ب رَفتِ تَ وَرَدِ عیسی ب گَردِ.
25دَم کِه اُ نَ اُ دَسِ دریاچَه ب دیدِ، وَ اُ ب گُفتِ: «اُستاد، کِی بیُمدَی اینجا ؟» 26عیسی ب°گَ: «اَقِقَتَ وَش ما مِگُ که، وَرَد مِم گَردِ نه وَخاطِرِ نشونی اُ معجزَ اِ کِ دیدَ، بلکه وَخاطِرِ اُ نُن إِ کِ ب خاردِ نُ سِرشَدِ. 27وَر غذا که فانی اَستَ، کار مَکنِ، بلکه وَر اُ غذا اِ کار بُکنِ که تَ زندگی ابدی مِمُنَ، غذا اِ که پ سِ انسان وَ ش°ما مِ دَ. وَخاطِرِ کِ خد اِ بَبُ پسِ انسانَ تأیید کَردَه.» 28بَعد اُشُ از عیسی پَرسیدِ: «چه کارِ بآ اَد بُکنِ که کار إِ که خدا از ما م خوا اَ رَ انجام ب دَ؟» 29عیسی وَشُ جواب ب°دا: «کارِ خدا که م خوا اَ انجام ب دَ اینَ که وَ اُ کَسِ که رآیی کَردَ، ایمان ب یَرِ.» 30اُشُ ب گُفتِ: «چه نشونیُ معجزه وَر ما مِنی تَ خِ دیدنیُ وَ تو ایمُ ب یَرِ؟ چکار مِنی؟ 31اجدادِ ما دَر بیابُ، مَنّا ب خواردِ، اَمُ نُنِ که از آسمُ مباری؛ اَمتُ کِ در ن ویشتَ اِ مقدس ن ویشتَ ش°تَ: ”موسی پیغمبر از آسمُ وَ شُ نُ ب°دا تا ب خَرِ.“» 32بعد عیسی ب گَ: «اَقیقت وَش ما مِگُ که، موسی نَبو کِ اُ نُ نَ از آسمُ وَ ش°ما ب°دا، بلکه بَبِ آسمُنی مِ استَ کِ اُ نُنِ حقیقی رَ از آسمُ وَ ش°ما مِدَ. 33وَخاطِرِ کِ نُنِ خدا، اُ نَ کِ از آسمُ پایی میآ اَ نُ وَ دنیا، زندگی م بَخشَ.» 34بعد اُشُ ب گُفتِ: «آقا ای نُ نَ اَمِشَ وَ ما بدِ.» 35عیسی وَ شُ ب°گَ: «مِ اَستُ، اُ نُنِ که زندگی مبَخشَ. اَر کَه پِشِ مِ بیَ یَ، گُشنَ ن مِشُ، نُ اَر کَه وَ مِ ایمان ب یَرَ ایچ دَم تُشنَه ن مِشُ. 36ولِ اَمتو که وَ ش°ما ب گُفتُ، أَر چِند که م°نَ دیدَ، وَلِ اَنو وَ مِ ایمُ نْ مِیَرِ. 37اَمِ اُشُن کِه بَبِ آسمُنی وَ مِ مِدَ، پِشِ مِ م یآ إِ؛ وَ اَر کَسِ کِ پِشِ مِ بیَ یَ، اُ نَ ایچ دَم رَد ن مِ نُ. 38وَخاطرِ که مِ از آسمُ پایی ن یُمدا تَ خواست خودخا انجام ب دا، بلکه اُمدا تَ خواستِ اُ کِم نَ رآیی کَردَ رَ وَ انجام برَسُنُ. 39وَ خواست کَسِ کِ م نَ رآیی کَردَه اینَ کِ از اَمِّ اُشُن کِ اُ وَ مِ دادَ، ایچ کَدَکَ از دس ن دا، بلکه اُشنَ دَر رُزِ آخر زِندَ بُ کنُ. 40وَخاطِرِ کِ خواست بَبِ آسمُنی مِ ای نَ کِ اَر کَه وَ پسَر سِ کُنَ نُ وَ اُ ایمان ب یَرَ، زندگی ابدی رَ دارَه نُ مِ دَر رُزِ آخر اُ نَ زِندَ مِنُ.»
41بَعد یهودیگُ غرغر کَردِ، وَرخاطرِکه عیسی ب گَ:«مِ اَستُ، اُ نُنِ کِ از آسمُ پایی اُمدَ.» 42اُشُ مِگفتِ: «مَگَ ای مرد، عیسی پ°سِ اِیسُف نیّیَ کِ ما بَبُ نُ مُکِنَ مِشناسِ؟ نَفَ ش°تُ آلا مِ گَ، ”مِ از آسمُ پایی اُمدا؟“» 43عیسی ب°گَ: «ایذقَر خِ اَم غر غر مَکنِ. 44اِیچ کَ ن مِتنَ پِشِ مِ ب یَیَ مَگَ ایکه بَبِ آسمُنی کِ م°نَ رایی کَردَ اُ نَ وَ سونِ مِ ب یَرِ، وَ مِ دَر رُزِ آخر اُ نَ زِندَ مِنُ. 45دَر ن ویشتَ اِ پیغمبَرُ اُمدَ که: ”اَمَّ اُشُ از خدا تعلیم م گیرِ.“ نَفَ اَر کَه از بَبِ آسمُنی اَشنیدَ نُ از اُ تعلیم گ رَفتَ، پِشِ مِ م یآ اَ. 46ایچ کَ بَبِ آسمُنی رَ ن دیدَ، مَگَ اُ کَسِ که از سونِ خدا اَستَ؛ اُ بَبُنَ دیدَ. 47اَقیقَتَ وَش ما مِگُ که، اَر کَه ایمان دارَ، زندگی ابدیَ دارَ. 48مِ اَستُ، اُ نُنِ که زندگی م بَخشَ. 49اجدادِ ش°ما، دَر بیابُ مَنّا ب خاردِ، وَلِ آخِریُ مَردِ. 50اینَ اُ نُنِ کِ از آسمُ پایی م یآ اَ، که اَر کَ از اُ ب خَرَ، ن مِ میرَ. 51مِ اَستُ، اُ نُنِ که زندگی م بَخشَ اَمُ که از آسمُ پایی بیُمَ. اَگَ کَسِ از ای نُ ب خَرَ، تَ ابد زندَه مِ مُنَ. اُ نُنِ کِ مِ مِدا تَ دنیا زندگی دِشتَ بَشَ، بدن مِ اَستَ.»
52بِنِ یهودیگُ بحث بشَ کِ «ای مرد ش°تُ مِ ت نَ بدن خا وَ ما ب دیَ تَ ب خَرِ؟» 53نَفاعیسی وَ شُ ب°گَ: «اَقِقَتَ وَش ما مِگُ، کِ تا بدن پ سِ انسانَ ن خَرِ نُ خونِ نَ ن شَمِ، دَر خا زندگی ن دارِ. 54اَرکَه بدنِ م°نَ ب خَرَ نُ خونِ م°نَ ب شَمَ، زندگی ابدی دارَ، وَ مِ دَر رُزِ آخر اُ نَ زِندَ مِنُ. 55وَخاطِرِ کِ بدن مِ خوراک اَقیقی اَستَ نُ خونِ مِ شَمیدَنیِ اَقیقی. 56کَسِ کِ بدنِ م°نَ م خارَ نُ خونِ م°نَ م شَمَ، دَر مِ ساکن مِشُ نُ مِ دَر اُ. 57اَمتو کِ بَبِ آسمُنی زندَ م°نَ رآیی کَ نُ مِ وَخاطِرِ بَبِ آسمُنی زِندَ اَستُ، أَمطورَ اَر کَ از مِ ب خَرَ وَ خاطِرِ مِ زندَ مِمونَ. 58اینَ نُنِ کِ از آسمُ پایی بیُمَ؛ نه مثل اُ نُنِ که اجدادِ ش ما ب خاردِ وَلِ مَردِ؛ بلکه اَر کَ از ای نُ ب خَرَ، تا ابد زنده مِ مُنَ.» 59عیسی ای اَرفا رَ زمانِ ب°گَ کِ دَر یَکِ از کنیسه آ دَر کَفَرناحوم تعلیم مِدادَک.
اعترافِ پِطرُس
60خِلِ از شاگردُنِ عیسی خِ اَشنیدن ای اَرفا ب گُفتِ: «ای تعلیم خِلِ مُشکِلَ، کِ مِ ت نَ اُنَ قبول بُکُنَ؟» 61وَلِ عیسی کِ مفَمی شاگردُنیُ دربار ای اَرف غرغر مِنِ، وَشُ ب°گَ: «اَمی اَرف ش ما رَ از رَ بی رَ مِنَ؟ 62نَفا اَگَ پ سِ انسانَ بینِ کِ بالا مِ رَ وَ اُنجا اِ که قبلا بودَ، چکار مِ نِ؟ 63روح خدا اَستَ کِ زندگی مِدَ؛ جسم ن مِتنَ زندگی ب دِیَ. ای اَرف إِ کِ مِ وَ ش°ما ب گُفتُ، روحُ زندگیَ. 64وَلِ بعضِ از ش°ما اَستِ کِ ایمُ ن مِیَرِ.» عیسی ای أَرفَ ب زَ و خاطرِ ایکه از اَمُ اول م فَمی چه کسانِ ایمُ ن مِیَرِ نُ کِ اَستَ که اُ نَ تسلیم دشمَ مِ نَ. 65وَ بَعد بگَ: «وَر اَمی وَ ش°ما ب گُفتُ ایچکَ ن مِتنَ پِش مِ بیَ یَ، مَگَ اُ کهِ، از سونِ بَبِ آسمُنی وَ اُ بخشیدَه ش°تَ بَشَ.»
66بعد از ای، خِلِ آ از شاگردُن عیسی از اُ رو گَردُ ب شَدِ نُ، د°گَ وَرَدیُ ن رَفتِ. 67نَفَ عیسی وَ اُ د وازدَ شاگرد ب°گَ: «ش°ما اَ م خوا اِ ب رَاِ؟» 68شَمعون پِطرُس جواب ب°دا: «آقا، پِشِ کِ ب رَ اِ؟ اَرف إِ زندگی ابدی پِشِ تواَستَ. 69نُ ما ایمُ آردَ نُ فَمیدَ کِ تو اَمُ قدّوسِ خدا اَستی .» 70عیسی وَشُ ب گَ: «مَگَ ش°ما د وازدَ نَفَرَ مِ انتخاب ن کَردا؟ وَلِ، یکِّ از ش°ما یک اِبلیسَ.» 71عیسی درباره یهودا، پ°سِ شَمعون اِسْخَریوط گَپ مِزَ، کِ یَکِّ از اُ دوازدَ نَفَرَ بو .وَرخاطرِکه عیسی م فَمی بعد از مدَتِ یهودا اُنَ تسلیم مِنَ.
Currently Selected:
انجیل یوحنا 6: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
