انجیل یوحنا 5
5
شفا اِ مرد علیل
1چِن وقت بعد، عیسی وَر یکِّ از عیِد یهود وَ شرِ اورشلیم ب°رَ. 2دَر اورشلیم، پِش «دروازِ گُسفِ» حوضِ بو که وَ ز بُنِ آرامی که یهودیگُ وَ آ زبان حرفِ، مزَنِ وَ اُ «بِیتحِسْدا» مِگِ که پنج تا اِیوُ دارَ. 3اُنجا تعدادِ زیادِ از عَلیلُ، یعنِ کُرُنُ شَلُّ نُ فَلَجُ خُ مِشَدِ [وَ معطل بودِ که اُ تَکُ بخَرَ.] 4[وَخاطِرِ کِ اُشُ فکر مِکَردِ هر چِند وَقتِ، یکِّ از فرشتَگُنِ خداوند پایی میآ اَ نُ اُکَ رَ تَکُ مِدَ؛ اوّلین کَسِ کِ بعد از تَکُ خاردَنِ اُو دَرِ حوض مِرَفتَک، از اَر مَرَضِ کِ دِشت، شفا پِدا مِکَ.]
5اُنجا، مردِ بو کِ سی اُ هشت سال علیل بو. 6دَم کِه عیسی اُ نَ اُنجا ب دی کِ خُوَ نُ فَمی کِ از دِریَ اُنجا اَستَ، از اُ پَرسی: «م خا ایی که شفا بگیری؟» 7مرد علیل ب°گَ: «آقا، کَسِ رَ ن دارُ کِ دَم کِه اُو تَکُم خارَه، م°نَ دَر حوض بَرَ، تَ دَمِ که مِ خود خا وَ اُنجا ب رَسُنُ، کَسِ دْگِ پِش از مِ دَر مِشُ.» 8عیسی وَ اُ ب°گَ: «پُ شُ، نالینِ خا وَردارَکُ رَ برُ.» 9اُ مرد دَر اَمُ دَم شفا بگرَنُ نالینِ خا وَردِشتَکُ وَرَ ب یَفتی.
اُ رُز، روزِ شبّات بو. 10نَفَ کَلُنُنِ یهود وَ مردِ که شفا گ رَفتَ بو ب گُفتِ: «امرُز شبّاتَ نُ شرعا وَر تو جا اِز نیَّ کِ نالینِ خا وَدَری اُ برِ.» 11اُ جواب ب°دا: «اُ کِ م°نَ شفا ب°دا وَ مِ ب گَ، ”نالینِ خا وَردارَکُ رَ برُ“.» 12از اُ پَرسیدِ: «اُ کِ وَ تو ب°گَ نالین خا وَ دَری نُ رَ ب رِ، کِ بو؟» 13وَلِ اُ مردِ که شفا گرَفتَ بو ن مِفَمی اُ کِنَ، وَخاطِرِ کِ عیسی دَر وسط جمعیتِ اُنجا، غیب ش°تَ بو.
14بعد از اُ، عیسی اُ نَ دَر معبد وَدی کَ نُ وَ اُ ب°گَ: «سِ کُ، آلا خوب ش تِ، د°گَ گناه مَکُ تَ چیز بدترِ سر تو ن یَیَ.» 15اُ مرد ب°رَ نُ وَ کَلُنُنِ یهودیگُ ب°گَ: «اُ کِ م°نَ شفا ب°دا، عیسی بو.»
اقتدار پ سَر
16وَ اَمی خاطِر بو که کَلُنُنِ یهودیگُ عیسی رَ اذیت مِکَردِ، وَرای کِ دَر رُزِ شبّات، ایتُ کارا مِکَ . 17جواب عیسی ای بو کِ «پدر مِ اَنو کار مِ نَ، مِ اَ کار مِ نُ.» 18وَ اِم خاطر، یهودیگُ خِلِ بِشتر مِخواستِ اُنَ بُکشِ، وَخاطِرِ کِ نه فقط اُکمِ رُزِ شبّاتَ مِشکَستَک، حتی خدا رَ بَبِ خا صدا مِکَ نُ خود خا خِ خدا براوَر مِکَ.
19نَفَ عیسی ایطُ جواب بدا: «اَقِقَتَ، وَش ما مِگُ کِ پْسَر از خا کارِ ن مِتنَ بُکنَ مَگَ کارِ کِ م بینَ بَبِ آسمُنی انجام م ِدَ؛ وَخاطِرِ کِ اَرکارِ کِه بَبِ آسمُنی مِ نَ، پْسَرَ اَمُ کارَ مِ نَ. 20وَخاطِرِ کِ بَبِ آسمُنی، پْسَرَ دُس دارَ نُ اَر کارِکه خودیُ مِنَ وَ اُ شوُنی مِدَ وَ کارِ إِ کَلُتَر از ای اَ وَ اُ شوُنی مِدَ تَ ش ما اِرُ شَ. 21وَخاطِرِ کِ اَمتو کِ بَبِ آسمُنی مَردَگُ نَ زِندَ مِنَ نُ وَ شُ زندگی م بَخشَه، پْسَر اَ وَ اَرکَه ب خوا اَ، زندگی م بَخشَه. 22بَبِ آسمُنی کَسِ رَ داوری ن مِنَ، بلکه تمام کارِ داوری رَ وَ پْسَر دادَ. 23تَ اَمِّ مردم وَ پْسَر اُرمت بِلِّ، اَمتو کِ بَبِ آسمُنی رَ اُرمت مِنِ. اَر کَسِ کِ پْسَرَ اُرمت ن مِلَّ، وَ بَبِ که پ سَرَ رایی کَردَ اَ اُرمت نِشتَ. 24اَقِقَتَ وَش ما مِگُ که، اَر کَه کلامِ م°نَ گُش بُکنَ نُ وَ خدا که م نَ رآیی کَردَ ایمُ ب یَرَ، زندگی اَبدی دارَ نُ داوری ن مِشُ بلکه از مرگ وَ زندگی منتقل اِشتَ. 25اَقِقَتَ وَش ما مِگُ، دَمِ م رَسَ، بلکه اَمی آلا رَسیدَه، کِ مَردَگُ صدا اِ پ°سِ خدا رَ م یَشنِ نُ اُشُن کِ م یَشنِ، زندَه مِ شَ. 26وَخاطِرِ کِ اَمتو کِ بَبِ آسمُنی دَر خا زندگی دارَ، وَ پْسَر اَ بخشیدَ کِ دَر خا زندگی دِشت بَشَ، 27نُ وَ پ سَر اقتدارَ دادَ تَ داوریَ بُکنَ، وَخاطِرِ کِ پ سَر اَمُ پ سِ انسانَ. 28از ای اَرفا تعجب مَکنِ، وَر ای کِ دَمِ م رَسَ کِ اَمِّ اُشُ کِ دَر قبرِ، صدااِ پ سَرَ م یَشنِ 29نُ بیرو م یا اِ. اُشُن کِ کار خوب کردَ بَشِ، زندَه مِشَ کِ تَ وَ ابد زندگی بُکنِ، نُ اُشُن کِ بدی کردَ بَشِ، زندَه مِشَ که داوری شَ. 30مِ از خا کارِ ن مِتنُ بُکنُ. بلکه طبقِ اُچیزِ کِ م یَشنُ داوری مِ نُ نُ داوری مِ خِ عدلَ، وَخاطِرِ کِ رَدِ خواستِ خودخا نییُّ، بلکه رَدِ خواستِ خدا اَستُ کِ م نَ رآیی کَردَ.
31اَگَ مِ خودمِ تنها وَر خا شهادت ب دا، شهادَتِمِ اعتبار ن دارَه. 32کَسِ د گِ اَستَ کِ درباره مِ شهادت م ِدَ نُ مِ م فَمُ که شهادتِیُ دربارِه مِ اِعتبار دارَه. 33ش°ما آدَمُنِ رَ پِشِ یحیی رایی کَردِ نُ اُ درباره اَقِقت شهادت ب°دا. 34نه ایکِ مِ شهادت انسانَ قبول بُکنُ، مِ ای اَرفا رَ مِگُ تَ ش ما نجات پِدا بُکنِ. 35یحیی چراغِ بو که مِسُختَکُ چرُخ مِگرَ، وَ ش°ما مِخاستِ تَ یَگ دَم دَر نورِیُ خوش بَشِ. 36وَلِ مِ شهادتِ کَلُتر از شهادت یحیی دارُ، وَخاطِرِ کِ کار إِ کِ بَبِ آسمُنی وَ مِ دادَ تَ انجام ب دا، یعنِ اَمی کار إِ که آلا مِ نُ، دربارِ مِ شهادت مِ دَ کِ م°نَ بَبِ آسمُنی رای کَردَ. 37نُ اَمُ بَبِ آسمُنی کِ م°نَ رایی کَ، خودیُ اَ دربارِ مِ شهادت م ِدَ. ش°ما اَصلا صدا نَ ن یَشنیدَ نُ شکلِنَ ن دیدَ. 38وَ کلامیُ دَر ش°ما ساکن نیّیَ، وَخاطِرِ کِ ش ما وَ مِ کِ اُ رآیی کَردَ ایمُ ن مِیَرِ. 39ش°ما در ن ویشتَ اِ مقدّسَ م گَردِ، وَرخاطِرِ کِ فِک مِنِ در اُشُ زندگی اَبدی دارِ، وَلِ اَمی ن ویشتَ آ دربارِ مِ شهادت مِ دَ. 40وَلِ انو اَ ن مِخوا اِ پِشِ مِ ب یَ تَ زندگی ابدی دِشتَ بَشِ.
41مِ از آدَمُ عزت قبول ن مِنُ، 42وَلِ ش°ما رَ مِشناسُ نُ م فَمُ که محبت خدا رَ دَر دل خا ن دارِ. 43مِ وَ نُم بَبِ آسمُنی خا اُمدا، ولِ ش°ما م°نَ قبول ن مِنِ. اَگَ کَسِ د گِ وَ نومِ خودخا بیَ یَ، اُ نَ قبول مِنِ. 44ش°تُ مِتنِ ایمُ ب یَرِ دَم که عزت از یَکُدگِ خا م گیره؟ وَلِ وَ رَدِ اُ عزت کِ از خدا اِ یگانَه بَشَ، نی یِ. 45فِک نَکنِ مِنُ کِ پِش بَبِ آسمُنی ش°ما رَ متهم مِ نُ؛ اُکِ ش°ما رَ متهم مِنَ موسی پیغمبرَ، اَمُ کِ وَ اُ امید بَستَ. 46وَخاطِرِ کِ اَگَ وَ موسی ایمُ مِدِشته، وَ مِ اَ ایمان مِدِشته، وَرچِ که اُ درباره مِ ن ویشتَ. 47وَلِ اَگَ ن ویشتَ اِ اُ نَ باور ن دارِ، ش°تُ مِتنِ اَرفِ م°نَ باور بُکنِ؟»
Currently Selected:
انجیل یوحنا 5: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
