San Matiou 2
2
1Jèsu ’stèn doun na din Betelèn, vilo de la tribu de Juda, doou tèn doou rèi Erodo, de máji venguéroun doou levan à Jèrusalèn,
2E demandéroun: Mount’ es lou rèi dei Judiou qu’ es nouvèlamen na? car avèn vi soun estel’ aou levan, e sian vengu l’ adoura.
3Ce que lou rèi Erod’ aguèn apré, nen siègué treboura, e touto la vilo de Jèrusalèn em’ eou.
4E aguèn assembla toutei lei prince dei prèire, e lei scribe vô douctour doou pople, li demandé mounte deviè nèisse lou Cris.
5Li diguéroun qu’ èro din Betelèn de la tribu de Juda, seloun ce qu’ es esta ’scri par lou proufèto:
6E tu, Betelèn, tèrro de Juda, siès pa la darnièro d’ entre lei principalei vilo de Juda; car es de tu que sourtira lou chèfe que menara moun pople d’ Israèl.
7Alor Erod’ aguèn fa veni lei máji ’n despar, meté lou pu gran souin à saoupre d’ elei lou tèn que l’ estelo l’ èr’ aparèissudo;
8E lei mandan à Betelèn, li digué: Anà, entrevà‐vou vèrtadièramen d’ aquel enfan; e can l’ aourè trouva, fè‐mi‐va saoupre, pèr que iou tambèn vágui l’ adoura.
9Aguèn aousi aquelei paraoulo doou rèi, partéroun. E en meme tèn l’ estelo qu’ avièn vist’ aou levan anav’ aou davan d’ elei, finco qu’ arribado su lou luè mount’ èro l’ enfan, si l’ arresté.
10Can viguéroun l’ estelo, nen sièguéroun trefouli d’ uno grando joyo;
11E intran din l’ oustaou, troubéroun l’ enfan emé Marïo sa mèro, e s’ estèn prousterna ’n tèrro l’ adouréroun; puèi dourbèn sei tresor, l’ ooufréroun pèr presèn d’ or, d’ encèn e de mirro.
12E aguèn reçu doou tèn que dourmièn un avèrtissamen doou cièle de plu ana retrouva Erodo, s’ entournéroun din sei peïs par un aoutre camin.
13Aprè que sièguéroun parti, un ánji doou Signour aparèissé à Joousè doou tèn que dourmiè, e li digué: Levá‐vou, prenè l’ enfan e la mèro, fujè ’n Ejipto, e istà li finco que vou dígui de nen reveni; car Erodo cèrcara l’ enfan pèr lou faire mouri.
14Joousè s’ estèn leva, prengué l’ enfan e sa mèro duran la nuè, e si retiré ’n Ejipto,
15Mount’ isté finc’ à la mouar d’ Erodo, pèr afin qu’ aquelo paraoulo que lou Signour aviè dicho par lou proufèto sièguess’ acoumplido: Ai ressouèna moun fiou de l’ Ejipto.
16Alor Erodo vian que lei máji s’ èroun trufa d’ eou, intré dins uno grando coulèro; e mandé tua din Betelèn e din tou lou peïs que l’ enviraouto toutei leis enfan de l’ áji de dous an e en‐dessouto, suivan lou tèn juste qu’ aviè sachu dei máji.
17Si vigué alor s’ acoumpli ce qu’ aviè ’sta di par lou proufèto Jeremïo:
18Un gran boucan es esta ’ntendu din Rama; si l’ es aousi de plagnun e de cris piètadous: Rachèl plouran seis enfan, e vouguèn je reçubre de counsoulacièn, parço que vívoun plu.
19Erod’ estèn mouar, un ánji doou Signour aparèissé à Joousè ’n Ejipto doou tèn que dourmiè,
20E li digué: Levà‐vou, prenè l’ enfan e sa mèro, e entournà‐vou din lou peïs d’Israèl; car aquelei que cèrcávoun l’ enfan pèr li leva la vido, soun mouar.
21Joousè s’ estèn leva, prengué l’ enfan e sa mèro, e si meté ’n camin pèr reveni aou peïs d’ Israèl.
22Mai aguèn apré qu ’Arquelaüs rèignav’ en Judèy’ à la plaço d’ Eròdo soun pèro, agué poou de l’ ana; e aguèn reçu doou tèn que dourmiè ’n avèrtissamen doou cièle, si retiré din la Galilèyo,
23E vengu’ ista dins uno vilo que li dièn Nazarè; pèr afin qu’ aquelo predicièn dei proufèto sièguess’ acoumplido: Li diran Nazareèn.
Currently Selected:
San Matiou 2: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.
