San Matiou 1
1
1Libre de la jenealoujiè de Jèsu‐Cris, fiou de Dávi, fiou d’ Abran.
2Abran enjendré Isaac. Isaac enjendré Jacob. Jacob enjendré Juda e sei frèro.
3Juda enjendré de Tamar, Farès e Zara. Farès enjendré Esroun. Esroun enjendré Aran.
4Aran enjendré Aminadab. Aminadab enjendré Naassoun. Naassoun enjendré Salmoun.
5Salmoun enjendré Booz de Raab. Booz enjendré Obèd de Rut. Obèd enjendré Jessé. E Jessé enjendré Dávi, que siègué rèi.
6Lou rèi Dávi enjendré Salomoun d’ aquelo qu’ èr’ estado la fremo d’ Urïo.
7Salomoun enjendré Roouboan. Roouboan enjendré Abias. Abias enjendré Asa.
8Asa enjendré Joousafa. Joousafa enjendré Joouran. Joouran enjendré Oouzias.
9Oouzias enjendré Joouatan. Joouatan enjendré Acaz. Acaz enjendré Ezequias.
10Ezequias enjendré Manassé. Manassé enjendré Amoun. Amoun enjendré Joousias.
11Joousias enjendré Jecoounias e sei frèro, à peraquit’ aou tèn que lei Judiou sièguéroun transpourta ’ Babilouno.
12E desempuèi que sièguéroun transpourta ’ Babilouno, Jecoounias enjendré Salatièl. Salatièl enjendré Zorobabèl.
13Zorobabèl enjendré Abiüd. Abiüd enjendré Eliacin. Eliacin enjendré Azor.
14Azor enjendré Sadoc. Sadoc enjendré Aquin. Aquin enjendré Eliüd.
15Eliüd enjendré Eleazar. Eleazar enjendré Matan. Matan enjendré Jacob.
16E Jacob enjendré Joousè l’ ôme de Marïo, de cu ’s na Jèsu, que li dièn Cris.
17L’ a doun en tou, desempuèi Abran finc’ à Dávi, catorze jeneracièn; desempuèi Dávi finc’ aou tèn que lei Judiou sièguéroun transpourta ’ Babilouno, catorze jeneracièn; e desempuèi que sièguéroun transpourta ’ Babilouno finc’ à Jèsu‐Cris, catorze jeneracièn.
18Pèr cant à la nèissènço de Jèsu‐Cris, arribé d’ aquelo manièro. Marïo sa mèro s’ estèn maridad’ emé Joousè, si troubé grosso par l’ oouperacièn doou Sant‐Espri, avan que sièguéssoun esta ’nsèn.
19Adoun Joousè soun ôm ’ estèn juste, e vouguèn pa desounoura sa mouyè, decidé de la remanda d’ escoundoun.
20Mai coum’ èro dins aquelo pensado, un ánji doou Signour l’ aparèissé ’n pantai, e li digué: Joousè fiou de Dávi, crèigné rèn de prendr’ emé vou Marïo vouèsto mouyè; car ce qu’ es na dins el’ es esta fourma par lou Sant‐Espri.
21E s’ acouchara d’ un fiou, en cu dounarè lou noun de Jèsu; parço que sera eou que saouvara soun popl’ en lou delivran de sei peca.
22Adoun tout acô si fagué pèr acoumpli ce que lou Signour aviè di par lou proufèt’ en d’ aquelei tèrme:
23Uno vièrji counçubra, e metr’ aou mound’ un fiou, en cu si dounara lou noun d’ Enmanuèl, qu’ es à dire, Diou emé naoutre.
24Joousè s’ estèn doun revïa, fagué ce que l’ ánji doou Signour l’ aviè coumanda, e prengué sa mouyè ’m’ eou.
25E l’ aviè pa counouissudo can s’ acouché de soun proumiè‐na, en cu douné lou noun de Jèsu.
Currently Selected:
San Matiou 1: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.