Bible App logo
Search Icon

San Matiou 12

12
1En aqueou tèn Jèsu passavo lon dei bla ’n jou de saba: e sei dicipl’ aguèn fan si metéroun à roumpre d’ espigo, e à nen manja.
2Ce que lei farisièn vesèn, li diguéroun: Vaqui vouèstei diciple que fan ce qu’ es pa pèrmé de fair’ ei jou de saba.
3Mai li digué: Avè pa leji ce que fagué Dávi, cour’ eou e aquelei qu’ èroun em’ eou sièguéroun esquicha par la fan;
4Coum’ intré din l’ oustaou de Diou, e manjé de pan de prepousicièn, doun èro pa pèrmé de manja, ni à‐n‐eou, ni ’n aquelei qu’ èroun em’ eou, mai ei prèire soulé?
5Vô avè pa leji din la lèi que lei prèir’ ei jou de saba ’ncámboun lou saba din lou tèmple, e qu’ entandooumen soun pa coupable?
6Adoun vou desclári que l’ a ’icí caouqu’un de pu gran que lou tèmple.
7Que se sabià bèn ce que voou dir’ aquelo paraoulo: Èimi miès la misèricórdi que lou sacrifíci; aourià jamai coundana d’ inoucèn.
8Car lou Fiou de l’ ôm’ es mèstre doou saba meme.
9Estèn parti d’ aqui, vengué ’n sa sinagôgo,
10Mounte trouvé ’n ôme qu’ aviè ’no man seco. Li demandéroun, pèr avé sujè de l’ acusa, s’ èro pèrmé de gari ei jou de saba.
11Mai li respoundé: Cu de vaoutre sera l’ ôme, qu’ aguèn uno fedo que vèngu’ à toumba dins un foussa lou jou doou saba, l’ agantara pa pèr la retira?
12Adoun can voou de mai un ôme qu’ uno fedo? Es doun pèrmé de faire de bèn lei jou de saba.
13Alor digué ’n aquel ôme: Estendè vouesto man. L’ estendé, e devengué sanico coumo l’ aoutro.
14Mai lei farisièn aguèn sourti, tenguéroun counseou ensèn contr’ eou su lei mouyèn que pourrièn prendre pèr lou pèrdre.
15E Jèsu va sachèn si retiré d’ aqueou luè: e fouèsso jèn l’ aguèn suivi, lei garissé toutei.
16E li coumandé de pa dire cu èro:
17Pèr afin qu’ aquelo paraoulo doou proufèt’ Isaïo sièguess’ acoumplido:
18Vèicí moun sèrvitour, qu’ ai elu; moun bèn‐èima, en cu ai mé touto moun afecièn: farai repaouva su d’ eou moun espri, e anounçara la justíci ei nacièn.
19Disputara pa, cridara pa, e degun entendra sa vouas din lei carrièro.
20Embrigara pa la sagno roumpudo, e acabara pa d’ amouèssa lou blé que fum’ encaro, finc’ à ce que fague trïounfa la justíci de sa caouso:
21E lei nacièn esperaran en soun noun.
22Alor li presentéroun un endemounia ’vugl’ e mu; e lou garissé, de sorto que coumencé de parla e de li vèire.
23Tou lou pople nen siègué din lou rávi, e disièn: Vaquito pa lou fiou de Dávi?
24Mai lei farisièn aousèn acô, disièn: Aquel ôme couècho lei demoun par la vèrtu de Bèlzebu prince dei demoun.
25Alor Jèsu counouissèn sei pensado, li digué: Tou rouyaoume maou d’ acor entr’ eou, prendra fin, e touto vilo vô oustaou maou d’ acor entr’ elei pourran pa ’bari.
26Se satan couècho satan, es maou d’ acor em’ eou‐meme: adoun coumo soun rouyaoume sussistara?
27E s’ es par Bèlzebu que couèchi lei demoun, par cu ’s que vouèsteis enfan lei couèchoun? Vaqui pèrqué seran elei‐meme vouèstei júji.
28Se couèchi lei demoun par l’ Espri de Diou, lou rouyaoume de Diou es doun parvengu finc’ à vaoutre.
29Mai coumo caouqu’un poou intra din l’ oustaou d’ un gayar, e li voula seis arm’ e tou ce qu’ a, s’ avan l’ amarro pa fouar, pèr aprè pousqué pïa soun oustaou?
30Aqueou qu’ es pa ’mé iou, es contro iou: e aqueou qu’ acampo pa ’mé iou, degayo.
31Vaqui pèrqué vou desclári que tou peca e tou blasfème sera remé ’is ôme: mai lou blasfème contro lou Sant‐Espri li sera pa remé.
32E cu que siègue qu’ aoura parla contro lou Fiou de l’ ôme, li sera remé: mai se caouqu’un a parla contro lou Sant‐Espri, li sera remé ni dins aquéstou siècle, ni din lou siècle que vèn.
33Vô digà que l’ aoubr’ es bouèn, e que lou frui es bouèn aoussi: vô digà que l’ aoubr’ estèn marri, lou frui tambèn es marri; car es par lou frui que si counoui l’ aoubre.
34Raço de vipèro, coumo poudè dire de bouènei caouvo, vaoutre que sià marri? car es doou plen doou couar que la bouco parlo.
35L’ ôme qu’ es bouèn, tiro de bouènei caouvo de soun bouèn tresor: e l’ ôme qu’ es marri, tiro de marridei caouvo de soun marri tresor.
36Adoun vou desclári qu’ aou jou doou jujamen leis ôme rendran conte de touto paraoulo de troou qu’ aouran dicho.
37Car serè justifia par vouèstei paraoulo, e serè coundana par vouèstei paraoulo.
38Alor caouqueis‐un dei scrib’ e dei farisièn li diguéroun: Mèstre, voudrian bèn que nou faguessià vèire caouque proudíji.
39Mai li respoundé: Aquelo raço marrid’ e adultèro demand’ un proudíji; e n’ in dounaran je d’ aoutre qu’ aqueou doou proufèto Jonas.
40Car coumo Jonas isté tres jou e tres nuè din lou vèntre de la baleno, de meme lou Fiou de l’ ôm’ istara tres jou e tres nuè din lou couar de la tèrro.
41Lei Ninivito s’ enaoussaran aou jou doou jujamen contr’ aquelo raço, e la coundanaran; parço qu’ an fa penitènci à la predicacièn de Jonas: e pamen l’ a ’icí mai que Jonas.
42La rèino doou mièjoú s ’enaoussara ’ou jou doou jujamen contr’ aquelo raço, e la coundanara; parço qu’ es vengudo dei fin foun de la tèrro pèr entèndre la sajesso de Salomoun: e pamen l’ a ’icí mai que Salomoun.
43Couro l’ espri ’mpur es sourti d’ un ôme, vai din de luès aride cèrcán de repaou, e nen trouvan je,
44Alor di: Retournarai din moun oustaou de mount’ ai sourti: e revenèn lou trobo vièje, neteja e alisca.
45En meme tèn va prendr’ em’ eou sèt aoutreis espri pu fena qu’ eou; e intran din soun oustaou, l’ ístoun; e lou derniè èstre d’ aquel ôme devèn pièji que lou proumiè. Es ce qu’ arribara ’n aquelo raço criminèlo.
46Couro parlav’ encar’ aou pople, sa mèr’ e sei frèr’ estèn arriba, e si tenèn defouèro, demandávoun à li parla.
47E caouqu’un li digué: Vaqui vouèsto mèr’ e vouèstei frèro que soun defouèro, e que vou demándoun.
48Mai respoundé ’n aqueou que li digué acô: Cu ’s ma mèro? e cu soun mei frèros?
49E aloungan sa man doou caire de sei diciple: Vèicí, digué, ma mèr’ e mei frèro.
50Car cu que siègue que fa la voulounta de moun Pèro qu’ es din lou cièle, aqueou es moun frèro, ma sur e ma mèro.

Currently Selected:

San Matiou 12: OCI1866

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in