San Matiou 10
10
1Alor Jèsu aguèn souèna sei douje diciple, li douné poudé su leis espri ’mpur pèr lei couècha, é pèr gari toutei lei maran, e toutei lei malaoutiè.
2Adoun vèicí lei noun dei douj’ apôtro: Lou proumiè, Simoun, que li dièn Pèire, e Andrè soun frèro;
3Jaque fiou de Zebedeo, e Jan soun frèro; Felip’ e Bartoumiou; Toumas e Matiou lou publican; Jaque fiou d’ Alfeo, e Tadeo;
4Simoun lou Cananeèn, e Judas l’ Iscarïoto, qu’ es aqueou que lou traïssé.
5Jèsu mandé aquelei douje, aprè l’ agué douna leis ensignamen d’ aprè: Ané pa ’ncô dei jèntil, e intré pa din lei vilo dei samaritan:
6Mai anà pu lèou ei fedo pèrdudo de l’ oustaou d’ Israèl.
7E din leis endré mount’ anarè, prechà, ’n dian que lou rouyaoume doou cièl’ es próchi.
8Rendè la santa ’i malaou, ressussità lei mouar, garissè lei leprous, couèchà lei demoun: dounà pèr rèn ce qu’ avè reçu pèr rèn.
9Vou meté pa ’n peno d’ avé d’ or, vô d’ arjèn, vô d’ aoutro mounedo din vouèsto bousso.
10Preparé ni un sa pèr lou camin, ni dous abi, ni souliè, ni bastoun: car aqueou que travayo, merito que lou nourríssoun.
11En que vilo, coum’ en que viláji qu’ intrè, entrevà‐vou de cu ’s digne de vou louja, e istà ’ncô d’ eou finc’ à que v’ en‐anè.
12En intran din l’ oustaou, saludà‐lou, en dian: Que la pas siègu’ en aquest’ oustaou.
13S’ aquel oustaou n’ es digne, vouèsto pas vendra su d’ eou: e se n’ es pa digne, vouèsto pas revendra ’ vou.
14Couro caouqu’un voudra pa vou reçubre, ni escouta vouèstei paraoulo, en sourtèn d’ aquel oustaou vô d’ aquelo vilo, espaoussa la pooussièro de vouèstei pè.
15Vou diou en verita, qu’ aou jou doou jujamen Soudoum’ e Gomorro seran trata men rigourousamen qu’ aquelo vilo.
16Vou mándi coumo de fed’ aou mitan dei lou: Sièguè doun prudèn coumo de sèr, e simple coumo de pijounèlo.
17Mai garà‐vou deis ôme: car vou faran veni din seis assemblado, e vou faran fouita din sei sinagôgo;
18E serè presenta ’ caouso de iou ei gouvèrnour e ei rèi, pèr li sèrví de temougnáji aoutan bèn qu’ ei nacièn.
19Adoun can vou livraran entre sei man, vou meté pa ’n peno coumo li parlarè, ni ce que li dirè: car ce que devè li dire vou sera douna ’ l’ ouro memo;
20Bor qu’ es pa vaoutre que parlà, mai qu’ es l’ espri de vouèste Pèro que parl’ en vaoutre.
21E lou frèro livrara soun frèr’ à la mouar, e lou pèro lou fiou; leis enfan si souslevaran contro sei pèr’ e sei mèro, e lei faran mouri:
22E serè aï de toutei leis ôm’ à caouso de moun noun: mai aqueou d’ aqui sera saouva que mentendra finc’ à la fin.
23E couro vou pèrsecutaran dins uno vilo, fujè dins un’ aoutro. Vou diou en verita, qu’ aourè pa ’caba d’ ensigna toutei lei vilo d’ Israèl avan que lou Fiou de l’ ôme vèngue.
24Lou dicipl’ es p’ aou‐dessu doou mèstre, ni l’ esclaou aou‐dessu de soun signour.
25Es proun pèr lou diciple d’ èstre coumo soun mèstre, e à l’ esclaou d’ èstre coumo soun signour: s’ an souèna lou pèro de famïo Bèlzebu, can de mai trataran maou sei domestico?
26Lei crèigné doun pa: Car l’ a rèn d’ escoundu que noun degu’ èstre descubèr, ni rèn de secrè que noun degu’ èstre counouissu.
27Digà ’ou gran jour ce que vou diou din la sournièro, e prechà su lei teoule ce que vou dièn à l’ oourïo.
28Crèigné pa ’quelei que tuèn lou cor, e que pouèdoun pa tua l’ amo; mai crèignè pu lèou aqueou que poou pèrdr’ e l’ am’ e lou cor din l’ infèr.
29Es‐t‐i pa verai que douèi passeroun si vèndoun qu’ un’ obolo: e pamen nen toumbo pa un su la tèrro sènço la volounta de vouèste Pèro?
30Mai pèr vou lei chevu meme de vouèsto tèsto soun toutei counta.
31Ensin crèigné rèn; valè fouèsso mai qu’ un mouloun de passeroun.
32Cu que siègue que m’ afourtira e mi recounouissira davan leis ôme, iou tambèn lei recounouissirai davan moun Pèro qu’ es din lou cièle.
33E cu que siègue que mi renounciara davan leis ôme, iou tambèn lou renounciarai davan moun Pèro qu’ es din lou cièle.
34Pensé pa que siègui vengu aduèrre la pas su la tèrro: siou pa vengu aduèrre la pas, mai l’ espazo.
35Car siou vengu separa l’ ôme d’ emé soun pèro, la fïo d’ emé sa mèro, e la bèlo‐fïo d’ emé sa bèlo‐mèro:
36E l’ ôm’ aoura pèr enemi aquelei de soun propr’ oustaou.
37Aqueou qu’ èimo soun pèro vô sa mèro mai que iou, es pa digne de iou: e aqueou qu’ èimo soun fiou vô sa fïo mai que iou, es pa digne de iou.
38Aqueou que pren pa sa crous e mi suive pa, es pa digne de iou.
39Aqueou que counsèrvo sa vido, la pèrdra: e aqueou qu’ aoura pèrdu sa vido pèr l’ amour de iou, la retroubara.
40Aqueou que vou reçube, mi reçube: e aqueou que mi reçube, reçub’ aqueou que m’ a manda.
41Aqueou que reçub’ un proufèt’ en calita de proufèto, reçubra la recoumpenso doou proufèto; e aqueou que reçubra ’n juste en calita de juste, reçubra la recoumpenso doou juste:
42E cu que siègue qu’ aoura douna soulamen à bouar’ un goubelé d’ aigo frej’ à l’ un d’ aquelei pu pichoun, coum’ estèn mei diciple, vou diou en verita que pèrdra pa sa recoumpenso.
Currently Selected:
San Matiou 10: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.