มาระโก 6
6
11 ฝ่ายพระเยซูได้ไปจากม่งฮั่นแล้วไปตำบลบ้านของพระองค์ แล้วเหล่าสาวกกะได้ตามพระองค์ไป 22 พอฮอดมื้อวันสะบาโตพระองค์กะสั่งสอนในธรรมศาลา แล้วหมู่คนจำนวนหลายที่ได้ยินพระองค์กะประหลาดใจหลาย เว้ากันหว่า “คนผู้นี้ได้ความคิดนี่มาจากใด สติปัญญาที่ได้ให้กับคนผู้นี้เป็นปัญญาอย่างใด การมหัศจรรย์อย่างนี้เฮ็ดได้ด้วยมือของเขาเองติ” 33 คนนี้เป็นซ่างไม้ ลูกนางมารีย์บ่แม่นติ ยากอบ โยเสส ยูดาส แล้วกะซีโมนเป็นน้องซายบ่แม่น แล้วน้องสาวกะอยู่ม่งนี้กับเฮาบ่แม่น” หมู่เขาทั้งหลายกะหมางใจในพระเยซู 44 ฝ่ายพระเยซูเว้ากับเขาหว่า “ผู้เผยพระคำพระเจ้าอิบ่ขาดวความนับถือเว้นแต่ในเมียงของโตเอง ท่ามกลางญาติพี่น้องของโตเอง แล้วกะในวงศ์ตระกูลของโตเอง” 55 พระองค์อิเฮ็ดการมหัศจรรย์ม่งฮั่นบ่ได้ เว้นแต่ได้วางมือถูกต้องคนเจ็บบางคนให้หายโรค 66 พระองค์กะประหลาดใจ เพราะหว่าเขาบ่มีความเซี่ย แล้วพระองค์กะไปสั่งสอนตามหมู่บ้านรอบๆ 77 พระองค์ได้เอิ้นสาวกสิบสองคนมา แล้วใซ้เขาให้ออกไปเป็นคู่ๆ แล้วกะมอบอำนาจให้เขาขับผีฮ้ายออกได้ 88 แล้วบอกกำชับเขาบ่ให้เอาหยังไปใซ้ตามทาง เว้นแต่ไม้เท้าอย่างเดว ห้ามบ่ให้เอาอาหารหรือถุงย่าม หรือหาเงินใส่ถุงไป 99 แต่ให้ใส่เกิบแล้วกะบ่ให้ใส่เสี้ยสองโต 1010 แล้วพระองค์สั่งเขาหว่า “ถ้าไปม่งใดพอเข้าไปอาศัยอยู่ในเฮียนใด กะให้อยู่ในเฮียนนั้นจนกว่าอิได้ไปจากม่งฮั่น” 1111 แล้วถ้าม่งใดบ่ต้อนรับบ่ฟังหมู่สูเจ้าทั้งหลายพออิออกไปจากม่งฮั่นกะให้สะบัดผงขี้ดินใต้ฝ่าตีนของเจ้าออก ส่อให้เห็นความผิดของเขา 1212 ฝ่ายเหล่าสาวกกะออกไปเทศนาประกาศให้คนกลับใจเสียใหม่ 1313 เขาได้ขับผีให้ออกหลายผีแล้วได้เอาน้ำมันทาคนเจ็บคนโป่ยหลายคนให้หายโรค 1414 ฝ่ายกษัตริย์เฮโรด ได้รู้เรี่ยงของพระเยซู เพราะพระนามของพระเยซูได้เลี่ยงลือไป บางคนเว้าหว่า “ยอห์น ผู้ให้บัพติศมาฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว เซี๊ยะนั้นถึงเฮ็ดการมหัศจรรย์ได้” 1515 แต่คนอื่นหว่าเป็นเอลียาห์ แล้วคนอื่นๆ หว่าเป็นผู้เผยพระคำของพระเจ้า คล้ายกับคนหนึ่งในพวกหมู่ผู้เผยพระคำของพระเจ้าโบราณ 1616 ฝ่ายเฮโรดพอได้ฮู้แล้วเลยเว้าหว่า “คือยอห์นแน่เลยที่เฮาได้ตัดหัว เขาได้เป็นขึ้นมาจากความตาย” 1717 เพราะหว่าเฮโรดได้ใซ้คนไปจับยอห์นหล่ามโซ่ขังคุกไว้ เพราะเห็นแก่นางเฮโรเดียสเมียฟีลิปน้องซายของโตเองแล้วเฮโรดกะได้เอานางฮั้นมาเป็นเมียของโตเอง 1818 เพราะหว่ายอห์นได้เคยบอกหว่า “ท่านบ่มีสิทธิ์เอาเมียของน้องมาเป็นเมียของโตเอง” 1919 นางเฮโรเดียสกะเลยผูกใจเจ็บยอห์นแล้วต้องการฆ่า แต่ฆ่าบ่ได้ 2020 เพราะหว่าเฮโรดยำเกรงยอห์น ด้วยฮู้หว่าเขาเป็นคนซอบธรรม แล้วกะบริสุทธิ์เฮโรดเลยได้ปกป้องไว้ ตอนที่เฮโรดได้ยินคำสั่งสอนของเขากะเฮ็ดให้น่าสงสัย แต่กะยังยินดีอยากฟัง 2121 อยู่มามื้อหนึ่งเป็นโอกาสดี คือเป็นมื้อสลองวันเกิดของเฮโรด เฮโรดได้จัดงานเลี้ยงให้ขุนนางกับนายทหารซั้นผู้ใหญ่ แล้วกะคนสำคัญๆ ทั้งเบิ่ดในแคว้นกาลิลี 2222 พอลูกสาวของนางเฮโรเดียสมาเต้นรำกะเฮ็ดให้กษัตริย์เฮโรด กับแขกทั้งหลายซอบใจ กษัตริย์เลยเว้ากับหญิงสาวฮั้นหว่า “โตอิขอสิ่งใด กะอิได้สิ่งนั้น” 2323 แล้วกษัตริย์จึงได้ปฏิญานโตไว้หว่า “โตอิขอสิ่งใดๆ เฮาอิให้สิ่งนั้นจนฮอดครึ่งหนึ่งของทรัพย์สมบัติ” 2424 หญิงสาวฮั่นเลยออกไปถามแหม่หว่า “ข้อยอิขอหยังดี” แหม่กะตอบหว่า “ให้ขอหัวของยอห์นผู้ให้ฮับบัพติศมาเด้อ” 2525 ในทันใดฮั่น หญิงสาวกะฟ้าวเข้าไปเฝ้ากษัตริย์ บอกหว่า “หม่อมฉันขอหัวยอห์น ผู้ให้ฮับบัพติศมา ใส่ถาดมาให้หม่อมฉันเด๋วนี้เพคะ” 2626 กษัตริย์กะเป็นทุกข์ใจหลาย แต่เพราะหว่าโตเองได้ปฏิญาณไว้เพราะเห็นแก่หน้าแขกกะขัดบ่ได้ 2727 ในตอนฮั้นกษัตริย์เฮโรดเลยสั่งให้เพชฒฆาตไปตัดหัวยอห์นในคุก 2828 ใส่ถาดมาให้กับผู้หญิงฮั่น หญิงสาวกะเอาไปให้กับแหม่ของโตเอง 2929 พอศิษย์ของยอห์นได้ยินข่าว กะได้พากันมาฮับเอาศพของเขาไปฝังไว้ในอุโมงค์ 3030 ฝ่ายอัครทูต พากันมาหาพระเยซูแล้วได้บอกถึงงานที่เขาได้เฮ็ดแล้วกะสั่งสอน 3131 แล้วพระองค์กะเว้าหว่า “พวกหมู่เจ้ากะไปหาที่เปลี่ยวหยุดพักให้หายเบ่ยจักหน่อยเด้อ” 3232 พระองค์เลยลงเรียกับสาวกไปยังที่เปลี่ยวแต่ลำพัง 3333 หมู่คนทั้งหลายเห็นพระองค์กับสาวกกำลังไป แล้วจำได้ เลยพากันวิ่งออกจากบ้านเมียงทั้งหลายไปถึงก่อน 3434 แล้วพอพระเยซูได้ขึ้นจากเรียแล้วกะเห็นประซาซนหมู่ใหญ่ แล้วพระองค์กะสงสารเขา เพราะหว่าเขาเป็นเหมือนฝูงแกะบ่มีผู้เลี้ยง พระองค์เลยได้สั่งสอนเขาหลายข้อหลายประการ 3535 เมี่ยเวลาเลยไปเกียบอิค่ำแล้ว พวกสาวกมาบอกพระองค์หว่า “ม่งนี่กันดารอาหารจัง แล้วตอนนี้กะแลงลงหลายแล้ว 3636 ขอพระองค์บอกให้ประซาซนไปเถอะ เผี่ยเขาอิได้ไปหาซื้ออาหารกินตามบ้านไฮ่บ้านนาที่อยู่บริเวณนี้” 3737 ต่อพระองค์ตอบกับเหล่าสาวกหว่า “พวกเจ้าจงเลี้ยงเขาเด้อ” เขาบอกพระองค์หว่า “อิให้พวกข้าน้อยไปซื้ออาหารจักสองร้อยเหรียญเดนาริอันให้เขากินติ” 3838 พระองค์ตอบเขาหว่า “พวกเจ้ามีขนมปังอยู่จักก้อน ไปเบิ่งดู” พอฮู้แล้วเขาเลยบอกหว่า “มีขนมปังห้าก้อนกับปลาสองโต” 3939 พระองค์เลยสั่งให้หมู่คนทั้งหลาย ให้หนั่งรวมกันที่หญ้าสดเป็นกลุ่มๆ” 4040 ประซาซนกะได้หนั่งรวมกันเป็นกลุ่มๆ กลุ่มละร้อยคนแด่ ห้าสิบคนแด่ 4141 พอพระองค์ฮับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองโตฮั่นแล้ว กะแหงนหน้าเบิ่งฟ้าสวรรค์ ถวายคำขอบคุณพระเจ้าแล้วกะหักขนมปังฮั่นให้เหล่าสาวกให้เขาเอาไปแจกแก่คนทั้งหลาย กับปลาสองโตฮั่น พระองค์ได้แบ่งให้ถั่วถึงกันเบิ่ด 4242 เขาได้กินอิ่มทุกคน 4343 ส่วนเศษขนมปังกับปลาที่เหลียฮั่นเขาเก็บไว้ได้ถึงสิบสองกระบุงเต็ม 4444 แล้วในจำนวนคนที่ได้กินขนมปังกับปลาฮั้นมีผู้ซายห้าพันคน 4545 ครั้นพระองค์ได้บอกให้เหล่าสาวกของพระองค์ลงเรียข้ามไปเมียงเบธไซดาก่อน ส่วนพระองค์รอส่งประซาซนกลับบ้าน 46ลาเขาทั้งหลายแล้วกะได้ขึ้นภูเขาเผี่ยอธิษฐานม่งฮั่น 4747 พอค่ำลงแล้วเรียของเหล่าสาวกยังอยู่กลางทะเล ส่วนพระองค์ได้อยู่บนฝั่งแต่ผู้เดียว 4848 แล้วพระองค์กะเห็นหมู่สาวกตีกรรเซียงยากเพราะมันทวนลมอยู่ พอถึงเวลาสามยามเศษ พระองค์กะได้หย่างบนน้ำทะเลไปหาหมู่สาวกแล้วพระองค์หย่างปานอิเลยหมู่เขาไป 4949 พอหมู่สาวกเห็นพระองค์หย่างบนน้ำทะเล คิดหว่าเป็นผี แล้วพากันฮ้อง 5050 เพราะหว่าทุกคนเห็นแล้วกะย้าน แต่ทันใดฮั่นพระองค์เว้าออกมาเว้าหว่า “เฮ็ดใจให้ดีไว้เด้อ เฮาเอง บ่ต้องย้าน" 5151 พระองค์กะขึ้นไปหาเขาในเรีย แล้วลมกะเงียบลง 5252 หมู่เหล่าสาวกกะประหลาดอัศจรรย์ใจที่สุด เพราะหว่าเรียงขนมปังฮั้นเขากะยังบ่เข้าใจ แต่ใจเขายังมืดมัวอยู่ 5353 พอข้ามฟากไปแล้ว เขาได้จอดเรียที่เมียงเยนเนซาเรท 5454 พอขึ้นจากเรียแล้วหมู่คนทั้งหลายกะจำพระองค์ได้ทันที 55ทั่วเมียงโดยลอบเอาคนเจ็บโป่ยใส่แข่หามมาตำบลที่เขาได้ยินข่าวหว่าพระองค์อยู่ฮั่น 5656 แล้วพระองค์ได้ไปที่ใดๆ บ่หว่าในหมู่บ้านใด ในตำบลใด หรือในเมียง เขากะได้เอาคนเจ็บโป่ยมาวางไว้ตามตลาด เว้าขอให้พระองค์เมตตาให้คนเจ็บโป่ยได้ถืกซายเสี้ยของพระองค์ แล้วถ้าผู้ใดได้ถืกต้องแล้วกะหายโป่ยทุกคน
Currently Selected:
มาระโก 6: MARK
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This translation is © [2025] by [Obedience]. It may not be reproduced in whole or in part in any form or by any means without the prior written permission of [Obedience].
