Skip to content
Bible App logo

पेरेरित 5

5
हननिया आउर सफिरा
1उहि बखत हननिया नाउँके एक जनें मनइ रेहें, उनका मेहरुवक नाउँ सफिरा रेहे। ओइनें फेक अपनसँघ रहल थोरिक खेत बिच्‍नें। 2उ खेत बेंचके आइल कुछ पइंसा हननिया अपनसँघ धरनें, जउन बात उनका मेहरुवाकेहें सब पता रेहे, आउर बाँकि रहल पइंसा भर पेरेरितभरिनतिरा लइनें। 3तउ पत्‍रुस कहनें, “ए हननिया, पबित्‍र आत्‍माकेहें झुठ मन्‍कना आउर खेत बेंचके आकुर पइंसा अपनसँघ धरना सइतान कइसे तुम्‍हर मनमे भरदहल? 4का उ खेत बिच्‍नाति पहिले तोइनिहिंन नाइरेहे का? आउर उ खेत बेंचके आइल पइंसा फेक तोइनिहिंन नाइरेहे का? अइसन काम करना बिचार तोइन मनमे कइसे आइल? तुम मनइभरिन केल नाइ, पर परमेस्‍वरकेहें फेक ठगले बाटो।” 5इ बात सुन्‍ति कि हननिया भुइंमे गिरनें आउर मरगिनें। इ बात सुनइयाभर सब जनें बहुते डरइनें। 6ओहकापाछुक जोंन मनइभर आक हननियक लहास लत्‍तालइक लपिटनें आउर बाहिर लइजाक भाँठदहनें।
7तिन घन्‍टा पाछुक हननियक मेहरुवा सफिरा फेक भित्‍तर अइनें। उनके अपना लोग मरल बात पता नाइरेहे। 8पत्‍रुस उनके पुछनें, “मोहके बताउ ते, तोइनें अत्‍ते पइंसामे अपना खेत बिचले बाटो?”
तउ सफिरा कहनें, “हजुर, अत्‍तेमे आहे।”
9उहिकमारे पत्‍रुस उनके कहनें, “तोइनें परमपरभुके आत्‍माकेहें ठगना कइसे मिलके बिचार करलो? देखो, तुम्‍हर लोगकेहें भँठइया मनइभर दोरेमे ठरहेल आहें। ओइनें तुम्‍हिन फेक भाँठेक लइजिहें।” 10तउके उ तुरन्‍ते पत्‍रुसके गोरतिरा गिरनें आउर मरगिनें। जोंन मनइभर भित्‍तर आक उनके मरल देखके उनका लहास लइजाक उनका दुल्‍हक पाँजर भाँठदहनें। 11इ घटना होइलपाछुक मन्‍डलिक सब जनें आउर इ बात सुनइया सब मनइभर बहुते डरइनें।
अचमके काम आउर चिन्‍हाभर
12अब पेरेरितभर मनइभरिनके बिचमे ढेरे अचमके काम आउर अचमके चिन्‍हाभर दिखामें। परभु येसुमे बिस्‍वास करइयाभर सब जनें मन्‍दिरके सोलोमन कहना उसारमे अक्‍के मनके होक जमा होमें। 13पर अउरे मनइभर ओइन बहुते आदर सम्‍मान करें, आउर ओइनसँघ मिल्‍ना हिम्‍मत कुइ फेक नाइकरें। 14उइसन हुइलेति फेक परभुमे बिस्‍वास करइया लोग मनइभरिन आउर मेहरुवा दुन्‍हुन सँख्‍या आकुर बरह्‌ति गेल। 15उहिकमारे पत्‍रुस हुँवाँति नेंगे बखत उनका छाहिं केल हुइलेति फेक बिमरहियन उप्‍पर परे कहिके डगरमे सथरि सहिंत सुतामें। 16यरुसलेमके आँजर पाँजर रहल सहरभरिनमहति फेक ढेरे मनइभर बिमरहियाभरिन आउर दुस्‍ट आत्‍मालइक सताइल मनइभरिन लइनें आउर उ सब जनें निक हुइनें।
पेरेरितभरिन सतावट
17सबति बन्‍ना पुजारि आउर उनका सदुकि समुहके सँघरियाभर पेरेरितभरिन बहुते हेंख करे लगनें। 18तउके ओइनें पेरेरितभरिन पकरके सरबजनिक जेलमे बन्‍द करदहनें। 19पर उहि रात परमपरभुके एकठोर स्‍वरगदुत जेलके दोर खोलके पेरेरितभरिन बाहिर लइनें, आउर स्‍वरगदुत ओइन कहनें, 20“अब जाउ आउर मन्‍दिरमे ठरहेक इ नम्‍मा जिन्‍दगिक बारेम सब मनइभरिन सुनाउ।” 21इ सुनके पेरेरितभर भिन्‍हिके मन्‍दिरमे जाक मनइभरिन सिखाइ लगनें।
जब सबति बन्‍ना पुजारि आउर उनका मनइभर अइनें। ओइनें इस्‍राइलके सब अगुवाभरिन महासभामे बुलइनें आउर जेलमहति पेरेरितभरिन लइना हुकुम दहनें। 22पर जब सिपाहिभर जेलमे पुगनेंत पेरेरितभरिन जेलमे नाइपइनें आउर ओइनें लउटके जाक अइसे कहनें, 23“जेल ते बरहियसति बन्‍द करल रेहे। पालेभर दोरमे पहरा दहत रेहें। पर दोर खुललित भित्‍तर कुइ फेक नाइरेहे।” 24इ बात सुनके मन्‍दिरके कप्‍तान आउर खास पुजारिभर अचम परनें, आउर अब का होइ कहिके अल्‍मलमे परनें। 25उहिबखत एक जनें मनइ आक ओइन अइसे कहल, “मोर बात सुनो, तोइनें जउन मनइभरिन जेलमे बन्‍द करले रोहो, ओइनें मन्‍दिरमे ठरहेक मनइभरिन सिखाइत आहें।” 26इ सुनके कप्‍तान आउर सिपाहिभर पेरेरितभरिन जबरजत्‍ति नाइकरके लइनें, काहिक्‍कि मनइभर ओइन पथ्‍रालइक मरहें कि कहिके ओइनें डरइनें।
27ओइनें पेरेरितभरिन महासभामे आगे लइनें आउर सबति बन्‍ना पुजारि ओइन कहनें, 28“हमरे ते येसुके नाउँमे मनइभरिन कुछु नाइसिखाउ कहिके आग्‍याँ दहले रिहि, पर तोइनें ते अपना सिछ्‍छा सारा यरुसलेममे भर सिक्‍लो आउर तोइनें उ येसुकेहें मारल दोस हम्‍हिन लगइना चहतो।”#मत्‍ति २७:२५
29तउ पत्‍रुस आउर आकुर पेरेरितभर ओइन जबाफ दहनें, “हम्‍हिन मनइभरिन कहल नाइ, पर परमेस्‍वरन कहल मानेक परता। 30जउन येसुकेहें तोइनें कुरुसमे टाङ्‍गके मरलो, हम्‍मर पिता-पुरखाभरिनके परमेस्‍वर उनके मरलमहति फेर जिति परले आहें। 31परमेस्‍वर इस्‍राइलि मनइभर अपना-अपना पाप मानें आउर पापके माफि पामें कहिके येसुकेहें मुक्‍ति दिबइया राजा बनाक अपना दहिना हाथघइन उच्‍चा परले आहें। 32हमरे इ बातके साछि होइ आउर परमेस्‍वर अपना आग्‍याँ पालन करइयाभरिन दहल पबित्‍र आत्‍मा फेक साछि दहत आहें।”
33पर जब महासभाके मनइभर इ बात सुन्‍नें तउ ओइनें बहुत जेदा दिक्‍कइनें आउर पेरेरितभरिन मरना बिचार करनें। 34पर हुँवाँ बेबस्‍था सिखइया धरमगुरु आउर सब मनइभरिनति आदर सम्‍मान पाइल गमलिएल कहना फरिसि ठरहिनें आउर पेरेरितभरिन एकघरिक बाहिर जइना हुकुम दहनें। 35ओहकापाछुक उ महासभाके सब मनइभरिन कहनें, “ए इस्‍राइलके मनइभर, तोइनें इ मनइभरिन का करे जाइत बाटो? होस करो। 36काहिक्‍कि कुछ बरस आगे थुदास कहना एक जनें मनइ फेक अपनकेहें बन्‍ना मनइ कहिके दाबि करनें, आउर चार सउ जनें मनइभर उनका पाछे लगनें। पर उनके मनइभर मरनें तउ उनका पाछे लगइयाभर सब तितरबितर हुइनें आउर उनका नाउँनिसान हिराइगेल। 37ओहकापाछुक नाउँ दरताके बखतमे गालिलके यहुदा कहना मनइ देखा परनें। ढेरे मनइभर उनका पाछे लगनें, पर उनके फेक मनइभर मरनें आउर उनका पाछे लगइया मनइभर फेक तितरबितर हुइगिनें। 38उहिकमारे मइ येहका बारेम तोइन सल्‍लाह दहमु, कि तोइनें यि मनइभरिन कुछु फेक नाकरो बलकि ओइन छोरदेउ, काहिक्‍कि ओइन योजना आउर काम मनइभरिनति होइल आहे कहलेति, उ अपनें हिराक चलजाइ। 39पर अगर इ परमेस्‍वरति होइल आहे कहलेति तोइनें इ मनइभरिन रोके नाइसिक्‍बो बलकि तोइनें परमेस्‍वरके बिरुधमे उठल जइसन केल हुइबो।”
40तउ महासभाके मनइभर उनका बात मन्‍नें। तउके ओइनें पेरेरितभरिन भित्‍तर बुलाक पिटनें, आउर “फेर येसुके नाउँमे परचार नाइकरियो” कहिके ओइन आग्‍याँ दइक छोरदहनें। 41तउ पेरेरितभर महासभाति बाहिर आक खुसि हुइति कहनें, “परमेस्‍वर हम्‍हिन येसुके नाउँमे दुख आउर अपमान सहेक तहन योग्‍य ठहरइनें।” 42ओहकापाछुक ओइनें हर रोज मन्‍दिरमे आउर घर-घरमे जाक येसुये मुक्‍ति दिबइया खिरिस्‍ट आहें कहति सिखाइक आउर परचार करेक नाइछुरनें।