ລູກາ 20
20
ເລື່ອງສິດທິພຣະເຢຊູເຈົົ້າ
(ມທ 21:23-27; ມຣກ 11:27-33)
1ມີຕະໄງ ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າກຳລັງສັ່ງສອນປະຊາຊົນໂກຼເຮິເດີນພຣະວິຫານ ແລະປະກາດກ່ຽວກັບຂ່າວປະເສີດ ບາງຄົນຮານືເອີນຫົວໜ້າປະໂຣຫິດເກິເອີນຄູສອນກົດບັນຍັດ ແລະເອີນກາຣະປິດມູດຕາຕຽບພຣະອົງ. 2ຫາມາຍເຕືອນພຣະອົງວ່າ, “ຈົ່ງເບົ໋າສີນາແດ່ວ່າທ່ານໃມ໋ອຳນາດເມ໋ະທີ່ຈະປຼືມສີ່ງເຫຼົ່າແນັ? ກັອນອຳສິດອຳນາດແນັອຳແກ່ໄມ?”
3ພຣະອົງເພຼີບຫາມາຍວ່າ, “ນາຈະເຕືອນໄປມີຂໍ້ ຈົ່ງເບົ໋ານາເຮເລໂຢະວ່າ 4ສິດອຳນາດທິໂຢຮັນທີ່ອຳປະຊາຊົນບັບຕິສະມາເຢຍ ເຈິະເກິດພຣະເຈົ້າບໍ ຫລືເຈິະເກິດມະນຸດ.”
5ຫາມາຍປິດສົນທະນາກັນ ແລະປິດເບົ໋າວ່າ, “ຖ້າວ່າສີນາເພຼີບວ່າ?, ‘ສິດອຳນາດທິລາວເຈິະເກິດສະຫວັນ(ພຣະເຈົ້າ)’ ແລ້ວລາວກໍຈະເຕືອນສີນາວ່າ, ‘ແລ້ວເປະເຕໄປຈຶ່ງຢີເຊີຕາເມິງຂໍ້ຄວາມທິໂຢຮັນ?’ 6ແຕ່ຖ້າສີນາເບົ໋າວ່າ ‘ເຈິະເກິດມະນຸດ,’ ປະຊາຊົນໂຕດແອທີ່ໂກຼທີ່ແນັ ກໍຈະຈັດຕາມໍເຮິສີນາ. ເພາະວ່າປະຊາຊົນໂຕດສະເນ໋ະເຊີມາດວ່າ ໂຢຮັນເປີຼຍຜູ້ທຳນວາຍ.” 7ດັ່ງນັ້ນຫາມາຍຈຶ່ງເພີຼບພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ, “ສີນາຢີຈືວ່າກັອນມອບສິດອຳນາດອຳແກ່ໂຢຮັນເຜີຈະອຳປະຊາຊົນຮັບບັບຕິສະມາ.”
8ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດເບົ໋າເກິຫາມາຍວ່າ, “ເພາະວ່າໄປຢີປິດຕອບຄຳຖາມທິນາ, ນາກໍຈະຢີເບົ໋າໄປມີສະເນີວ່າ ກັອນທີ່ມອບສິດອຳນາດອຳແກ່ນາເຜີປືຼມສິ່ງເຫຼົ່າແນັ.”
ຄຳອຸປະມາເລື່ອງເຈົ້າຂອງໂຣຼ
(ມທ 21:33-46; ມຣກ 12:1-12)
9ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າເລີ່ມເບົ໋າປະຊາຊົນດ້ວຍຄຳອຸປະມາແນັ, “ໃມ໋ກາລໍມີຣາທີ່ເປຼີຍກາລາໂຣຼອະງຸ່ນ ແລະເຫີຈ໋ອກໂຣຼເຢຍອຳບາງຄົນເຊົ່າ. ແລ້ວເຫີປິດຕາເຕິກເຮິປະເທດທີ່ສະງາຍ ແລະເຫີປິດພັກໂກຼທີ່ເຢຍເປີຼຍເວລາໂຕນນານ. 10ພໍເຖິງເວລາແຕ໋ະໄປລອະງຸ່ນ ກາລາໂຣຼອະງຸ່ນປິດສົ່ງເນປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ມີຣາທິລາວເຕິກທັຽງເມົ໋າເຊົ່າໂຣຼ, ເຜີຮັບສ່ວນປານາກທິການເກັບກ່ຽວທິເຫີຈາກຫາມາຍຕາມທີ່ປິດຕົກລົງກັນທົວະ. ແຕ່ປີນຸ໋ຍໂຣຼປຼະສົກປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ເຢຍ, ແລະປິດສົ່ງລາວເຈິະໂດຍທີ່ຢີອຳມາເມ໋າະຕັກລາວເລີຍ. 11ດັ່ງນັ້ນ ກາລາໂຣຼອະງຸ່ນປິດສົ່ງປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ອີກມີຣາ ເຕິກທັຽງປີນຸ໋ຍເຊົ່າໂຣຼເຜີຈະຮັບສວນປານາກທິການເກັບກ່ຽວທິເຫີ. ແຕ່ວ່າຫາມາຍປິດປຼະສົກປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້, ແລະປອຼຍລາວ ແລະສົ່ງລາວເຈິະໂດຍຢີປິດອຳມາເມ໋າະຕັກລາວເລີຍ. 12ແລ້ວເຈົ້າຂອງໂຮຼອະງຸ່ນປິດສົ່ງປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ຜູ້ທີ່ແປເຕິກອີກ ແຕ່ປີນຸ໋ຍເຊົ່າໂຣຼປິດປຼືມເນລາວຊິແລະໂຍນລາວເຍືອຍເກິດໂຣຼອະງຸ່ນ. 13ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຂອງໂຣຼອະງຸ່ນຄຶດວ່າ, ‘ເອືອຈືວ່າເອືອຈະປຼືມເປະເຕຕໍ່ໄປ. ເອືອຈະສົງກອນກາລໍທິເອືອເອງຜູ້ທີ່ເອືອຮັກບາງທີ່ຫາມາຍຈະເຄົາລົບນັບຖືກອນກາລໍທິເອືອ ແລະອຳສວນປານາກການເກັບກ່ຽວທິເອືອ’ 14ແຕ່ເມື່ອເມົ໋າປີນຸ໋ຍເຊົ່າໂຣຼຕາຍກອນກາລໍທິກາລາໂຣຼອະງຸ່ນກຳລັງເຈິະ, ຫາມາຍປິດປຶກສາກາເລິງ ແລະເບົ໋າວ່າ, ‘ປີນຸ໋ຍແນັແຫຼະເປຼີຍກາລາໂຣຼອະງຸ່ນ. ຈົ່ງກາເຈດໄອແລ້ວຊັບສົມບັດ ຈະກ່າຍເປຼີຍທິສີນາ’ 15ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອລາວເຕິກພຶ໋ສະ, ຫາມາຍປິດຣັບລາວໂຍນເຍືອຍເກິດໂຣຼໄປຼອະງຸ່ນ ແລະປິດກາເຈດລາວ.
ເມື່ອເກີດເປະແນັ ກາລາໂຣຼອະງຸ່ນຈະປຼືມເປະເຕເກິປີນຸ໋ຍເຊົ່າໂຣຼເຢຍ? 16ກາລາໂຣຼຈະເຈິະ ແລະກາເຈດປີນຸ໋ຍເຊົ່າໂຣຼເຫຼົ່ານັັ້ນ ແລະເຫີຈະມອບໂຣຼອະງຸ່ນອຳປີນຸ໋ຍອື່ນເຊົ່າ.” ເມື່ອປະຊາຊົນຊ໋ອງສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າເບົ໋າສະ, ຫາມາຍປິດເບົ໋າວ່າ, “ຂໍພຣະເຈົ້າມະເນສິ່ງແນັເກີດຂຶ້ນເລີຍ.”
17ພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດສີມ໋ອງຮາເລຫາມາຍຢ່າງຕັ້ງໃຈ ແລະເຕືອນຫາມາຍວ່າ, “ເຫດສະນັ້ນ ແລ້ວສິ່ງແນັໝາຍຄວາມວ່າເປະເຕ ພຣະເຈົ້າເບົ໋າ ເຮິພຣະຄຳພີ ກ່ຽວກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ
‘ພຣະອົງເປຼີຍເປະເກິຕາມໍທີ່ນາຍກໍ່ສ້າງ ປິດໂຍນຕັກສະ
ແຕ່ພຣະເຈົ້າປິດປຼືມເນໄອເປຼີນຕາມໍທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທິສະນາມ’
18ປີນຸ໋ຍທີ່ຟ໋ວງຕຳຕາມໍເຢຍ ປີນຸ໋ຍເຢຍຈະຕາແປ໋ະຕາເປິເກີດກຣະ ແລະຖ້າຕາມໍເຢຍເກຼ໋ະຕຳກັອນ ປີນຸ໋ຍເຢຍກໍຈະເຄັຣໝຸ່ນເກີດຂີ້ຝຸ່ນປະເຕ໋ຍ.”
ບັນຫາເລື່ອງການເສຍພາສີ
(ມທ 22:15-22; ມຣກ 12:13-17)
19ເອີນຄູສອນກົດບັນຍັດ ແລະ ເອີນຫົວໜ້າປະໂຣຫິດຈືວ່າ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າເບົ໋າຄຳອຸປະມາແນັຕໍ່ສູ້ຫາມາຍ ຫາມາຍຕ້ອງການຈະຣັບພຣະອົງ. ແຕ່ຫາມາຍຢີປິດຣັບກຸ່ມພຣະອົງ, ເພາະວ່າຫາມາຍໂທຼງປະຊາຊົນ. 20ສະນັ້ນເອີນຫົວໜ້າປະໂຣຫິດ ແລະເອີນຄູສອນກົດບັນຍັດ ທັຽງໂອກາດທີ່ຈະຣັບພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຫາມາຍຈ້າງກາລໍມີຣາປອມຕົວເປະປີນຸ໋ຍສັດຊື່ ແລະສົງເຕິກທັຽງພຣະເຢຊູ ເຜີຫວັງຈະຣັບຜິດເຮິຖ້ອຍຄຳທິພຣະອົງ ເຜີຈະມອບພຣະອົງທົວະເຮິອຳນາດທິຜູ້ປົກຄອງໂຣມ. 21ເມື່ອປີນຸ໋ຍຮັບຈ້າງເຈິະທັຽງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຈຶ່ງເຕືອນພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ, “ອາຈານເອີຍ ສີນາຈືວ່າຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານເບົ໋າ ແລະສັ່ງສອນເຢຍຕໍຼສະ ນາຈືວ່າທ່ານຢີຕາຍແກ່ມັດກັອນໆ ແຕ່ສັ່ງສອນຄວາມມາດກ່ຽວກັບພຣະປະສົທິພຣະເຈົ້າຕໍ່ປະຊາຊົນ. 22ເວລາແນ້, ຈົ່ງເບົ໋າສີນາແດ່ວ່າ, ຕາມກົດບັນຍັດທິສີນາ, ຕຼໍບໍ່ຫຼືຜິດທີ່ສີນາຈະຈ່າຍພາສີອຳແກ່ຈັກກະພັດໂຣມັນ?”
23ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດຈືວ່າຫາມາຍກຳລັງພະຍາຍາມທີ່ຈະຣັບພຣະອົງ. ພຣະອົງປິດເບົ໋າຫາມາຍວ່າ, 24“ຈົ່ງຈ໋ອກປຣັກຫລຽນເຈິະອຳນາຮາເລໂຢະ ຫຼັ່ງຈາກທີ່ຫາມາຍປິດເຈິະອຳພຣະອົງຮາເລສະ, ພຣະອົງປິດເຕືອນຫາມາຍວ່າ, ສັນຍະລັກແລະທີເນາະຕໍຼຂຽນທົວະປຶ່ງແອຫຼຽນເຢຍເປຼີຍທິກັອນ?”
ຫາມາຍເພີຼບວ່າ, “ເປີຼຍທິຈັກກະພັດໂຣມ.” 25ແລ້ວພຣະອົງກໍຊົງເບົ໋າເກິຫາມາຍວ່າ, “ສະນັ້ນ ສິ່ງທີ່ເປີຼຍທິຈັກກະພັດໂຣມ ຈົ່ງຖວາຍແກ່ຈັກກະພັດໂຣມ ແລະສິ່ງທີ່ເປີຼຍທິພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງຖວາຍອຳພຣະເຈົ້າ.”
26ເມື່ອໂກຼເກິປະຊາຊົນໂກຼທີ່ເຢຍ ຫາມາຍຣັບຜິດພຣະອົງເລື່ອງເຕຢີປິດເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຫາມາຍຈຶງງຶດປະຫລາດໃຈເຮິຄຳຕອບທີິພຣະອົງ ແລະຫາມາຍຈຶ່ງງຽບໂກຼ.
ບັນຫາເລື່ອງການເປຼີຍຕຶກເກິດກາເຈດ
(ມທ 22:23-33; ມຣກ 12:18-27)
27ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນະໃມ໋ເມົ໋າຊາດູກາຍບາງຄົນເຈິະທັຽງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ປີນຸ໋ຍເຫຼົ່າແນັຢີເຊີວ່າພຣະເຈົ້າຢີສາມາດປຼືມເນປີນຸ໋ຍຄືນຕຶກເກິດກາເຈດ. ຫາມາຍເຕືອນພຣະອົງວ່າ, 28“ອາຈານເອີຍ, ໂມເຊປິດຂຽນກົດບັນຍັດຂໍ້ແນັສຳລັບສີນາວ່າ, ‘ຖ້າກາລໍມີຣາເກດເປຼເຕຼຍທິຕົນໂດຍຢີໃມ໋ກອນ, ຕ້ອງອຳເອ໋າະກາລໍປີນຸ໋ຍເຢຍແຕ່ງງານເກິເມະໝ້າຍ ເຜີສືບເຊື້ອສາຍອຳຢາຍທິຕົນທີ່ເກດແລ້ວເຢຍ.’ 29ຄັ້ງໂມຍ ໃມ໋ເອ໋າະຢາຍເປິຣາໂກຼເຮິຄອບຄົວໂມຍ. ຢາຍເຕີມຈ໋ອກເຕຼຍແຕ່ງງານສະ ແລະລາວເກດໂດຍທີ່ຢີໃມ໋ກອນມາມີຣາເລີຍ. 30ແລະເອ໋າະກາລໍຜູ້ທີ່ປຣຽຣ໌ ກໍຈ໋ອກແມ່ໝ້າຍທິຢາຍລາວເຈິະເກີດເຕຼຍ ແລະລາວກໍເກດມີສະເນີໂດຍທີ່ຢີໃມ໋ກອນມາມີຣາເລີຍ, 31ແລ້ວເອ໋າະກາລໍຜູ້ທີ່ແປມີສະເນີປິດແຕ່ງງານເກິນາງ ເຮິທີ່ສຸດເອ໋າະຍາຍໂຕດເປິຼຣາ, ແຕ່ລະຄົນ, ຫາມາຍປິດແຕ່ງງານເກິແມ່ໝ້າຍປີນຸ໋ຍເຢຍ ແຕ່ໂຕດເປິຼຣາເກດໂດຍທີ່ຢີໃມ໋ກອນມາມີຣາເລີຍ. 32ສຸດທ້າຍ ແມ່ໝ້າຍກໍເກດມີສະເນີ. 33ເພາະສະນັ້ນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງບັນດານເນປີນຸ໋ຍຕຼຸບສະເນ໋ະຕຶກເກິດກາເຈດ (ສູ່ຊີວິດ) ຕາເຣແນັຈະເປຼີຍເຕຼຍທິກັອນ ດ້ວຍວ່າກາລໍໂຕດເປິຣາຕ່າງກໍປິດເກີດກຼໍທິນາງ.”
34ພຣະເຢຊູເຈົ້າເບົ໋າເກິຫາມາຍວ່າ, “ຮານືໂລກແນັ, ເປັນທຳມະດາສຳລັບກາລໍແລະຕາເຣທີ່ຈະແຕ່ງງານກັນ, 35ແຕ່ກາລໍແລະຕາເຣຜູ້ທີ່ສົມຄວນທີ່ຈະຄືນຕຶກເກິດກາເຈດ ແລະໃມ໋ຊີວິດປຶງສະຫວັນຈະຢີໃມ໋ການແຕ່ງງານກັນ. 36ຫາມາຍຈະເປີຼຍດັ່ງຝູງເທວະດາທີ່ເກດຢີເປີຼຍ ເພາະຫາມາຍເປີຼຍກອນທິພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າຫາມາຍຄືນຕຶກເກິດກາເຈດສະ. 37ແມ່ນແຕ່ໂມເຊປິດພິສູດເຮິພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບພຸມລອງທີ່ອູນຕຶກວ່າປີນຸ໋ຍເກດຈະໃມ໋ຊີວິດເອີກ ໂມເຊປິດຂຽນວ່າ ‘ພຣະເຈົ້າຊົງກາເລົາພຣະອົງເອງວ່າເປຼີຍພຣະເຈົ້າທິອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະຢາໂຄບ.’ 38ພຣະອົງເປຼີຍພຣະເຈົ້າທິປີນຸ໋ຍທີ່ໃມ໋ຊີວິດ, ຢີເກີນພຣະເຈົ້າທິປີນຸ໋ຍເກດ. ເພາະວ່າ, ຫາມາຍໂຕດສະເນ໋ະໃມ໋ຊີວິດໂກຼເກິພຣະອົງ.”
39ແລ້ວເມົ໋າຄູສອນກົດບັນຍັດບາງຄົນເບົ໋າວ່າ, “ອາຈານເອີຍ ຄຳຕອບທິທານມຶນເຣ໋າະ.” 40ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຢີໃມ໋ກັອນເລີເຕືອນຄຳຖາມອາເຕເລີຍເກິພຣະເຢຊູເຈົ້າ.
ບັນຫາເລື່ອງເຊີສາຍທິດາວິດ
(ມທ 22:41-46; ມຣກ 12:35-37)
41ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າເຕືອນປີນຸ໋ຍທີ່ໂກຼທີ່ເຢຍວ່າ, “ເອີນອາຈານທິໄປໝາຍຄວາມວ່າເປະເຕເມື່ອຫາມາຍເບົ໋າວ່າ ພຣະຄຣິດເປຼີຍເຊີສາຍທິດາວິດ? 42ເພາະວ່າ, ກະສັດດາວິດເຫີເອງປິດຂຽນກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ເຮິໜັ່ງສືເພງສັນລະເສີນວ່າ,
‘ພຣະເຈົ້າປິດເບົ໋າເກິ
ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທິຂ້ານ້ອຍ, ພຣະເຈົ້າປິດເບົ໋າວ່າ,
ຈົ່ງເຈິະເຖີດກຳຕິນເກວທິນາ ບ່ອນທີ່ໃມ໋ກຽດທີສຸດ
43ຍ້ອນວ່ານາ ປິດຊະນະສັດຕູ
ທິໄມໂຕດສະເນ໋ະ
ນາຈະປຼືມເນຫາມາຍເປີຼຍເປະບ່ອນເກົາຊຶງທິນາ.’
44ເປະເຕດາວິດຈຶ່ງກາເລົາພຣະອົງວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,’ ສະນັ້ນ ຖ້າພຣະເມຊີອາເປຼີຍເຊີສາຍທິກະສັດດາວິດມາດ ເປະເຕດາວິດຈຶ່ງກາເລົາພຣະອົງວ່າເປຼີຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ?”
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕຳໜິເມົ໋າອາຈານສອນ
(ມທ 23:1-36; ມຣກ 12:38-40; ລກ 11:37-54)
45ຂະນະທີ່ປະຊາຊົນຕຼຸບສະເນ໋ະກຳລັງຕາເມິງພຣະເຢຊູເຈົ້າໂກຼເຢຍ ພຣະອົງກໍເບົ໋າແກ່ເອີນສາວົກວ່າ, 46“ຈົ່ງລະວັງເນເຣ໋າະ ເອີນຄູສອນກົດບັນຍັດ ຫາມາຍຕາເຕິກເຮິເຕ໋າະເຮິແນັສົບອາວຄຸມກາໂມ໋ະ ແລະຫາມາຍຕ້ອງການເນປີນຸ໋ຍທັກທາຍ ແລະຄວາມນັບຖືຮານືຕະຫຼາດ. ຫາມາຍກໍເປຼີຍເປະດັ່ງເຈົ້ານາຍເລຼີກກຳບ່ອນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດເຮິທຳມະສາລາ ແລະ ຫາມາຍໂກຼຮານືບ່ອນທີ່ໃມ໋ກຽດໂກຼທີ່ງານລ້ຽງ, 47ນອກຈາກນັ້ນ ຫາມາຍລອກລວງແມ່ໝ້າຍ ແລະຢຶດສະນາມທິຫາມາຍ ແລະໃຊ້ຄຳພາວັນນາອະທິຖານກາໂມ໋ຍ ເຜີອຳຫາມາຍຄຶດວ່າຕົນເອງເປຼີຍປີນຸ໋ຍຊອບທຳ ພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດປີນຸ໋ຍເຫຼົ່າແນັຢ່າງເຣງທີສຸດ.”
Currently Selected:
ລູກາ 20: LVI
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
La vy Bible by Beyond Translation is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.
