YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 60

60
دُعا بَلدِه پیروزی قَوم بعد از شِکست
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. دَ صَوتِ «سوسَنِ شاهِدی» خانده شُنه. قَصِیدِه داوُود. بَلدِه تعلِیم. از غَیتِیکه داوُود قد ارامِ نَهرَین و ارامِ صوبه جنگ کد و یوآب پس اَمَد و دوازده هزار نفرِ اِدومیا ره دَ دَرِّه نَمَک کُشت.
1اَی خُدا، تُو مو ره دُور پورته کده تِیت-پَرَک کدے،
اوخته تُو قار بُودی؛ لیکِن آلی پس سُون ازمو بیه.
2زمی ره دَ لَرزه اَوُرده، چَک کدی؛
چَگای شی ره جور کُو،
چراکه زمی تکان خورده رَیی یَه.
3قَوم خُو ره گِرِفتارِ اَوقاتِ تلخ کدی؛
دَز مو شرابِ سرگردانی وُچِیدَلجی کدی.
4تُو بَلدِه کسای که از تُو ترس دَره، یگ بَیرَق باله کدی
تا از تِیرِ کَمو سُونِ ازُو دُوتا کُنه.#۶۰‏:۴ یا «تُو بَلدِه کسای که از تُو ترس دَره یگ بَیرَق دَدی، تا اُو ره بَلدِه راستی باله کنه.» سِلاه.
5دَ وسِیلِه دِستِ راست خُو مو ره خلاصی بِدی و دُعای مَره قبُول کُو
تا کسای ره که تُو دوست دَری نِجات پَیدا کُنه.
6خُدا از جای مُقَدَّس خُو گپ زَده گُفت:
”قد خوشی شِکیم ره تقسِیم مُونُم
و دَرِّه سُکوت ره اندازه مِیگِیرُم؛
7جِلعاد از مه یَه و مَنَسّی دَزمه تعلُق دَره؛
اِفرایم کولِه آینی مه اَسته
و یهُودا تَیاقِ پادشاهی مه.
8موآب تَی‌دِستی مه یَه؛
دَ اِدوم کَوشرِه خُو ره پورته مُونُم
و دَ بَلِه فَلَسطِین پیروزمَندانه چِیغ مِیزَنُم.“
9کِی اَسته که مَره دَ شارِ دیوال-دار داخِل کُنه؟
کِی اَسته که مَره سُون اِدوم راهنُمایی کُنه؟
10آیا تُو نِیَستی اَی خُدا، که مو ره دُور پورته کدے
و دِیگه قد لشکرهای مو بُر شُده نَموری؟
11مو ره دَ مُقابِلِ دُشمو کومَک کُو،
چراکه کومَکِ اِنسان بےفایده اَسته.
12قد خُدا مو پیروز مُوشی،
چُون اُو اَسته که دُشمنای مو ره پایمال مُونه.

Currently Selected:

زبُور 60: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in